-->

sobota, 11 maja 2013

Ożegów

Zajączkowski:
Ożegów-pow. pajęczański 1) 1375 kop. 1583 r., Koz. NZH II, 1: Ozegowo - sąd ziemski sieradzki orzeka o posiadaniu szlachectwa przez wyliczonych imiennie dziedziców z Rekli (v.) oraz ich krewniaków z O., Mikołaja, Adama oraz Wilhelma. Wśród śwd. powołanych w celu stwierdzenia szlachectwa wym. występują także haeredes de terra Syradie, a w ich liczbie Pakosz (Pascosius) de O. 2) 1402 T. Petr. I f. 89, por. Koz. I, 325: Ozegow - Jacussius de O. 3) XVI w. Ł. I, 535: Oschegow, Oschogow - villa, par. Siemkowice, dek. brzeźnicki, arch. uniejowski. 4) 1511-1518 P. 207: Orzegow - par. jw., pow. radomszczański, woj. sieradzkie. 1552-1553 P. 283: Ozegow - wł. szl., jw. 5) XIX w. SG VII, 794: Ożegow - wś i folw., par. i gm. Siemkowice, pow. wieluński. Uwagi: obecnie O. i Ożegówek, Spis 809. 

Taryfa Podymnego 1775 r.
Oźegów, wieś, woj. sieradzkie, powiat radomszczański, własność szlachecka, 42 dymów.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Mokre orzęgów, województwo Kaliskie, obwód Piotrkowski, powiat Radomski, parafia Siemkowice, własność prywatna. Ilość domów 13, ludność 117, odległość od miasta obwodowego 8.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Orzegów, województwo Kaliskie, obwód Piotrkowski, powiat Radomski, parafia Siemkowice, własność prywatna. Ilość domów 40, ludność 324, odległość od miasta obwodowego 8.

Słownik Geograficzny:
Orzegów al. Ożegów, także Mokre Orzegów zwana, wś i fol., pow. wieluński, gm. i par. Siemkowice, odl. 20 w. od Wielunia. Wś ma 72 dm., 414 mk., fol. 4 dm., 30 mk. Dobra O. i Mokre składały się w 1874 r. z fol.: O., Miętne i Ignaców, os. Graniczna, wsi O. i Mokre; rozl. dominialna wynosiła mr. 1551; fol. O. gr. or. i ogr. 561, łąk mr. 67, lasu mr. 226, nieuż. mr. 22, razem mr. 876; bud. mur. 2, z drzewa 21; fol. Miętne gr. or. i ogr. mr. 143, łąk mr. 64, pastw. mr. 40, lasu mr. 272, nieuż. mr. 7, razem mr. 526; bud. mur. 1, z drzewa 9; fol. Ignaców gr. or. i ogr. mr. 140, pastw. mr. 5, nieuż. mr. 1, razem mr. 149; bud. z drzewa 1. Wś O. os. 68, z gr. mr. 1045; wś Mokre os. 24, z gr. mr. 300.

Słownik Geograficzny:
Ożegów,   w dok. Oschegow, Ozegow, wś i fol., pow. wieluński, gm. i par. Siemkowice, odl. od Wielunia 23 w.; wś ma 72 dm., 414 mk., fol. 4 dm., 30 mk. Wspomina tę wś, w opisie par. Siemkowice, Lib. Ben. Łask. (I, 535). Według regestr. pobor. z 1551 r. było tu 11 osadn. i 2 łany (wraz z karczmą) a dziedzicem był Mikołaj Ożegowski (Pawiń., Wielkop., II, 283). Br. Ch.

Spis 1925:
Ożegów, wś, kol., pustk., pow. wieluń, gm. Siemkowice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne wś 96, kol.11, pustk. 8. Ludność ogółem: wś 560, kol. 59, pustk. 47. Mężczyzn wś 273, kol. 27, pustk. 24, kobiet wś 287, kol. 32, pustk. 33. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego wś 545, kol. 56, pustk. 38, ewangelickiego pustk. 9, mojżeszowego wś 15, kol. 3. Podało narodowość: polską wś 560, kol. 59, pustk. 47.

Spis 1925:
Mokre, wś, pow. wieluń, gm. Mierzyce. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 45. Ludność ogółem: 244. Mężczyzn 120, kobiet 124. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 221, ewangelickiego 7, mojżeszowego 16. Podało narodowość: polską 244. 

Wikipedia:
Ożegów-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Siemkowice. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Elżbieta Halina Nejman Majątki (Szlachta Sieradzka XIX wieku Herbarz)
OŻEGÓW par. Siemkowice, p. pajęczański, wieś i folwark 72 domy, 414 mieszkańców, w skład dóbr wchodziły też; wieś zarobna Mokre i f-ki Mietno, Ignacew i pustkowia: Ścigała, Pieluchy, Pustki. W 1863 r. własność Stanisława Wagrowieckiego, powierzchnia włók 121, morgów 22. Dwór drewniany, gontem kryty, pokoi 5, sień, pokój na górze w facjacie. W 1912 r. wieś i kolonia po byłym folwarku, własność uwłaszczonych włościan i spółki bankowej. (SGKP t.7, s.794, PGkal.)

1992 r.

Dziennik Urzędowy Województwa Kaliskiego 1828 nr 3

OBWIESZCZENIE.
Pisarz Trybunału Cywilnego pierwszey Instancyi Woiewództwa Kaliskiego.
Podaie do publiczney wiadomości, iż Papiernia Jarząb zwana in territorio maiętności Krzeczowa leżąca, do Gminy wsi Krzeczowa Powiatu Obwodu Wieluńskiego Wdztwa Kaliskiego należąca, z gruntami, rolami 3. i 4. Klassy, łąkami zarosłemi, ługami, zabudowaniami, wodami, drogami i nieużytkami w ogóle około 165. Mor­gów i 139 p.  miary Reinlandzkiey wynoszącemi — tak iak takową ś. p. Bogu­mił Klingenberg od W. Józefa Psarskiego dziedzica dóbr ziemskich Krzeczów, podług kontraktu Urzędowego kupna i sprzedaży w dniu 18. Stycznia 1820 roku zawartego okupił, używał i używać był mocen aktem tradycyi nieruchomości przez Leona Nowierskiego Komornika przy Trybunale Cywilnym Wdztwa Kaliskiego, w dniu 27. Maia roku 1826 na gruncie tey Papierni spisanym, zaięta. Akt ten w Biórze Pisarza Hypotecznego Powiatu Wieluńskiego w dniu 9. Czerwca roku 1826, a w księdze zaregestrowań Kancellaryi Trybunału Cywilnego Wdztwa Kaliskiego w dniu 16. Czerwca r. 1826 podany i zaregestrowany. Papiernia dziedziczna sukcessorów ś. p. Bogumił Klingenberg, iako to doletnich: 1) Gustawa
Klingenberg dzierżawcy Papierni Jarząb, tamże interritorio wsi Krzeczowa Powiatu będącey — 2) Maryanny z Klingenbergów Jana Kurzawy młynarza żony, na folwarku Miedno do wsi Ożegowa Powiatu Radomskiego należącym — 3) Karoliny z Klingenbergów Jana Kani młynarza żony, w wsi Ożegowie Powiatu Radomskiego — 4) Nieletnich Józefa, Alberta Klingenbergów przy Katarzynie z Moszyńskich Klingenbergowey wdowie, matce i opiekonce w wsi Krzeczowie Po­wiatu Wieluńskiego, mieszkaiących na rzecz staroz. Lewka Gruuis i Judy Mojżesza Tobiasza z własnych funduszów się utrzymuiących, w mieście Działoszynie Powiatu Wieluńskiego mieszkaiących, zaięta, za których początkowo Erazm Suchorski, a po iego śmierci Jan Miczke Patron przy Trybunale Cywilnym Wdztwa Kaliskiego w Kaliszu mieszkaiący, stawa.
Papiernia ta iest dosyć w dobrym stanie, ma wszelkie porządki do robienia papieru, potrzebne budynki, przy tey iest młynik do melenia mąki, różne domowe sprzęty, oraz meble pokoiowe, iak to wszystko w zaięciu wyspecyfikowano. Gatunek kupna Jarząb Papierni iest pomieszany, bo iest cząstka dóbr ziemskich prawem własności okupiona, z którey iednak czynsz dworowi co rocznie się opłaca, iako też przy sprzedaży w obce ręce bierze Dominium Laudemium dziesiąty grosz, Dzierżawcami tey Papierni Maciey Królikowski i Gustaw Klingenberg poddzierżawili tako­wą Józefowi Lewickiemu — ogólną Administracyą prowadzi tenże Józef Lewicki. Kto się chce o wszystkich szczegółach tey Papierni gruntowniey obiaśnić, może w Kancellaryi Trybunału i u Patrona popieraiącego zaięcie przeyrzeć, a kto chce Papiernią widzieć, może się udać na grunt.
Zaięcie powyżey z daty wymienione w iedney kopii Józefowi Psarskiemu Woytowi gminy Krzeczowa, w dniu 27. Maia 1826, w drugiey kopii Janowi Salikiewiczowi Pisarzowi Sądu Pokoiu Powiatu Wieluńskiego, w dnia 29. Maia r. 1826, doręczone zostało. Papiernia ta sprzedana będzie w Ps. Trybunale Cywil­nym Pszey Instancyi Wdztwa Kaliskiego w Kaliszu, w Pałacu Sądowym swe sessye odbywaiącym na audyencyi publiczney.
Pierwsze ogłoszenie warunków licytacyi i przedaży w dniu 3., drugie dnia 17., a trzecie dnia 31. Sierpnia roku 1826. nastąpiło, gdzie wyrabiaiący przedaż podali za te nieruchomości Summę Dziesięć tysięcy złotych polskich — poczem został termin do temczasowego przysądzenia na dzień 13. Października roku 1826 godzinę 10. z rana oznaczony, w którym Papiernia wspomniona Patronowi popieraiącemu przedaż Erazmowi Suchorskiemu za summę Dziesięć tysięcy złotych polskich temczasowie przysądzoną została, i termin do ostatecznego przysądzenia na dzień 30. Listopada 1826. roku godzinę 10. z rana był oznaczony — w tym iednak dla brakuiącey taxy ostatecznie przedaną nie była, i oszacowanie oney nakazanem zostało; po zatwierdzeniu taxy oznaczony został Wyrokiem z dnia 7. Stycznia r. b. termin do ostatecznego przysądzenia na dzień 20. Lutego r. b. o godzinę 10. z rana.
w Kaliszu dnia 7. Stycznia 1828. roku.

Piątkiewicz.

Gazeta Warszawska 1828 nr 44

Gdy Maryanna z Kempistych po Janie Topolskim pozostała wdowa, Dóbr Orzegowa i Mokrego z przyległościami w Powiecie Radomskim, oraz Dóbr Bogdanowa w Powiecie Piotrkowskim położonych, i kapitału 27,300 zł: Pol: z prowizyią 5/100 na Dobrach Kamiennyw Powiecie Piotrkowskim sytuowanych, w Dziale IV. pod Nrem 1: niemniey summy 32,000 zł: Pol: na Dobrach Czernice Powiecie Wieluńskim w Działe tymże pod Nrem 5 lokowanych, właścicielka, na dniu 2 Listopada 1826 r. z tym rozstała się światem, po którey otworzyło się postępowanie spadkowe; zatem w myśl Art: 125 i 127 Prawa Seymowego z roku 1818 o takowem po raz trzeci donosząc, zawiadomia podpisany, iż do przeniesienia własności resp: Dóbr i kapitałów zwyż wymienionych, termin roczny a w szczególe na dzień 8 Sierpnia 1828 r. w Kancellaryi Ziemiańskiey Woiewództwa Kaliskiego oznaczony został. — W Kaliszu dnia 4 Lutego 1828 r.
Rejent Kancel: Ziem: Woiew: Kaliskiego,
F. Bajer.


Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1848 nr 25

(Ν. D. 675). Kommissya Rządowa Sprawiedliwości.
Na zasadzie artykułu 44. K. С. P. ogłasza, iż wyrokiem Trybunału Cywilnego Gubernii Warszawskiej w Kaliszu z dnia 12 (24) Marca r. b. na powództwo Tadeusza Sibińskiego, we wsi Ozegowie Okręgu Wieluńskim zamieszkałego, zapadłego, Julian Sibiński syn Tadeusza i Filipiny z Pratzów małżonków Sibińskich za znikłego uznany został.
Warszawa d. 14 (26) Października 1847.
Z polecenia: Dyrektor Kancellaryi,
W. Konopka

Warszawska Gazeta Policyjna 1852 nr 25

Ważniejsze zdarzeniu zaszłe w Królestwie.
W dniu 2 b. m. znaleziono przy wiatraku pod wsią Ożegowem w pow. Piotrkowskim, ciało Piotra Siwek dzierżawcy tegoż wiatraka, którego przyczyna śmierci dotąd niewyśledzona.

Warszawska Gazeta Policyjna 1852 nr 306

Ważniejsze zdarzeniu zaszłe w Królestwie.

W dniu 9 z. m. we wsi Ożegowie pow. Piotrkowskim, Anna Gruszczyńska żona włodarza lat 55 licząca, czerpiąc wodę z studni, przez nieostrożność wpadła w nią i utonęła.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1858 nr 196

(N. D. 4112) Sąd Policyi Poprawczej Wydziału Piotrkowskiego.
Wzywa wszelkie Władze tak cywilne jako też wojskowe nad bezpieczeństwem w kraju czuwające, aby na Ludwika Wawrzeniak lat 25 mającego, wyrobnika, dawniej we wsi Ożegowie Okręgu Radomskim zamieszkałego a obecnie z pobytu niewiadomego, baczne oko zwracały, a wrazie ujęcia Sądowi tutejszemu lub Okręgowemu transportem dostawić raczyły. Rysopis którego jest następujący: wzrost mały, twarz ściągła chuderlawa, tuszy nędznej, włosy ciemne, znaków szczególnych żadnych.
Piotrków d. 8 (20) Sierpnia 1858 r.
Sędzia Pzezydujący,
Assesor Kollegialny, Chmieleński.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1860 nr 23

(N. D. 439) Sąd Policyi Prostej Okręgu Wieluńskiego.
Wzywa wszelkie Władze tak cywilne jako i wojskowo nad bezpieczeństwem i spokojnością w kraju czuwające, aby Jana Nowak v. Stanisława Borgulak v. Jana Kowalczyk v. Wawrzyńca Musiałowicz v. Waluszczak, o ucieczkę z wojska Cessarsko-Rossyjskiego liczne kradzieże ucieczką z więzienia z kilka-krotną ucieczką z transportu oraz inne przestępstwa obwinionego, z wsi Ożegowa Ptu Piotrkowskiego pochodzącego, lat około 38 mającego katolika, wzrostu średniego, twarzy pociągłej, włosów blond, oczu niebieskich, nosa miernego, ust szerokich, ubranego w surdut sukienna szara, pod spodem w surdut sukienny koloru tabaczkowego, buty chłopskie kaszkiet sukienny stary, nieumiejący czytać ani pisać bacznie śledziły a po ujęciu Sądowi tutejszemu lub najbliższemu pod ścisłą strażą i mocnem od ucieczki zabezpieczeniem odstawić rozporządziły.
Wieluń dniu 6 (18) Stycznia 1860 r.

Podsędek, Walęcki.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1860 nr 41

(N. D. 693) Sąd Policyi Prostej Wydziały Piotrkowskiego.
Wzywa wszelkie Władze tak cywilne jako i wojskowe nad bezpieczeństwem i spokojnością w kraju czuwające aby Jana Nowak włóczęgę dezertera wojskowego lat 36 liczącego z wsi Ożegowa pochodzącego wzrostu średniego, budowy ciała dobrej, włosów ciemnych, czoła nosa i ust miernych brody okrągłej, twarzy ściągłej bacznie śledziły, a wrazie ujęcia Sądowi tutejszemu lub najbliższemu pod ścisłą strażą odstawić rozporządziły.
Piotrków dnia 25 Stycz. (6 Lutego) 1860 r.
Sędzia Prezydujący,

Assesor Kollegialny, Chmieleński.  

