Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-170, karty 276-279.
Dokument przepisał Piotr Tameczka.
Dokument z 14 czerwca 1785 roku to urzędowa relacja z egzekucji sądowej przeprowadzonej we dworze we wsi Grabówka przez Burgrabiego i Subdelegata Sieradzkiego Józefa Nieniewskiego.
Przyczyną egzekucji był niespłacony dług w kwocie 1500 florenów polskich, zasądzony w 1780 r. przez sądy ziemskie od dłużników – Stanisława Rychłowskiego i Józefa Latalskiego – na rzecz wierzycieli, braci Antoniego i Marcina Rzepeckich.
Podstawą prawną były kolejne wyroki skazujące (kondemnaty) za brak zapłaty z lat 1780 i 1783 oraz nakaz egzekucyjny wydany przez Podstarościego Sieradzkiego Zygmunta Dobka. W imieniu wierzycieli sprawę prowadził ich pełnomocnik, Wojciech Luberadzki.
Subdelegat stawił się w Grabówce w obecności szlacheckich świadków (Józefa Bobrownickiego i Antoniego Krzemieniewskiego) oraz asysty wojskowej przydzielonej przez Departament Wojskowy Rady Nieustającej.
Na poczet długu i kosztów zajęto proporcjonalną część majątku, spisano inwentarz dworski, a miejscowym poddanym nakazano posłuszeństwo. Następnie formalnie wprowadzono w posiadanie dóbr reprezentanta wierzycieli – Tomasza Czerniechowskiego ze wsi Mierzyce – i pozostawiono go na miejscu pod 4-tygodniową ochroną wojska.
A najprzód oddaje się possesją WJmc Panu Luberadzkiemu oficyny podwórzu z sienią i izbą, do których wchodząc, w podwórzu zostające drzwi na zawiasach żelaznych; w tej sieni schody na górę z tarcic; z tej sieni wchodząc do izby, drzwi na zawiasach żelaznych z desek, u których klamka drewniana. W tej izbie piec z kominkiem; ten zaś piec – połowa z kachli, połowa z cegły – prostą robotą ulepiony. Okien trzy w szybki małe; w każdym oknie po szybek 16, w drewno oprawne.
W tejże izbie podłoga z tarcic, lecz miejscami powygniewała. Na tejże izbie posowa z delów zła. Wychodząc z oficyn, stajnia, która stoi naprzeciwko dworu, do której wchodząc, drzwi z desek na biegunach, wrzecządzem i szkoblem.
W tej stajni posowa z delów stara, zła i dylina w tejże stajni miejscami powygniewała. Przy tejże stajence oborka, do których drzwi na biegunach, wrzecządzem, szkoblem; na której to stajence i oborce dach jednostajny, snopkami poszyty. Idąc dalej od tej oborki, stodoła, do której wrot dwoje na biegunach z tarcic, wrzecządzami i szkoblami. Jedne na podwórze, drugie na tył. W tejże stodole siana fura zostaje się, która to Jmc Panu Luberadzkiemu oddaje się. Które to wyrażone pobudynki na rzecz Jmc Pana Luberadzkiego oddaje się. Także zboża wymłóconego, to jest żyta wierteli 10, jęczmienia wierteli 2, tatarki wierteli 36, prosa wiertel 1, przynicy wiertel 1; masła garniec 1, krów dojnych i inwentarskich 2. To się oddaje Jmc Panu Luberadzkiemu.
Tudzież poddaństwo w tejże wsi Grabówce, to jest Wojciech półrolnik Tatajka ma chałupę dobrą; stodoła, obora reparacji potrzebujące; robi dni cztery dwojgiem w tydzień; ma wołów cztery pańskich, krowe, wóz, płuk, kose, siekiere, sierp; daje czynszu kapłonów trzech. Drugi półrolnik, Szymon Pakuła, ma chałupę dobrą, stodołe i obore; tożsamo robi, co i pierwszy, i tyleż daje, co i pierwszy. Stanisław Tatajczak, zagrodnik, ma chałupe starą, stodołe dobrą; ma wołów pańskich pare, krowe, siekiere, wóz, płuk, kose, siekiere, sierp; robi dni trzy w tydzień. Drugi, Jan Grajek, także zagrodnik, ma chałupę starą, reparacji potrzebującą, stodołe starą, oborke jedne; ma wołów pare, świnie jedne, wóz, płuk, siekiere, kose, radło, sierp; robi tyle, co i pierwszy. Ciże wspomnioni poddani ze wszystkimi ich powinnościami, daninami w possesią Jmc Panu Luberadzkiemu oddają się. W polu zaś żyta na folwarku zasianego za gościńcem staj pięciorgiem, ciągnącym się: na pierwszem staju, na tymże folwarku, prętów ośm łokciowych wszerz pięćdziesiąt i jeden; na drugiem staju tyleż; na trzeciem, na czwartym po trzydzieści prętów; na piątym zaś staju prętów dwadzieścia siedm. Dalej idąc od tego folwarku, także pod Nieczujem, także na pierwszem staju wszerz od Nieczuja prętów czterdzieści pięć; na drugiem staju prętów dwadzieścia; przy niej także pod Nieczujem staj dwojgiem, w każdym staju po prętów trzydzieści jeden; przy niej jary za stawem będącego staje jedno, które zawiera w sobie prętów czternaście; tudzież na drugiem folwarku za Tarnią, także przy niej staje jedno, wszerz prętów dwanaście. Jęczmienia za stodołami pańskiemi, na nowiźnie, idąc od stodół pańskich, po prawej ręce, na pierwszym staju wszerz prętów czterdzieści dwa; na drugiem staju prętów dwadzieścia sześć; także pod Nieczujem jęczmienia stajko jedne, wszerz prętów dwadzieścia pięć; tudzież pod stawkami podle lnu staje, to jest wszerz prętów jedenaście; także na drugiem staju prętów dwadzieścia i jeden. Jarka za stodołami pańskiemi na nowiźnie staje jedno, wszerz prętów pięćdziesiąt cztery; także jarki na borku ku Wolnicy staj dwojgiem, na każdym staju prętów pięćdziesiąt i jeden. Owsa za stodołami pańskiemi, na nowiźnie, po prawej ręce, idąc od stodół, na drugiem staju prętów wszerz szesnaście; item na nowiźnie za temi stodołami, za jarką, na drugiem staju prętów piętnaście; owsa także pod stawem staj dwoje: na pierwszem staju prętów dwanaście, na drugiem zaś dwadzieścia trzy; owsa na nowiźnie przy drodze Pyszkowskiej zwanej, po lewej ręce, drugi, która jest cała nowizna owsem zasiana; pasternik cały także owsem zasiany. Grochu pod stawkami trzydzieści pięć prętów; to wszystko zboże zwyż wyrażone oddaje się w possesją Jmc Panu Luberadzkiemu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz