-->

środa, 15 maja 2013

Tumusin

Zajączkowski:
Tumusin -pow. poddębicki
1) 1402 T. Petr. I f. 101, por. Koz. II, 182: Thomusszin - Nicolaus de T. 2) 1403 T. Petr. I f. 104, por. Koz. II, 182: Thomussino. 3) 1414 T. Petr. II f. 97, por. Koz. II, 182: Thomniszino - relicta strenui Nicolai de T.
4) XVI w. Ł. II, 373-374: Thomissino, Thomyschyno -villa, par. Kałów, dek. szczawiński, arch. łęczycki. 5) 1576 P. 66: Thomusin - wł. szl., par. jw., pow. i woj. łęczyckie. 6) XIX w. SG XII, 624: Tumusin - wś i folw., par. jw., gm. Poddębice, pow. jw.  

Taryfa Podymnego 1775 r.
Tomusin, wieś, woj. łęczyckie, powiat łęczycki, własność szlachecka, 14 dymów.

Czajkowski 1783-84 r.
Tumuzin, parafia kałow (kałów), dekanat łęczycki, diecezja gnieźnieńska, województwo łęczyckie, powiat łęczycki, własność: Szulimirski.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Tumusin, województwo Mazowieckie, obwód Łęczycki, powiat Zgierski, parafia Kałów, własność prywatna. Ilość domów 16, ludność 115, odległość od miasta obwodowego 4.

Słownik Geograficzny:  
Tumusin, w XVI w. Thomyschyno i Thomusin, wś i. folw., pow. łęczycki, gm. Poddębice, par. Kałów, odl. od Łęczycy 21 w.; wś ma 7 dm., 153 mk.; folw. 3 dm., 19 mk. W 1826 r. 16 dm., 115 mk. Fol. T. rozl. mr. 310: gr. or. i ogr. mr. 237, łąk mr. 34, wody mr. 3, lasu mr. 15, nieuż. mr. 17; bud. mur. 2, drewn. 13; płodozm. 7-pol., pokłady torfu. Wś T. os. 19, mr. 35; wś Przekorki os. 10, mr. 150. Z obszaru dóbr oddzielono folw.: Franki i Marynki. Na początku XVI w. łany kmiece dają dziesięcinę prepozyturze kollegiaty łęczyckiej, folwarczne pleban. w Kałowie. Kmiecie dają kolędę po korcu żyta (Łaski, L. B., II, 374).). Według reg. pob. pow. łęczyckiego z r. 1576 Jakub Tomuski płacił od 3 łan., 3 os.; Albert Tomuski od 2 łan., 1 zagr., 3 os.; Szarnowski od 4 łan. (Pawiński, Wielkp., II, 66). Br. Ch.

Spis 1925:
Tumusin, wś, pow. łęczycki, gm. Poddębice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 17. Ludność ogółem: 120. Mężczyzn 65, kobiet 55. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 119, ewangelickiego 1. Podało narodowość: polską 120.

Wikipedia:
Tumusin-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Poddębice. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. Na terenie wioski, wzmiankowanej po raz pierwszy w 1402 roku zachował się drewniany dwór szlachecki z początków XIX stulecia, konstrukcji zrębowej, wzniesiony na planie prostokąta z gankiem wspartym na czterech kolumnach, zwieńczonym tympanonem. Dwór przykrywa dach naczółkowy kryty gontem. W środku zachował się dwutraktowy układ wnętrza z sienią na osi oraz pierwotna stolarka utrzymana w stylu klasycystycznym. Obok dworu stoi murowany lamus z połowy XVIII wieku. Jest to budowla parterowa, podpiwniczona, wzniesiona na planie prostokąta. Posiada ganek wsparty na czterech słupach. Zachowała się piwnica ze sklepieniem kolebkowym, podpartym filarem. Według rejestru zabytków KOBiDZ na listę zabytków wpisane są obiekty: dwór, drewniany, 1 poł. XIX w., nr rej.: 99 z 12.10.1967, lamus, XIX w., nr rej.: 712 z 12.10.1967
________________________________________________________________________________

1839 r.

1992 r.

Gazeta Warszawska 1803 nr 18

Citatio Edictalis. Niżey podpisana Regencya , zapozywa ninieyszym edyktalnie, na instancyą Ur: Adama Sulimirskiego; Wszystkich tych, którzy do maiącey być extabulowaney Summy 33,000. zł: i kontraktu zastawnego , między Ur: Janem, Nepomucenem Sulimimirskim i Ur: Ludwikiem Kossakowskim , o Dobra Tumusinow, w Powiecie Zgierskim leżące, dnia 30 Mai 1796 w summie 38,000 zł: Pol: zawartego , ktory wraz z attestem Recognitionis de die 4 Martii 1797. Ur: Kossakowskiemu na to wydanym zginął, właściciele Cessionaryi zastawni , lub inni Dokumentu posiadacze, iakową pretensyą formować mogą, w ten sposob, aby się odtąd natychmiast, a naypożniey in Termino peremptorio dnia 6 Czerwca cur: o 9 godzinie przed Deputowanym do tego Regencyi Konsyliarzem v. Uklańskim, w Rezydencyi kraiowei Regencyi albo osobiście , albo przez legalnych Plenipotentow , na ktorych się onym Justitiae Kommissarze Linke, Lutterkorth i Kletke nominuią zameldowali i pretensye swe podali, W niestawieniu się zaś swym oczekiwać maią, iż z pretensyami swemi upadną i onym wieczne milczenie w tey mierze nakazane będzie oraz Amortyzacya zaginionego Dokumentu nastąpi. W Warszawie dnia 18. Januarij 1803. — Krolewska Południowo Pruska Regencya.

Gazeta Korrespondenta Warszawskiego y Zagranicznego 1821 nr 86

Pisarz Trybunału cywilnego I. Jnstancyi Woiewództwa Mazowieckiego.
Wiadomo czyni, komu o tem wiedzieć potrzeba , że wieś folwarczna Tumusin w possessyi dzierżawney Cecylii z Kaplińskich Sulimierskiey, oraz Piotra i Jana braci rodzonych Sulimierskich w połowie, a w drugiey połowie w possessyi dzierżawney Wojciecha Wiewiurowskiego zostaiąca, tudzież wieś folwarczna i parafialna Kałów w dzierżawnem posiadaniu Wincentego Jeruzalskiego będąca, całe te dobra Tumusin i Kałów w Powiecie Zgierskim Obwodzie Łęczyckim Woiewództwie Mazowieckim , Gminie iedney Kałowskiey położone, aktem Marcina Ciechanowskiego komornika Sądu appellacyynego królestwa polskiego, w mieście Warszawie przy ulicy Rymarskiey w domu Nro 743 mieszkaiącego opisane , w exekucyi na żądanie sukcessorów niegdy Lewina Gensau Jenerała, iako to: Maryanny Karoliny z domu Graeper Gensau po tymże niegdy Lewinie Gensau Jenerale pozostałey wdowy, tudzież Karoliny Krystyny Amalii Gensau córki łącznie i w assystencyi męża Pułkownika Rousch czyniącey , niemniey Henryety Charloty Gensau córki, obywatelek w państwie Pruskim w mieście stołecznem Berlinie mieszkaiących, przeciwko Adamowi Sulimierskiemu w dobrach swych dziedzicznych Tumusinie i Kałowie w Powiecie Zgierskim Województwie Mazowieckim położonych mieszkaiącemu dłużnikowi, z mocy wyroków prawomocnych przez tegoż Komornika Marcina Ciechanowskiego aktem w dniu 10 mca marca roku bież: 1821 zaczętym, a dnia 13 mca i roku tychże ukończonym, w całey obszerności zaięte i zaaresztowane zostały. Następnie zaaresztowanie takowe w kopiiach wręczone i zostawione było Wincentemu Sulimierskiemu zastępcy Wóyta gminy Kałowskiey w kancellaryi gminney dnia 13 marca roku bież: 1821 ; tudzież wręczonym zostało Pisarzowi Sądu Pokoiu Powiatu Zgierskiego Adamowi Poll na ręce widimuiącego Józefa Znaiewskiego Protokulisty przysięgłego dnia 28 kwietnia r. b. 1821, i Józefowi Kłobukowskiemu Kommissarzowi do Obwodu Łęczyckiego delegowanemu dnia 1go maia r. t. 1821. — Poczem zaaresztowanie ninieysze wpisanem zostało tak do ksiąg hipotecznych dóbr Tumusina i Kałowa w Kancellaryi hipoteczney ziemiańskiey Woiewództwa Mazowieckiego przez Eusatachiego Formankiewicza Pisarza teyże kancellaryi hipoteczney ziemiańskiey Woiewództwa Mazowieckiego dnia 5 mca maia roku bież: 1821, iako i do księgi zaaresztowań w kancellaryi niżey podpisanego Pisarza Trybunału dnia 19 mca i roku tychże.
Pierwsza publikacya zbioru obiaśnień i warunków sprzedaży tey odbywać się będzie w sali audyencyonalney Trybunału Cywilnego I. Instancyi Woiewództwa Mazowieckiego w mieyscu posiedzeń w mieście Warszawie przy ulicy Długiey w officynie pałacu Rządowego Krasińskich zwanego Nro 549 dnia 4go mca Lipca r. b. 1821 zrana po godzinie 9tey, a to za sprawą i dyrygowaniem Franciszka Wołowskiego Mecenasa Sądu Naywyższey Instancyi Królestwa Polskiego, w temże mieście Warszawie przy ulicy Długiey Nro 543 mieszkaiącego , u którego wdowa i sukcessorowie niegdy Jenerała Lewina Gensau imieniem wyżey wyrażeni, zamieszkanie prawne obrali sobie.
Dan w Warszawie w kancellaryi Trybunału cywilnego I. Instancyi Woiewództwa Mazowieckiego dnia 21 maia 1821 r.
Żmichowski Pisarz.
Wywieszono ninieysze obwieszczenie na tablicy w sali audyencyenalney Trybunału dnia 21 maia 1821 r.
Żmichowski Pisarz.  

Gazeta Warszawska 1824 nr 94

Dobra Kałów i Tomusin w Powiecie Zgierskim Obwodzie Łęczyckim Woiewództwie Mazowieckiem położone, wypuszczone będą przez publiczną licytacyią w trzyletnią dzierżawę od Sgo Jana czyli 24 Czerwca r. b. zaczynaiącą się. Termin do odbycia tey licytacyi wyznaczonym iest na dzień 28 Czerwca r. b. na godzinę 10 zrana przed Józefem Stokowskim Notaryuszem Powiatu Zgierskiego w Piątku i w iego Kancellaryi. Cena roczney dzierżawy ustanowioną iest na 4000 zł. Pol. rocznie i od tey rozpocznie się licytacyia. Warunki do licytacyi, wyciąg podatków, i protokół zaięcia, każdy z pretendentów licytacyi u pomienionego Notaryusza odczytać sobie może. — Doniesiono dnia 11 Maia 1824 roku.
Jan Dzięciałkiewicz Komornik T. C. W. M.

Gazeta Korrespondenta Warszawskiego y Zagranicznego 1827 nr 226

Po nastąpioney w dniu 14 Kwietnia 1825 r. śmierci Adama Sulimierskiego, dziedzica dóbr Kałowa i Tumusina , w Powiecie Zgierskim, Woiewództwie Mazowieckiem położonych, otworzył się spadek, celem więc przepisania tytułu rzeczonych dóbr na kogo z prawa wypadnie, w myśl art. 127 prawa seymowego z r. 1818 et seq: wyznacza się termin roczny na dzień 11 Kwietnia 1828 w Kancellaryi hypoteczney przed podpisanym Regentem na godzinę 10 z rana.
Warszawa d. 22 Marca 1827 roku.
Jan Felix Wilski R. K. Z. W. M.  