Dziennik Powszechny 1862 nr 290

(N. D. 6668) Pisarz Trybunału Cywilnego I. Instancji Gubernii Warszawskiej w Kaliszu. Stosownie do art. 682 K. P. S. wiadomo czyni: iż na żądanie Róży z Topolskich Grodzickiej Tadeusza Grodzickiego dziedzica dóbr Wrzący małżonki w asystencji i zaupoważnieniem męża czyniącej, czyli obojga małżonków Grodzickich w pomienionych dobrach Wrzący Okręgu Sieradzkim zamieszkałych, a zamieszkanie prawne u Walerjana Zagrodzkiego Patrona wmieście Kaliszu z urzędu zamieszkałego obrane mających, w poszukiwaniu sumy złp. 120,396 gr. 17 (czyli rs. 18059 k. 48 1/2) z procentem od d. 12 (24) Czerwca 1862 r. należnym, protokołem Komornika Franciszka Roweckiego w d. 8 (20) i następnych Sierpnia 1862 r. sporządzonym, zajęte zostały na przymuszone wywłaszczenie:
DOBRA ZIEMSKIE
Ożegów i Mokre z przyległościami
w Okręgu Radomskim Powiecie Piotrkowskim Gubernii Warszawskiej parafii Siomkowice położone, jednę gminę z dobrami Dylów i Ożegów, składające się z wsi zarobnej i folwarku Ożegów, z wsi zarobnej Mokre, z folwarku Mietno i folwarku Ignaców, pustkowiów Scigała, Pieluchy i Pustki zwanych, z wszelkiem zabudowaniami dworskiemi i wiejskiemi, polami, rolami, łąkami, pastwiskami, borami i lasami, drzewo sosnowe, olszowe i świerkowe w sobie obejmującemi, zagajami, czynszami, propinacją, rybołowstwem, polowaniem zgoła z wszelkiemi bez najmniejszego wyłączenia użytkami należące prawem własności do Stanisława Wagrowieckiego we wsi Ożegowie powiedzianym Okręgu mieszkającego, którego graniczą na wschód z dobrami Dylów, na zachód z dobrami Krzeczewem, na południe z dobrami Działoszynem, na północ z dobrami Siomkowice, i pozostają w posiadaniu tegoż Stanisława Wągrowieckiego. Odlegle są od miast najbliższych to jest od miasta Działoszyna wiorst 6, od miasta Wielunia wiorst 18, od miasta Pajęczna wiorst 7, od miasta Okręgowegu Radomska wiorst 35, od miasta Powiatowego Piotrkowa wiorst 70.
Rozległość całych dóbr Ożegowa i Mokre z przyległościami w sposobie przybliżonym na miarę nowopolską wynosi włók 121 morgów 22 (czyli dziesiatyn 1830) wczem jest: gruntów dominialnych wsi Ożegowa włók 30 morgów 10, łąk dominialnych włók 3 morgów 20, ogrodu owocowego i warzywnego morgów 14, podwórza dworskiego i pod zabudowaniami dworskiemi mórg 4 prętów 150, wód mórg 3 pr. 150, nieużytkow włók 2 morgów 10, dróg włoka 1 mórg 15, pastwisk włoka 1 mórg 10 pręt, 150, boru i lasu włók 25 morgów 20, boru w którym drzewo grube wycięte włók 13 mórg 10, zagajniku włoka 1 mórg 15, gruntu ornego na folwarku Mietno włók 5 morgów 5, łąk na folwarku Ignaców wł. 2 m. 20 gruntu ornego na folwarku Ignaców mórg 10, także na folwarku Mietno łąk mórg 2 prętów 150, w podwórzu i pod zabudowaniami na folwarku Ignaców mórg 2. także na folwarku Mietno mórg 2 pręt. 150. Na obydwóch folwarkach pod drogami mórg 5 wody mórg 4 prętów 150, zaś rowy na obydwóch folwarkach mórg 6 przestrzeni zajmują, resztę zaś rozległości zajmują włościanie czyli gospodarze rolni wsi Ożegowa i Mokre, i gospodarze w nomenklaturach powyżej wymienionych znajdujący się, jako też: młynarz, gościnny i kowal. Same zaś grunta należą do klasy 2, 3, 4 i 5tej.
Inwentarz gruntowy żywy i martwy w dobrach zajętych żaden się nie znajduje, ten zaś który jest, ma być według kontraktu z dnia 5 (17) Lipca 1862 r., przed Rejentem A damem Markowskim w Częstochowie, sporządzonego własnością Bolesława Krauthofer.
Wysiew w dobrach zajętych jest następujący a mianowicie:
Na folwarku Ożegów: pszenicy korcy 30, żyta korcy 120, jęczmienia korcy 40, grochu korcy 20, tatarki korcy 12, owsa korcy 100, rzepaku korcy 2, koniczyny korcy 3, siemienia lnianego korzec 1 i siemienia konopnego garncy 16, kartofli wysadza się korcy 300, siana sprząta się wozów fornalskich 200.
Na folwarku Ignaców: pszenicy korcy 4, żyta korcy 20, jęczmienia korcy 5, grochu korcy 2, tatarki korcy 3, owsa korcy 30, kartofli wysadza się korcy 20, a siana sprząta się wozów fornalskich 10.
Na folwarku Mietno: pszenicy korcy 10, żyta korcy 50, jęczmienie korcy 8, grochu korcy 4, tatarki korcy 3, owsa korcy 40, kartofli wysadza się korcy 50, a siana sprząta się wozów fornalskich 150. Podatki dworskie do kasy Powiatu Piotrkowskiego opłacane są następujące: ofiary ziemiańskiej zwyczajnej rs. 117 kop. 39 lj2, ofiary podwyższone rs. 58 kop 70, kontyngens dworski zwyczajny rs. 45 kop. 97 1j2, kontyngens dworski podwyższony rs. 45 k. 97 1j2, podymne rs. 52, składki ogniowej podług rozpisu na rok 1861, razem z całych dóbr opłaca się rs. 45 kop. 86, w ogóle rs. 365 kop. 90.
Podatki Gromadzkie z wsi Ożegowa opłaca gromada: kontyngensu rs 45 kop. 90, podymnego rs. 45, zaś z wsi Mokre podymnego gromadzkie opłaca się rs. 24.
Zaległe podatki dworskie po koniec miesiąca Sierpnia 1862 r. wynoszą w ogóle rub. sreb. 594 kop. 92 1/2.
Z lasów do dóbr Ożegowa należących Wigdor Jakubowicz zakupił włók 5, lecz las ten, w czasie zajęcia dóbr na wywłaszczenie jeszcze wycięty niebył.
Zabudowania dworskie we wsi Ożegowie są następujące:
Dwór drewniany gątami kryty o 5ciu pokojach i sieni z pokojem na górze w facjacie, za którym jest ogród owocowy i warzywny, w którym się mieści drzew rodzajnych jako to: gruszek, śliwek, jabłoni i wisień sztuk 380, w szkółce drzew owocowych około sztuk 200. W ogrodzie i około dworu drzewa dzikiego w rozmaitym gatunku sztuk 420. Około dworu krzewów winogronnych sztuk 40. Dziedziniec przede dworem sztachetami obwiedziony, na którym stoi gołębnik, w którym jest 10 par gołębi, w ogrodzie stawik nie zarybiony. Około dworu jest buda drewniana słomą pokryta dla sadowego, i wychodek drewniany gontami kryty o 2ch przedziałach.
Oficyna drewniana gątami kryta, o 4ch pokojach z schowaniem i sienią; gorzelnia drewniana gontami kryta, przy której studnia z kutem wiadrem i żórawiem, oraz pompa do wywaru, i koryto dla pojenia bydła, obory z drzewa pod gontami, piwnice czyli sklepy z cegły murowane na skład okowity gontami kryte, karmnik dla trzody i podwójne kurniki z drzewa pod gontem, dom drewniany, pod gontem dla służących dworskich o 4-ch izbach przy którym studnia, kurniki i chlewiki drewniane gontami kryte, drugie zaś chlewiki kryte deskami; dalej jest stajnia o dwóch przedziałach, wozownia i obora drewniane gontami kryte, stajnia druga o czterech przedziałach i spichlerz drewniane gontami kryte, dwie stodoły o jednem klepisku, trzecia stodoła o 2ch а czwarta o 4ch klepiskach, wszystkie z drzewa dwie gontami, a dwie słoma pokryte, sieczkarnia częścią z cegły, częścią z drzewa gontami i słomą kryte, owczarnia z cegły murowana o dwóch wrotniach gontami kryta, a przy tej studnia drewniana balami ocembrowana i dwa koryta, tak jak i przy innych studniach do pojenia owiec i inwentarzy, obora w końcach o wrotniach podwójnych, drewniana, i niedaleko tej dom również drewniany o dwóch izbach dla ludzi dworskich, wszystko gontami kryte; dom drewniany gontami kryty o jednej izbie i sieni w którym mieszka gorzelany, przy tych zabudowaniach po nad drogą jest sadzawka dla drobiu.
Gościniec ze stajną wjezdną z drzewa gontami kryty o 3ch stancjach, w którym mieszka Adam Potocki i szynkuje dworskie trunki za wynagrodzeniem 21 procent, posiada grunt, łąkę i płaci czynszu dworowi rs. 45; chałupa z oborą z drzewa gontami kryte, w tej chałupie mieszka młynarz Piotr Madaliński który posiada grunt i wiatrak pod obowiązkami w zajęciu opisanemi i opłaca dworowi czynszu rocznie rs. 30, rok jego kończy się z dniem 23 Kwietnia 1863 r.; przy tym domu jest chlewik drewniany słomą kryty; wiatrak drewniany z przyborami doń należącymi gontem kryty.
Kuźnia a przy niej chałupa z drzewa gontami kryte, w tej mieszka kowal ma grunt do użytku, pobiera rocznie 12 rs. i 12 sążni drzewa, wszystkie narzędzia kowalskie są jego własnością, obowiązany do dworu wszelką robotę uskuteczniać, dom na podmurowaniu czworaki, z drzewa gontami kryty, w którym mieszka ekonom, włodarz i rataje, przy którym to domu jest chlewik drewniany, dranicami kryty; od dworu idąc w pole jest alea wyrosłemi topolami wysadzone, zaś pod borem w stronie zachodniej jest cegielnia, to jest szopa na 16stu słupach drewnianych chrustem pokryta, wszystkie inne budynki włościańskie tak mieszkalne jak gospodarskie we wsi Ożegowie znajdujące się, są szczegółowo w zajęciu opisane.
Na folwarku Ignaców: jest dom drewniany deskami kryty o 2ch izbach i 2ch komorach, w którym mieszka borowy do strzeżenia lasów, przy tym domie jest stodoła o jednem klepisku, obora o 2ch wrotach drewniane gontami kryte, około tych budynków są topole, a na około zabudowań ogrodzenie z żerdzi łupanych.
Na folwarku Mietno: dom dworski o trzech izbach 2ch komorach i sieni z drzewa gontami kryty w którym mieszka leśniczy, a obok tego domu jest sklep murowany z cegły pod gontami, studnia balami drewnianemi ocembrowana, dwie stodoły, jedna o jednem klepisku, druga o 3ch klepiskach drewniane słomą pokryte, i obora na podmurowaniu, z drzewa słomą i gontami kryta, budynki te okolone są wierzbami i topolami oraz ogrodzeniem z żerdzi łupanych.
Na pustkowiu Pustki zwanem: dworskich zabudowań niema, są tylko dwie chałupy mieszkalne włościańskie i budynki gospodarskie drewniane, słomą pokryte.
Na pustkowiu Ścigała: budynek ojednej izbie z drzewa słomą kryty, który zamieszkuje włościanin Piotr Ścigała, przy którym chlewiki, stodoła i obora drewniane, oraz studnia ocembrowana drzewem, jak tu, tak i we wsi Ożegowie są ogródki owocowe włościańskie.
Na pustkowiu Pielucha: jest jedna chałupa włościańska, obok której zabudowania gospodarskie drewniane i ogródek owocowy, bliżej w zajęciu opisane.
Zabudowania dworskie we wsi zarobnej Mokre: po spalonym w roku 1862 gościńcu, postawiona jest chałupa z drzewa słomą pokryta o jednej izbie, w której mieszka Szymon Sadowski, szynkuje trunki dworskie i opłaca do dworu rocznie czynszu rsr. 37 kop. 50, sklep murowany z cegły bez dachu, stodołka i oborka pod jednym dachem słomianym z drzewa wystawione.
Tomasz Ziawiński i Tomasz Łaszczak czynszownicy we wsi Mokrym, osiedli opłacają do dworu czynsz rocznie pierwszy rs. 10 kop. 80, drugi rs. 13 koр. 50; Karol Ekert i Icek Mośkowicz w tejże wsi osiedli płacą czynszu dworowi pierwszy rs. 16 kop. 50, а drugi rs. 15.
Oprócz wyżej wymienionych, są jeszcze w dobrach Ożegów i Mokre następujące:
Zabudowania wiejskie: chałup 44, stodół 41, obór 34, chlewów 31, stajnia 1, wozowni 2, szop 11, studzień 33, i sklep w ziemi 1, wszystko drewniane, słomą kryte, bliżej w zajęciu opisane.
W dobrach tych Ożegów i Mokre z przyległościami są:
A. Gospodarze: 1. Tomasz Wanat odrabiał pańszczyznę zaprzęgiem dni 2 i ręczno dzień jeden; 2. Michał Wawrzeniak i 3. Piotr Scigała odrabiali po 2 dni zaprzęgiem i ręczno dni 3 w tygodniu; 4. Wojciech Kuźniak; 5. Wojciech Scigała; 6. Piotr Scigała, 7. Kazimierz Staszczyk; 8. Józef Scigała; 9. Wincenty Namyślak; 10. Andrzej Namyślak; 11. Jakób Scigała; 12. Wojciech Mielcarek; 13. Tomasz Szajkowski; 14. Walenty Scigała; 15. Marcin Sobolak; 16 Wincenty Wanat; 17. Tomasz Gaiński; 18. Tomasz Kowalczyk; 19. Tomasz Bugajski; 20. Jan Borowczyk; 21. Marcin Scigała; 22. Szymon Klępa; 23. Wojciech Matczak; 24. Wojciech Mielcarek; 25. Michał Wieczorek; 26. Bartłomiej Kluska; 27. Andrzej Wojtasiński; 28. Marcin Przybyła; 29. Marcin Płaczek; 30. Tomasz Kowalczyk; 31. Tomasz Kuźniak; 32. Antoni Scigała; 33. Marjanna Marszewska wdowa; 34. Tomasz Mielcarek; 35. Wawrzeniec Scigała; 36. Antoni Szewczyk; 37. Jakób Grądek; 38. Katarzyna Kuźniak; 39. Mateusz Zebraniak 40. Feliks Pielucha; 41. Bartłomiej Zebraniak; 42. Idzi Kabara; 43. Melchior Nowak; 44. Stanisław Pawłowski; 45. Leonard Scigała; 46. Dawid Szymański; 47. Tomasz Szymański; 48. Jan Andel; 49. Tomasz Szajka; 50. Błażej Staryk, i; 51. Franciszek Matusiak, którzy od numeru 4go do 11go po 5 dni zaś od numeru 12 do 50go po 3 a reszta po 2 dni tygodniowo odrabiali pańszczyznę ręcznie,
B. Komornicy: 1. Maciej Zasadziński: 2. Błażej Jarzębski; 3. Andrzej Namyślak; 4. Walenty Wanat; 5. Marjanna Lalkowa; 6. Anastazja Płaza; 7. Walenty Starczyk; 8. Tekla Szczepaniak 9. Tekla Ochejka, odrabiają tygodniowo po dniu 1 ręcznie, а prócz tych Tomasz Łaszczak przy opłaconym czynszu odrabia 12 dni ręczno w żniwa.
Włościanie w dobrach Ożegów i Mokre i na pustkowiach opowiedzianych osiedli wyżej wyszczególnieni, w miejsce robocizny pańszczyźnianej, płacą do dworu okup za każdy dzień pieszy po kop. 10 1/2 а zaś dzień ciągły po kop 27, а to stosownie do postanowienia Rządu z r. 1861. Granice dóbr są spokojne i żadnej kontrowersji nieulegające. Opłaca się zaś z tych dóbr do kościoła parafialnego w Siomkowicach rs. 4 kop. 50 dziesięciny.
Szczegółowy opis dóbr zajętych znajduje się w protokule zajęcia u kieruiącego tą sprzedażą Walerjana Zagrodzkiego Patrona Trybunału w Kaliszu zamieszkałego, w księdze wieczystej dóbr Ożegowa i Mokre jako też w biurze Pisarza Trybunału.
Zbiór objaśnień i warunki przedaży przejrzane być mogą w Kancelarji Pisarza Trybunału Kaliskiego w właściwym czasie i u Patrona Zagrodzkiego.
Protokół zajęcia doręczony jest w kopiach:
1 Pisarzowi Sądu Pokoju Okręgu Radomskiego Janowi Witwickiemu w dniu 30 Października (11 Listopada) 1862 r. 2. Wójtowi gminy Dylowa, do której dobra Ożegów i Mokre należą Władysławowi Majewskiemu na ręce jego zastępcy Romana Otockiego i 3 i 4 kopie Stanisławowi Wągrowieckiemu, jako właścicielowi dóbr Ożegowa i Mokre i dłużnikowi a zarazem jako dozorcy Sądowemu w dniu 31 Października (12 Listopada) 1862 r.
Protokuł zajęcia w niesionym został do księgi wieczystej dóbr Ożegowa i Mokre, w Kancelarji hypotecznej dnia 10 (22) Listopada 1862 r, a do księgi zaregestrowań Trybunału Cywilnego w Kaliszu w dniu 15 (27) Listopada t. r. 1862. Pierwsze ogłoszenie warunków sprzedaży nastąpi na audjencji Trybunału Cywilnego Gubernii Warszawskiej w Kaliszu w dniu 16 (28) Stycznia 1863 r. o godzinie 10 z rana gdzie i sprzedaż dóbr tych odbywać się będzie. Kalisz d. 17 (29) Lisiopada 1862 r. Pisarz Trybunału, Asesor Kolegjalny, Józef Migórski.

Kurjer Warszawski 1864 nr 205

W dniu 31 Sierpnia r. b. Michał Stefan Rachalski, Obywatel, w dobrach Ożegowie, zakończył życie, przeżywszy lat 73. 

Dziennik Warszawski 1865 nr 156

(N. D. 3090) Dyrekcja Szczegółowa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Gubernji Warszawskiej w Kaliszu.
Podaje do powszechnej wiadomości, iż na zasadzie art. 7 postanowienia Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego, z d. 28 Czerwca (10 Lipca) 1860 r. i upoważnień przez Dyrekcją Główną Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego udzielonych, następujące dobra ziemskie za zaległość w ratach Towarzystwu należnych, wystawione są na pierwszą sprzedaż przymusową przez licytacją publiczną w mieście Kaliszu w pałacu Sądowym przy ulicy Józefiny w Kancelarjach hypotecznych poniżej wymienionych.
Termin sprzedaży dnia 8 (20) Marca 1865 roku.
28. Orzegów i Mokre, z wszystkiemi przyległościami i przynależytościami w Okręgu Radomskim położone, raty zaległe w chwili zarządzenia sprzedaży wynoszą rs. 1,025 kop. 20 1j2, vadjum do licytacji rs. 4,500, licytacja rozpocznie się od sumy rs. 23,479, przed Rejentem Kanc. Ziem. Edwardem Milewskim.
Sprzedaże wzmiankowane odbędą się w terminach powyżej oznaczonych poczynając od godziny 10 z rana w obec delegowanego Radcy Dyrekcji Szczegółowej, gdyby zaś Rejent przed którym sprzedaż ma się odbywać był przeszkodzony, licytacja odbędzie się w jego Kancelarji przed innym Rejentem który go zastąpi, wreszcie uprzedza Dyrekcja Szczegółowa, iż gdyby w terminie do sprzedaży oznaczonym przypadła bądź uroczystość galowa, bądź święto kościelne, sprzedaż przez odroczenie odbędzie się w dniu następnym.
Warunki licytacyjne są do przejrzenia w właściwych księgach wieczystych i w biurze Dyrekcji Szczegółowej.
Kalisz dnia 11 (23) Maja 1865 roku.
Prezes Chełmski.
Pisarz, Roman Bierzyński.

Dziennik Warszawski 1867 nr 117

(N. D. 2990). Rejent Kancelarji Ziemiańskieej w Kaliszu.
Po śmierci:
4. Jana Bogumiła Roberta Bothe co do sumy rs. 627 na dobrach Orzegów i Mokre z Radomskiego w dziale IV pod N. 10 zahypotekowanej; otworzyły się spadki do regulacji których wyznacza się termin na dzień 18 (30) Listopada 1867 r. o godzinie 10 zrana w Kancelarji hypotecznej.
Kalisz d. 8 (20) Maja 1867 r.
Teofil Józef Kowalski.

Dziennik Warszawski 1871 nr 254

N. D. 7579. Pisarz Trybunału Cywilnego w Kaliszu.
W zastosowaniu się do Art. 682 K. P. S. wiadomo czyni, iż na żądanie Róży z Topolskich Grodzickiej, Tadeusza Grodzickiego właściciela dóbr Wrzący małżonki, w asystencji i za upoważnieniem tegoż męża swego czyniącej, czyli obojga małżonków Grodzickich we wsi Wrzący okręgu Sieradzkim zamieszkałych, a zamieszkanie prawne co do tego interesu u Ignacego Jabłońskiego Patrona Trybunału Cywilnego w Kaliszu tamże zamieszkującego, subhastację dóbr Orzegów i Mokre prowadzącego obrane mających, w poszukiwaniu sumy rs. 9,059 kop. 48 i pół, z procentem i kosztami od Wiktorji z Nawarskich Bernardowej, Władysława Bernard żony, czyli tychże obojga małżonków Bernard tudzież Aleksandra Campioni, pierwszych w dobrach Orzegów, drugiego zaś w folwarku Miętne w okręgu Nowo Radomskim zamieszkujących jako dóbr tych współwłaścicieli, przypadającej, zajęte zostały w drodze przymusowego wywłaszczenia protokółem Antoniego Radwańskiego Komornika przy Trybunale Kaliszskim w d. 22 Czerwca (4 Lipca) 1871 r. rozpoczętym, a w d. 23, 24, 25 Czerwca (5, 6 i 7 Lipca) t. r. kontynuowanym,
DOBRA ZIEMSKIE
Orzegów i Mokre, składające się z wsi i folwarku Orzegów i Mokre, Miętna, Ignaców, Niwożyce i Graniczne, tudzież pustkowiów Pustki, Ścigała i Pielucha zwanych z wszelkiemi przyległościami, które położone są w gminie i parafii Siemkowice, okręgu Nowo-Radomskim. Graniczące na wschód słońca i północ z dobrami Siemkowice, na południe z dobrami Działoszyn, a na zachód z dobrami Kochlów, i Krzeczów, granice mają niesporne, odległe zaś są od miasta Nowo-Radomska wiorst 35, a od najbliższych nateraz osad targowych Działoszyna wiorst 8, i Pajęczna wiorst 7. Od rzeki zaś spławnej Warty wiorst 5.
Budowle są tu następujące:
Dwór z drzewa pod gontami, z takąż altaną i piwnicami, za dworem ogród owocowy i warzywny, przed dworem gołębnik na słupie, a przy ogrodzie jest studnia ocembrowana, oficyna z kuchnią i mieszkaniami, kloaki, druga oficyna z piwnicami, stodoła o jednym klepisku, druga o czterech, trzecia o jednem, czwarta o dwóch klepiskach, spichrz, sieczkarnia, wszystko z drzewa pod gontami i słomą, owczarnia i lodownia murowana, dalej obora, wozownia, stajnie, chlewy i dom czworak z drzewa pod gontami, dom dwojak, drugi czworak i trzeci sześciorak murowane pod gontem. Karczma ze stajnią i przystawką w której mieszku Teofil Rogaczewski i płaci dworowi corocznie rs. 160* z wyszynku, stajni, mieszkania, i 8 mórg gruntu, kuźnia i wiatrak kompletny, dom młynarski i chlewik z drzewu pod gontem, który dzierżawi Karol Gejsler za rs. 60 rocznie. Przy wsi dwie figury murowane, krzyż drewniany i 5 stawów zaszlamowanych. Włościanie są odseperowani i mają służebności hypotekowane. Dobra te obejmują gruntów folwarcznych klasy I. II. i III. żytniej około włók 78, a mianowicie: gruntów ornych około mórg 1083, łąk dwukośnych mórg 150, pastwisk mórg 20, lasów i zarośli około mórg 1024, nieużytków mórg 5, ogrodów, placów i wód mórg 23. Inwentarza zajęto: koni 18, z ubiorem, źrebaków 4, krów 6, i w pacht puszczonych Wolfowi Rusieckiemu sztuk 18, z których płaci rocznie po rs. 15 od sztuki, wołów z oprzężą sztuk 8, jałowizny 18, trzody sztuk 17, młocarnia z sieczkarnią, grabiarka, wozów kutych 6, pługów 12, i bron żelaznych 14, owce są owcarza Franciszka Liczkowskiego w ilości sztuk 300, za których paszę płaci rocznie po kop. 75 od sztuki.
Z lasów zakupili Berek Hejnsdorf z Działoszyna drzewa stojącego sztuk 6000, zaś Enzelm Kurland z Rembielic sążni sztuk 4,000 i drzewo to już wycinają.
Folwark nowo erygowany Niwożyce, obejmuje owczarnię z drzewa pod gontem i przygotowane drzewo na dom tudzież stodołę.
Folwark Graniczne, obejmuje dom mieszkalny i drugi czeladni, stodołę o jednym klepisku, stajnię i obórkę, chlew i studnię z drzewa.
Folwark Miętne obejmuje: dwór z drzewa pod gontem, dom czworak, owczarnię, stodoły dwie, stajnie i wozownie z drzewa, piwnicę murowaną i studnię. Inwentarza tu zajęto: koni 10, źrebaków 2, krów 18, wołów 6, jałowizny 10, trzody sztuk 8, wozów kutych 4, bryczek 3, pługów 6, bron 8. Folwark Ignaców obejmuje dom czworaki z drzewa pod gontem i studnię.
Folwark Mokre obejmuje: karczmę ze stajnią zajezdną i obórkę z drzewa pod gontem, tu mieszkający Karol Ekert płaci z propinacji rocznie rs. 60
Na pustkowiach nie masz żadnych budowli.
Z dóbr tych opłaca się podatków skarbowych i gminnych rocznie po rs. 834 kop. 29 i pół, których zaległość jest po rs. 1,363 kop 86 i pół.
Folwark Orzegów, Niwożyce i Graniczne, posiadają małżonkowie Bernard, zaś Miętne, Ignaców i Mokre Aleksander Campioni.
Szczegółowy opis dóbr powyższych obejmuje protokół zajęcia u popierającego sprzedaż Ignacego Jabłońskiego Patrona Trybunału Cywilnego w Kaliszu pozostający, zaś zbiór objaśnień i warunki sprzedaży tak u tegoż Patrona, jako też w Kancelarji Pisarza Trybunału przejrzane być mogą.
Akt zajęciu wyż z daty powołany, doręczony został w kopjach Walentemu Moryń Wójtowi gminy Siemkowice, Władysławowi Bernard i Aleksandrowi Campioni, jako ustanowionym dozorcom w d. 29 Lipca (10 Sierpnia), zaś Antoniemu Chyczewskiemu Pisarzowi Sądu Pokoju w Nowo-Radomsku d. 30 Lipca (11 Sierpnia) 1871 r.
Poczem akt rzeczony w d. 13 (25) Sierpnia r. b. do właściwej księgi wieczystej wniesiony, a pod dniem dzisiejszym w biórze Pisarza Trybunału zaregestrowanym został.
Sprzedaż dóbr tak zajętych odbędzie się na jawnej audjencji Trybunału Cywilnego w Kaliszu i tam pierwsze ogłoszenie warunków tej sprzedaży nastąpi w d. 15 (27) Października r. b. po godzinie 10 z rana.
Kalisz d. 25 Sierp. (6 Wrześ. ) 1871 r.
Asesor Kolegjalny, J. Migórski.
Po dopełnieniu trzech publikacji warunków w dniach 15 (27) Paździer., 29 Paździer. (10 Listop.) i 12 (24) Listop. 1871 r., wyrokiem Trybunału w tym ostatnim dniu wydanym, termin do tymczasowego dóbr Orzegów i Mokre przysądzenia, przed Trybunałem miejscowym, na d. 29 Grudnia 1871 r. (10 Stycznia) 1872 r. o godzinie 10 z rana oznaczonym został. Popierający przedaż za te dobra podaje sumę rs. 20,000. Vadium w sumie rs. 3,000 ma być złożonem.
Kalisz d. 12 (24) Listopada 1871 r.
Asesor Kolegjalny, J. Migórski.

*nieczytelne

Dziennik Warszawski 1872 nr 120

N. D. 3153. Dyrekcja Szczegółowa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Kaliszu.
Zawiadamia wszystkich interesowanych, a głównie wierzycieli hypotecznych niemających obranego zamieszkania prawnego, a z pobytu niewiadomych poniżej przy każdych dobrach na których ich wierzytelności, prawa lub ostrzeżenia są zamieszczone imiennie wyszczególnionych, że dobra takowe jako zalegające w opłacie rat Towarzystwu Kredytowemu Ziemskiemu należnych, wystawione są na pierwszą przymusową sprzedaż przez licytację publiczną w m. Kaliszu w gmachu sądowym przy ulicy Józefiny położonym w kancelarji Rejenta wyznaczonego lub jego zastępcy odbyć się mającą, a w szczególności co do dóbr:
10. Orzegów i Mokre, składających się z wsi i folwarku Orzegów i Mokre, z folwarku Miętne i Ignacew z wszystkiemi przynależytościami w okręgu Nowo-Radomskim położonych; zalegających w opłacie rat Towarzystwu Kredytowemu Ziemskiemu przynależnych rs. 2,179 kop. 93. Sprzedaż odbywać się będzie przed Rejentem Alfonsem Paszkowskim, d. 8 (20) Listopada 1872 r. Vadium do licytacji oznaczone zostało na rs. 4,000. Licytacja rozpocznie się od sumy rs. 23,475. Zawiadomienie to ogłasza się dla niewiadomych z pobytu i niemających w hypotece obranego zamieszkania prawego wierzycieli hypotecznych dóbr Orzegów i Mokre. 1. Dzieci Wiktorji z Nawarskich Bernard w małżeństwie z Władysławem Bernard spłodzonych i spłodzić się mogących z imion nie wyszczególnionych 2. Henryka Lapierre.
Sprzedaże wzmiankowane odbędą się w terminach powyżej oznaczonych, poczynając od godziny 10 z rana, w obec delegowanego Radcy Dyrekcji Szczegółowej. Gdyby zaś Rejent przed którym sprzedaż ma się odbywać był przeszkodzonym, licytacja rozpocznie się przed innym Rejentem który go zastąpi. Vadium do licytacji złożyć się mające winno być w gotowiźnie, która wszakże zastąpioną być może listami zastawnemi lub likwidacyjnemi, lecz w takiej ilości jaka podług kursu giełdowego wyrównywać będzie cyfrze gotowizną oznaczonej. Warunki licytacyjne są do przejrzenia w właściwych księgach wieczystych i w biurze Dyrekcji Szczegółowej Kaliszskiej.
W razie niedojścia do skutku powyższej sprzedaży dla braku licytantów, druga i ostateczna sprzedaż od zniżonego szacunku odbytą będzie bez nowych dalszych doręczeń w terminach jakie Dyrekcja Szczegółowa oznaczy, i w pismach publicznych raz jeden ogłosi. (Art. 25 Postanowienia Rady Administracyjnej z dnia 28 Czerwca (10 Lipca) 1860 r.)
Prezes, Chełmski.
Pisarz, Bierzyński.

Kurjer Warszawski 1873 nr 241

W dniu wczorajszym, t. j 5 listopada, Władysław Bernard właściciel dóbr Ożegów z przyległościami, po długiej i ciężkiej chorobie życie zakończył. Pogrążeni w smutku rodzice wraz z żoną zapraszają Krewnych, Przyjaciół i Znajomych zmarłego, na eksportację zwłók na cmentarz powązkowski jutro, t j. d. 7 b. m., z kościoła Ś-go Franciszka Serafickiego, o godzinie 2-ej po południu odbyć się mającą.  

Gazeta Świąteczna 1891 nr. 546

Znowu brak dozoru stał się przyczyną śmierci wielu dziatek. we wsi Ożegowie, w pow. Wieluńskim, Ignaś Wanat zabił się spadłszy z drzewa.

Gazeta Kaliska 1894 nr. 85

Pożary. Dnia 6/18 września r. b., we wsi Ożegów, powiatu wieluńskiego, z niewiadomej przyczyny spalił się dom drewniany Piotra Gołdy, zaasekurowany 120 rubli.

Kurjer Warszawski ( z dodatkiem porannym) 1900 nr 175


Pożary, w maju w obrębie gub. kaliskiej było 20 pożarów, a mianowicie spaliły się: (…) 13) w Orzegowie, w pow. wieluńskim, 4 domy, 5 stodół i cztery owczarnie; (…) Straty wynoszą: w ubezpieczonych nieruchomościach i ruchomościach 39,070 rb., w nieubezpieczonych zaś 46,455 rb.


Gazeta Łódzka 1915 nr. 318


Cesarsko-niemiecki sąd okręgowy skazał robotnika, Antoniego Szymańskiego z Ożegowa, za kradzież w bandzie na 6 lat więzienia karnego; 2) Za obrazę i opór wójtowi i sołtysowi gospodarza Walentego Zasińskiego z Mokrska na 1 rok i 6 mies. więzienia, zaś żonę jego Antoninę Zasińską za to samo na rok więzienia.

Zorza 1917 nr 23

Siemkowice w maju.
W dniu 6 maja odbyło się w tutejszym kościele nabożeństwo za ojczyznę. Ks. prob. Magott wygłosił piękne kazanie o miłości ojczyzny, nawołując lud, żeby nie tylko czuł się, ale począł być polskim: żeby zrzucił łuskę niewiadomości i uprzedzenia do „rządów polskich”, a zrozumiał, że u swoich łatwiej niż u obcych o reformy i prawa. W Polsce była pańszczyzna, ale nie zaprowadził jej rząd z umysłu, żeby prześladować chłopa: złożyły się na to czasy i warunki, a taki sam ustrój społeczny był i u innych narodów Europy. Kiedy zaś rząd polski spostrzegł zgubne, a krzywdzące lud następstwa takiego ustroju, wtedy pomyślał o zniesieniu pańszczyzny, dając początek reformie w Konstytucji 3 Maja.
W czasie nabożeństwa drużyna muzyczno-śpiewacza wykonała hymny narodowe, w ich liczbie prastarą pieśń „Bogarodzica.” Tegoż dnia odprawił ks. proboszcz nabożeństwo dla straży ogniowej, która wraz ze swą orkiestrą zorganizowała się nanowo za staraniem b. jej naczelnika p. J. Pielarskiego. Z radością witaliśmy tę nanowo powstałą, a wielce dobroczynną instytucję, która w paradnym pochodzie przy dźwiękach orkiestry pod kierunkiem p. L. Motylewskiego podążając na nabożeństwo — dała nam znać o swem istnieniu. W Siemkowicach czynny jest Komitet ratunkowy z ks. proboszczem na czele. Ten kapłan-społecznik podźwignął z upadku sklep spółkowy i doprowadził go do możliwie najpomyślniejszego stanu; obudził do życia koło rolnicze, na zebraniach gminnych zabiega koło budowy dróg, kopania rowów i t. p. Istnieje tu dwór pp. Karśnickich; jego obecni posiadacze i wzorowi gospodarze składali nieraz dowody swej obywatelskiej społecznej działalności. Pani Karśnicka z nakładem własnej pracy i ofiary uszyła dla kościoła dwie wspaniałe kapy, które na szczególniejsze zasługują wyróżnienie wśród aparatów kościelnych.
Szkoły w Ożegowie, Hożewie i Siemkowicach w osobach swych nauczycieli mają sumiennych pracowników; ostatniemi czasy w szkołach tych odbyły się przedstawienia amatorskie dzieci.
Grz.

Zorza 1917 nr 44

Obchody Kościuszkowskie opisane przez naszych czytelników.
W Siemkowicach (pow. Noworadomski).
W dniu 14 października obchodziliśmy w Siemkowicach setną rocznicę zgonu Naczelnika Polski. Na pierwszą Mszę św. zgromadziły się dzieci ze szkółki—miejscowej oraz z Lipnika, Hożewa i Ożegowa ze swemi nauczycielkami. Po nabożeństwie i przemowie ks. proboszcza o Kościuszce odbyły dzieci szkolne pochód przy dźwiękach kapeli strażackiej, poczem wysłuchały odczytu p. Dziegcia, nauczyciela z Siemkowic; kilkoro z nich deklamowało. Po sumie, w czasie której grano i śpiewano pieśni religijno-patrjotyczne odbył się przez wieś pochód, w którym wzięły udział: szkoły, straż ogniowa z p. J. Pielarskim, ceremoniarzem uroczystości, na czele, orkiestry strażacka i kościelna pod dyrekcją p. Motylewskiego, inteligencja, obywatelstwo, księża i licznie zgromadzony lud wiejski. W dwu miejscach: obok figury i przy starożytnej lipie dworskiej pochód przystawał, żeby wysłuchać deklamacji, mów, muzyki i śpiewów. Szczególnie ładnie wypadł wiersz Laskowskiego „Nie wydrzecie” wykonany zbiorowo przez drużynę śpiewaczo-muzyczna. Pięknie wypowiedział „Pogrzeb Kościuszki” Ujejskiego — młodzieniec z Siemkowic J. Grzesik, za co go rzęsistymi nagrodzono oklaskami. Gospodarz z Hożewa p. W. Gleń przemówił wierszem tej treści:
Obudź się, duszo chłopska, w niewoli uśpiona,
nienawiścią ku swoim przez wrogów pojona.
Obudź się ze stuletniej drzemki i niemocy,
a ukochaj swą przeszłość z całej ducha mocy.
Obudź się i weź w ręce księgi historyczne,
a poznasz jakie miałaś bohatery liczne;
z nich poznasz, że to oni chcieli twej swobody —
nie obce mową, wiarą, dla ciebie narody.
I poznasz, żeś za ojca swego miała wroga,
bo kto sieje nienawiść, ten z djabła-nie z Boga.
W krwi twych braci zbrukaną ręką dał ci ziemię...
twą własną, by cię kupił jak Judasza plemię.
Bo jeśli w Polsce była jaka srogość stara,
pamiętaj, czegoć uczy i pamięć i wiara.
Więc ku zgodzie i pracy ściągnij bratnie dłonie,
miej ziemię, lecz i światło niech w tobie zapłonie.
Niech Duch święty obudzi w tobie cześć Ojczyzny,
Spraw to Królowo Polska i Chrystusa blizny!
Pod koniec pochodu wygłosił mowę ks. proboszcz. Była ona uzupełnieniem mowy mianej w czasie sumy, a w której kaznodzieja wyczerpująco w świetle prawdy omówił rozmaite kwestje związane z naszą narodową przeszłością. Na twarzach uczestników tej wielkiej dla nas uroczystości malowało się wzruszenie, dostrzedz można było łzy. Niestety byli i tacy, którzy udziału w pochodzie wziąć nie chcieli — jedni z bojaźni przed moskalami, inni z uprzedzenia do swej własnej narodowej sprawy. U niektórych z nich wyszło na jaw brudne ich sumienie, bo nie dość, że sami nie brali udziału, ale jeszcze drugich odwodzili od tego, złorzeczyli swej Ojczyźnie i Temu, który ich ukochał i bił się o lepszą dolę dla nich. Pociesza nas myśl, że takich wyrodków będzie coraz mniej wśród nas, bo oświata z ustąpieniem opiekunów naszej ciemnoty i nieładu-coraz więcej przysparzać nam będzie światła i pomyślności.
Z. Gliszcz.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1924 nr 24

Ogłoszenie.
Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie podaje do publicznej wiadomości, że na skutek wniosku włościan wsi Orzegów w gminie Siemkowice, powiecie Wieluńskim położonej, w przedmiocie scalenia ich gruntów, Komisja Ziemska Okręgowa w Piotrkowie decyzją powziętą na posiedzeniu jawnem w dniu 27 marca b. r. (sprawa Nr. 20/24 r.) postanowiła powyższy wniosek zatwierdzić i określić obszar scalenia w następujących granicach: 1) grunty ukazowe i zaserwitutowe wsi Orzegów o powierzchni około 572 ha, 2) grunty hipoteczne: a) po osadzie karczemnej ogólnej powierzchni około 12 ha, b) grunty po osadzie kowalskiej o powierzchni około 0,56 ha, c) grunty po osadzie młynarskiej około 1 ha, d) grunt pobankowy (plac) powierzchni około 15 ha, oraz 3) część gruntów zaserwitutowych wsi Mokre o powierzchni około 4 ha.
Piotrków, dnia 4 czerwca 1924 r.
Prezes
Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Piotrkowie.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1924 nr 45


Na zasadzie postanowienia Województwa z dnia 25.9 1924 r. L. Pr. 5036 (1) III wciągnięto do rejestru Stowarzyszeń i Związków Nr. 894 „Towarzystwo Straży Ogniowej Ochotniczej w Ożegowie".

Gazeta Świąteczna 1924 nr 2291

Zcalenie gruntów. Z pod Działoszyna w powiecie wieluńskim, w Kaliskiem, piszą do nas: W okolicy naszej zaczynają jakoś ludzie brać się pomału do zcalania gruntów. We wsi Ożegowie dzięki kierownikowi szkoły A. Warwaszyńskiemu powstał na wiosnę zamiar zcalenia. Jedni się na to godzili, inni nie, wkońcu jednak zamiary mądrzejszych poczęły się urzeczywistniać. Przyjechał komisarz z Wielunia, a potem dwaj gieometrzy żwawo wzięli się do pracy. Dziś już każdy gospodarz ożegowski wie, gdzie ma nowoodmierzone pole, i w przyszłym roku każdy przejdzie na swoje. Niejeden trapił się i mówił: — Jakie to kłótnie, jakie bijatyki będą przy nadawaniu ziemi w nowem miejscu! — A tu inaczej się stało, wszyscy są zadowoleni z wyjątkiem trzech czy czterech, ale to chyba wszędzie tacy się znajdą. Za przykładem Ożegowa idzie sąsiednia wieś Siemkowice, gdzie również z wiosną przyszłego roku zcalenie ma się rozpocząć. Czytelnik  

Gazeta Świąteczna 1924 nr 2291

Z parafji Siemkowic pod Działoszynem w powiecie wieluńskim, w kaliskiem, piszą do nas: Parafja nasza ma szczęście do dobrych kapłanów. Mogliśmy to już sobie powiedzieć, gdy pasterzował nam ś. p. ksiądz kanonik Gryglewski, dziekan wieluński, kapłan, którego imię było wszędzie z czcią wymawiane. Pasterzował nam zgórą 35 lat. Po śmierci jego proboszczem naszym został ksiądz Magot, który był dawniej u nas wikarjuszem, a potem prefektem w Częstochowie. Był to człowiek i kapłan wielkiego serca. W roku zeszłym opuścił naszą parafję, bo powołany został do Konina na dziekana. Niech siemkowiczanie zaświadczą, komu zawdzięczają wybrukowanie całej wsi i co ich to kosztowało? Troskę pracy, a dziś jakaż to wygoda! Za przykładem Siemkowic idą inne wsie; już zabrukowała się wieś Ożegów, w której można było, jak to mówią, złych topić, dalej po niej wieś Chorzew, i tak się to ludziom podobało, że na ogólnem zgromadzeniu gminnem wybrali z pośród siebie najdzielniejszych gospodarzy do komisji drogowej i odtąd mamy drogi w dobrym stanie, bo ich komisja pilnuje. Już usypano kawałek drogi bitej i zwożą kamienie na dalsze prowadzenie roboty. Nie tak prowadzi się u nas pracę około dróg, jak w gminie Starzenicach pod samym Wieluniem; tam nietrudno o śmierć na drodze, gdy się jedzie od wsi Wierchlasów do Wielunia. Dalej o księdzu Magocie niech zaświadczą ci, którzy doznawali jego serca w nieszczęściu: ile to razy szedł na cmentarz bez wynagrodzenia z tymi zmarłymi, dla których i na trumny ofiarował? O siebie nie dbał wiele. Gdy podczas wojny ludzie nie mogli znieść udręki od żołnierzy austrjackich i podnieśli się przeciw nim, skazano kilkanaście osób ze wsi na śmierć przez rozstrzelanie. Czyż ten kapłan nie poszedł z nimi razem kilka mil pieszo do władz wojskowych, aby skazanych ratować? I uratował, zostali uwolnieni. Wieś wtenczas była jak wymarła, bo wszyscy chowali się po lasach i grobowcach na cmentarzu, ale on wszystko doprowadził do porządku i uspokojiło się. Prawda, że znalazło się kilku niewdzięcznych, kiedy w roku 1921 jakieś byle co, jakaś niby „socjalistka” przyszła zawracać ludziom głowy i buntować ich przeciw księdzu, ale ci pewnie wstydzą się samych siebie, że dali się wtedy otumanić. Po wyjeździe księdza Magota przybył do nas na proboszcza kapłan-żołnierz, ksiądz prefekt Pecke. Jako kapłan, oddałby duszę za owce swoje, trzymając się ściśle tego, co powiedział papież Leon Trzynasty, że kapłan ma nietylko pozostać w zakrystji, ale także mą być obywatelem kraju. Nie w samą tylko niedzielę, ale i w inne dnie miewa nasz proboszcz po dwie nauki w kościele, a potem idzie do szkoły na pogadanki, które nieraz odbywa przy własnem świetle (czasami kobieta uboga, która z pracy rąk się utrzymuje, przyniesie lampkę z naftą); po dwie i więcej godzin w tej ciasnej i dusznej izbie wyjaśnia dzieje narodu polskiego. Ale też ma nagrodę, bo sala szkolna pełna, gromadzą się i ludzie starsi, i kobiety, i młodzież. Młodzieży mogłoby, co prawda, więcej przychodzić, bo jest jej tu dużo, ale i tem proboszcz się cieszy, że ci, co wierzą swemu kapłanowi, tak pilnie każdego jego słowa słuchają. Jest on żołnierzem, bo wyszedł z wojska jako kapelan-major, ale jest żołnierzem prawdziwym, bo nie ulęknie się żadnego wroga. Tak więc powtarzam: Siemkowice miały i mają kapłanów światłych, a nauka ich nie idzie w las, bo ludzie są tu naogół dobrzy. Odbyło się tu d. 5 -go grudnia nabożeństwo za poległych drogich nam żołnierzy w Krakowie. Dzień był wybrany wolny od jarmarków i targów w okolicy. W kościele katafalk był pięknie przystrojony, przy nim straż honorową pełniła straż ogniowa; były dzieci ze szkoły powszechnej z nauczycielem; z dalszych szkół trudno było dzieciom przyjść z powodu wielkiego błota, ale cała parada się zgromadziła. N. G.

Ziemia Sieradzka 1926 maj

Ożegów.
We wtorek 27 kwietnia powstał pożar w zagrodzie J. Barana od którego zapaliły się budynki sąsiednie. Ogółem spaliło się: trzy domy mieszkalne, stodoła i obora. Ogień powstał z niewiadomej przyczyny.
Czytelnik.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1927 nr 9

Ogłoszenie.
Na podstawie p. 7) art. 36 Ustawy z dnia 31-go lipca
1923 r. o scaleniu gruntów (Dz. U. R. P. Nr. 39/26 poz. 244) Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie podaje do publicznej wiadomości, że postępowanie scaleniowe we wsi Orzegów, gminy Siemkowice, powiatu Wieluńskiego, wdrożone decyzją Okręgowej Komisji Ziemskiej w Piotrkowie z dnia 27.1V. 1924 r., o czem ogłoszono w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego w dniu 16 czerwca 1924 r., zostało — na podstawie prawomocnej decyzji Okręgowej Komisji Ziemskiej w Piotrkowie z dnia 15.IX. 1925 r. zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi Orzegów — w urzędach ziemskich zakończone.
Piotrków, dnia 14 lutego 1927 r.
OKRĘGOWY URZĄD ZIEMSKI.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1927 nr 18

Obwieszczenie.
Wydział hipoteczny w Wieluniu obwieszcza, że na żądanie Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Piotrkowie, wyznaczony został na dzień 10 października 1927 r. termin pierwiastkowej regulacji hipoteki dla scalonych gruntów wsi Ożegów, gminy Siemkowice o przestrzeni 835 ha 9140 mtr., które to grunty w myśl prawomocnej decyzji Okręgowej Komisji Ziemskiej w Piotrkowie z dnia 15 września 1925 r. w sprawie Nr. 20/24, planu pomocnika geometry Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Piotrkowie Jana Piekarskiego z 1924 r. i rejestru pomiarowego, ułożonego przez tegoż geometrę, podzielone zostały na 112 działków, przyznanych:. Nr. 1 powierzchni 14 ha 2457 mtr. S-rom Marcina Kowalczyka: Józefowi, Władysławowi, Andrzejowi, Adamowi, Franciszkowi, Walerji i Stanisławie, Nr. 2 powierzchni 15 ha 7561 mtr. Piotrowi Mielczarek i S-rom Marjanny Mielczarek: Józefie Pietrzak, Nr. 3 powierzchni 13 ha 9634 mtr. Walentemu Namyślak i S-rom Józefa Namyślaka: żonie Marjannie, Nr. 4 powierzchni 2 ha 9816 mtr. Janowi i Annie małż. Jędrysiak, Nr. 5 powierzchni 5 ha 9726 mtr. Antoniemu i Jadwidze małż, Szymańskim, Nr. 6 powierzchni 13 ha 9828 mtr. Sobestjanowi Kamyk i S-rom Józefy Kamyk: Ludwikowi i Apolonji, Nr. 7 powierzchni 13 ha 6824 mtr. Rochowi i Anastazji małż. Warzecha, Nr. 8 powierzchni 10 ha 6082 mtr. Stanisławowi i Józefie małż. Grądeckim, Nr. 9 powierzchni 8 ha 9791 Adamowi i Michalinie małż. Kuźniak i Józefie Kuźniak, Nr. 10 powierzchni 4 ha 2997 mtr. Marcinowi Ścigała, Nr. 11 powierzchni 8 ha 4400 mtr. Franciszkowi Pęciak i S-rom Adama Pęciaka: Władysławowi, Nr. 12 powierzchni 12 ha 1011 mtr. Wojciechowi i Franciszce małż. Mizera, Nr. 13 powierzchni 7 ha 7907 mtr. Józefowi i Bronisławie małż. Pęciak, Nr. 14 powierzchni 5 ha 0033 mtr. Katarzynie Pielucha i Wojcechowi Mielczarek, Nr. 15 powierzchni 9 ha 1111 mtr. Błażejowi i Marjannie małż. Kubisiak, Nr. 16 powierzchni 8 ha 7691 mtr. Kazimierzowi Woźniak, Nr. 17 powierzchni 5 ha 2078 mtr. Juljannie Ścigała i S-rom Piotra Ścigały: Józefie, Władysławowi, Marjannie, Romanowi, Ignacemu, Józefowi, Stefanowi, Stanisławowi, Nr. 18 powierzchni 5 ha 9001 mtr. Piotrowi i Ewie małż. Mielczarek, Romanowi Mielczarek i S-om Bronisławy Mielczarek: Władysławowi, Nr. 19 powierzchni 4 ha 3162 mtr. Józefie Kowalczyk, Nr. 20 powierzchni 6 ha 6851 mtr. Kazimierzowi Mielczarek, Nr. 21 powierzchni 6 ha 8702 mtr. Józefowi i Marjannie małż. Kowalczyk, Nr. 22 powierzchni 9 ha 2335 mtr. S-rom Kazimierza Szymczaka: Piotrowi, Stanisławowi, Władysławowi, Józefowi i Ewie, Nr. 23 powierzchni 8 ha 5401 mtr. Władysławowi i Stanisławie małż. Pielucha, Nr. 24 powierzchni 13 ha 6935 mtr. Józefowi i Rozalji małż, Namyślak, Romanowi Klępa i S-rom Ewy Namyślak: Bronisławie i Franciszkowi, Nr. 25 powierzchni 8 ha 4568 mtr. S-rom Marcina Marczaka: Rozalji, Stanisławie, Józefie, Stefanowi i Marjannie, Nr. 26 powierzchni 5 ha 2734 mtr,. S-rom Ignacego i Agnieszki małż. Kuźniak: Piotrowi, Bronisławowi, Józefowi, Franciszkowi i Bronisławie, S-rom Kacpra Kuźniaka: Piotrowi, Franciszce, Zofji, S-rom Antoniny Złośnik: Franciszkowi i Stanisławowi i S-rom Józefy Białek: Józefowi, Stanisławowi i Kazimierzowi, Nr. 27 powierzchni 10 ha 9572 mtr. Wojciechowi Klępa vel Grodzickiemu, Nr. 28 powierzchni 9 ha 8478 mtr. Rochowi Caban i S-rom Józefy Caban: Ludwikowi i Józefowi, Nr. 29 powierzchni 7 ha 2403 mtr. Kazimierzowi i Stanisławie małż. Gleń, Nr. 30 powierzchni 11 ha 8896 mtr. Konstantemu Gajęckicmu i Ignacemu Gajęckiemu, Nr. 31 powierzchni 7 ha 9680 mtr. Marcinowi Kowalczykowi, Nr. 32 powierzchni 8 ha 1123 mtr. Józefowi i Walerji małż. Kowalczyk, Nr. 33 powierzchni 11 ha 6369 mtr. Zofji Baran, Nr. 34 powierzchni 12 ha 1078 mtr. Romanowi i Marjannie małż. Stefaniak, Nr. 35 powierzchni 7 ha 2551 mtr. S-rom Kazimierza i Marjanny małż. Ścigała: Marjannie Kluska, Nr. 36 powierzchni 8 ha 0603 mtr. Józefowi i Marjannie małż. Kluska, Nr. 37 powierzchni 11 ha 6852 mtr. Ignacemu i Jadwidze małż. Walaszczyk, Nr. 38 powierzchni 6 ha 1142 mtr. S-rom Zuzanny Bresler: Adamowi i Władysławowi, Nr. 39 powierzchni 11 ha 4705 mtr. S-rom Jadwigi Szewczyk: Józefowi, Walerji, Weronice, Antoninie, Piotrowi i Marjannie małż. Stulczyk i Stanisławowi Stulczyk, Nr. 40 powierzchni 9 ha 9796 mtr. Władysławowi i Marjannie małż. Storczyk, Nr. 41 powierzchni 8 ha 4825 mtr. Leonardowi Gołdzie i S-rom Ewy Gołda: Antoniemu i Stanisławie, Nr. 42 powierzchni 8 ha 0996 mtr. Andrzejowi Ścigała, Nr. 43 powierzchni 11 ha 2211 mtr. Michałowi Ścigała, S-rom Franciszki Ścigała: Zofji, S-rom Antoniego Marczaka: Stanisławowi i Józefowi, Nr. 44 powierzchni 7 ha 5326 mtr. Franciszkowi Błasiakowi i S-rom Piotra Strugacza: Stefanowi. Nr. 45 powierzchni 11 ha 6290 mtr. Marjannie Woźniak i S-rom Stanisława Woźniaka: Józefie, Walerji, Józefowi, Antoniemu i Stanisławowi, Nr. 46 powierzchni 10 ha 8071 mtr. Franciszkowi i Marjannie małż. Wanat, Nr. 47 powierzchni 12 ha 3345 mtr. Antoniemu i Juljannie małż. Walaszczyk, Nr. 48 powierzchni 14 ha 4522 mtr. Walentemu Kuźniak, Nr. 49 powierzchni 9 ha 8275 mtr. Ignacemu i Józefie małż. Sobera, Nr. 50 powierzchni 13 ha 5569 mtr. Adamowi i Ewie małż. Pielucha, Nr. 51 powierzchni 6 ha 8864 metr. Maciejowi i Zofji małż. Walaszczyk, Nr. 52 powierzchni 10 ha 9813 mtr. Władysławowi Namyślak, Nr. 53 powierzchni 2 ha 0523 mtr. Gruntu Szkolnego, Nr. 54 powierzchni 7 ha 4054 mtr. Michałowi Ścigała i Marjannie Dłubak, Nr. 55 powierzchni 14 ha 7689 mtr. Romanowi Papierz, Nr. 56 powierzchni 9 ha 4963 mtr. Feliksowi i Józefowie małż. Starczyk, Nr. 57 powierzchni 5847 mtr. Ignacemu i Elżbiecie małż. Kuca, Nr. 58 powierzchni 9 ha 0653 mtr. Piotrowi i Florentynie małż. Pietrasik, Nr. 59 powierzchni 9 ha 3698 mtr. Władysławowi i Antoninie małż. Milczarek i S-rom Jana Kałwaka: Stefanowi, Marjannie i Stanisławie, Nr. 60 powierzchni 5 ha 4858 mtr. S-rom Józefa i Marjanny Włodarczyk: Ewie Andelt i Władysławowi Włodarczyk, Nr. 61 powierzchni 5 ha 4655 mtr. S-rom Michała Kępy: Tomaszowi, Janowi Kępa i Jadwidze Ścigała, Nr, 62 powierzchni 4 ha 2788 mtr. Bronisławie Kałwak i Józefie Widera, Nr. 63 powierzchni 6 ha 4926 mtr. Piotrowi Stefaniak, Nr. 64 powierzchni 4 ha 6706 mtr. Józefowi i Antoninie małż. Guzik, Nr. 65 powierzchni 5 ha 1331 mtr. S-rom Franciszka Guzika: Bronisławie, Franciszkowi i Stefanowi, Nr. 66 powierzchni 4 ha 6346 mtr. Piotrowi i Antoninie małż. Migdal, Nr. 67 powierzchni 11 ha 2796 mtr. Józefowi i Franciszce małż. Klępa, Nr. 68 powierzchni 4 ha 9260 mtr. Franciszkowi i Stefanji małż. Krężel, Nr. 69 powierzchni 9 ha 4036 mtr. Władysławowi i Katarzynie małż. Marczak, Nr. 70 powierzchni 13 ha 0656 mtr. Piotrowi i Rozalji małż. Ścigała, Nr. 71 powierzchni 18 ha 7526 mtr. Józefowi i Józefie małż. Płaczek i S-rom Franciszki Płaczek: Antoniemu, Nr. 72 powierzchni 3 ha 1357 mtr. Kazimierzowi Baran, Nr. 73 powierzchni 4 ha 3941 mtr. S-om Walentego Kluski: żonie Zofji i dzieci Władysławowi, Stefanowi i Stanisławie, Nr. 74 powierzchni 9 ha 9742 mtr. Kazimierzowi i Marjannie małż. Wilk, Józefowi Szewczyk i Walerji Jeziak, Nr. 75 powierzchni 5 ha 5927 mtr. Adamowi Wanat, Nr. 76 powierzchni 6 ha 1439 mtr. S-rom Piotra i Antoniny małż. Borawczyk: Antoniemu, Władysławowi, Juljannie, Marjannie, Walentemu Borawczyk i Józefie Migdal, Nr. 77 powierzchni 12 ha 2324 mtr. Walentemu i Rozalji małż. Nicota i Wiktorji Kluska, Nr. 78 powierzchni 11 ha 1018 mtr. Tomaszowi i Marjannie małż. Mielczarek, 79 powierzchni 4 ha 33 mtr. Franciszce Pielucha i S-rom Rocha Piekary: Antoninie, Władysławowi, Józefowi i Helenie, Nr. 80 powierzchni 9 ha 2736 mtr. Antoniemu i Bronisławie małż. Włodarczyk, Józefowi i Marjannie małż. Kuźniak, Nr. 81 powierzchni 4 ha 4047 mtr. Ignacemu Błasiak, Nr. 82 powierzchni 7 ha 6520 mtr. Konstantemu Ścigała i S-rom Anastazji Ścigała: Jadwidze i Piotrowi, Nr. 83 powierzchni 6 ha 2740 mtr. Maciejowi i Franciszce małż. Hałus i Bolesławowi Kasprzyk, Nr. 84 powierzchni 5 ha 5527 mtr. Berekowi i Rebece mał. Rusieckim, Nr. 85 powierzch. 4 ha 8228 m. Walentemu i Rozalji małż. Ścigała, Nr. 86 powierzchni 4 ha 4907 m., S-rom Andrzeja i Petroneli małż. Serwa: Zofji i S-rom Andrzeja i Katarzyny małż. Serwa: Józefowi i Stefanowi, Nr. 87 powierzchni 9 ha 6118 mtr. Andrzejowi i Rozalji małż. Keruzel, Nr. 88 powierzchni 7 ha 3464 mtr. Tomaszowi Ero, Nr. 89 powierzchni 6 ha 9127 mtr. Piotrowi Ero, Nr. 90 powierzchni 5 ha 2107 mtr. S-rom Antoniego Mielczarka: Stanisławowi, Franciszkowi I, Franciszkowi II, Marjannie i Franciszce, Nr. 91 powierzchni 6 ha 3970 mtr. Leonardowi Gajęckiemu, Nr. 92 powierzchni 9 ha 7581 mtr. Adamowi i Marjannie małż. Kowalczyk i S-rom Marjanny Ścigała: Antoniemu, Stanisławowi i Romanowi, Nr. 93 powierzchni 4 ha 8546 mtr. Antoniemu Karbowskiemu, Nr. 94 powierzchni 3 ha 4308 mtr. Janowi Drabik, Nr. 95 powierzchni 5 ha 2743 mtr. Adamowi Ścigała, Nr. 96 powierzchni 7 ha 4755 mtr. Józefowi Ścigała, Nr. 97 powierzchni 6 ha 5473 mtr. Franciszkowi Ścigała, S-rom Jadwigi Ścigała: Franciszkowi, Feliksowi i Michałowi; Adamowi i Józefie małż. Kuźniak, Nr. 98 powierzchni 4 ha 2526 mtr. Antoninie Tłuszczyk, Władysławowi i Bronisławie małż. Olejnik, Nr. 99 powierzchni 5 ha 6468 mtr. Franciszkowi Troczyńskiemu i S-rom Tomasza Kuźniaka: wdowie Marjannie i dzieci Janowi, Cecylji, Franciszkowi i Felicji, Nr. 100 powierzchni 1 ha 9528 mtr. Marcinowi Ścigała, syna Marcelego, Nr. 101 powierzchni 6 ha 6339 mtr. Bolesławowi i Antoninie małż. Ignasiak, Nr. 102 powierzchni 4 ha 8661 mtr. Kazimierzowi Kowalczyk i S-rom Marianny Kowalczyk: Antoninie, Franciszce, Stanisławowi, Michałowi, Ignacemu, Nr. 103 powierzchni 4 ha 0309 mtr. — grunty wspólne.
Pisarz Hipoteczny (Podpis nieczytelny).

Obwieszczenia Publiczne 1930 nr 20

Wdrożenie postępowań w sprawie uznania zaginionych za zmarłych.
Sąd okręgowy w Kaliszu, na mocy art. 1777-6 U. P. C., obwieszcza, iż na skutek decyzji sądu z dnia 15 lutego 1930 roku zostało wdrożone po­stępowanie o uznanie za zmarłego Józefa Namyślaka, wobec czego sąd wzywa go, aby w terminie 6-miesięcznym, od dnia wydrukowania niniej­szego, zgłosił się do sądu, gdyż w przeciwnym razie po upływie tego terminu zostanie przez sąd uznany za zmarłego; wzywa się wszystkich, którzyby wiedzieli o życiu lub śmierci Józefa Namyślaka, by o znanych so­bie faktach zawiadomili sąd okręgowy w Kaliszu w powyższym terminie; nadto sąd nadmienia, że Józef Namyślak był stałym mieszkańcem wsi Ożegów, gminy Siemkowice, pow. wieluńskiego. (Nr. spr. II. Z. J. 378/29).


Obwieszczenia Publiczne 1930 nr 24a

Wpisy do rejestru handlowego.
Do rejestru handlowego, Działu A, sądu okręgowego w Kaliszu, wciągnięto następujące firmy pod Nr. Nr.:

dnia 16 października 1929 roku
10909. "Walenty Borowczyk", sklep spożywczy i wyroby tytoniowe w Ożegowie, gminy Siemkowice, powiatu wieluńskiego. Istnieje od 1929 r. Właśc. Walenty Borowczyk, zam. w Ożegowie.
10949. "Józef Kowalczyk", sklep kolonjalno - spożywczy i wyroby tytoniowe w Ożegowie, gminy Siemkowice, powiatu wieluńskiego. Istnieje od 1924 roku. Właśc. Józef Kowalczyk, zam. w Ożegowie.
10980. "Stefan Namyślak", sklep spożywczy w Ożegowie, gminy Siemkowice, powiatu wieluńskiego. Istnieje od 1929 roku. Właśc. Na­myślak Stefan, zam. w Ożegowie.


Obwieszczenia Publiczne 1930 nr 29

Sąd powiatowy w Wieluniu, na mocy art. 94 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. o prawie wekslowem, wzywa posiadacza zaginionego Marcinowi Ścigale, s. Kajetana, mieszkańcowi wsi Ożegowa, gminy Siemkowice, powiatu wieluńskiego, wekslu na tysiąc (1000) złotych, wystawionego przez Edmunda- Jerzego Krysiaka w grudniu 1927 roku i płatnego w styczniu 1929 roku, aby zgłosił się w przeciągu dni 60 od dnia wydrukowania niniejszego ogłoszenia i okazał sądowi kwestjonowany weksel.

W razie niezgłoszenia wekslu w przeciągu powyższego terminu, sąd wyda decyzję, uznającą weksel ten za umorzony.

Obwieszczenia Publiczne 1931 nr 40

Wydział hipoteczny przy sądzie okręgowym w Kaliszu, I sekcja, obwieszcza, że otwarte zostały postępowania spadkowe po zmarłych:
2) Jadwidze Szewczyk, właścicielce 3 dz. 146 sąż. z maj. Ożegów, pow. wieluńskiego;
Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych wyznaczony zo­stał na dzień 30 listopada 1931 roku. W powyższym terminie osoby in­teresowane winny zgłosić swoje prawa w powyżej wskazanym wydziale hipotecznym, pod skutkami prekluzji.

Obwieszczenia Publiczne 1931 nr 46

Wydział hipoteczny przy sądzie grodzkim w Wieluniu obwieszcza, że po niżej wymienionych zmarłych otwarte zostały postępowania spad­kowe:
7) Florentynie Pietrasik, zmarłej 24 czerwca 1919 r. i Piotrze Pie­trasiku, zmarłym 7 kwietnia 1927 roku, właścicielach nieruchomości, położ. we wsi Ożegów, gm. Siemkowice, oznaczonej Nr. 1279 rep. hip.;
Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych wyznaczony zo­stał na dzień 12 grudnia 1931 roku, w którym to dniu osoby intereso­wane winny zgłaszać sprawa swoje w kancelarji tutejszego wydziału hipotecznego, pod skutkami prekluzji.

Obwieszczenia Publiczne 1931 nr 52

Sąd grodzki w Wieluniu, na mocy art. 94 rozporządzenia Prezy­denta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 roku o prawie wekslowem, wzywa posiadacza, zaginionego Marcinowi Scigale, synowi Kaje­tana, mieszkańcowi wsi Ożegowa, gminy Siemkowice, powiatu wieluń­skiego, wekslu na 300 zł., wystawionego przez Edmunda - Jerzego Krysiaka w grudniu 1927 roku i płatnego za rok, aby zgłosił się w prze­ciągu 60 dni od dnia wydrukowania niniejszego ogłoszenia i okazał sądowi kwestjonowany weksel.
W razie niezgłoszenia wekslu w przeciągu powyższego terminu, sąd wyda decyzję, uznającą weksel ten za umorzony.

 Echo Sieradzkie 1931 kwiecień

Nr. spr. E 156/31.
OBWIESZCZENIE.
Komornik Sądu Grodzkiego w Wieluniu rewiru I-go Mieczysław Paszkowski zamieszkały w Wieluniu, na zasadzie 1030 art. ust. sąd. cyw. obwieszcza, że na żądanie Moszka Rząsińskiego w dniu 2 maja 1931 r. o godz. 10 rano w Ożegowie gm. Siemkowice u Kiedosa będą sprzedawane przez licytację ruchomości należące do Piotra Kiedosa składające się z krowy i świni i oszacowane do sprzedaży na sumę czterysta pięćdziesiąt (450) zł., których spis i szacunek przejrzane być mogą na miejscu sprzedaży w dniu licytacji.
Wieluń, dnia 13 kwietnia 1931 r.
Komornik M. Paszkowski

Obwieszczenia Publiczne 1932 nr 77

Wydział hipoteczny przy sądzie okręgowym w Kaliszu, sekcji I, obwieszcza, że otwarte zostały postępowania spadkowe po zmarłych:
1) Antonim Dzieju, właścicielu działki Nr. 38, o obszarze 6 dzies. 1736 sąż. z Nr. 38, działu II, maj. Orzegów, pow. wieluńskiego;
Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych, wyznaczony zo­stał na dzień 27 marca 1933 roku.
W powołanym terminie osoby zainteresowane, winny zgłosić swo­je prawa w powyżej wskazanym wydziale hipotecznym, pod skutkami prekluzji.   

Echo Sieradzkie 1932 10 marzec

DESZCZ KAR NA KŁUSOWNIKÓW.
Wobec masowego uprawiania po wsiach kłusownictwa oraz nastawiania różnych sideł na zwierzęta, starostwo winnych tego przestępstwa karze z cała bezwzględnością.
Ostatnio za uprawianie kłusownictwa i nielegalne posiadanie broni palnej przez skonfiskowanie jej skazani zostali:
Zelcer St. ze wsi Jadłowiec gm. Starzenice na 3 tyg. aresztu, Włodarczyk Wojciech (z tejże wsi) na 10 tyg. aresztu, Kieruzel Ant. z Ożegowa gm. Siemkowice na 300 zł. grzywny i 6 tyg. aresztu, (...) Spodziewać się należy, że jak wysokie kary, przemówią do przekonania tych, którzy jeszcze sobie lekceważą istniejące przepisy o polowaniach.

Echo Łódzkie 1932 październik

Wieluń, 4 października. (Od wł. kor.)
W tych dniach przytrzymany został przez funkcjonariuszy str. gran. Kołodziejczyk Fr. z Ożegowa gm. Działoszyn znany i karany już za przemycanie rowerów do Polski, które kradł w Niemczech.
Kołodziejczyk uchodził za specjalistę od przemycania rowerów.

Echo Sieradzkie 1932 25 listopad

KRONIKA SĄDOWA
Sąd Grodzki w Wieluniu skazał (...)
Mieszk. wsi Ożegów Fr. Kołodziejczyk za przemyt roweru z Niemiec, skazany został na 400 zł grzywny, z zamianą w razie nieściągalności na 20 dni aresztu.


Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 19

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 16 września 1933 r. L. SA. II. 12/15/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Wieluńskiego na gromady.
Po zasiągnięciu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23. III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
XXII. Obszar gminy wiejskiej Siemkowice dzieli się na gromady:

11. Ożegów, obejmującą wies Ożegów.
12. Kol. Ożegów, obejmującą: kol. Graniczno, kol. Ożegów, kol. Ożegówek.
§2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Wieluńskiemu.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(-) Hauke - Nowak
Wojewoda.

Obwieszczenia Publiczne 1933 nr 26

Postępowania spadkowe.
Wydział hipoteczny przy sądzie grodzkim w Wieluniu obwieszcza, że poniżej wymienionych zmarłych otwarte zostały postępowania spadkowe:
6) Wojciechu Mielczarku, zmarłym w dniu 28 stycznia 1927 r., współwłaścicielu nieruchomości położonej we wsi Ożegów, gm. Siem­kowice, oznaczonej Nr. 1235 rep. hip.

Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych wyznaczono na dzień 1 lipca 1933 roku, w którym to dniu osoby interesowane winne zgłosić swoje prawa, pod skutkami prekluzji.


Echo Sieradzkie 1933 9 marzec

PO TRZYKROĆ UKARANY..

Mieszk. wsi Ożegów gm. Siemkowice Franciszek Kołodziejczyk za nielegalne posiadanie 2-ch rowerów i dynamo pochodzenia zagranicznego został ukarany po trzykroć — bo konfiskatą rowerów i dynamo, grzywną 860 zł. i 1 miesięcznym aresztem.

Echo Sieradzkie 1933 20 czerwiec

ZA KRADZIEŻ SKARPETEK PÓŁ ROKU WIĘZIENIA.
Mieszk. wsi Ożegowa Antoni Ścigała za to, że w czasie targu w Działoszynie skradł ze straganu skarpetki — skazany został przez Sąd Grodzki w Wieluniu na 6 miesięcy wiezienia.


Echo Sieradzkie 1933 9 sierpień

ZUCHWAŁE WŁAMANIE W DZIAŁOSZYNIE.
W nocy między 1 a 2 godziną na mieszkanie Jana i Henryka Wojtasińskich w Działoszynie — dostało się przez okno dwóch osobników.
Na powstały hałas, gdyż osobnicy ci plondrowali mieszkanie przyświecając sobie lampkami elektrycznemi — zbudziła się Wojtasińska i zaczęła krzyczeć.
Jeden z osobników doskoczył wówczas do niej zasłonił jej usta ręką i zawołał: "Cicho babo, gadaj gdzie masz pieniądze". Wywiązało się szamotanie w czasie którego opryszek zerwał Wojtasińskiej woreczek z tasiemką wiszący na jej szyi, w którym znajdowało się 5 dolarów i 11 zł. Przeszukawszy jeszcze mieszkanie obaj zbiegli.
Jak ustaliło przeprowadzone dochodzenie policyjne W. znała jednego ze sprawców napadu — lecz z obawy przed zemstą bała się zameldować o tem policji co bardzo utrudniło śledztwo.

Wkońcu jednak ustalono, że rabunku dokonali Roch Szczerkowski z Działoszyna i Rus Stefan z Ożegowa, których aresztowano.

Echo Sieradzkie i Zduńskowolskie 1934 31 marzec

ZA KRADZIEŻ GARDEROBY
(...) Teofil Hałaczkiewicz z Ożegowa za dokonanie kradzieży kilku garniturów męskich, swetrów, butów i innej garderoby wartości kilkuset złotych — stanowiącej własność Piotra Gorczyckiego - skazany został na 1 rok więzienia.

 Orędownik 1939 nr. 49

Pobili się o dziewczynę.
Orzegów. 27 .2 (A. J. S.) W czasie sprzeczki o dziewczynę wywiązała się bójka pomiędzy dwoma rywalami: Wilhelmem Borlikiem a Maksymilianem Kulikiem, który uderzony w pierś przez Borlika, odpowiedział ciosem noża w okolicę serca.

Echo Łódzkie 1939 maj

— We wsi Mokre, gm. Siemkowice w czasie majówki na tle osobistych porachunków pobity został dotkliwie i zraniony nożami przez tamtejszych zawalidrogów 22-letni Leon Kuźniak ze wsi Ożegów. Pobitego K., który otrzymał osiem ran od noża w plecy, lewy bok i ręce — przewieziono w stanie groźnym do szpitala W. W. Św. w Wieluniu.
W wielu innych miejscowościach miały miejsce na tradycyjnych majówkach niemniej tradycyjne bójki, które jednak zakończone zostały mniej krwawo. — We wszystkich wypadkach policja sporządziła protokóły, pociągając wiejskich awanturników do odpowiedzialności karnej.

Dziennik Łódzki 1953 nr 179

Takich stonka się nie boi
Ob. Tomczyk Konstanty — instruktor rolny przy Prezydium GRN Siemkowice — jest pracownikiem obowiązkowym. Tylko czasem „teren" go demoralizuje. Zwłaszcza ta stonka. Pojedzie sobie ob. Tomczyk na przykład do gromady Ożegów, wyjdzie na pole z ludźmi „za stonką" i naraz mówi — że ma pragnienie. Na zsiadłe mleko. I idzie gdzieś na to mleko. Kiedy wraca — zauważyć można, że mleko to mocno poszło w głowę ob. Tomczyka, bo zaraz mówi:
Jakieś wściekłe to mleko. Idzie do głowy, jak wódka.
Od tej pory, gdy się widzi ob. Tomczyka pod gazem, mówi się że był „na wściekłym mleku".
Lubi też ob. Tomczyk — podczas gdy ludzie szukają stonki — poleżeć w ogrodzie u ob. Pieluchy. Jest tam śliczna grusza, cień, chłodek i w ogóle, jak w pieluchach.
Mówi się więc również, że przy takim stylu pracy ob. Tomczyka, robota ze stonką zawsze będzie w „pieluchach".
Czesław Schabowski.

Dziennik Łódzki 1961 nr 220

Kronika wypadków
O godz. 12.30, w miejscowości Ożegów, w pow. pajęczańskim wybuchł pożar wzniecony przez dzieci w trakcie zabawy. Mimo energicznej akcji Straży Pożarnej, straty od ognia są duże: spłonęły dwa domy, trzy stodoły i obora.


Dziennik Łódzki 1974 nr 300

W Ożagowie pow. Pajęczno spalił się dach na budynku mieszkalnym, obora oraz stodoła należące do Walerii B. Straty szacuje się na 40 tys. zł. Przyczynę pożaru ustali komisja.





Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza