-->

czwartek, 24 kwietnia 2014

Rzekta

Rzekta, osada zaznaczona na mapie Gilly'ego z 1802-03 r.

1802-03 r.

1992 r.

Ostriak / Ostryja

Ostriak, osada zaznaczona na niemieckich i austriackich kopiach mapy rosyjskiej, tzw. „trójwiorstówki”, powstałej w latach 1850-1890.

1850-1890 r.

1992 r.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1860 nr 100

(N. D. 2152) Komornik przy Trybunale Cywilnym w Kaliszu.
Zawiadamia iż dobra Chotów, do których należy folwark Mantewki zwany, i pustkowia Górale, Srebnicą, oraz nomenklatury Ostryja, z wszelkiemi użytkami i zabudowaniami, położone w Ogu i Pcie Wieluńskim Gubernii Warszawskiej, wydzierżawione będą przez publiczną licytacyą na lat 3 po sobie idące, poczynać się mające od d. 12 (24) Czerwca r. b. Termin do wydzierżawienia oznaczony został na dzień 12 (24) Maja r. b. godzinę 10 z rana w mieście Okręgowem Wieluniu w Kancellaryi Rejenta Antoniego Kowalskiego przez tegoż mającej odbyć licytacyi. Dobra te rocznej dzierżawy opłacać mogą rsr. 1200.
Kalisz dnia 2 (14) Marca 1860 r.
F. Rowecki.


Nożyska

Nożyska, osada zaznaczona na mapie Chrzanowskiego z 1859 r.

1859 r.

1992 r.

środa, 23 kwietnia 2014

Romanów

Romanów, osada zaznaczona na mapie Karte des Westlichen Russlands z 1915 r.

1915 r.

1992 r.

Dziennik Warszawski 1867 nr 51

(N. D. 1189)
Podpisany Patron Trybunału w Warszawie pod N. 248/9 zamieszkały, jako obrońca Antoniego Szołowskiego zawiadamia i ogłasza, iż na podstawie dwóch wyroków:
jednego z d. 2 (14) Czerwca 1866 r., dział majątku pomiędzy niegdy Antonim Szołowskim pozostałego, oraz oszacowanie i udzielenie opinji co do niepodzielności nakazujacego.
drugiego z d. 2 (14) Listopada 1866 r. opinją o niepodzielności, oraz oszacowanie powyższych dóbr zatwierdzającego.
Obudwóch z powództwa Antoniego Szołowskiego obywatela w dobrach Kały O-gu Zgierskim zamieszkałego, przeciwko Marji z Ostrowskich po Antonim Szołowskim pozostałej wdowie we wsi Sarnów Okręgu Zgierskim zamieszkałej, w imieniu własnem, tudzież jako głównej opiekunce nieletnich: Marji i Bolesława rodzeństwa Szołowskich, — jak również Marcelemu Sulimierskiemu obywatelowi w Warszawie pod N. 600* AB. zamieszkałemu jako przydanemu Opiekunowi tychże nieletnich,— wszystkim przez Mieczysława Wyrzykowskiego bronionym, w Trybunale Cywilnym Gubernji Warszawskiej w Warszawie zapadłych, wystawiają się na publiczną sprzedaż w drodze działów:
DOBRA ZIEMSKIE SARNÓW,
w Okręgu Zgierskim, Gubernji Warszawskiej położone, żadną cudzą własnością nie przecięte prawem niepodzielnej własności do S-ów Antoniego Szołowskiego wyżej wymienionych należące, obejmujące ogólnej powierzchni, pod odseperowanie gruntów włościańskich włók 45, mórg 16, prętów 58, składające się z folwarków Sarnów i Romanów, z wsi Sarnów i kolonji Kołoszyn, wszystkie te części stanowią jedną nomenklaturą i jedną też posiadają księgę wieczystą.
Grunta kwalifikują się do klasy I i II, gospodarstwo w tych dobrach jest jedenestopolowe, wysiewa się rocznie pszenicy korcy 40, żyta ozimego korcy 80, jęczmienia korcy 20, owsa korcy 40, żyta jarego korcy 6, grochu korcy 27, tatarki korcy 3 1/2, kartofli korcy 600.
Dochody stanowią: młyn, ogród owocowy obejmujący przestrzeni morgów 6, prętów : 88, browar, gorzelnia, propinacja, las obejmujący przestrzeni włók 11, mórg 5, prętów 11, tudzież łąki, pastwiska i inwentarze. Zabudowania dworskie są w stanie średnim, dotąd czynią zadość miejscowej potrzebie dla pomieszczenia krestencji, inwentarzy, służby dworskiej i porządków gospodarskich, są one powiększej części murowane, w 1/2 zaś drewniane.
Obszerniejsze szczegółowe opisanie, relacja biegłych, wraz z taksą w dniu 20 Czerwca (2 Lipca) i następnych 1866 roku, przez biegłych przysięgłych sądownie dopełnione obejmuje.
Po odbyciu pierwszej publikacji zbioru objaśnień i warunków sprzedaży w dniu 12 (24) Stycznia 1867 r. termin do drugiej publikacji, a zarazem przygotowawczego przysądzenia dóbr ziemskich Sarnów, wyznaczony został na dzień 16 (28) Marca 1867 r. godzinę 9 1/2 z rana, który odbędzie się przed W-ym Felicjanem Lewandowskim Asesorem delegowanym, w miejscu zwykłych posiedzeń Trybunału Cywilnego Gubernji Warszawskiej w Warszawie przy ulicy Długiej pod Nr. 549.
Zbiór objaśnień i warunków licytacyjnych, przejrzeć można w Kancelarji W-go Pisarza Trybunału w Wydziale I, i u podpisanego Patrona sprzedażą dyrygującego w Warszawie, przy ulicy Freta Nr. 248/9 kancelarję utrzymującego.
Licytacja zacznie się od sumy rsr. 53,862 kop. 60, jako szacunku taksą przez biegłych wynalezionego.
Warszawa d. 31 Stycz. (12 Lutego) 1867 r.
Teodor Wedeman Patron.

*nieczytelne

Rozwój 1912 nr 76

O przyłączanie do innej parafii. Katolicy zamieszkali w kolonii Romanowie, wchodzącej w skład parafii Kazimierz, pow. łódzkiego, wystąpili do odnośnych władz z prośbą o przyłączenie tej kolonii do parafii Aleksandrów, tegoż powiatu, motywując swoją prośbę zbytnią odległością Romanowa od Kazimierza.


Rozwój 1913 nr 70

Z katolickiej parafii Aleksandrów. Mieszkańcy kol. Romanów, w pow. łódzkim, wchodzącej w skład parafii Kazimierz, od dłuższego czasu starali się o przyłączenie tej kolonii do parafii Aleksandrów.

Ponieważ Romanów leży znacznie bliżej Aleksandrowa niż Kazimierza, przeto ministeryum spraw wewnętrznych zezwoliło na wcielenie tej miejscowości do parafii aleksandrowskiej.

Obwieszczenia Publiczne 1921 nr 80


Wydział hipoteczny sądu okręgowego w Piotrkowie, obwieszcza, że otwarte zostały postępowania spadkowe po zmarłych:
7) Gotlibie Frajerze, synu Gotfryda, jako właśc. 5 mórg i 15 mórg gruntu w folw. Romanów A., pow. Łódzkiego;
Termin do regulacji powyższego postępowania spadkowego wyznaczony został na d. 15 stycznia 1922 r. co do punktów Nr. Nr.: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 13, 15 i 16 w kancelarji wydziału hipotecznego sądu okręgowego w Piotrkowie, co do punktów Nr. Nr. 2, 10, 11, 14 i 17 w kancelarji Bronisława Cedrowskiego, zaś co do punktu Nr 12 w kancelarji Seweryna Żarskiego, notarjuszy przy tymże wydziale, w którym osoby interesowane mają się stawić pod skutkami prekluzji.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1932 nr 7

I OBWIESZCZENIE Wydziału Hipotecznego Sądu Okręgowego
w Piotrkowie z dnia 18. III. 1932 r. Nr. 417 o postępowaniu spadkowem.
Wydział Hipoteczny Sądu Okręgowego w Piotrkowie obwieszcza, że po śmierci niżej wymienionych osób toczy się postępowanie spadkowe, a mianowicie po zmarłych:
9) Wilhelmie Frajerze vel Freierze, synu Gottlieba, właścicielu 5 mórg gruntu z „folwarku Romanów lit. A", pow. Łódzkiego.
Termin do regulacji powyższych postępowań spadkowych wyznaczony został na dzień 15 października 1932 roku w kancelarji Wydziału Hipotecznego Sądu Okręgowego w Piotrkowie, w którym to dniu osoby zainteresowane winny się stawić osobiście lub przez swych pełnomocników i zgłosić swoje prawa pod skutkami prekluzji.
Pisarz Hipoteczny.

Obwieszczenia Publiczne 1932 nr 26

Wydział hipoteczny sądu okręgowego w Piotrkowie obwieszcza, że po śmierci niżej wymienionych osób toczą się postępowania spadko­we, a mianowicie po zmarłych:
9) Wilhelmie Frajerze, vel Freierze, s. Gottlieba, właścicielu 5 morg. gruntu z „folwarku Romanow lit. A", po w. łódzkiego;

Termin do regulacyj powyższych postępowań spadkowych wy­znaczony został na dzień 15 października 1932 roku w kancelarji wy­działu hipotecznego sądu okręgowego w Piotrkowie, w którym to dniu osoby zainteresowane winny się stawić osobiście lub przez swych peł­nomocników i zgłosić swoje prawa pod skutkami prekluzji.

Dziennik Łódzki 1948 nr 113

Co się dzieje w powiecie łódzkim
Odbyło się plenarne posiedzenie Powiatowej Rady Narodowej z udziałem przedstawicieli Zw. Zaw., na którym sprawozdanie z działalności prac Starostwa złożył prezes A. Wesołowski.
W rb. powiat łódzki ma wpłacić 9 milionów zł. na odbudowę Warszawy. Przy tej okazji należy zaznaczyć, że w akcji zbiórek pieniężnych powiat zajmuje jedno z czołowych miejsc. Do chwili obecnej wpłaty sięgają miliona zł.
Pow. Zw. Samopomocy Chłopskiej zaangażował 10 instruktorów i urządził szereg kursów. Zorganizowano zespoły gospodarskie w Rąbieniu, Nowosolnej, Babicach, Kruszowie i Stanisławowie Starym; ośrodki ma- ggynowe w Zgierzu, Nowosolnej, Rąbieniu, Babicach, Wiskitnie, Kruszowie, Bełdowie i Brójcach; bloki nasienne — w Srebrnej, Romanowie i Skotnikach. Zakupiono do rozdziału 6000 drzewek owocowych i drogowych.
W Rzgowie powstała sztuczna wylęgarnia kurcząt rasowych, których rozprowadzono 300 sztuk. Założono punkt wyrobu sztucznej węzy dla pszczelarzy.
Powiat przeznacza 4 miliony zł na prace melioracyjne, obejmujące 18 spółek wodnych.
Korzystnie przedstawiają się wpłaty zaliczki na podatek gruntowy na rok 1948. Pod tym względem powiat łódzki i w tym roku wysuwa się na czoło. Pierwsze miejsce w województwie zajęły powiaty: Łódź (77.23 proc), Łowicz (72,8 proc.) i Wieluń (72 proc.).
Rada Narodowa postanowiła wyrazić Powiatowej Milicji Obywatelskiej głębokie uznanie i podziękowanie za sprawną akcję w zlikwidowaniu kilku groźnych band, zapewniając ludności powiatu spokój i bezpieczeństwo.

Największą bolączką gospodarczą powiatu jest sprawa zalesienia nieużytków ze względu na brak sadzonek i rąk do pracy. W dziedzinie tej konieczna jest pomoc społeczna, powiązana ze zbliżającym się „Dniem Lasu". (M)





Krobno

Krobno, osada zaznaczona na mapie Chrzanowskiego z 1859 r.

1859 r.

1992 r.

Huta Prusinowska / Karolina

Huta Prusinowska, osada zaznaczona na niemieckich i austriackich kopiach mapy rosyjskiej, tzw. „trójwiorstówki”, powstałej w latach 1850-1890. Obecnie jest to pole o nazwie Huta w gminie Szadek.

1850-90 r.

1992 r.
 
Akta notariusza Kajetana Szczawińskiego w Szadku z roku 1834, akt nr 51. (Archiwum Państwowe w Łodzi, oddział w Sieradzu).

W 1834 roku przed Rejentem Kajetanem Szczawińskim stawili się Antoni hrabia Poniński, dziedzic dóbr Prusinowice, zamieszkały w Monachium, w Bawarii oraz Michał Roesler fabrykant szkła, zamieszkały w osadzie Kunegunda, w dobrach Tuliszków, w powiecie Konińskim.
Michał Roesler zawarł umowę na mocy której podjął się wystawić i wykończyć w terytorium dóbr Prusinowice hutę szklaną zwaną Carolina według planu otrzymanego od właściciela dóbr Prusinowice. Dla zabezpieczenia kontraktu dziedzic zainkasował od przemysłowca sześć tysięcy złotych polskich na poczet kaucji. Huta miała składać się z następujących budynków: szopa czyli fabryka szklanna, w której będzie dziesięć pieców, gościniec ze stajnią i pięciu przyległych domów (już stojących na gruncie), magazyn do składowania, kleparnia.
Dziedzic zastrzegł sobie wyreperować wyszczególnione budowle tylko jeden raz. Roesler dzierżawiący hutę zobowiązał się zarządzać nią przez kolejne sześć lat, przywozić do huty każdego roku po tysiąc sążni drzewa sosnowego z lasu należącego do Ponińskiego furmankami, które miały być zbudowane na koszt właściciela Prusinowic. Za każdy sążeń drzewa miary reńskiej Roesler płacić miał dziedzicowi pięć złotych i sześć groszy a borowemu do Kasy Leśnej tzw. "pinkowe" w wysokości sześć groszy za sążeń. W przypadku nie wykorzystania umówionej liczby sążni drzewa zarządzający hutą miał dopłacić resztującą kwotę, zaś gdyby potrzebował zużytkować więcej niż tysiąc sążni, dominium miało zapewnić mu dostawę do maksimum dwóch tysięcy sążni drzewa należycie przygotowanego do użytku, tj. "muszą porządnie bydź wyschłe i w zapasie trzymane."
Roesler miał przyrzeczone rocznie sześćdziesiąt fur gałęzi lub wierzchołów, które własnym sumptem sam musiał odebrać, a także wolność korzystania z materiałów nadających się do wyrobu szkła, które znajdowałyby się na terenie huty. Mógł również wypalać w borze dziedzica w miejscach wskazanych przez borowego popiół do fabrykacji szkła, za który płacił do Kasy Leśnej dziewięć groszy za wiertel.
Prawo propinacji zostało zawarowane dla Ponińskiego, który brał na siebie również koszty koncesji na założenie huty. Natomiast podatki rządowe związane z działalnością zakładu odprowadzać miał dzierżawca.
Przez pierwsze trzy lata dziedzic mógł kupować szkło za wartość sześćset złotych po najniższej cenie, po jakiej było ono sprzedawane kupcom.
Roesler był zobowiązany dostarczać dominium w formie daniny raz na rok dwie kopy butli podgarcowych, dwie kopy trzy kwaterkowych lub kwartowych butelek do wina, jedną skrzynię szkła szybowego, w której znajdować się miało sto dwadzieścia tafli.
Robotnicy otrzymali grunt na ogrody, dziesięć kawałków, każdy po sześć prętów szeroki i trzydzieści prętów długi, zaś Roesler dwie morgi miary chełmińskiej.
Za szkody powstałe w wyniku pożaru odpowiedzialność spadała na dzierżawcę.

Obwieszczenia Publiczne 1934 nr 44

Sąd okręgowy w Piotrkowie, zgodnie z decyzją swą z dnia 15 ma­ja 1934 r. i na zasadzie ustawy z dnia 27 stycznia 1922 r. (Dz. Ust. Nr. 11/1922) wzywa niewiadomego z miejsca pobytu Ignacego Junkferta, syna Wacława i Klary z Jungów, urodzonego 16 lipca 1865 roku w Hucie Prusinowskiej, parafji Szadek, pow. sieradzkiego, który w roku 1910 w poszukiwaniu pracy, jako hutnik, wyjechał z Piotrkowa z domu przy ul. Szklanej Nr. 13 i do tego czasu nie powrócił, aby w terminie 6-miesięcznym od dnia ukazania się w druku niniejszego obwieszcze­nia zgłosił się do sądu okręgowego w Piotrkowie osobiście, lub przez pełnomocnika, gdyż w przeciwnym razie uznany zostanie za zmarłego.
Każdy, ktoby cokolwiek wiedział o zaginionym Ignacym Junkfercie, obowiązany donieść sądowi okręgowemu w Piotrkowie, powołując się na Nr. sprawy 2 Co. 103/34.