Powszechny Dziennik Krajowy 1829 nr 305

Gdy przez nastąpioną w dniu 10 Maia 1795 roku śmierć Wiktoryi z Sulimowskich Przyłuskiey, dla którey na dobrach Tumosin w Powiecie Zgierskim sub Nro 2, kapitał 5230 złp. a na dobrach Choyny w Powiecie Brzeskim sub Nro 1 kapitał 2000 złp. iest zahypotekowanym, otworzył się spadek; przeto dla wszystkich interessentów do stawienia się, celem przepisania tytułu własności rzeczonych kapitałów, termin roczny na dzień 29 Maia1830 roku w kancellaryi hypoteczney przed podpisanym Reientem wyznaczonym został. w Warszawie d. 20 Maia 1829 r. Andrzey William R.

Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego 1829 nr 720

STAN
Funduszów Towarzystwa Ogniowego Wsiów w Województwie Mazowieckiem z Roku 1828.

Rozchód z Roku 1828.
Mieysce PogorzeliData PogorzeliSumma przyznanaSumma pozostała do wypłacenia
Złłp:grZłłp:gr
Mazowieckie
Obwód Łęczycki
Tumusin
Dalików
Chrapy


14 Stycznia 1828
17 Marca 1828
5 Listopa: 1828


1582
149
533


-
-
15


1582
149
266


-
-
23

Powszechny Dziennik Krajowy 1830 nr 62

Gdy przez nastąpioną w dniu 10 maia 1795 roku śmierć Wiktoryi z Sulimowskich Przyłuskiey, dla którey na dobrach Tumosin w powiecie Zgierskim sub Nro 2 kapitał 5230 złp. a na dobrach Choyny w powiecie Brzezińskim sub Nro i kapitał 2000 złp. iest zahypotekowanym, otworzył się spadek; przeto dla wszystkich interessentów do stawienia się, celem przepisania tytułu własności rzeczonych kapitałów, termin roczny na dzień 29 maia 1830 roku w kanceliaryi hypoteczney przed podpisanym reientem wyznaczonym został. w Warszawie d. 20 maia 1829 r. Andrzey William R.


Dziennik Powszechny 1834 nr 160

Pisarz Trybunału Cywilnego 1 lnstancyi Woiewództwa Mazowieckiego. Wiadomo czyni, komu o tem wiedzieć potrzeba, że wieś folwarczna Tumusin, w possessyi dzierzawney Cecylii z Kaplińskich Sulimierskiey, oraz Piotra i Jana braci rodzonych Sulimierskich w połowie, a w drugiey połowie w possessyi dzierzawney Woyciecha Wiewiurowskiego zostaiąca, tudzież wieś folwarczna i parafialna Kałów, w dzierzawnem posiadaniu Wincentego Jeruzalskiego będąca, całe te dobra Tumusin i Kałów w Powiecie Zgierskim, Obwodzie Łęczyckim, Woiewództwie Mazowieckiem, Gminie iedney Kałewskiey położone, aktem Marcina Ciechanowskiego, Komornika Sądu Appellacyinego Królestwa Polskiego, w mieście Warszawie przy ulicy Rymarskiey w domu Nr. 743 mieszkaiącego, opisane, w exekucyi na żądanie sukcessorów niegdy Lewina Gensau Jenerała, iako to: Maryanny Karoliny z domu Graeper Gensau, po tymże niegdy Lewinie Gensau Jenerale pozostałey wdowy, tudzież Karoliny Krystyny Amalii Gensau córki, łącznie i w assystencyi męża Pulkownika Rousch czyniącey, niemniey Henryetty Charloty Gensau córki, obywatelek w państwie Pruskiem, w mieście stolecznem Berlinie mieszkających, przeciwko Adamowi Sulimierskiemu, w dobrach swych dziedzicznych Tumusinie i Kałowie, w Powiecie Zgierskim, Woiewództwie Mazowieckiem położonych mieszkaiącemu dłużnikowi, z mocy wyroków prawo-mocnych przez tegoż Komornika, Marcina Ciechanowskiego aktem w dniu 10 mca Marca r. b. 1821 zaczętym, a dnia 12 mca i roku tychże ukończonym, w całey obszerności zaięte i zaaresztowane zostały. Następnie zaaresztowanie takowe w kopiach wręczone i zostawione było Wincentemu Sulimierskiemu, zastępcy Wóyta Gminy Kałewskiey, w Kancellaryi gminney dnia 13 Marca r. b. 1821; tudzież wręczonem zostało Pisarzowi Sądu Pokoiu Powiatu Zgierskiegc, Adamowi Poll, na ręce widymuiącego Józefa Znaiewskiego, Protokulisty przysięgłego dnia 28 Kwietnia r. b. 1821, i Józefowi Kłobukowskiemu, Kommissarzowi do Obwodu Łęczyckiego delegowanemu d. 1 Maia r. t. 1821. Poczem zaaresztowanie ninieysze wpisanem zostało tak do ksiąg hypotecznych dóbr Tumusina i Kałowa w Kancellaryi hypoteczney Ziemiańskiey Wdztwa Mazowieckiego, przez Eustachego Fórmankiewicza, Pisarza teyże Kancellaryi hypoteczney Ziemiańskiey Wdztwa Mazowieckiego dnia 5 mca Maia r. b. 1821, iako i do księgi zasresztowań w Kancellaryi niżey podpisanego Pisarza Trybunału dnia 19 mca i roku tychże. Pierwsza publikacya zbioru obiaśnień i warunków sprzedaży tey, odbywać się będzie w sali audyencyonalney Trybunału Cywilnego I lnstancyi Wdztwa Mazowieckiego, w mieyscu posiedzeń w mieście Warszawie przy ulicy Długiey, w officynie pałacu rządowego Krasińskich zwanego Nr. 549, dnia 4 mca Lipca r. b. 1821 z rana po godzinie 9tey, a to za sprawą i dyrygowaniem Franciszka Wołowskiego, Mecenasa Sądu Naywyższey Instancyi Królestwa Polskiego, w temże mieście Warszawie przy ulicy Długiey Nr. 543 mieszkaiącego, u którego wdowa i sukcessorowie niegdy Jenerała Lewina Gensau, imiennie wyżey wyrażeni, zamieszkanie prawne obrali sobie. Dan w Warszawie w Kancellaryi Trybunału Cywilnego I lnstancyi Wdztwa Mazowieckiego dnia 21 Maia 1821 r. Zmichowski, Pisarz.
Wywieszono ninieysze obwieszczenie na tablicy w sali audyencyonalney Trybunału dnia 21 mca Maia 1821 r. Zmichowski, Pisarz.
Następnie po odbytych trzech publikacyach zbioru obiaśnień i warunków sprzedaży dóbr Kałowa i Tumusina, iak równie po odbyciu przygotowawczego przysądzenia, wyrokiem Trybunału Cywilnego Wdztwa Mazowieckiego dnia 8 Października 1821 r. zapadłym, dobra wspomnione, w szczególności wieś folwarczna Tumusin za summę złp. 76,606 gr. 20, zaś wieś folwarczna i kościelna Kałów za summę złp. 50,000 Franciszkowi Wołowskiemu ówczasowemu Mecenasowi sprzedażą dyrygującemu przygotowawczo przysądzone, i termin do ostatecznego ich przysądzenia na dzień 17 Grudnia 1821 r. był oznaczonym, który dla sporów sądowych o taxę tych dóbr, spełzł na niczem; po sporządzeniu teraz taxy sądowey wyrokiem rzeczonego Trybunału dnia 30 Maia r. b. zapadłym, nowy termin do ostatecznego tych dóbr przysądzenia czyli ich licytacyi na dzień czternasty Lipca r. 1834 o godzinie 10tey z rana oznaczonym został; ten odbędzie się w mieyscu posiedzeń Trybunału iak wyżey. O czem czyni się wiadomo wszystkim interessowanym z tem obiaśnieniem, że dobra te każde oddzielnie licytowane będą; że popieranie tey subhastacyi następuie teraz na rzecz Jana Polaskiego, Nadleśnego rządowego okręgu Zgierskiego, iako prawa nabywcy od sukcessorów de Gensau, zamieszkanie prawne w Warszawie w domu pod Nr. 729 przy ulicy Leszno u Szymona Kazańskiego Adwokata obrane maiącego i zarazem sprzedażą tychże dóbr teraz dyrygującego, na przeciw sukcessorom po zmarłym Adamie Sulimierskim, iako to: Leonowi, Wincentemu, Józefie i Justynie Sulimierskim rodzeństwu, w dobrach Tumusinie zamieszkanie prawne obrane maiącym; że dobra te zostaią teraz częścią w administracyi Mikołaia Trzeszkiewicza, na rzecz Polaskiego zaprowadzoney, a częścią w posiadaniu sukcessorów po Wincentym Sulimierskim, w tychże dobrach zamieszkałych. w Warszawie dnia 31 Maia 1834 r. A. Podbielski Pisarz.

