Malinie

Malinie, wieś należąca dawniej do dóbr Zabłocia, położona przy granicy między Wrońskiem a Zabłociem, leżąca prawdopodobnie na terenie obecnej gminy Widawa. 

1788

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-178, karta 467.
Dokument streścił Piotr Tameczka.

Dokument stanowi oficjalną protestację wniesioną w lipcu 1788 roku  do Urzędu i Ksiąg Grodzkich Sieradzkich przez Szymona z Zabłocia Zabłockiego, Komornika Granicznego Wieluńskiego oraz dziedzica dóbr Zabłocie i części w Wrońsku zwanej "Zabłoczyzna". Manifestant występuje przeciwko Tomaszowi Walewskiemu, dziedzicowi dóbr Brzykowa, oraz Wincentemu Grabińskiemu, dziedzicowi dóbr Siemiechowa. Przedmiotem sporu jest bezprawne i krzywdzące wytyczanie linii granicznych (duktów) przez Walewskiego i Grabińskiego, którzy rozgraniczając sąsiadujące ze sobą majątki, przeprowadzili dukty przez cudze dziedziny bez okazywania jakichkolwiek dawnych dokumentów sankcjonujących takie postępowanie. Postępowanie to wyrządziło wielką szkodę posiadłościom Zabłocia, ponieważ obaj sąsiedzi zignorowali dotychczasowe dowody graniczne, a w szczególności dokument z 1532 roku. Pozwani samowolnie włączyli do swoich dziedzin, za pomocą nowo wytyczonego duktu, położoną między Wrońskiem a Zabłociem wieś "Malinie" należącą do Zabłocia, która według dokumentów historycznych bezspornie należała do dóbr Zabłocie. Czując się głęboko pokrzywdzonym takimi działaniami, Zabłocki wniósł formalne zażalenie i manifestację przeciwko całemu wytyczonemu przez obie strony duktowi granicznemu, składając własnoręczny podpis i zastrzegając swoje prawa majątkowe, co zostało oficjalnie wpisane do Ksiąg Grodzkich Sieradzkich.