Busianka

Busianka, wodociek oddzielający dawniej dobra Lipki od dóbr Bałdrzychów stanowiący naturalną granicę pomiędzy wyżej wspomnianymi dobrami. Żródło znajduje się w lesie na północny-zachód od wsi Lipki. Wodociek zasilał dawniej staw należący do Lipek i staw zwany Busińskim (należący do Businy), obecnie przepływa przez jeden duży staw. Płynie w kierunku wschodnim, przecina drogę prowadzącą do Bałdrzychowa. Dawniej wpływał bezpośrednio do rzeki Ner obecnie zasila strugę wpadającą do Neru. Długość 2.71 km. Nazwa podobna do nazwy pobliskiej wsi Businy.

Busianka niebieski kolor

Busianka czerwony kolor

1790

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-183, karta 122.
Dokument streścił Piotr Tameczka.

Dokument stanowi oficjalną, urzędową relację złożoną osobiście przez szlachcica Michała Sposobińskiego[?] z Bałdrzychowa. Zeznający oświadcza, że w towarzystwie dwóch szlachciców, działając na formalne wezwanie i na rzecz Joachima Maja (reprezentującego konwent Sulejowski), dokonał w dniu poprzednim urzędowej wizji lokalnej na gruncie. Podczas tej wizji, w obecności wyżej wymienionych szlacheckich ekspertów, naocznie zbadał i zweryfikował przebieg linii granicznej w ścianie dzielącej dobra Bałdrzychów od Lipek, biegnącej pod rowem i wodą od samych źródeł z boru przez stawek Lipkowski, który leży bezpośrednio w granicach i ścianie działowej. Następnie granica ta ciągnie się od wspomnianego stawku do drugiego zbiornika wodnego, zwanego "Stawkiem Busińskim", a idąc dalej tym samym rowem w kierunku cieku "Busianki", pisarz odnalazł kopiec ścienny usytuowany przy samej Busiance (w stronę dziedziny Lipek), który to kopiec w trakcie niedawno odbytej kondescencji granicznej został świeżo i bezprawnie rozkopany (rozgrzebany) przez przeciwną stronę, o czym to całym zajściu i poczynionych ustaleniach urzędnik ten złożył niniejszą wiarygodną relację do ksiąg sądowych.