Dziennik Powszechny 1835 nr 147

Podpisany Komornik Sądowy wiadomo czyni, iż prawnie zajęte dobra Kałów i połowa wsi Tumusina, w Powiecie Zgierskim, Obwodzie Łęczyckim,Województwie Mazowieckiem położone, na lat trzy poczynając od Sgo Jana r. 1835, do tegoż czasu 1838 więcej dającemu, przez licytacyą publiczną w dzierzawę wypuszczonemi zostaną. Licytacya prowentów tych dóbr odbędzie się przed Kajetanem Janickim Rejentem Powiatu Zgierskiego, lub jego prawnym zastępcą, w mieście Zgierzu zamieszkałym, a to w dniu, 18/30 Czerwca r. b. od godziny 12 z rana. Warunki wydzierżawienia tych dóbr, Kałowa w całości, a Tumusina w połowie, każdego czasu przejrzano być mogą u tegoż Rejenta Janickiego. Licytacya rocznej dzierzawy rozpoczętą będzie od summy złp. 4,000. w Warszawie dnia 6 /18 Maja 1835 r. Andrzej Topolski, Kom. Sąd.

Kurjer Warszawski 1861 nr 193

Na posiedzeniu Komitetu Gubernjalnego do oczynszowania włościan w Gubernji Warszewskiej, odbytem w d. 28 Lipca (9 Sierpnia) r. b. zatwierdzone zostały układy, zawarte dobrowolnie o wieczyste oczynszowanie włościan następujących dóbr: (…) Z Ptu Kaliskiego: wieś Cielec, osad czynszowych 13; wieś Krąków, osad 16; (…) Z Ptu Łęczyckiego: (…) wieś Tumusin,osad 8. (…)

Obwieszczenia Publiczne 1918 nr 29

Obwieszczenie.
Notariusz przy wydziale hipotecznym K. P. sądu okrągowego w Kaliszu Józef Dzierzbicki obwieszcza, iż otwarte zostały postępowania spadkowe po zmarłych:
10) Jakóbie Polce (Polka), właścicielu 4 mórg gruntu, zapisanych pod Nr 3 w dziale II wykazu hipot. kolonji Tumusin Nr 2, pow. Łęczyckiego.
Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych wyznacza się na d. 6 marca 1919 r. w kancelarji notarjusza Józefa Dzierzbickiego w Kaliszu.

Obwieszczenia Publiczne 1924 nr 98


Wydział cywilny sądu okręgowego w Łodzi, na zasadzie art. 1777-3 oraz zgodnie z decyzją z d. 29 września 1924 r., zawiadamia, że na skutek po­dania Jadwigi Stefańskiej, zamieszk. w Łodzi, przy ul. Wiznera 32., wdro­żone zostało postępowanie celem uznania Pawła Stefańskiego za zmarłego i z mocy art. 1777-8 U. P. C., wzywa tegoż Pawła Stefańskiego, męża pe­tentki, a syna Tomasza i Anieli z Pawłowskich, urodzonego w 1884 r., sta­łego mieszkańca wsi Tumusin, gm. Poddębice, pow. Łęczyckiego, ostatnio zamieszkałego w Konstantynowie, obecnie, po zaciągnięciu 1914 r. do woj­ska rosyjskiego, niewiadomego z miejsca pobytu, aby w terminie 6-miesięcznym, od daty opublikowania niniejszego obwieszczenia, stawił się w kan­celarji wydziału cywilnego sądu okręgowego w Łodzi, przy ul. Pańskiej 115, albowiem po tym czasie nastąpi uznanie go za zmarłego. Nadto wydział cywilny sądu okręgowego wzywa wszystkich, którzy o życiu lub śmierci pomienionego wyżej Pawła Stefańskiego posiadają wiadomości, aby o znanych sobie faktach zawiadomili sąd najpóźniej w oznaczonym wyżej terminie. (sprawy Nr Z. 443/24).

Gazeta Świąteczna 1927 nr 2401

Z życia młodzieży. Z pod Poddębic piszą do nas: We wrześniu 1925 roku powstało tu koło młodzieży. Założył je w porozumieniu z dawnym nauczycielem szkoły w Ciężkowie T. Prośniewski, aby pociągnąć do pożytecznej pracy młodzież, która przedtem w niedziele i święta marnowała czas na włóczeniu się z jednego końca wsi na drugi. Zapisało się zaraz 25 członków (obecnie jest ich 40). Na przewodniczącego powołano W. Wawrzyniaka, na jego zastępcę Miszczaka. Chociaż koło jest jeszcze młode, jednak zdołało już zgromadzić do czytelni kilkadziesiąt pożytecznych książek. Zebrania ogólne odbywają się w szkole w pierwszą niedzielę każdego miesiąca. Młodzież chętnie na nie przybywa z pięciu następujących wsi: Panaszewa, Przekory, Tumusina, Adamowa i Ciężkowa. Na zgromadzeniach ogólnych odczytujemy sprawozdania, miewamy odczyty, wypowiadamy ładne wiersze, czytamy gazety, a na zakończenie śpiewamy razem „Nie rzucim ziemi”. W roku zeszłym koło urządziło kilka zabaw tanecznych i kilka przedstawień teatralnych. Ostatnia zabawa taneczna odbyła się w drugie święto Bożego Narodzenia. Zaraz po nabożeństwie zeszliśmy się u S. Barańskiego w Tumusinie, ponieważ tam mieszkanie było oddane na zabawę. Najpierw śpiewaliśmy kolendy, a po przybyciu grajków nastąpił 3-godzinny taniec; potem była spólna wieczerza, przy której także śpiewaliśmy kolendy na głosy. Po wieczerzy młodzież ślicznie przystrojona odegrała „Heroda”, poczem znów tańczono w ciągu 2-ch godzin, aż nadszedł czas rozejścia się do domów. Każdy odchodził bardzo zadowolony. Zabawa odbyła się bez wódki, ponieważ młodzież należąca do koła postanowiła wódki nie pić. Członek koła.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1929 nr 18

OGŁOSZENIE
Powiatowego Starosty w Łęczycy o rejestracji Spółek Wodnych.
Stosownie do art. 222/4 i 5 Ustawy Wodnej z dnia 19 września 1922 roku w brzmieniu ustalonem Rozporządzeniem Ministra Robót Publicznych z dnia 13. IV. 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 62, poz. 574 z 1928 r.) — ogłaszam, że zostały zatwierdzone statuty następujących Spółek Wodnych:
12) Dnia 15 lipca 1929 r. Spółka Wodna „Tumusin" z siedzibą w Tumusinie — statut uchwalono dnia 13 lipca 1929 r.
Celem powyższych Spółek jest osuszanie gruntów członków spółek według projektów technicznych, przedłożonych Starostwu Powiatowemu w Łęczycy.
Statuty Spółek ułożone zostały ściśle według wymogów okólnika Min. Rob. Publ. z dnia 30.VII. 1923 r. Nr. V. 417/23 Monitor Polski Nr. 196, poz. 225 — tak co do warunków i formy zwoływania zgromadzeń członków jak i sposobu dokumentowania powziętych przez to zgromadzenie spraw, mających podlegać uchwale zgromadzenia członków oraz form obwieszczonych Spółek.
Łęczyca, dnia 19 sierpnia 1929 r.
Starosta Powiatowy:
(—) H. Ostaszewski.


Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 18

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 18 sierpnia 1933 r. Nr. SA. II. 12/9/33.
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Łęczyckiego na gromady.
Po wysłuchaniu opinji rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 14 sierpnia 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23 III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
IX. Obszar gminy wiejskiej Poddębice dzieli się na gromady:
13. Tumusin, obejmującą: kol. Tumusin, wieś Tumusin, folw. Tumusin, wieś Marynki, wieś Leokadjew, wieś Antoninów.
§ 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Łęczyckiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia go w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
Wojewoda:
w z. (—) A. Potocki


Wicewojewoda.

Dziennik Łódzki 1951 nr 215

Zamiast półtora kwintala
ponad półtorej tony
odstawił Stanisław Stępień.
Stanisław Stępień z Poddębic dzierżawi 1 ha i 64 ary ziemi należącej do resztówki w gr. Tumasin. Ponieważ dekret rządowy nakłada obowiązek odsprzedaży państwu nadwyżek zbożowych tak na właścicieli gospodarstw rolnych, jak i na dzierżawców, więc i na Stanisława Stępienia przypadło 148 kg.
Stępień jednak na punkt skupu odstawił 615 kg.
To tylko tyle na początek — oświadczył. — Z obsianego żytem hektara zebrałem około 24 q ziarna, bo urodzaj dopisał. Wykalkulowałem sobie tak. Zostawię tylko tyle, ile potrzeba mi będzie na siew jesienny, a resztę sprzedam w punkcie skupu. Odpadnie mi więc kłopotanie się o przewóz do młyna i o przemiał, a żonę uwolnię od kłopotu jaki pociąga za sobą wypiek chleba. Nic nie stracę, bo ceny u nas w Polsce są stałe i na ziarno i na chleb. Po dokładnym obliczeniu się, łącznie odstawię 17 kwintali. Zaraz tego nie mogłem uczynić, gdyż część ziarna pożyczyłem sąsiadom, którzy nie przeprowadzili jeszcze u siebie młocki a potrzebowali ziarna na mąkę i otręby. Gdy tylko oddadzą mi dług, zaraz uzupełnię swoje dodatkowe zobowiązanie.
Stanisław Kajszczak z gromady Spędoszyn przywiózł na punkt skupu w Wartkowicach, gm. Gostków, zamiast przypadających na jego gospodarstwo 16 q 52 kg całe 22 q. Z tej samej gromady Józef Graczyk już w całości wykonał swoje zobowiązanie, odstawiwszy 8 q 40 kg żyta.
W roku ub. — mówił Graczyk — z wielkim trudem odsprzedałem państwu 6 q zboża, a obecnie dlatego, że urodzaj był lepszy i że skup odbywa się zaraz po żniwach, sprzedaż 840 kg żyta wykonałem lekko. Poza tym odstawię jeszcze wszystek zakontraktowany jęczmień browarniany.


Na Sieradzkich Szlakach 1988/1



Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza