-->

poniedziałek, 27 maja 2013

Kwasków

Zajączkowski:
Kwasków  -pow. kaliski
1) 1391 Hube, Zbiór Sier. z. 41: Quaskowo - Zauissius de Q. 2) 1392 t. Sir. I f. 32: Kwaskouo - Jasco de K. 3) 1394 Hube, Zbiór Sier. z. 111: Kuascow - Falibogius de K. 4) 1399 Potk. ZH 4: Qwaskowo - Stogneus de Q.
5) XVI w. Ł. II, 58: Kwaskowo - villa, par. Błaszki, arch. kaliski. 6) 1496 P. 171: Qwaszkow Zayączek - par. jw., pow. i woj. sieradzkie. 1511-1518 P. 180: Kwaskow - wł. szl., jw. 1553-1576 P. 219: Kwasków -jw. 7) XIX w. SG V, 17: Kwasków-wś i folw. nad rz. Swędrnią, par. i gm. Błaszki, pow. kaliski.  

Taryfa Podymnego 1775 r.
Kwasków, wieś, woj. sieradzkie, powiat sieradzki, własność szlachecka, 25 dymów.

Czajkowski 1783-84 r.
Kwaskow, parafia błaszki, dekanat stawski, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, powiat sieradzki, własność: Zeromski, burgrab.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Kwasków, województwo Kaliskie, obwód Kaliski, powiat Wartski, parafia Błaszki, własność prywatna. Ilość domów 21, ludność 156, odległość od miasta obwodowego 3 1/3.

Słownik Geograficzny:  
Kwasków,  nad rz. Swędrnią, wś i folw., pow. kaliski, gm. i par. Błaszki (Łaski, Lib. ben. II, 58); odl. od Kalisza w. 32; wś dm. 14, mk. 109; folw. dm. 6, mk. 29. W 1827 roku dm. 21, mk. 156. Folw. K. rozl. mr. 432, grunta orne i ogr. mr. 350, łąk mr. 39, pastw. mr. 3, nieuż. i place mr. 40, bud. murow. 1, z drzewa 17; płodozmian 11-polowy. Wś K. osad 25, grun. mr. 86. Jan na K. i Zawadach Parczewski marszałkował ziemi sieradzkiej 1665 w Szadku na sejmie, który uchwalił żeby stanąć po stronie króla przeciw Lubomirskiemu. A. J. P.

Słownik Geograficzny:  Kwasków,  wś, pow. kaliski. Nadany jakoby klasztorowi w Lądzie, przez Mieszka Starego (K. W, . n. 10, 393). 

Spis 1925:
Kwasków, wś i folw., pow. kaliski, gm. Błaszki. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne wś 18, folw. 4. Ludność ogółem: wś 118, folw. 83. Mężczyzn wś 57, folw. 37, kobiet wś 61, folw. 46. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego wś 118, folw. 83. Podało narodowość: polską wś 118, folw. 83.

Wikipedia:
Kwasków-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Błaszki nad Swędrnią. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. Pierwsza wzmianka z 1391 r. dotyczy Zawiszy z Kwaskowa, tego rodu co Mikołaj Skarbnik, 1407 r. Borzko de Qasków, 1496 r. Qasków Zajączek, w 1535 r. wymienia się miejscowości: Wrząca, Przystań, Qwasków. W XV i XVI w. własność Zajączków z Wrzącej, którzy w końcu XVII w. wyszli z Kwaskowa. W XVII w. własność Parczewskich, z których Jan był marszałkiem ziemi sieradzkiej na sejmik w Szadku. W 1782 r. właścicielem Kwaskowa był Tomasz Hulewicz. W 1803 r. Walenty Żeromski sprzedał Kwasków Tomaszowi Gątkiewiczowi i w tej rodzinie pozostał on do 1852 r. Następnymi właścicielami byli: Teobald Zakrzewski, rodzina Drehr, a ostatnim Kazimierz Mniewski. Pozostałością dawnego założenia dworskiego jest kopiec, na którym stał dwór zniszczony po II wojnie światowej. Kwasków był gniazdem rodowym Kwaskowskich h. Bogoria.

Elżbieta Halina Nejman Majątki (Szlachta Sieradzka XIX wieku Herbarz)
KWASKÓW par. Błaszki, p. sieradzki, i cz. Kostrzewic w 1585 r. Andrzej Brzechwa całe cz. wsi Kwaskowa sprzedał za 1. 900 zł. Janowi Parczewskiemu, w 1768 Tomasz Morawski był tu dziedzicem, a w 1783 r własność Żeromskiego burgrabiego. W 1912 r. wieś i folwark mają 416 mg gruntu, należą do uwłaszczonych włościan i Kazimierza Mniewskiego. (SGR nr 176 k.103, SGKP t.5, s.17,PGkal.)

1992 r.

Dziennik Urzędowy Województwa Kaliskiego 1831 nr 10

Rada Obywatelska Woiewództwa Kaliskiego.
Ogłosić publicznie czyn chwalebny, noszący na sobie cechę prawdziwego zamiłowania Oyczyzny i swobód Narodowych, iest to oddanie należnego hołdu cnocie, i pobudką do naśladowania wzorowego postępku. Temi uczuciami przeięta Rada Obywatelska Woiewództwa Kaliskiego, składa Wam naymocnieysze dzięki Szan. Damy Woiewództwa Kaliskiego, któreście nie szczędziły starań i trudów w zbieraniu różnych naczyń srebrnych i gotowych pieniędzy, iakie Rada Obywatelska pod zarząd swóy w ofierze od Was przez ręce JWW. Karoliny z Chłapowskich Siemiątkowskiey i Maryanny z Wolskich Rembowskiey odebrała, w ilości srebra funtów 105 łótów 2 1/2, iw gotowiźnie pieniędzy złtp. 269. — Ofiara ta przez Was cnotliwe Obywatelki na ołtarz Ojczyzny złożona, przewa­ żnie niezawodnie przyczyni się, do iak nayrychleyszego uzbroicnia formuiących się Obrońców Oyczyzny w Woiewództwie naszym, a pałaiących naygorętszą chęcią żwawego starcia się z nieprzyjacielem. — Oby postępek wasz znalazł spiesznie iak naywięcey godnych w kraiu naszym naśladowców. — Damy, które do tey zaszczytney ofiary przyczyniły się, są a mianowicie:
W. W. Dłuska z Miłkowic, Zakrzewska z Kuczey Woli, z Chłapowskich Siemiątkowska, Niemojowska z Marchwacza, Rembowska z Szczytnik, Morawska z Mikołaiewic, Mieszkowska z Świnic, Zbiiewska z Tubądzina, Parczewska z Dą­brówki, Niemojowska z Radoszewic, Pstrokońska z Ustkowa, Gątkiewiczowa z Orzerzyna, Pstrokońska z Rembieszyna, Jabłkowska z Cichów, Biernacka z Sikucina, Kossowska z Pięczniewa, Olszewska z Niechmierowa, Augustowa Trepczyna, Leopoldowa Trepka, z Morzkowskich Myszkowska, Stolnikowa Karsznicka, z Głębockich Kiślańska, z Kempińskich Nieszkowska, z Kożuchowskich Karsznicka, Emilia i Aniela Panny Niemoiowskie, z Bogatków Mączyńska, z Radolińskich Wa­lewska, z Kiełczewskich Walewska, z Cieleckich Tarnowska, Prądzyńska z Ła­szkowa, z Otockich Mielęcka, z Zbijewskich Tarnowska, Piątkowska z Smardzewa, z Bukowieckich Zychlińska, z Karsznickich Kręska, z Kręskich Walewska, z Wę­gierskich Wstowska, z Wyganowskich Strzeszewska, z Potworowskieh Mielęcka, Gierałdowska, z Pstrokońskich Siemianowska, Gątkiewiczowa z Kwaskowa, z Skorzewskich Młoszowska, z Czyżewskich Zbierzchowska, Kellerowa, z Topolskich Łączkowska, z Podczaskich Biernawska, Czartkowska z Krąkowa, Świniarska z Kobylnik, Gołębowska z Gorzuch, Anna i Rozalia Mielęckie, z Kossobuckich Kiiańska, z Psarskich Kaczkowska, Kłosowa, z Wstowskich Cielecka, Żeromska, Taczanowska, Goiczowa z Dzierlina, Zaborowska z Korzenicy, Załuskowska z Wróblewa, Domaniewska z Borowa, Franciszka Heydysz, Bogumił Pągowski, Łubieńska z Kamionki, Radolińska z Kalisza, Zielińska z Kalisza, Nieszkowskie z Kalisza, Jenerałowa Lipińska, Dwernicki Prezes z Kalisza, Jankowska z Kali­sza, Miczke z Kalisza, Schönfeld z Kalisza, Gross z Kalisza, Locci z Kalisza, Plucińska z Kalisza, Łojewska z Kalisza, Glotzowa z Kalisza, Michalska z Kalisza, Szulcowa z Kalisza, Flainowa z Kalisza, Langowska z Kalisza, i Obywatel bezimienny.
w Kaliszu dnia 18 Lutego 1831. Młoszowski Prezyduiący.

Sekr. R. Stoppel.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1844 nr 198

(N. D. 4453) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiéj Gubernii Kaliskiéj.
Podaje do wiadomości otwarte spadki:
1) Po Tomaszu. Gątkiewiczu właścicielu dóbr Kwaskowa w Okręgu Wartskim położonych, przez przepisanie tytułu własności dóbr tychże.
(...) przed podpisanym Rejentem w terminie dnia 3 (15) Marca 1845 r. w Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Kaliskiéj pod prekluzyą uregulować się mające.  
Kalisz dnia 17 (29) Sierpnia 1844 r.
F. Bajer.

Gazeta Codzienna 1848 nr 220

W następujących miejscach w Królestwie były pożary, w skutku których spaliły się:We wsi Kwaskowie, pow. Kaliskim, budowle dworskie, na rub. 880 ubezpieczone. Pogorzelec poniósł straty na rub. 2000

Warszawska Gazeta Policyjna 1848 nr 232

Ważniejsze zdarzeniu zaszłe w Królestwie.
W następujących miejscach w królestwie były pożary, w skutku których spaliły się:

We wsi Kwaskowie, pow. Kaliskim, budowle dworskie, z.a rs. 880 ubezpieczone. Pogorzelec poniósł straty r. sr. 2000. Przyczyna pożaru niewiadoma.

Gazeta Codzienna 1848 nr 295

W następujących miejscach w Królestwie były pożary, w skutku których spaliły się: We wsi Kwasków pow. Kaliskim, zabudowania folwarczne, a mianowicie: 3 stodoły, śpichrz, wozownia, szopa i wolarnia, w Dyrekcyi na rs. 1100 ubezpiecz. Podejrzany o dopuszczenie się tej zbrodni włościanin, do sądu dla wyprowadzenia śledztwa odesłanym został.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1850 nr 89

(N. D. 1683) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Ogłasza postępowanie spadkowe tyczące się po osobach zmarłych:
2, Karolinie z Korytowskich Gątkiewiczowéj jako wierzyciele; summy rs. 3000 na dobrach Kwaskowie, z przyległościami z O-gu Wartskiego hypotecznie zabezpieczonej;  
Do ukończenia tych postępowań spadkowych wyznacza się termin na dzień 14(16) Października r. b. w Kaliszu w Kancellarуi Ziemiańskiej.
Kalisz d. 1 (13) Kwietnia 1850 r.
Nepomucen Wojciechowski.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1852 nr 68

(N. D. 1295) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Po śmieci Alojzego Gątkiewicza właściciela dóbr Wola Pszczółecka lit. Β. z Ogu Szadkowskiego, i współwłaściciela dóbr Kwasków z Ogu Wartskiego (…) otworzył się spadek do regulacyi którego wyznacza się termin na d. 22 Września (4 Paźdz.) 1852 r. w Kancellaryi Ziemiańskiej w Kaliszu.
Kalisz dna 5 (17) Marca 1852 roku.
Jan Niwiński.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1854 nr 67

(N. D. 1448) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Po śmierci.
1. Stefana Walewskiego co do prawa dzierżawy dóbr Kwaskowa z Ogu Wartskiego w dz. III pod N. 4 i summy rs. 3,000 w dz. IV pod N. 13 wykazu tychże dóbr zachypotekowanej.
Otworzyły się spadki, do regulacyi których oznacza się termin na d. 15j27 Września 1854 r. w Kancellaryi hypotecznej w Kaliszu.
Kalisz d. 921* Marca 1854 r.
J. Niwiński.

*nieczytelne

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1856 nr 210

(N. D. 3377) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Po śmierci:    
6. Karoliny z Mursynowskich Zakrzewskiéj wierzycielki rs. 1800 z większego kapitału rs. 4500 na dobrach Kwaskowie z Ogu Wartskiego w dz. IV pod N. 9 zabezpieczonego pochodzących. Otworzyły się spadki, do uregulowania których wyznaczony jest termin w Kancellaryi Ziemiańskiej Gub. Warszawskiej w Kaliszu przed podpisanym Rejentem na dzień 29 Grudnia 1856 r. (10 Stycznia r. 1857.)
Kalisz d. 22 Maja (3 Czerw.) 1856 r.
Białobrzeski.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1858 nr 9

(N. D. 241) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Po śmierci:
1. Samuela Frenkel co do ostrzeżenia względem summy rs. 240 z procentem 5 od 100 od d. 19 (31) Maja 1853 r. i kosztami rs. 10 w dziale IV. ad 13 i w dziale III. ad 4 wykazu hypotecznego dóbr Kwasków z Okręgu Wartskiego sposobem zastrzeżenia miejsca zapisanego.
(...) otworzyły się spadki, do uregulowania których termin na dzień 12 (24) Lipca 1858 r. przed sobą oznaczam.
Stanisław Rościszewski.

Kaliszanin 1871 nr 48

(Art. nad.) — Każdy kraj, każda gubernja, każdy powiat, każda wieś nareszcie, mają jak Egipt swoją Deltę. Posiada ją również i okolica Kalisza, co do formy, zbliżoną do egipskiej po­łową, między miastem Wartą, Sieradzem i Bła­szkami.
Delta ta w której osiadło około 60 wiosek od 10—30 włók rozległości mających, posiada prze­ważnie grunta pszenne, łatwe po większej części do uprawy. Przy starannem i pilnem, choć nie­zbyt postępowem, ale praktycznem gospodarstwie, znakomite tam widzieć można rezultaty z rolnic­twa. Znaleźć można wioski o 15 włókach produ­kujące do 700 korcy pszenicy. Powiadają nawet, iż razu pewnego zając ścigany przez charta, sko­ro uderzył głową na brzeg silnej pszenicy, padł nieżywy. Nie wiem czy to prawda;—relata refero. Włościanie po większej części już dawno ure­gulowani przez właścicieli, zajmują ledwie 1/10 część ogólnej przestrzeni, i w pomyślnym znajdu­ją się stanie. Służebności prawie wcale tam nie ma, a jeżeli jeszcze miejscami pozostały, to są te­go rodzaju, że nie tamują postępu rolnictwa.
Z tych więc powodów, do których nie mało się przyczynia szossa fabryczna, wartość ziemi zna­komicie ciągle się wznosi.
W przeszłym roku wieś Kwasków (16 włók) zapłaconą została po 3300 rs. za włókę. Obecnie zaś dobra Łabędzie (13 włók) kupione przez osta­tniego właściciela przed 12-stu laty po rs. 900 za włókę, sprzedane zostały po 1800 rs. dobra zaś Zawady (14 włók) kupione przed 10 laty po 1500 rs. za włókę, sprzedane zostały po rs. 2000.
Z tych dwóch transakcji widzieć można, iż dobra w tamtej stronie przecięciowo od lat jedenastu zy­skały na wartości 50%. Nakłady dla podniesienia rolnictwa w obu tych majątkach wyżej wy­cenionych w ciągu posiadania ich przez ostatnich właścicieli, ograniczały się jedynie na podniesieniu kultury ziemi, i czerpane były tylko z dochodów.
W ogóle jedyny zarzut tej okolicy zrobić by można, iż tani cokolwiek brak przemysłowego go­spodarstwa i że budynki są w ogóle zaniedbane. Trzymają się tam jeszcze starej naszej zasady, która mówi, że:
Kto się buduje —to się rujnuje,
Kto podpiera—to zbiera."
Może to i po części prawda; ale zawsze nie bardzo to musi być przyjemnym dla gospodarza, niespokojnie wyglądać przez okno podczas gwał­townego wiatru i oczekiwać z obawą, czy ten lub ów budynek nie runie, przygniatając swym ciężarem inwentarze.

W każdym razie, za przykład okolica ta posłu­żyć może, iż dobrze pracując w ziemi, zyskać mo­żna nie tylko przyzwoite i niezależne utrzymanie, Możność kształcenia dzieci, ale i znakomite pod­wyższenia majątku. Aby zatem to wszystko osią­gnąć, trzeba pracy, a nie szalonych spekulacji go­spodarskich, które już tyle, i to znacznych mająt­ków pochłonęły.

Dziennik Warszawski 1871 nr 126

Wiadomości krajowe.
Piszą do Kaliszanina: Każdy kraj, każda gubernja, każdy powiat, każda wieś nareszcie, mają jak Egipt swoją Deltę. Okolica Kalisza posiada Deltę, co do formy zbliżoną do egipskiej połową, między miastem Wartą, Sieradzem i Błaszkami. Delta ta, w której osiadło około 60 wiosek, od 10 do 30 włók rozległości mających, posiada przeważmie grunta pszenne, łatwe po większej części do uprawy. Przy starannem i pilnem, choć niezbyt postępowem ale praktycznem gospodarstwie, znakomite tam widzieć można rezultaty z rolnictwa. Znaleźć można wioski o 15 włókach, produkujące do 700 korcy pszenicy. Powiadają nawet, iż razu pewnego zając ścigany przez charta, skoro uderzył głową na brzeg silnej pszenicy, padł nieżywy. Nie wiem czy to prawda;—relata refero. Włościanie po większej części już dawno uregulowani, zajmują ledwie 1/10 część ogólnej przestrzeni, i w pomyślnym znajdują się stanie. Służebności prawie wcale tam niema, a jeżeli jeszcze miejscami pozostały, to są tego rodzaju, że nie tamują postępu rolnictwa. Z tych więc powodów, do których nie mało się przyczynia szosa fabryczna, wartość ziemi znakomicie ciągle się wznosi. W przeszłym roku wieś Kwasków (16 włók), zapłaconą została po 3,300 rs. za włókę. Obecnie zaś dobra Łabędzie (13 włók), kupione przez ostatniego właściciela przed 12-tu laty po rs. 900 za włókę, sprzedane zostały po 1,800 rs.; dobra zaś Zawady (14 włók), kupione przed 10-ciu laty po 1,500 rs. za włókę, sprzedane zostały po rs. 2,000. Z tych dwóch tranzakcij widzieć można, iż dobra w tamtej stronie przecięciowo od lat jedenastu, zyskały na wartości 50%. Nakłady dla podniesienia rolnictwa, w obu tych majątkach wyżej wymienionych, w ciągu posiadania ich przez ostatnich właścicieli, ograniczały się jedynie na podniesieniu kultury ziemi, i czerpane były tylko z dochodów. W ogóle jedyny zarzut tej okolicy zrobićby można, iż tam cokolwiek brak przemysłowego gospodarstwa, i że budynki są w ogóle zaniedbane. Trzymają się tam jeszcze starej zasady.

Kaliszanin 1873 nr 44

Katalog kościołów i duchowieństwa djecezji Kujawsko-Kaliskiej na r. b. podaje, że w dekana­cie kaliskim jest 34 parafij, mianowicie:

3) Błaszki miasto, kościół p. w. Św. Anny, wymurowany w. r. 1779 przez Ignacego Lipskiego; na cmentarzu jest kaplica p. w. Śgo Jana Ewang. Parafja ta liczy 4350 dusz. Do niej należą: m. Błaszki, wsie: Żelisław, Bukowina, Bronczyn (z kaplicą N. M. P.), Gzików, Chrzanowice, Borysławice, Kokoszki, Wójcice, Kołdów, Woleń, Domaniew, Maciszewice, Kociołki, Jadamki, Kwa­sków, Kostrzewice, Zawady, Smaszków. Probo­szczem tej parafji od r. 1853 jest Wjks. Tomasz. Piskorski (ur. r. 1817, kapłan od r. 1840), wika­rym od r. 1872 ks. Mikołaj Karwaciński, refor­mat (ur. r. 1834, kapłan od r. 1861. 


Kaliszanin 1875 nr 50

Straszna klęska gradobicia, połączona z uraganem, niszczącym drzewa, wiatraki, stodoły i t. d., przeszła w okolicy błaszkowsko-sieradzkiej w niedzielę d. 20 b. m. rano. Podług wiarogodnych, a tylko dotychczasowych wiadomości, ze szczętem oziminy zniszczone we wsiach: Wrzący, Kliczkowie małym, Gruszczycach, Wągłczewie, je­dnej części Łubny, Wróblewie, Noskach, Smardzewie, Kłocku, Lubanowie (folwark do Błaszek na­leżący), Smażkowie, Adamkach, Kociołkach, Kostrzewicach, Zawadach, Kwaskowie, Orzeżynie, Równy, Inczewie, Tubądzinie, w części Gaci Wartskiej, Łabędziach, jednym z folwarków Kalinowy, Chabierowie, w części Bartochowa, Małkowie, Bi­skupicach, Charłupi małej, Dzierlinie, Kościerzy­nie, Łosińcu, Zapuście, Wólce, Susze, w części Kobierzycka, Kawęczynku, Raczkowie, Zagajewie, Brudzewie, w części Głaniszewa i w Gołuchach. Od Kłocka burza ta miała zwrócić się szero­kim szlakiem ku Prażce, lecz bliższych wiadomo­ści nie posiadamy dotąd. Wiele z wymienionych dóbr nie było ubezpieczonych od gradobicia. W obec tak rozległej klęski, jakże smutno przypomnieć, że z wielkim trudem u nas zaszczepiać się daje kwestja stowarzyszeń zabezpieczających. Dotychczas wiemy o czterdziestu i jednym mająt­kach, w których znając miejscową produkcję, napewno przecięciowo liczyć możemy pojedynczą przeciętną stratę na 4 do 5 tysięcy rubli; repre­zentuje to kapitał przeszło 150,000 rs. w oziminach, a gdzież łąki zamulone, uniesione przez wo­dę trawy, kartofle, jarzyny? budynki, wiatraki, dachy poruinowane? Daje to wiele do myślenia, jeżeli zwrócimy uwagę na ciężary, powstające z ma­jących się wnosić podatków skarbowych, gmin­nych i t. d. Sądzimy, że Wyższa Władza zwróci uwagę na tak smutny stan obywateli, w skutek tej katastrofy, robiąc możebne ulgi w poborze podatków; zaś pp. obywatele ze swej strony zwró­cą szczególną pieczołowitość na biednych włościan, którzy do ostatniej ruiny tym nagłym ciosem klęski przywiedzionymi zostali, już to dając im możliwy zarobek, już to ułatwiając sposobność do niego, choćby czasowo, w dalszych stronach, ku czemu stosunki obywatelskie dopomódz mogą. Przeszkadzając działaniu wyzyskiwaczy z jednej strony, a dając możność pracy, z drugiej uchronią ich od rozwinięcia się złodziejstwa i rozboju, które zakrze­wiać się już potrafiły przed niedawnym czasem, jak tego smutne już doświadczenie dowiodło w Sie­radzkiem i Kaliskiem, w niektórych bliżej szossy położonych miejscowościach. Myśleć więc i rato­wać się wspólnemi siłami. Q

Kaliszanin 1875 nr 50

W innej, gradobicia, o którem mowa, dotyczącej korrespondencji, podają nam następną alfabetycznym ułożoną porządkiem, listę dotknię­tych tą klęską majątków Adamki, Bartochow, Biskupice, Bliźniew, Błaszki, Borzysławice (stodo­ła dworska obalona), Brudzew, Brzeźno, Bukowina, Chabierow, Charłupia Wielka i Mała, Dąbro­wa, Domaniewo (tu oprócz zupełnego zniszczenia zasiewów przez grad, ogień w skutek uderzenia piorunu, spalił wszystkie budynki, z wyjątkiem do­mu mieszkalnego), Dzierlin, Gać Wartska, Głaniszew, Gołuchy, Gruszczyce, Gzików, Inczew, Kalinowa, Kawęczynek, Kliczków Wielki i Mały (w pierwszym ośm budynków włościańskich oba­lonych), Kłock (dwadzieścia dwa budynki włościań­skie obalone), Kobierzycko, Kociołki, Kostrzewice, Kwasków, Lubanow, Łabędzie, Łosiniec, Łubna, Małków, Młocin, Noski, Orzeżyn, Raczków, Rakowice, Równa, Swardzew, Smaszków, Stok, Susza, Tubalczew, Tubądzin, Wągłczew, Wojków, Wólka, Wróblew, Wrząca, Zagajew, Zawady, Zapust, Żelisław.

Słychać o zabitych od pioruna ludziach, o dzie­ciach niesionych trąbą powietrzną i przerzuca­nych w niewiarogodne odległości i t. p.

Gazeta Kaliska 1899 nr 182

Wydzierżawiłem polowanie na polach należących do W-go Drehera z Kwaskowa i zabraniam polować na tychże, pod odpowiedzialnością sądową. Michalski z Dziebędowa.

Gazeta Kaliska 1907 nr 34

W majątku Kwasków, w pow. kaliskim, zmarł Piotr Rybczyński, lat 63.


Gazeta Kaliska 1907 nr 143

Zmiany własności. W ostatnich czasach następujące majątki w powiecie kaliskim zmieniły swych właścicieli: p. Kazimierz Mniewski kupił od p. H. Drehera dobra Kwasków, przestrzeni wł. 14, płacąc po 5,000 rb. za włókę.


Zorza 1912 nr 32

Ostrożnie z grzybami. W Kwaskowie, w pow. Kaliskim, córka miejscowego stelmacha przyniosła koszyk grzybów, które jej matka ugotowała na obiad. Grzyby jadła matka i dwie córki, ojciec wraz z synem jeść ich nie chcieli. W kilka godzin wszystkie trzy kobiety dostały boleści, wskutek czego posłano po lekarza do Błaszek, pomimo jednakże zastosowania wszelkich możliwych środków, matka i dwie córki nazajutrz zmarły.


Zaranie 1912 nr 33

Śmiertelny wypadek otrucia grzybami wydarzył się we wsi Kwaskowie w pow. kaliskim, 10-letnia córka miejscowego stelmacha przyniosła koszyk grzybów, które jej matka ugotowała na obiad. Grzyby jadły matka i dwie córki, ojciec zaś wraz z synem jeść ich nie chcieli. W kilka godzin wszystkie trzy kobiety dostały boleści, wskutek czego posłano po lekarza do Błaszek; pomimo jednakże zastosowania wszelkich możliwych środków, matka i córki naza jutrz zmarły.



Gazeta Świąteczna 1912 nr 1637

Poduszone bydło. Z okolicy Błaszek, w guberńji kaliskiej, piszą do nas: Spory kawał czasu upłynął już od chwili, kiedy się tu stał wypadek, o którym chcę opowiedzieć, ale wcześniej nie mogłem tego uczynić. Przed Wielkanocą wiał w naszej okolicy gwałtowny wicher; w samą niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego wzmógł się jeszcze bardziej, pędząc ciężkie chmury deszczowe. Ludzie jednak pomimo niepogody cieszyli się wesołem Aleluja i śpieszyli do kościołów, aby podziękować Bogu, że pozwolił tych radośnych świąt doczekać. Byli też wraz z innymi w kościele i mieszkańcy wsi Kwaskowa. Właśnie wracając po nabożeństwie do domu szli koło folwarku Kwaskowa, a tu wicher przewraca oborę dworską, przygniatając znajdujące się w niej bydło. Powstał krzyk i płacz o ratunek bydła. Właściciel tego dworu Miniewski dał co prędzej znać o wypadku straży ogniowej w Błaszkach, której jest naczelnikiem. Strażacy wnet przyjechali i przy pomocy parobków dworskich z poblizkiego Dziewendowa wzięli się do ratunku. Jedni rąbali belki siekierami i rznęli piłami, inni wyciągali krowy linami za rogi. Okazało się, że 21 krów zostało uduszonych, z których tylko trzy dworskie, a reszta krowy parobków. Jedna krowa od uderzenia belką w głowę dostała obłędu, więc biegała po polu i kogo napotkała, chciała brać na rogi. Pobodła ojca właściciela majątku, pastucha i jedną dziewczynę. Niektórzy parobcy stracili i po dwie krowy. Cóż się tam działo! Żony ich mdlały z żałości. Zjechali się rzeźnicy, ale za krowę wartą 80 rubli płacili po 25 r., a za lichsze po18 i 16 r. Właściciel majątku wypłacił poszkodowanym po 20 rubli za każdą straconą krowę. A. L.

Gazeta Świąteczna 1912 nr 1645

Otrucie grzybami. Dwunastoletnia córka kołodzieja we wsi Kwaskowie, w powiecie kaliskim, uzbierała któregoś dnia koszyk grzybów. Ugotowano je na obiad. Grzyby jadły matka i dwie córki, ojciec zaś z synami jeść ich nie chcieli. W kilka godzin potem wszystkie trzy dostały okropnych boleści. Posłano po lekarza do Błaszek, ale już było zapóźno. Nazajutrz matka i dwie córki umarły strute grzybami.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1928 nr 8

WYKAZ
Stowarzyszeń, zarejestrowanych na zasadzie postanowienia p. Wojewody Łódzkiego.
Dała Nr. Nr. rejestru Wyszczególnienie
24.4 1928 1838 Towarzystwo Ochotniczej Straży Pożarnej w Kwaskowie pow. Kaliskiego.

Obwieszczenia Publiczne 1928 nr 10

Regulacje hipotek.
Wydział hipoteczny przy sądzie pokoju w Kaliszu obwieszcza, że na dzień 7 maja 1928 r. wyznaczony został termin pierwiastkowych regulacyj hipotek dla:
3) 3-ch osad włościańskich we wsi Kwaskowie, gm. Błaszki, zapi­sanych w tab. likw. pod Nr. Nr. 12, 17 i 23, zawierających przestrzeni osada Nr. 12, 2 morgi 115 pr., osada Nr. 17, 3 morgi 9 pr. i osada Nr. 23, 1 mórg 85 pr., należących do Franciszka i Anny małż. Ograbek i

W terminie powyższym osoby interesowane winny zgłosić swoje prawa, pod skutkami prekluzji.

Obwieszczenia Publiczne 1929 nr 35a

Wpisy do rejestru handlowego.
Do rejestru handlowego, Działu A, sadu okręgowego w Kaliszu wciągnięto następujące firmy pod Nr. Nr.:
Dnia 3 listopada 1928 roku.
9905. „Marcin Kowalski", sprzedaż artykułów spożywczo - kolon­ialnych i wyrobów tytoniowych we wsi Kwasków, gminy Błaszki, powia­tu kaliskiego. Istnieje od 1926 roku. Właśc. Marcin Kowalski, zamieszka­ły w Kwaskowie.


Łódzki Dziennik Urzędowy 1931 nr 10

OBWIESZCZENIE
STAROSTY POWIATOWEGO KALISKIEGO
z dnia 3. IV. 1931 r. Nr. Wojsk. 20 o kolejności osób obowiązanych do dostarczenia samochodów i motocykli.
Na podstawie §§ 4 i 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Ministra Spraw Wojskowych z dnia 29. VII. 1930 r., wydanego w porozumieniu z Ministrami Skarbu i Robót Publicznych o obowiązku dostarczenia jako środków przewozowych na rzecz wojska w czasie pokoju samochodów, motocykli i rowerów (Dz. Ust. R. P. Nr. 58, poz. 470), podaję poniżej do powszechnej wiadomości, celem zapewnienia kolejności i równomierności przy powoływaniu do świadczeń, listę kolejności osób powiatu kaliskiego, obowiązanych do dostarczenia samochodów i motocykli w roku 1931.
171. Mniewski Kazimierz, zam. i miejsce postoju pojazdu: Kwasków, gm. Błaszki, sam. 5 osob. ŁD. 80101.
W ciągu dwóch tygodni od chwili ogłoszenia listy kolejności w „Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim" osoby zainteresowane mogą wnosić do Starostwa Powiatowego Kaliskiego uzasadnione reklamacje, w razie uwzględnienia których poprawiona zostanie odpowiednio lista kolejności, co jednak nie wstrzymuje wejścia w życie tejże listy kolejności z dniem ogłoszenia w „Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim".
Starosta Powiatowy:
(—) Antoni Potocki.


Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 19

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 16 września 1933 r. L. SA. II. 12/17/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Kaliskiego na gromady.
Po wysłuchaniu opinji rad gminnych i wydziału powiatowego, zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23. III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
II. Obszar gminy wiejskiej Błaszki dzieli
się na gromady:
8. Kwasków, obejmującą: wieś Kwasków, folw. Kwasków.
 § 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Kaliskiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(—) Hauke-Nowak Wojewoda.


Obwieszczenia Publiczne 1933 nr 91

DYREKCJA GŁÓWNA TOWARZYSTWA KREDYTOWEGO ZIEMSKIEGO
w WARSZAWIE
na zasadzie artykułów Nr. 218 i 219 Ustawy Towarzystwa zawiadamia:
III. Okrąg Kalisz.

Sekcja I.
9. Wierzycieli hipotecznych dóbr KWASKÓW, powiatu kaliskiego, a mianowicie: 1) Kazimierę Knerę, 2) Bank Cukrownictwa Sp. Akc. w Poznaniu, 3) Chaskiela Gad.

Echo Kaliskie Ilustrowane 1933 r.

Na polach maj. Kwasków, gm. Błaszki, należącego do Kazimierza Mniewskiego, spaliła się sterta pszenicy. Straty wynoszą około 1800 zł. Jak wynika z przeprowadzonego dochodzenia, pożar mógł powstać przez nieostrożne obchodzenie się z ogniem.


Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza