-->

niedziela, 5 maja 2013

Łaszew

Rosin:
ŁASZÓW -(1386 Lassow, Laschow) 11 km na SE od Wielunia. 1. 1472 distr. Wiel. (MS 1, 884); 1499 par. Ł., adkt wiel. (Pat. 1958, 282).3. 1511 dzies. z 1 1/2 ł. kmiec. po 1 wiard. oraz mierze żyta i owsa abpowi, z 1 1/4 ł. nie płacono nikomu, dzies. z pustek sprzedano za 8 gr (VG 390, 392); 1 ł.; 1518 – 2 ł., 1552 – 13 kmieci, 2 karcz., 1 1/4 ł. szlach. i młyn; 1553 – cz. Starzechowskich 2 ł. (ŹD 211, 295).4. 1386 Radlon z Ł. (A 2, 14); 1456-62 Paweł Osowski (K 6, 241; GW 1, 88); 1469 Stan. Chotowski, dzieląc dobra pomiędzy 3 synów dał Janowi i Stanisławowi m.in. Ł. (GW 1, 189); 1472 Jan Stawski zapisał ż. Katarzynie 120 grz. m.in. na Ł. (MS 1, 884, ? Gromadzice); 1496 Stan. Osowski z Ł. pożyczył M. Konopnickiemu 10 fl. pod zastaw 1 ł. w Szynkielowie (GW 2, 11); Mik. Kraskowski z Ł. pożyczył Marc. z Radoszewic 10 grz. pod zastaw 1 ł. w Radoszewicach (GW 2, 19); 1497 Wiktor z Mierzyc sprzedał Jak. Starzechowskiemu 1/2 m. Toporowa i wieś Przywóz z mł. wodnym za 1 ł. w Ł. i 500 fl. (GW 2, 37); 1499 Jan Kraskowski z Ł. pożyczył J. Walknowskiemu 30 grz. pod zastaw 3 ł. w Naramicach (GW 2, 99-100); 1520 plebanowi dzies. snop. z 5 folw. szlach. wartości ok. 2 grz., z sołectwa 3 gr, po ćw. żyta i owsa, od 1 kmiecia wolnego 6 gr, a od 1 kmiecia po ćw. żyta i owsa (Ł 2, 129-130); s. 1091528 J. i K. Łaszowscy h. Doliwa (MS 4, 5390); 1552 – 5 właśc. (ŹD 295). 6. 1459 parafia (OW 1, 40, 42); 1520 kościół ś. Jana Chrzc; do parafii 3 wsie (Ł 2, 95, 100, 129).7. 1458 GW 1, 13, 20, 21.

Taryfa Podymnego 1775 r.
Łaszów, wieś, woj. sieradzkie, ziemia wieluńska, własność kościelna, 24 dymów.

Czajkowski 1783-84 r.
Łaszow, parafia łaszow (łaszew), dekanat rudzki, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, ziemia wieluńska, własność: kapituła gnieźnieńska. 3 części, pierwsza Bieniuk, druga Niwinski, trzecia kapituła gnieźnieńska.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Łaszów, województwo Kaliskie, obwód Wieluński, powiat Wieluński, parafia Mierzyce, własność rządowa. Ilość domów 36, ludność 227, odległość od miasta obwodowego 1.

Słownik Geograficzny:  
Łaszów, (rządowy, poduchowny i lit. A. i B.), kol., folw. nad rz. Wartą, pow. wieluński, gm. i par. Mierzyce, odl. od Wielunia w. 12. Ł. rządowy dm. 44, mk. wraz z kol. Ł.-poduchowny ma 378; Ł.-porządowy: kol., dm. 27, mk. 205; folw. dm. 4, mk. 40; Ł. lit. A. i B.: kol., 8 dm., 139 mk., folw., 1 dm., 14 mk. W 1827 r. Ł. wś rząd. 36 dm., 227 mk. Ł. należał niegdyś do kapituły gnieźnieńskiej. Ma kościół fil., niegdyś paraf. (Łaski, Lib. ben. II, 129) p. w. ś. Jana Chrzciciela. Według Tow. Kred. Ziems. dobra Łaszew A i B składają się z folwarków i wsi Łaszew i Jajczaki. Podług wiadomości z r. 1866 rozl. wynosi mr. 276: folw. Łaszów A i B mr. 150; folw. Jajczaki mr. 126. Wś Ł. osad 37, z grun. mr. 316; wś Jajczaki os. 16, z grun. mr. 99. Folw. Łaszew lit. B rozległy mr. 571: grunta orne i ogr. mr. 470, łąk mr. 18, lasu mr. 61, nieuż. i place mr. 20, bud. mur. 2, z drzewa 10.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Łaszów, województwo Kaliskie, obwód Wieluński, powiat Wieluński, parafia Łaszew, własność prywatna. Ilość domów 7, ludność 58, odległość od miasta obwodowego 1 1/4.

Słownik Geograficzny:
Łaszów, r. 1552 Lassow, wś, pow. wieluński. W r. 1552 posiada kościół par. Do parafii należy wieś Załęcze. We wsi mają działy: Łaszowski (21 osad. i karczma), Masłowski (4 osad. i karczma), Starzechowscy (9 osad.), Jan Zelman (11 łan) młyn, karczma. Kościół par., zapewne przez arcyb. gnieźn. założony, istniał tu w początku w. XV. Obecny pochodzi z w. XVI. W r. 1813 przyłączono kościół ten jako filię do par. Mierzyce.

Spis 1925:
Łaszów, wś, kol., folw., pow. wieluń, gm. Mierzyce. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne wś 83 (w tem 1 budynek niezamieszkały), kol.12, folw. 4. Ludność ogółem: wś 656, kol. 72, folw. 58. Mężczyzn wś 303, kol. 37, folw. 27, kobiet wś 353, kol. 35, folw. 31. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego wś 629, kol. 72, folw. 58, mojżeszowego wś 27. Podało narodowość: polską wś 629, kol. 72, folw. 58, żydowską wś 27.

Wikipedia:
Łaszew-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wierzchlas. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. W skład sołectwa Łaszew wchodzą przysiółki: Edwardów, Kolonia, Parcela, Pustkowie i Stara Wieś. Jest jeszcze sołectwo Łaszew Rządowy z przysiółkami: Piper i Pustkowie. Obecna nazwa została wprowadzona w okresie zaboru rosyjskiego. Dawniej używano nazwy Łaszów". Wieś należała do Kapituły Gnieźnieńskiej, później była własnością szlachecką o licznych działach. W dokumentach wspomniana po raz pierwszy w 1386 r. Gniazdo rodowe Łaszewskich h. Ossorya. Parafia została erygowana przynajmniej w pierwszej połowie XV w. Znajduje się tutaj jeden z najcenniejszych kościółków drewnianych w Polsce zaliczany do grupy drewnianych kościółków wieluńskich. Świątynia powstała w pierwszej tercji XVI w. Nosi wezwanie św. Jana Chrzciciela. Na przełomie lat 1980/1990, po nieudanej próbie naprawy kościoła, dokonano jego niemal całkowitej rekonstrukcji. Wewnątrz odnowiony strop z polichromią renesansową z ok. połowy XVI w., o motywach kasetonów z rozetami. W jednym polu scena Arma Christi z klęczącą postacią fundatora i herbem Ossorya. W głównym ołtarzu barokowym – gotycka Pieta z ok. 1430 r. Na profilowanej belce tęczowej krucyfiks barokowy o charakterze ludowym. Liczne obrazy XVII-wieczne, chrzcielnica późnogotycka z XVI w. z herbami: Topór, Leliwa, Jelita, Łabędź (?). Obok kościółka kopiec – relikt grodziska stożkowatego z XVI w. Dwór z XIX w., murowany, parterowy z poddaszem, 7-traktowy z sienią przelotową pośrodku, z 2 gankami (1 z portykiem wspartym na kolumienkach). Dach dwuspadowy. Obok dworu resztki zniszczonego parku z grupą kasztanowców.Wikipedia: Łaszew Rządowy-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wierzchlas. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. We wsi znajduje się drewniany kościół parafialny z XVI wieku typu wieluńskiego. W kościele znajduje się renesansowa polichromia. Kościół jest konstrukcji zrębowej z wieżą konstrukcji słupowej nie sięgającą kalenicy dachu, dach jest obity gontem. Kościół otoczony jest niewielkim ogrodem, stoi przy samej plebanii.

Elżbieta Halina Nejman Majątki (Szlachta Sieradzka XIX wieku Herbarz)
ŁASZÓW par. Mierzyce, p. wieluński, gm. Wierzchlas, dawne dobra kościelne, kolonia, folwark, wieś nad Wartą. Kościół filialny. Dobra A - f-k i wsie Łaszów i Jajczaki powierzchnia 276 mg, B - 571 mg. W 1912 r. wieś i folwark mają 528 mg własność uwłaszczonych włościan, Kazimierza Kwileckiego i innych. (SGKP t.5, s.607, PGkal.)


1992 r.

Akta metrykalne (Parafia Łaszew) 1602

12 maj
Był ochrzczony syn Szlachetnego Pana Jana Lubowickiego i Reginy prawowitych małżonków. Imię dziecka Stanisław. Rodzicami jego [chrzestnymi] byli Szlachetny Pan Jan Skrzyński z Łaszowa, Szlachetny Pan Jan Noskowski, Agnieszka Starzechowska, Anna ? .  

Akta metrykalne (Parafia Łaszew) 1602

25 maj
ochrzczony [przez] Jana ? obecnie zarządcę Łaszowa, syn Szlachetnego Pana Skrzyńskiego z Łaszowa i Katarzyny. Imię dziecka Jan, Rodzicami chrzestnymi byli Klemens Kucz? krawiec Marcin obaj z Łaszowa ? Kostrzwianka.  

Akta metrykalne (Parafia Łaszew) 1603

Roku Pańskiego 1603, miesiąca sierpnia, dnia zaś 14. czyli w przeddzień Wniebowstąpienia NMP ? Jana Kłobuc? proboszcza kościoła św. Jana [bapt?] [Łaszów], ochrzczona córka Elżbieta Szlachetnego Pana Jana Skrzyńskiego z Łaszowa i Katarzyny małżonków urodzona zaś 13 tegoż miesiąca. Rodzicami jej [chrzestnymi] byli Elżbieta Dobiecka i Szlachetny Pan Jan Zabonicki?

Akta metrykalne (Parafia Łaszew) 1625

Dnia 6 stycznia ochrzciłem Agnieszkę, córkę Adama Stopki i Anny prawowitych małżonków ze wsi Łaszów. Rodzicami [chrzestnymi] byli Albert krawiec i Szlachetna Elżbieta Skrzyńska ze wsi Łaszów.

Akta metrykalne (Parafia Łaszew) 1628

Dnia 27 lutego małżeństwo między Szlachetnym Stanisławem synem Szlachetnego Stanisława Stepanowskiego ze wsi Biestrzykowice? a Szlachetną Zofią niegdyś Urodzonego Jana Skrzyńskiego zatwierdziłem.

 Gazeta Poznańska 1810

Do zadzierzawienia. Prefekt Departamentu Kaliskiego. Possessya dzierzawy generalney ekonomii narodowey Mierzyckiey w Powiecie Wieluńskim sytuowaney, składająca się z następuiących pertynencyi: a) z folwarków. Mierzyce, Kamion, Łaszów, Bieniec, Pątnów; b) wsiow: Mierzyce, Toporow, Łaszow, Lisowice, Kamion, Bobrowniki, Bieniec, Pątnów; c) browarow: w Mierzycach, w Kamionie, w Bobrownikach, w Bieńcu i w Pątnowie; d) gorzalniow: w Mierzycach, w Kamionie i w Pątnowie; e)młynow: Tacarz w Bobrownikach, Toporowie, Kamionie, w Bieńcu i w Pątnowie; f) czynszow: z młyna w Przywozie, w Toporowie, Sikora, Strugała; g) mostowego w Kamionie; przeznaczona jest od 1. Czerwca r. b. do wypuszczenia przez licytacyą w czterechletnią dzierzawę. Termina tey licytacyi wyznaczone są: pierwszy na dzień 10., drugi na dzień 17., trzeci na dzień 24. Maia r. b. każdy o godzinie 9 z rana przed Zastępcą Intendenta dobr narodowych JP. Szotarskim w sali Prefekturalney w Kaliszu, uwiadomiaiąc o tem publiczność wzywa się każdego maiącego ochotę trzymania rzeczoney dzierzawy aby na wyznaczonych terminach przed upoważnionym do tey czynności Kominissarzem stawił się, od tegoż powziąwszy wiadomość o szczegolnych warunkach i kondycyach, pod ktoremi possessya tey ekonomii, wypuszczona bydź ma, licita swe do Protokułu podał. Co do ogolnych przepisow takowe iuż do publiczney wiadomości każdego podane zostały, to tylko przydać należy iż intrata roczna ekonomii Mierzyckiey wynosi podług ostatnich wyciągow intrat 31,646 zł. 8 gr. 2 1/4 szel. i że chcący uzyskać tę possessyą musi stawić kaucyą przynaymniej połowie summy dzierzawney wyrownywaiącą. Po skonczoney licytacyi naywięcey ofiaruiący wspomnioney dzierzawy pod kondycyami i warunkimi dekretem N. Pana d. d. 29. Marca 1809 roku przepisanemi za poprzedniczem potwierdzaniem kontraktu zawrzeć się mianego pewnym bydź może. W Kaliszu dnia 24. Kwietnia 1810.



_________________________________________________________________________________

 Gazeta Poznańska 1813
_________________________________________________________________________________

 

Gazeta Warszawska 1813 nr 10

Radca Stanu, Dyrektor generalny Dóbr i Lasów Narodowych, podaie ninieyszem dm wiadomości publiczney, iż w skutek Dekretu N. Pana pod dniem 15 Lutego i 3 Kwietnia 1812 r. w Dreznie wydanych , odbywać się będą ta w Warszawie w Biórze Dyrekcyi Jeneralney Dóbr i Lasów Narodowych w domu Zielińskich przy ulicy Rymarskiey pod N sytuowanym, tamże posiedzenie swe maiącey, układy względnie sześcioletniego Zadzierżawienia Dóbr Narodowych w sześciu dawnieyszych Departamentach Xięstwa Warszawskiege w r. b . 1813 z d 1 Czerwca z Dzierżawy dotychczasowey wychodzących , a to nie tylko zwykłym sposobem przez Licytacyią, ale też i z wolney ręki. Termina rozpoczęcia Licytacyi tudzież Układów oznaczaią się następuiące :
(...) Na d. 16 Marca 1813.—k) Ekonomiia Mierzycka z Folwarkami Mierzyce, Kamion, praetium fisci Z. P. 19, 500. —l) Folwark Szynkielow , praetium fisci Z. P 3285 gr, 2 sz 2 1/4. —m) Folwark Łaszów , praetium fisci Z P. 5000. — n) Folwark Bieniec, praetium fisci 3600. o) Folwark Pątnów , praetium fisci Z. P . 5648 gr. 16.  
Pomnieysze Folwarki i realności w 6ciu dawnieyszych Departamentach Xięstwa Warszawskiego sytuowane, których praet: fisci zło: 3000 nieprzenosi , w miastach Powiatowych respective okręgu, w którym są położone , przez publiczną Licytacyią wydzierżawionemi będą Termina Licytacyi, iako i Summy anszlagowe, poźniey przez Dziennik Departamentowy do publiczney wiadomości podane zostaną, —Ostrzegaią się przy tem pretendenci iż tylko ci do Licytacyi lub układów będą przepuszczeni , którzy swoią kwalifikacyią, mianowicie zaś fundusz pewny na kaucyią połowie Summy dzierżawney wyrownywaiącą; wskażą, i zaraz na wstępie do układow wadium czyli zakład rownaiący się czwartey części Summy na intratę podaney złożą. Warunki ogólne , pod któremi zadzierżawienie Dóbr nastąpi , nietylko przy akcie licytacyi ogłoszone zostaną, ale nadto każdy też Warunki iako też i wyciągi Intrat w każdym czasie w Biórze Dyrekcyi Jeneralney dla wiadomości okazane mieć może. W Warszawie dnia 27 Stycznia 1813. Badini Mazaraki, Sekr:

Gazeta Warszawska 1823 nr 51

Kommissyia Woiewództwa Kaliskiego.
Do publiczney podaie wiadomości, iż dobra Rządowe w Obwodzie Wieluńskim położone, i składaiące naddzierżawę Ekonomii Rządowey Mierzyce, to iest:
1. Folwarki Mierzyce, Kamion i Łaszów.
2. Wsie Kamion, Bobrowniki, Mierzyce, Łaszów, Toporów i Lisowice.
3. Młyny w Kamionie i Toporowie, Przywóz, Sikora, Strugała i Tasarz.
4. Propinacyia.
Maią bydź na zasadzie postanowienia Xięcia Namiestnika Królewskiego d. d. 24 Stycznia 1818 r. wydzierżawione od 1 Czerwca r. b. na lat 8 pro 1823/1831 drogą publiczney licytacyi, lub też w braku Konkurentów z wolney ręki za opłatą roczney summy dzierżawney exclusive czynszów summę zł: Pol: 16,036 gr: 7 wynoszącey, a to w terminie na dniu 12 Kwietnia r. b. w biórze Wydziału Skarbowego Sekcyi Ekonomiczney zrana o godzinie 10 odbywać się maiącym. Uprzedzaiąc osoby maiące chęć ubiegania się o dzierżawę wspomnionych dóbr, iż warunki pod iakiemi wypuszczone zostaną, każdego czasu w biórze wyż wzmiankowanego Wydziału przeyrzeć mogą, Kommissyia Woiewódzka dodaie ieszcze, iż dowody kwalifikacyyne ściśle roztrząsane będą, niemniey że nikt do konkurencyi przypuszczonym nie zostanie, kto wprzódy nie złoży w gotowiźnie vadium w summie zł: Pol: 4009. — Działo się w Kaliszu d. 21 Marca 1823 r.
Za Prezesa: Kowalski.
Sekretarz Jeneralny Dziewulski.

Gazeta Warszawska 1826 nr 46

Trybunał Cywilny Pierwszey Instancyi Woiewództwą Kaliskiego.
Na skutek Postanowienia Nayiaśnieyszego Pana z daty 12/24 Stycznia r. b. Regulacyią Hypotek Dóbr Narodowych, z któremi Skarb Publiczny do Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego przystępuie, nakazuiącego, i na skutek Reskryptów Kommissyy Rządowych Sprawiedliwości i Przychodów i Skarbu d. d. 22 i 24 Lutego r. b. rozpoczynaiąc regulacyią takową hypotek, podaie do wiadomości publiczney, iż do przyymowania Aktów pierwiastkowego regulowania hypotek Dóbr i realności niżey wymienionych w Woiewództwie Kaliskiem położonych, wyznaczył termin (...)
Na dzień 9 Maia 1826 roku. — dla:
8. Dóbr Narodowych Ekonomii Mierzyce, składaiącey się z folwarku i wsi Mierzyce, z młyna i Osady Przywóz, z folwarku i wsi Łaszok, z młyna Strugała i z Osad Jayczaki i Sikora, z folwarku i wsi Kamion, z Pustkowiów Więcławy, Dziadaki i Ogroble, z wsi Toporów, Bobrowniki, z młyna Tasarz, z karczmy Jaśkowizna i Pustkowiów Sensowy, Tasarze, Węże, Młynki, Szczepany, Gligi, Cieśle, Troniny i Jarzębie, z folwarku Wóytostwo, z wsi Bobrowniki i Lisowice, z Pustkowiów Patoki, Kabały i Draby, z folwarku i wsi Raduszyce, z młyna Szyska, z wsi Drobnice, z młynów Łyko, Graczyk i Kaydow, z folwarku Cisow, z wsi Załęcze małe, z folwarku i wsi Szynkielow, z folwarku i wsi Bieniec, z młynem Molenda, z karczmy Dobiacz, z Pustkowia Jarząbek, z folwarku i wsi Pątnów, z Pustkowia Salamony, wszystkich w Powiecie i Obwodzie Wieluńskim położonych.
(...) W moc Art: 3 postanowienia powyższego Nayiaśnieyszego Pana, oznaymia Trybunał, iż ktokolwiek sądziłby mieć prawo do własności Dóbr wyżey wymienionych, lub iakie prawo rzeczowe ściągaiące się do tychże Dóbr, może i powinien się zgłosić w terminach oznaczonych, a naypóźniey do dnia 14 Cztrwca r. b., który się w skutek Art: z tegoż postanowienia, ze względu na czas do obwieszczeń potrzebny, iako ostateczny i prekluzyyny oznacza.
Nadto dodaie Trybunał wskutek Art: 4 postanowienia Nayiaśnieyszego Pana, iż żadne reklamacyie przeciw Inkameracyi Dóbr na mocy urządzeń, iakie nastąpiły za Rządu Pruskiego, Austryiackiego, oraz na mocy Prawa na Seymie Xięztwa Warszawskiego dnia 23 Grudnia 1811 roku uchwalonego, ani też kompetencyie do Hypoteki przyiętemi nie będą, rozpoznawaniu Sądowemu nie ulegaią, niemniey żadne inne pretensyie prócz wymienionych powyżey w Artykule 3 do Hypoteki przyymowanemi bydź nie maią.
Regulacyia takowa odbywać się będzie w Kaliszu w pałacu Sądowym przy ulicy Józefiny położonym, przed delegowanemi przez Trybunał wyznaczonemi, o których w Kancellaryi Hypoteczney dowiedzieć się będzie można. — Kalisz d. 4 Marca 1826 r.
Rembowski Prezes.
Karnecki Sekretarz.

Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego 1826 nr 554

STAN

Funduszów Towarzystwa Ogniowego Wsiów w Królestwie Polskiém z Roku 1825.

ROZCHOD z Roku 1825
Mieysce Pogorzeli Data Pogorzeli Summa przyznana
WOJEWODZTWO KALISKIE
Obwód Wieluński
Złote gr




Łaszow 3 Października 1825 250

  
Dziennik Powszechny 1831 nr 322

Kommissya Woiewództwa Kaliskiego. Podaie do publiczney wiadomości, iż wydzierżawiać będzie w drodze publiczney licytacyi następne od 1 Czerwca 1832 r. dobra Rządowe, a mianowicie:    
13. W Ekonomii Mierzyce na d. 28 Grudnia r. b. naczelną dzierzawę na lat 6 pro 1832/38 czyniącą rocznego dochodu złp: 13000 gr do którey należą. a) Wsie Mierzyce, Toporów, Lisowice: Kamion, Łaszów.: b) Folwarki Mierzyce, Kamion i Łaszów, c) Propinacya. d) Sześć Młynów,    
(...) Termina wyżey oznaczone odbywać się będą na sali posiedzeń Kommissyi Woiewódzkiey z południa od godziny drugiey, a o warunkach pod iakiemi wydzierżawienie Dóbr w mowie będących do skutku doprowadzonem zostanie, konkurenci, w Biórze Sekcji Dóbr w godzinach służbowych poinformować się mogą. Każdy pretendent w terminie stawaiący winien przed przystąpieniem do Licytacyi usprawiedliwić: I. Świadectwem Kommissarza obwodu, w którym dotychczasowe ma zamieszkanie, że w tym obwodzie iest znany iako dobry i zamozny gospodarz, że posiada dostateczny fundusz w gotowiznie, oraz inwentarz odpowiedni, który co do ilości i iakości wyszczególniony bydź winien; tudzież: II. Swiedectwem dziedzica Dóbr, które dotąd dzierżawił, że mu się w zupełności uiścił, i iest zamożnym gospodarzem, i że z Włościanami dobrze obchodził się; nakoniec obowiązany zostaie III. Złożyć Vadium w gotowiznie monetą kurs kassowy w kraiu maiącą, do wysokości iedney czwartey części summy dzierżawney z Dóbr, o których possessyą ubiega się. Vadium to nie utrzymuiącemu się przy Licytacyi, natychmiast zwróconem będzie. Prezes Szmidecki. Sekretarz Jlny. Bromirski.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1838 nr 24

Rząd Gubernialnу Kaliski.
W wykonaniu reskryptu Kommissyi Rządowey Przychodowi Skarbu z daty 3 (15) Listopada r. z. Nr. 89228, podaie do publiczney wiadomości, iż na czasowo wydzierżawienie na lat 12 od 1 Czerwca 1838 r. Dóbr Rządowych i Suprymowanych z temże dniem expiruiących, odbywać się będą licytacye w biurze Rządu Gubernialnego w Kaliszu w sali ogólnych posiedzeń każdego dnia od godziny pierwszey z południa poczynaiąc w terminach i od summ za pretium fisci poniżey wyszczególnionych:  
I. Dobra Rządowe.    
D. Na dniu 11 (23) Lutego 1838 r.  
15. Naczelna dzierżawa Ekonomii Mierzyce w Powiecie i Obwodzie Wieluńskim położona, składaiąca się z folwarku Łaszowa i Mierzyce, z wsiów Mierzyce Łaszowa, Lisowice i Toporowa z propinacyi w całey naddzierżawie z młynów Przywóz, Sikora, i Strzygała, z mostowego w wsi Kamienie i z rybołóstwa na rzece Warcie, dochód roczny dotychczasowy po potrąceniu wszelkich podatków i ciężarów gruntowych, procentów na budowlo, mosty, i wydatki losowe wynosi złp. 12744 gr.* 12. do tego dodawszy: czynsze od włościan i kolonistów po potrąceniu 10 od sta zatrudnienie się poborem złp. 6715 gr. 1 za małe polow. 1 od sta złp. 127 gr. 13. Summa do licytacyi pro pretio wynosić będzie złp. 19586 gr. 26
(…) Do ustanowienia summ od których licytacya rozpoczynać się będzie, przyjęte były następujące zasady:
a. Od summy dotychczasowey dzierżawnej potrącono podatki i ciężary gruntowe, także które w anszlagu intraty nie były potrącone, a które Skarb sam opłacał lub dzierżawcom bonifikował.
b. Dodane zaś nawzaiem dochody antelinealne które się nateraz wybieralnemi okazały,
c. Od summy netto w tym sposobie ustanowionej potrącono 5 od sta, a najwięcej 10 od sta, na budowle 5 od sta, na wszelkie losowe wypadki, 4 od sta na utrzymanie Wójta Gminy, i 1 od sta a najwięcej 2 od sta na utrzymanie w dobrym stanie mostów, dróg i drogowskazów.
d. Następnie do pozostałej summy doliczono 1 od sta na dochod za małe polowanie niemniej:
e. Dodano czynsze i dzięsięciny w gotowiznie, które dotąd wprost do Kassy Obwodowej wpływały. — Po potrąceniu od tych dochodów na korzyść dzierżawcy 5 od sta na zatrudnienie się poborem, a 5 od sta na wszelkie niedobory bez żadnej ze skarbu ewikcyi.
Tak dopiero summa ostatniego z powyższego wyrachowania wynikła, stanowi pretium od ktorego licytacya rozpoczynać się będzie; nadmienia się wszakże ze jeżeli przy bliższym rozpoznaniu na gruncie okaże się potrzeba potrącenia wyższego procentu na mosty lub wyższego nad 5 do 10 procentu na budowle, potrącenie to przy licytacyi miejsce mieć będzie.
Każdy pretendent do licytacyi przystępujący obowiązany złożyć jest na vadium 1/4 część summy pro pretio fisci ustanowionej które przez utrzymuiącego się przy licytacyi dokompletowane być musi do wysokości 1/4 części summy z licytacyi wynikły, po zatwierdzeniu zaś kontraktu utrzymujący się przy dzierżawie złożyć będzie powinien kaucyą wyrownywającą całkowitej summie dzierżawnej, niemniej potrąconym ciężarom podatkom i procentom wyżéj wyszczególnionym, bez względu czy kaucya będzie stawiona w gotowiznie, listach zastawnych lub hypoteczna, oprócz tego przystępujący do licytacyi obowiązany będzie złożyć świadectwo kwalifikacyjne postanowieniem X. N. Królewskiego z d. 24 Lutego 1818 roku przepisane, które obeymować powinno, znaiomośc gospodarstwa dobre obchodzenie się z włościanami, zamożność w inwentarzach regularną wypłatność, posiadanie funduszu w gotowiznie dwuletniej dzierżawie i kaucyi przepisanej odpowiedniego. —Swiadectwo takie kwalifikacyjne winno być wydane przez Kommissarza Obwodu, w którym pretendent iest zamieszkały, przez właściwy Rząd Gubernialny potwierdzone, inne świadectwa przyjmowane nie będą.
w Kaliszu d. 6 (18) Stycznia 1838 r.
p. o. Gubernatora Cywilnego,
Nieniewski, Z.
Sekretarz Jeneralny, Russecki, Z.

* nieczytelne


Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1845 nr 266

(Ν. D. 6120) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiéj w Kaliszu.
Po zgonie:
1. Karola Mincer jako właściciela dóbr Łaszewa części lit. B w Okręgu Wieluńskim położonych. (…) toczą się po nich postępowania spadkowe, do ukończenia tyeh postępowań termin na dzień 2 (14) Maja 1846 r. przed podpisanym Rejentem w Kaliszu w Kancellaryi Ziemiańskiej się wyznacza.
Kalisz d. 30 Paździer. (11 Listop) 1845 r.
Nepomucen Wojciechowski.

Gazeta Codzienna 1849 nr 141

W następujących miejscach Królestwa były pożary, w skutku których spaliły się: We wsi Łaszewie pow. Wieluńskim, stodoła dworska, na rs.880 ubezp., wraz ze zbożem, którego wartość na rs. 135 podaną została.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1851 nr 283

(N. D. 5759) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Po zgonie:
2, Macieja Żubr współwłaściciela summy rs. 900 w dz. IV. wykazu dóbr Łaszew lit. B. w Okręgu Wieluńskim pod Nr. 6, otworzyły się spadki, do regulacyi których wyznacza się termin prekluzyjny na dzień 9 (21) Czerwca 1852 r.
Kalisz d. 28 Listop. (10 Grud.) 1851 r.
Zengteller.

Gazeta Codzienna 1860 nr 318

Nekrologja. W dniu 9 listopada r. b. umarł ksiądz Antoni Lenkiewicz kanonik Kaliski, proboszcz parafji Wieluń, dziedzic dóbr Łaszewa, przeżywszy lat 57, kapłaństwa 33, na probostwie w Wieluniu 21. Był to kapłan pobożny, przykładny, daleki od wszelkiej pychy i zarozumiałości. Podupadłe rodziny żebrać się wstydzące, kalecy i chorzy znajdowali jego rękę zawszo dla siebie otwartą — i to podług ducha Ewangelji: lewica jego nie wiedziała o tem, co czyniła prawica, nawet jego najzaufańsi nie siedzieli o wielu jego jałmużnach, dopiero łzy ubogich obecnych na jego pogrzebie, wykryły tę tajemnicę. Stratę tego kapłana opłakując parafjanie, pospieszyli oddać mu ostalnią usługę. Obok licznego duchowieństwa z dekanatu i zakonów, przybyli z odległych okolic i innych dekanatów, a między nimi WW. księża kanonicy: Skupieński z Mieleszyna, Bolewski z Mierzyc, Sobolewski z Praszki i wielu innych. Podczas summy celebrowanej przez W. ks. Osieckiego kanonika i proboszcza z Ożarowa kolegę Seminaryjskiego, miał kazanie ks. Eustachy Augustjanin, znany z pięknéj wymowy, odpowiednie życiu nieboszczyka. Po skończonem nabożeństwie po spuszczeniu ciała z katafalku, zaraz takowe odebrali urzędnicy miejscowi na swoje ramiona, w dalszym pochodzie obywatele miasta Wielunia, daléj uczniowie szkoły powiatowéj, na przemian w końcu kapłani aż do miejsca spoczynku wiecznego. A. K.

Dziennik Powszechny 1861 nr 17

LICYTACJE I SPRZEDAŻE РUBLICZNE. (N. D. 4624) Dyrekcja Szczegółowa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Gubernii Warszawskiej w Kaliszu. Podaje do powszechnej wiadomości, iż na zasadzie art. 7 Postanowienia Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego z dnia 28 Czerwca (10 Lipca) 1860 r. i upoważnień przez Dyrekcję Główną Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego udzielonych, następujące dobra ziemskie, za zaległość w ratach Towarzystwu należnych, wystawione są na sprzedaż przymusową przez licytację publiczną, w mieście Kaliszu w pałacu sądowym przy ulicy Józefiny, w Kancelarjach hypotecznych poniżej wymienionych. Termin sprzedaży 22 Maja (3 Czerwca) 1862 r.     
15. Łaszew A, B, z przyległościami Mierzyce część lit. A, i Przewóz część lit A, z przynależytościami, w Okręgu Wieluńskim położone, raty zaległe w chwili zarządzenia sprzedaży wynoszą rs. 67 kop 89, vadium do licytacji rs. 435, licytacja rozpocznie się od sumy rs. 2435, przed Rejentem Kancelarji Stanisławem Rościszewskim. Termin sprzedaży 25 Maja (6 Czerwca) 1862 r.  
Sprzedaże wzmiankowane odbędą się w terminach powyżej oznaczonych, poczynając od godziny 10 z rana w obec delegowanego Radcy Dyrekcji Szczegółowej, gdyby zaś Rejent, przed którym sprzedaż ma się odbywać był przeszkodzony, licytacja odbędzie się w jego Kancelarji przed innym Rejentem, który go zastąpi. Warunki licytacyjne są do przejrzejnia w właściwych księgach wieczystych i w biurze Dyrekcji Szczegółowej.
Ostrzeżenie. Wrazie nie dojścia do skutku powyższej sprzedaży dla braku licytantów, druga i ostateczna sprzedaż od zniżonego szacunku odbytą będzie, bez dalszych nowych doręczeń w terminach jakie Dyrekcja Szczegółowa, oznaczy i w pismach publicznych raz jeden ogłosi. (Art. 25 postanowienia Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego zd. 28 Czerwca (10 Lipca) 1860 roku.) Kalisz d. 23 Wrześ, (4 Paźdz.) 1861 r. Prezes, Szymanowski. Pisarz, Janczewski.

Dziennik Powszechny 1861 nr 43

(N. D. 5144) Dyrekcja Szczegółowa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiegо Gubernji Warszawskiej w Kaliszu. Do niewiadomych z imion nazwisk i pobytu SSrów niegdy księdza Antoniego Lenkiewicza b. właściciela dóbr Łaszewa lit. A. i B. Na zasadzie art. 7 Postanowienia Rady Administracyjnej Królestwu Polskiego z dnia 28 Czerwca (10 Lipca) 1860 r. zawiadamia wszystkich interesowanych a głównie powyżej wymienionych iż dobra ziemskie Łaszew lit. A. i Łaszew lit.B. z przyległośeiami Mierzycie część lit. A. i Przewóz część lit. A. wraz z wszystkiemi przynależytościami w Okręgu i Powiecie Wieluńskim Gubernii Warszawskiej położone, jako zalegające w ratach Towarzystwu Kredytowemu Ziemskiemu należnych sumę rub. sreb. 67 kop. 89, z mocy upoważnienia Dyrekcji Głównej z dnia 26 Lipca (7 Sierpnia) 1861 r. Nr. 11749 są wystawione na przymusową sprzedaż przez licytację publiczną, która odbywać się będzie w obec delegowanego Radcy Dyrekcji Szczegółowej Kaliskiej w dniu 24 Maja (5 Czerwca) 1862 r. poczynając od godziny 10 z rana w Kancelarji hypotecznej przed Stanisł: Kościszewskim Rejentem miejscowej Kancelarji Ziemiańskiej lub jego prawnym zastępcą, w mieście Kaliszu przy ulicy Józefiny w gmachu Sądowym. Vadium do licytacji oznaczone jest w kwocie rs. 435 w gotowiźnie lub w listach zastawnych z właściwemi kuponami. Licytacja rozpocznie się od sumy rs. 2435. Warunki tej przedaży są do przejrzenia w właściwej księdze wieczystej i w biurze Dyrekcji Szczegółowej Kaliskiej. Ostrzeżenie. W razie niedojścia do skutku powyższej sprzedaży dla braku licytantów druga i ostateczna sprzedaż od zniżonego szacunku odbytą będzie bez dalszych nowych doręczeń w terminie jaki Dyrekcja Szczegółowa oznaczy i w pismach publicznych raz jeden ogłosi wedle art. 25 powołanego na początku postanowienia Rady Administracyjnej. Kalisz d. 19 (31) Października 1861 r. Prezes, Szymanowski. Pisarz, Janczewski.

Dziennik Powszechny 1861 nr 63

(N. D. 5696) Rejent Kancelarji Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu. Po śmierci:  
 4. Emanuela Madalińskiego wierzyciela sum rs. 3000 pod Nr. 18 i rs. 750 pod Nr, 20 obydwóch w dziale IV, a prawa zastawy pod Nr 5 w dziale III. wszystkich na dobrach Młodowin Wigiełżon z Okręgu Szadkowskiego rs. 3000 pod N. 35 w dziale IV, na dobrach Stęszyce Opieszyn z tegoż Okręgu rs. 1950 pod Nr. 15 w dziale IV. na dobrach Łaszów litera a. z Okręgu Wieluńskiego zahypotekowanych, oraz co do prawa wycięcia i wybrania zakupionego drzewa w dziale III. pod Nr. 8 mieszczącego się do ostatniej znich przywiązanego, tudzież sumy rs. 3450 pod N. 13 b w dziale IV na dobrach Kuźnica stara z Okręgu Częstochowskiego zaintabulowanej.  
Otworzyły się spadki do uregulowania których termin na dzień 7 (19) Czerwca 1862 r. w Kancelarji Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu przed sobą wyznaczam. Kalisz d. 25 List. (7 Grud.) 1861 r. Stanisław Rościszewski.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1861 nr 147

(N. D. 2991) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Po śmierci:
1. Xiędza Antoniego Lenkiewicza właściciela dóbr Łaszew lit. A. i Β. z Okręgu Wieluńskiego;
(...) otworzyły się spadki do uregulowania których termin na dz. 2 (14) Stycznia 1862 r. w Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu przed sobą wyznaczam.  
Kalisz dnia 8 (20) Czerwca 1861 r.
Stanisław Rościszewski.

Dziennik Powszechny 1862 nr 201

We wsi Lassow, gminie Mierzyce, Powiecie Wieluńskim, dnia 22-go Lipca r. b., z niewyśledzonej przyczyny, a jak się domyślają, skutkiem wypadłej iskry z komina, powstał ogień, który zniszczył dom mieszkalny z oborą i stodołą, ubezpieczony na rs. 50. Przy pożarze tym spaliło się dwoje dzieci Wojciecha Bartos gospodarza, to jest: Mikołaj lat 7 i Andrzej 10 miesięcy liczący;—trzecie dziecko, mocno poparzone, odesłano na kurację do szpitala.

Dziennik Powszechny 1863 nr 149

(N. D. 2944) Dyrekcja Szczegółowa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Do niewiadomych z pobytu imion i nazwisk SSrow księdza Antoniego Lenkiewicza współwłaścicielu dóbr Łaszczewa lit. AB.
Na zasadzie art. 7 Postanowienia Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego z d. 28 Czerwca (10 Lipca) 1860 r. zawiadamia wszystkich interesowanych, a głównie powyżej wymienionych iż dobra Ziemskie Łaszczew lit. A B. z przyległościami w Okręgu i Powiecie Wieluńskim Gubernii Warszawskiej położone, jako zalegające w ratach Towarzystwu Kredytowemu Ziemskiemu należnych w sumie rs. 100 z mocy upoważnienia Dyrekcji Głównej z d. 18 Marca 1863 r. N. 1675 są wystawione na sprzedaż przymusową przez licytację publiczną, która odbywać się będzie w obec delegowanego Radcy Dyrekcji Szczegółowej Kaliskiej w d. 14 (26) Listopada 1863 r. poczynając od godziny 10 z rana w Kancelarji hypotecznej przed Ordonem Emilianem Rejentem miejscowej Kancelarji Ziemiańskiej lub jego prawnym zastępcą w m. Kaliszu przy ulicy Józefiny w gmachu Sądowym. Vadium do licytacji oznaczone jest w kwocie rs. 450 w gotowiznie lub w listach zastawnych z właściwemi kuponami. Licytacja rozpocznie się od sumy rs. 2460.
Warunki licytacyjne są do przejrzenia w właściwej księdze wieczystej i w biurze Dyrekcji Szczegółowej Kaliskiej.
Ostrzeżenie. W razie nie dojścia do skutku powyższej przedaży dla braku licytantów, druga i ostateczna przedaż od zniżonego szacunku odbytą będzie bez dalszych nowych doręczeń w terminie jaki Dyrekcja Szczegółowa oznaczy i w pismach publicznych raz jeden ogłosi wedle (art. 25 powołanego na początku Postanowiena Rady Administracyjnej.
Kalisz dnia 9 Czerwca 1863 r. Prezes, Chełmski. Pisarz, Janczewski.

Dziennik Powszechny 1863 nr 182

(N. D. 3553) Sąd Policji Poprawczej Wydziału Piotrkowskiego. Zapozywa Franciszka Błaszczyńskiego, lat 33, wieku liczącego, poddanego pruskiego, który w ostatnich czasach służył we wsi Łaszowie Okręgu Wieluńskim za ekonoma, iżby w ciągu dni 30 od daty ogłoszenia niniejszego zapozwu stawił się w Sądzie tutejszym dla posłuchania wyroku przez Sąd Apelacyjny Królestwa w jego własnej sprawie wydanego, lub iżby w tymże przeciągu czasu o teraźniejszym pobycie swym doniosł, pod skutkami prawa.
Piotrków d. 22 Lipca 1863 r.
Sędzia Prezydujący,
Asesor Kolegjalny, Chmieleński.

Dziennik Warszawski 1864 nr 260

(N. D. 5553) Dyrekcja Szczegółowa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Gubernji Warszawskiej w Kaliszu.
Podaje do powszechnej wiadomości, iż na zasadzie art. 7, Postanowienia Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego z dnia 28 Czerwca (10 Lipca) 1860 r. i upoważnień przez Dyrekcję Główną Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego udzielonych, następujące dobra ziemskie, za zaległość w ratach Towarzystwu należnych, wystawione są na pierwszą, sprzedaż przymusową przez licytację publiczną w mieście Kaliszu w pałacu sądowym przy ulicy Józefiny w Kancelarjach hypotecznych poniżej wymienionych.  
Termin sprzedaży d. 26 Maja (7 Czerwca) 1865 r.  
21. Łaszew część lit. A. z przyległościami, Mierzyce część lit. A. i Przewóz część lit. A: oraz Łaszew część lit. B z wszystkiemi przynależytościami w Okręgu Wieluńskim położone, raty zaległe w chwili zarządzenia sprzedaży wynoszą rs. 108 kop. 66, vadjum do licytacji rs. 540, licytacja rozpocznie się od sumy rs. 2435, przed Rejentem Kanc. Ziem. Emiljanem Ordon.  
Sprzedaże wzmiankowane odbędą się w terminach powyżej oznaczonych, poczynając od godziny 10-ej z rana w obec delegowanego Radcy Dyrekcji Szczegółowej; gdyby zaś Rejent, przed którym sprzedaż ma się odbywać był przeszkodzony, licytacja odbędzie się w jego Kancelarji przed innym Rejentem który go zastąpi.
Warunki licytacyjne są do przejrzenia w właściwych księgach wieczystych i w biurze Dyrekcji Szczegółowej.
Kalisz d. 19 (31) Paździer. 1864 r.
Prezes, Chełmski.
Pisarz, Janczewski.

Dziennik Warszawski 1864 nr 289

(N. D. 6156) Dyrekcja Szczegółowa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Gubernji Warszawskiej w Kaliszu.
Do niewiadomych z imion, nazwisk i pobytu SSrów niegdy księdza Antoniego Leukiewicza właściciela dóbr Łaszewa lit. A. i B.
Na zasadzie art. 7 Postanowienia Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego z d. 28 Czer. (10 Lipca) 1860 r. zawiadamia wszystkich interesowanych a głównie powyżej wymienionych, iż dobra ziemskie Łaszew lit. A. i B. z wszystkiemi przyległościami i przynależytościami w Okręgu i Powiecie Wieluńskim Gubernji Warszawskiej położone, jako zalegające w ratach Towarzystwu Kredytowemu Ziemskiemu należnych sumę rs. 108 kop. 66 z mocy upoważnienia Dyrekcji Głównej z d. 8 (20) Sierpnia 1864 r. N. 13459 są wystawione na przymusową sprzedaż przez licytację publiczną, która odbywać się będzie w obec delegowanego Radcy Dyrekcji Szczegółowej Kaliskiej w d. 26 Maja (7 Czerwca) 1865 r., poczynając od godziny 10 z rana w Kancelarji Hypotecznej przed Emiljanem Ordonem Rejentem miejscowej Kancelarji Ziemiańskiej lub jego prawnym zastępcą w mieście Kaliszu przy ulicy Józefiny w gmachu sądowym.
Vadium do licytacji oznaczone jest w kwocie rs. 540 w gotowiźnie lub listach zastawnych z właściwemi kuponami.
Licytacja rozpocznie się od sumy rs. 2435.
Warunki tej przedaży są do przejrzenia w właściwej księdze wieczystej i w biurze Dyrekcji Szczegółowej Kaliskiej.
Ostrzeżenie. Wrazie niedojścia do skutku powyższej przedaży dla braku licytantów, druga i ostateczna przedaż od zniżonego szacunku odbytą będzie bez dalszych nowych doręczeń w terminie jaki Dyrekcja Szczegółowa oznaczy i w pismach publicznych raz jeden ogłosi wedle art. 25 powołanego na początku Postanowienia Rady Administracyjnej.
Kalisz d. 6 (18) Listopada 1864 r.
Prezes, Chełmski.
Pisarz Janczewski.

Dziennik Warszawski 1866 nr 145

(N. D. 3903). Pisarz Kancelarji Ziemiańskiej Gubernji Warszawskiej w Kaliszu.
Po śmierci:
3. Marcjanny z Lenkiewiczów Urbańskiej, właścicielki folwarku Jajczaki, położonego w obrębie dóbr Łaszew A i B w Okr. Wieluńskim i jedną księgą wieczystą z temiż dobrami objętego.
Otworzyły się spadki, do regulacji których, wyznaczam termin ostateczny na dzień 2 (14) Stycznia 1867 r. w tutejszej Kancelarji Ziemiańskiej.
Kalisz d. 16 (28) Czerwca 1866 r.
Radca Dworu, J. Ziemięcki.

Dziennik Warszawski 1867 nr 168

(N. D. 4446). Pisarz Trybunału Cywilnego w Kaliszu.
W myśl art. 682 Kodeksu Postępowania Sądowego wiadomo czyni, iż na żądanie Krossy, z Pregerów Dreher po Gerszonie Dreher pozostałej wdowy właścicielki nieruchomości w mieście Kaliszu zamieszkałej a zamieszkanie prawne u Teodora Rościszewskiego Obrońcy przy b. Radzie Stanu w Kaliszu mieszkającego, obrane mającej, od której tenże Obrońca staje i sprzedaż obecną popiera w poszukiwaniu sumy rsr. 8,454 kop. 25 z procentem jaki się należnym być okaże, oraz kosztów egzekucyjnych, protokułem Komornika Trybunalskiego Marcelego Filipowskiego w dniu 26 Maja (7 Czerwca) 1867 r. spisanym zajęte zostały na przymuszone w drodze sądowej wywłaszczenie.
DOBRA ZIEMSKIE ŁASZEW lit. A.
składające się z części folwarku i części wsi Łaszewa do których przydzieloną została z obrębu Bogusławice leśnictwa Wieluń przestrzeń lasu mórg 60, prętów kw. 185 miary nowopolskiej, należące do Bolesława Madalińskiego i w jego posiadaniu będące, mają ogólnej rozległości włók 30 miary nowopolskiej, z tej rozległości włościanie posiadają przeszło włók 8 w moc Najwyższego Ukazu z dnia 19 Lutego (2 Marca) 1864 r. Graniczą na wschód słońca z wsią Rządową Mierzycami, na południe z wsią Łaszewem Rządowym, na północ z wsią Rządową Kamionką i wsią prywatną Ruda na zachód z wsią Rządową Pątnowem, odległe od miast najbliższych Wielunia wiorst 10 1/2, od miasta Działoszyna wiorst 14, od miasta Praszki wiorst 17 1/2 od miasta Częstochowy wiorst 49, od miasta Kalisza wiorst 77. Położone są w dawnej Gubernji Warszawskiej obecnie Kaliskiej, w Powiecie i Okręgu Sądowym Wieluńskim, Parafji i Gminie Mierzyce w jurisdykcji Trybunału Cywilnego Kaliskiego. Budynki dworskie zwyczajne: dwór, stodoła, spichrz stajnie, owczarnia, sterta do zboża, chlewy, oficyna, czworaki, dwojaki z drzewa.
Szczegółowy opis stanu tych dóbr z wykazem wysiewów, opłacanych podatków oraz ciężarów gruntowych, inwentarzy żywych i martwych, budowli dworskich w dobrach znajdujących się obejmuje wspomniony tu protokuł zajęcia dóbr daty 26 Maja (7 Czerwca) 1867 r. który doręczony został przez Woźnego Sądowego Eugieniusza Rudolf tegoż samego dnia miesiąca i roku Wójtowi Gminy Mierzyce Szymonowi Matuszewskiemu i Pisarzowi Sądu Pokoju Okręgu Wieluńskiego Piotrowi Dębskiemu do rąk własnych.
Wpisanie protokółu zajęcia do księgi hypotecznej nastąpiło dnia 23 Czerwca (5 Lipca) 1867 r. do księgi zaś zaregestrowań w Kancelarji Pisarza Trybunału Cywilnego Kaliskiego nastąpiło w dniu 28 Czerwca (10 Lipca) t. r.
Pierwsze ogłoszenie zbioru objaśnień i warunków licytacyjnych odbędzie się w dniu 11 (23) Sierpnia 1867 r. o godzinie 10 z rana na audjencji Trybunału Cywilnego w Kaliszu w miejscu zwykłych posiedzeń przy ulicy Józefina, w Pałacu Sądowym.
Kalisz d. 28 Czerwca (10 Lipca) 1867 r.
Asesor Kolegialny, J. Migórski.


Dziennik Warszawski 1868 nr 85

(Kronika prowincjonalna).
Samobójstwa: W dniu 1 (13) marca, włościanin wsi Łaszewa (w pow. wieluńskim), Ludwik Jambrocki, zastrzelił się.

Dziennik Warszawski 1869 nr 66

N. D. 2265. Pisarz Kancelarji Ziemiańskiej, przy Trybunale Cywilnym w Kaliszu.
Po śmierci:
2. Marjanny z Lenkiewiczów Frontczyńskiej vel Fronczkiewicz, co do sumy rs. 150, pod Nr. 14b. Działu IV. na dobrach Łaszewa i Łaszew Β. z Okr. Wieluńskiego.
Otworzyły się spadki, do regulacji których wyznaczam termin ostateczny, na dzień 9 (21) Października 1869 r. w tutejszej kancelarji Ziemiańskiej.
Kalisz dnia 19 (31) Marca 1869 r.
Radca Dworu, J. Ziemięcki.

Kaliszanin 1872 nr 30

Wiadomości miejscowe i okoliczne.
(...) Wypadki śmierci: w d. 4 lutego r. b., we wsi i gm. Łaszew, pow. Wieluńskim, dwu-letnia córka Marjanny Łyczko, w skutek poparzenia się wodą gorącą, na drugi dzień umarła; (...)  
(D. G. K.)

Dziennik Warszawski 1872 nr 98

Wiadomości krajowe.
Wypadki w kraju tutejszym w drugiej połowie lutego 1872 roku.
Z wypadków nagłej śmierci godniejsze uwagi są:
We wsi Łaszewie w powiecie wieluńskim w gubernji kaliszskiej, dwuletnia córka służącej Marjanny Łyczkowej, wpadła do kotła z gorącą wodą i w skutku poparzenia się na drugi dzień umarła.

Dziennik Warszawski 1876 nr 11

N. D. 366. Rejent Kancelarji Ziemiańskiej w Kaliszu.
Zawiadamiam, iż termin do regulacji spadków:
2. po Leonie Walewskim, co do własności dóbr Kuźnica, oraz sum rs. 2,000 i rs. 13,061 kop. 86, na dobrach Strobin, rs. 2,500, rs. 200 i rs. 30 na dobrach Łaszew, rs. 2.100 na dobrach Krzętle z okręgu Wieluńskiego, sum rubli 3,000 na dobrach Dąbrowa Wielka, rs. 4,000 na dobrach Nowa Wieś, w okręgu Sieradzkim.
Sum rs. 3,000 i 750 na dobrach Podole Górnem i Dolnem, rs. 3,000 na dobrach Przygoń, w okr. Sieradzkim.
Oraz rs. 7,500 na dobrach Głaniczew, w okręgu Wartskim położonych, na imię Leona Walewskiego zapisanych.
Oznaczone zostały na dzień 19 (31) Sierpnia 1876 r. Regulacje odbywać się będą przedemną w Kancelarji mojej w Kaliszu.
Kalisz d. 2 (14) Stycznia 1875 r.
Jan Daniel Wojciechowski.

Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej 1880 tom 4


(…) 2. Charakter ludu. Od dawna lud pątnowski uważany był za nader uczciwy, takim jest też i teraz; pobożność, jest to drugie jego znamię. Jest on przytem pracowitym, o swój dawny ład dbałym, a watrzemiężliwość w piciu gorzałki zawdzięcza staraniom niestrudzonym zacnego reformata. O kradzieżach prawie tu nie słychać, choć tego powiedzieć już nie można o sąsiedniej wiosce Łaszowie ; oszczędność też i gospodarność Pątnowian jest nienaganna.(...)

Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej 1880 tom 4

7. O Berku i strachach.
Berek capnik (czapnik) z Łasowa, co trzymał sad w Krzecowie 2), opowiadał, ze kradli mu gruski i cęnsto widywał ogień w sadzie, a on myślał, ze to strach chodzi po nocach. Więnc, jak przysła noc, to ze swojóm Sioróm z budy nie wyglendziwał, tak się bał." "Jak ja raz spałem, mówił, ze swojóm Szorę pod pierżinóm w budzie, to psised taki wielgi strach! On miał dwie ocy, jeden nos i jeden pisk, białny cały i ogiń mu z ocy i z nosa i z piska sed. A miałem koze prziwionzane przi budzie. My se spokojnie spali pod pierżinóm, jak ta koza zobacył ten ogiń, tak óna skocyła na pierżine na nas; my sie bali o ocy, zeby nam koza nie wideptowała ocy, i przikryli my sie pod pierżinóm przed tim wielgim strachem. Ale ja z boku pod pierżiny przejrzałem; to tin strach trochy uciek. Szore mówi do mnie: "Wstań Berek i poscuj tego stracha," to ja wysed na moje śtery nogi psied bude i Szore scuła: "Huż go Siarek!" to ja scekał niby pies wielgim głosem: eff! eff! eff! i oni uciekli. Winc ja domyślił: ze złodzieje fornale bili i ukradli całóm solówke oblenzołek 3). Jak posli za stodołe, to sie tak obzarli, ze tsi godziny stińkali.
Ja tiz buł mocny, to ja sie tak ich nie bał, ale mój ojciec jesce buł mocniejsy; bo jak sie utopiuł, to po śmierci jesce mliny zatsimywał w Krzecowie 4).

2) Nad Wartą, mila od Pątnowa.
3) Gruszek ulęgałek.
4) Bo wpadł pod koła i bieg ich swem ciałem zatrzymał.

Objasnił mnie opowiadający, że fornale z wydrążonej bani zrobili maskę na głowę; w bani zrobiwszy otwory na oczy, nos i usta, oświecili je wstawioną tam świeczką.
Berek opowiadał dalej: "Jak ta moje kochane kozicka zdychała, to tak z zalem zawołała: "Jo-sieek!"

Kurjer Warszawski 1885 nr 207

= Wizyty pasterskie.
JE. ks. biskup kujawsko-kaliski, Bereśniewicz, zwiedził w czasie tegorocznej wizyty pasterskiej 34 kościołów, z których cztery pokonsekrował.
Wizyty rozpoczęły się w Mstowie, gdzie przystąpiło do bierzmowania 1227 osób; potem pasterz udał się do Żurawia, gdzie wybierzmował 360 osób; zwiedził kościół w Przyrowie i bierzmował 176 osób, klasztor pp. kanoniczek pod Przyrowem, gdzie bierzmowało się 583 osób; kościół w Koniecpolu (bierzmowało się 676 osób); kościół w Dąbrowy (89 osób), kościół w Cielętnikach, w Borzykowy, w Maleszynie (638 osób), w Żytnem (728 osób), kościół dominikanów w Gidlach, kościół parafjalny, niegdyś kartuzów (1722 osób), w Pławnie (384 osób), w Kłomnicach (754 osób), kościół jasnogórski w Częstochowie (545 osób), w Rędzinach (451 osób), w Borownie (1054 osób), w Mykanowie (1255 osób), kościół filjalny w Cykarzewie, w Biały (340 osób), w Miedźnie (581 osób), kościołek w Mokry, w Wilkowiesku (820 osób), w Krzepicach, w Mierzycach (873 osób), kościół filjalny w Łaszowie, w Działoszynie (1220 osób), w Wąsoszu (551 osób), w Dworszowicach (1090 osób), w Brzeźnicy (666 osób), kościół filjalny w Starej Brzeźnicy, drugi kościolek filjalny w Strzelcach, w Jedlnie (248 osób), kościół filjalny w Stobiecku, w Radomsku (372 osób).

Z Radomska powrócił biskup Bereśniewicz do Włocławka.  
  
Gazeta Kaliska 1901 nr. 242

Bez dozoru pozostawiona 9-letnia Agata Łyczka utonęła w dniu 23 września w Warcie, we wsi Łaszewie, p. wieluńskiego.

Gazeta Świąteczna 1901 nr. 1056

Ze wsi Mierzyc pod Wieluniem, w guberńji kaliskiéj, piszą do nas: Zachodzimy w głowę, co począć z żywiną, bo zima uparta trwa, a paszy brak, skarmiliśmy już wszystko, co było w zapasie. Okolica nasza jest górzysta, więc łąk prawie wcale niéma, a przytém urodzaje w roku zeszłym były u nas wogóle bardzo liche. Kartofle tylko dobre obrodziły, ale dużo ich w dołach i kopcach pomarzło podczas silnych bezśnieżnych mrozów, które nawiedziły naszą okolicę w styczniu i w lutym. Karczem w naszéj parafji niéma wcale; jest tylko jeden szynk rządowy. Pokazuje się jednak, że kto chce psa uderzyć, ten znajdzie kij. Choć karczmy niéma, jednak tacy, którzy lubią grać w karty, grają po kątach, a tacy, którzy lubią pić, dostaną na każde zawołanie jeśli nie gorzałki,to anodyny, którą się też upijają, a która szkodliwsza jest od gorzałki. Żydzi sprowadzają ten trujący napój z zagranicy i sprzedają po sklepikach. Najwięcéj piją i w karty grają ci, którzy całe lato siedzą w Prusach, a na zimę przychodzą do domu pomagać nam zjeść to, cośmy w lecie przygotowali bez ich pomocy. Kościół mamy murowany, wzniesiony około 1850 roku staraniem księdza Bolewskiego, który pracował, umarł i pochowany został w naszéj parafji. Kościół chociaż ciasny, utrzymywany jest w należytym porządku, gdyż proboszcz obecny, ksiądz Walenty Mruk, ciągle się o to troszczy. Staraniem jego kościół ma być w tym roku pokryty blachą. Oprócz kościoła parafjalnego, mamy też bardzo stary, modrzewiowy kościołek w Łaszewie. Ale mieszkańcy Łaszewa, chociaż chlubią się, że mają własny kościół, nie dbają jednak o utrzymanie w nim porządku; widać zapominają, że choć jest ubogo, może być chędogo. J. K.

Gazeta Kaliska 1907 nr 57

Wypadki śmierci. We wsi Łaszew, w pow. wieluńskim, włościanin Kazimierz Błaszczak, lat 33, będąc w stanie nietrzeźwym, wpadł do studni i utonął.

Gazeta Kaliska 1907 nr 222

Nagłe zgony. Zmarli nagle: we wsi Łaszew, pow. wieluńskiego, Grzegorz Ścigała, lat 44.

Obwieszczenia Publiczne 1918 nr 13

Obwieszczenie.
Wydział hipoteczny w Wieluniu ogłasza, iż na d. 11 czerwca 1918 r naznaczony został termin dla pierwiastkowej regulacji hipoteki osady włościańskiej we w. Łaszew A. B., gm. Mierzyce, zapisanej w tabeli likw. pod Nr 9, składającej się z 293 pr. ziemi z budynkami, należącej do Kałmy Zelmana.
Osoby interesowane w oznaczonym terminie winny zgłosić swe prawa do wymienionej osady, pod skutkami prawa. Wieluń, d. 26 lutego 1918 r.
Pisarz hipoteczny:
Jerisz.

Obwieszczenia Publiczne 1922 nr 22

Wezwania publiczne.
Sąd okręgowy w Kaliszu, na mocy art. 275, 293, 301 i 3091 U. P. C., wzywa Juljannę Krawczyk, ostatnio zamieszkałą we wsi Łaszew, gm. Mierzyce, pow. Wieluńskiego, obecnie z miejsca pobytu niewiadomą, aby w terminie 4 miesięcznym, od daty wydrukowania niniejszego obwieszczenia, stawiła się w tymże sądzie okręgowym w Kaliszu, wydział cywilny, (ul. Al. Józefiny 13) w sprawie (Nr. II. C. 65/1921 r.) z powództwa Ignacego i Katarzyny małż. Dydyna, w imieniu których działa adwokat Królikawski z Kalisza, przeciwko wzywanej i innym, oraz aby złożyła wymagane przez art. 309 U. P. C. oświadczenie, pod skutkami w art. 31, 718 i 722 tejże ustawy przewidzianemi.
Powództwo wnoszą Ignacy i Katarzyna małż. Dydyna z żądaniem:
1) zabrany przez pozwanych pas ziemi, przestrz. 287 pręt. kw., miary nowopolskiej, przyznać własnością Ignacego i Katarzyny małż. Dydyna;
2) wyeksmitować Stanisława, Piotra i Juljannę Krawczyków oraz Antoninę i Andrzeja małż. Stasiak z zabranego przez nich pasa ziemi z połowy osady Nr. 34 we wsi Łaszów,_ należącej do Ignacego i Katarzyny małż. Dydyna, z domownikami i przedstawicielami praw i zabrany pas ziemi oddać w posiadanie Ignacego i Katarzyny małż. Dydyna;
3) zasądzić od pozwanych na rzecz powodów koszta sądowe i za prowadzenie sprawy;
4) wyrok opatrzyć rygorem natychmiastowej wykonalności;
5) zbadać świadków: Frankowskiego Adama, Duszyńskiego Antoniego, Duszyńskiego Józefa, Owczarka Jana i Krawczyka Ignacego.
Do sprawy dołączono: plenipotencję, akt rejentalny z 1911 r. Nr. 209, zaświadczenie wójta gm. Mierzyce z d. 14 kwietnia 1921 r. Nr. 423, odpis wyroku sądu okręgowego z d. 2 grudnia 1919 r. ze sprawy C. 356/19, odpis protokułu z d. 24 kwietnia, sporządzonego przez komornika Sarnowskiego, zaświadczenie geometry przysięgłego Zygmunta Łączkowskiego z d. 24 kwietnia 1920 r. i odpisy.


Obwieszczenia Publiczne 1929 nr 12a

Wpisy do rejestru handlowego.
Do rejestru handlowego, Działu A, sądu okręgowego w Kaliszu wciągnięto następujące firmy pod Nr. Nr.:





Dnia 13 października 1928 roku.
9669. „Antoni Cieśla" — sklep spożywczy i wyroby tytoniowe we wsi Łaszew, gminy Mierzyce, powiatu wieluńskiego. Istnieje od 1926 r. Właśc. Antoni Cieśla, zamieszkały we wsi Łaszew.
_________________________________________________________________________________

Echo Łódzkie 1929 luty
_________________________________________________________________________________

_________________________________________________________________________________

Echo Łódzkie 1929 sierpień
_________________________________________________________________________________


Z Otchłani Wieków 1929 nr 5 i 6

Zdzisław Rajewski.
Zestawienie zabytków przedhistorycznych z powiatu wieluńskiego (woj. łódzkie)
Epoka kamienna.
* Oznacza stanowiska położone nad Wartą.
O Oznacza stanowiska położone nad Prosną.
+ Oznacza stanowiska położone w promieniu 10 klm od Prosny.
* Łaszew. St. I. Narzędzia krzem., żeberko, wióry, i okrzeski. 1929: 545. * St. II. Narzędzia krzem., m. i. strzałka sercowata, wióry i okrzeski. 1929: 547.
Epoka bronzowa.
* Łaszew, St. II. 7 grobów z cment. "łużyckiego" z późnej ep. bronzowej oraz skorupy luźno znalezione 1929 : 548.
Epoka żelazna.
O k r es h a l s z t a c k i.
* Łaszew. St. I. Skorupy ze zniszczonego ogniska "łużyckiego" 1929: 546.

Obwieszczenia Publiczne 1930 nr 24a

Wpisy do rejestru handlowego.
Do rejestru handlowego, Działu A, sądu okręgowego w Kaliszu, wciągnięto następujące firmy pod Nr. Nr.:

dnia 16 października 1929 roku
10975. „Wincenty Maras", sklep kolonjalno - spożywczy i wyroby tytoniowe w Łaszewie, gminy Mierzyce, powiatu wieluńskiego. Istnieje od 1928 roku. Właśc. Wincenty Maras, zam. w Łaszewie.
10992. „Konstancja Ramus", sklep kolonjalno - spożywczy i wyroby tytoniowe w Łaszewie, gminy Mierzyce, powiatu wieluńskiego. Istnieje od 1929 roku. Właśc. Konstancja Ramus, zam. w Łaszewie.
_________________________________________________________________________________

Echo Łódzkie 1930 grudzień
_________________________________________________________________________________


Obwieszczenia Publiczne 1931 nr 5a

Do rejestru handlowego, Działu A, sądu okręgowego w Kaliszu wciągnięto następujące firmy pod Nr. Nr.:
dnia 13 listopada 1930 roku
11913. „Józef Kula", sklep kolonjalno - spożywczy w Łaszewie, gminy Mierzyce, powiatu wieluńskiego. Właśc. Józef Kula, zamieszkały w Łaszewie.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1931 nr 11

OGŁOSZENIE
O wyjednywaniu nadań górniczych na rudę
żelazną z dnia 8 maja 1931 roku.
Zgodnie z § 25 Instrukcji o zastosowaniu art. 454—540 Ustawy Górniczej (Zb. praw ces. ros. t. VII. wyd. 1912 r.) Okręgowy Urząd Górniczy Częstochowski niniejszem podaje do publicznej wiadomości, że podejmują się starania przez inż. górn. Antoniego Dąbkowicza, Dyrektora Wyższego Urzędu Górniczego w Warszawie, działającego w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa, o uzyskanie niżej wymienionych nadań górniczych do wydobywania rudy żelaznej, zaprojektowanych na zasadzie odkryć, dokonanych przez Główną Dyrekcję Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych Ministerstwa Przemysłu i Handlu, a mianowicie:
1. „BOCHNIA" o przestrzeni 1,138,018 mtr. kw., położone na gruntach lasu państwowego Pustkowie—Sołtysy, Nadleśnictwa Rudniki, wsi Wierzbie—Sołtysy i folwarku Wierzbie, gm. Praszka, oraz wsi Ożarów, gm. Skomlin, pow. Wieluńskiego, wojew. Łódzkiego. Odkrycie rudy żelaznej zostało dokonane przez Główną Dyrekcję Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych dnia 22 października 1920 r. na gruncie lasu Państwowego Pustkowie—Sołtysy, Nadleśnictwa Rudniki, gm. Praszka, pow. Wieluńskiego i było stwierdzone protokularnie dnia
listopada 1920 r. Wyjedywana przestrzeń nadania górniczego „BOCHNIA" graniczy: na północy — z gruntami folwarku Wierzbie, na wschodzie i na południu — z gruntami wsi Wierzbie—Sołtysy i z lasem państwowym Pustkowie—Sołtysy i na zachodzie z gruntami wsi Wierzbie—Sołtysy i wsi Ożarów .
2. „PODHAJCE" o przestrzeni 1,137,731 mtr. kw., położone na gruntach lasu państwowego Marki, wsi Wierzbie, Wierzbie— Sołtysy i Marki, gm. Praszka, oraz wsi Dzietrzniki, gm. Kamionka, pow. Wieluńskiego. Odkrycie rudy żelaznej zostało dokonane przez Główną Dyrekcję Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych dnia 27-go października 1920 r. na gruncie lasu państwowego Marki. gm. Praszka i było stwierdzone protokularnie dnia 2 listopada 1920 r. Wyjednywana przestrzeń nadania górniczego „PODHAJCE", graniczy: na północy — z gruntami wsi Wierzbie, na wschodzie — z gruntami wsi Dzietrzniki i z lasem państwowym Dzietrzniki, wsi Wierzbie i osady Marki, na południu — z gruntami lasów państwowych Marki, oraz z nadaniem górniczem skarbowem „Jarosław Nr. 218 P" i na zachodzie — z gruntami lasów państwowych Marki oraz z gruntami wsi Wierzbie.
3. „GRĘBIEŃ" o przestrzeni 1,131,867 mtr. kw., położone na gruntach wsi Bieniec, Łaszew i majątku państwowego Bieniec, kolonji z majątku państwowego Bieniec, gm. Mierzyce, oraz wsi Pątnów, gm. Kamionka, pow. Wieluńskiego, woj. Łódzkiego. Odkrycie rudy żelaznej zostało dokonane przez Główną Dyrekcję Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych 11 maja 1921 roku na gruncie majątku Państwowego Bieniec, gm. Mierzyce i było stwierdzone protokularnie 7 czerwca 1921 roku. — Wyjedywana przestrzeń nadania górniczego „GRĘBIEŃ" graniczy: na północy — z gruntami wsi Pątnów i Łaszew; na wschodzie — z gruntami wsi Łaszew; na południu — z gruntami wsi Bieniec, majątku państwowego Bieniec i kolonji z majątku państwowego Bieniec i na zachodzie — z gruntami kolonji z majątku państwowego Bieniec i gruntami wsi Pątnów.
5. „TARNÓW" o przestrzeni 1,137.669 mtr. kw., położone na gruntach wsi Mokrsko, majątku Mokrsko, szosy Wieluń—Skomlin, oraz Kolei wązkotorowej Praszka—Wieluń, gm. Mokrsko, pow. Wieluńskiego. Odkrycie rudy żelaznej zostało dokonane przez Główną-Dyrekcję Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych dnia 14 sierpnia 1920 r. na gruncie Tomasza Majtyki we wsi Mokrsko, tejże gminy, pow. Wieluńskiego i było stwierdzone protokularnie dnia 10 września 1920 roku. Wyjednywana przestrzeń nadania górniczego „TARNÓW" graniczy: na północy — z gruntami majątku Mokrsko, wsi Mokrsko, oraz z nadaniem górniczem skarbowem „Częstochowa Nr. 187 Sk.", na wschodzie — z gruntami wsi Mokrsko, oraz z nadaniem górniczem skarbowem „Częstochowa Nr. 187 Sk.", na południu — z gruntami wsi Mokrsko, majątku Mokrsko, oraz z nadaniem górniczem skarbowem „Florencja Nr. 180 Sk." i na zachodzie — z gruntami majątku Mokrsko, oraz z nadaniem górniczem skarbowem „Haga Nr. 181 Sk.".
6. „WICHERNIK" o przestrzeni 1,130,893 mtr. kw., położone na gruntach wsi Mokrsko,
tejże gminy, oraz wsi Komorniki, gm. Skomlin, pow. Wieluńskiego. Odkrycie rudy żelaznej zostało dokonane przez Główną Dyrekcję Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych dnia 29 lipca 1921 r. na gruncie Mikołaja Smolnika we wsi Mokrsko, tejże gminy i było stwierdzone protokularnie dnia 20 sierpnia 1921 roku. Wyjednywana przestrzeń nadania górniczego „WICHERNIK graniczy: na północy — z gruntami wsi Mokrsko, na wschodzie i na zachodzie z gruntami wsi Mokrsko i Komorniki i na południu — z gruntami wsi Komorniki.
7. „PRZEMYŚL" o przestrzeni 1,137,720 mtr. kw., położone na gruntach lasów państwowych Marki, gm. Praszka i Dzietrzniki, gm. Kamionka, oraz wsi Marki, wsi Sołtysy i Wierzbie, gm. Praszka i wsi Dzietrzniki, gm. Kamionka, pow. Wieluńskiego. — Odkrycie rudy żelaznej zostało dokonane przez Główną Dyrekcję Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych dnia 12 października 1920 roku na gruncie lasu państwowego Marki, gm. Praszka, pow. Wieluńskiego i było stwierdzone protokularnie dnia 18 października 1920 r. Wyjednywana przestrzeń nadania górniczego „PRZEMYŚL" graniczy: na północy — z gruntami wsi Dzietrzniki i lasem państwowym Dzietrzniki, na wschodzie—z lasem państwowym Dzietrzniki, gruntami wsi Dzietrzniki i nadaniem górniczem skarbowem „Działoszyn Nr. 222 P.", na południu — z gruntami wsi Dzietrzniki, lasem państwowym Marki i nadaniem górniczem skarbowem „Halicz Nr. 219 P" i na zachodzie z lasem państwowym Marki, gruntami osady Marki, gruntami wsi Wierzbie i nadaniem górniczem skarbowem „Jarosław7 Nr. 218 P".
Na skutek tego w dniu 18 czerwca 1931 r. o godz. 10-ej rano w biurze Okręgowego Urzędu Górniczego Częstochowskiego, mieszczącem się w Częstochowie, przy ul. N. P. Marji Nr. 57, będą spisane protokuły o wyjednywanych przez Skarb Państwa nadaniach górniczych: „BOCHNIA", „PODHAJCE", „GRĘBIEŃ", „ODCINEK", „TARNÓW", „WICHERNIK", „PRZEMYŚL" i "ROGATKI" i będą rozpatrywane wszelkie uwagi i protesty, jakie wpłyną do Urzędu Górniczego przed wskazanem terminem Przeciwko wymienionym nadaniom.
Życzący sobie mogą do dnia 18 czerwca 1931 r. rozpatrzyć plany i rejestry pomiarowe wymienionych nadań górniczych w kancelarji Okręgowego Urzędu Górniczego w Częstochowie.
Protokuł o wyżej wymienionych nadaniach będzie spisany trybem, wyłuszczonym w § 13 powołanej instrukcji.
Naczelnik Okręgowego Urzędu Górniczego w Częstochowie
(—) Z. Górski
Inż. Górn.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1931 nr 22

OGŁOSZENIE
Okręgowego Urzędu Górniczego Częstochowskiego
z dnia 28 października 1931 r. Nr. 2257/31 o wyjednywaniu nadań górniczych na rudę
żelazną:
"KRYNICA", „SAMBOR", „SANOK", „SERAFINÓW" i „ŻYWIEC".
Zgodnie z § 25 Instrukcji o zastosowaniu art. 454—540 Ustawy Górniczej (Zb. praw ces. ros. t. VII. wyd. 1912 r.) Okręgowy Urząd Górniczy Częstochowski niniejszym podaje do publicznej wiadomości, że podejmują się
starania przez inż. górn. Antoniego Dąbkowicza, Dyrektora Wyższego Urzędu Górniczego w Warszawie, działającego w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa, o uzyskanie niżej wymienionych nadań górniczych dla wydobywania rudy żelaznej, zaprojektowanych na zasadzie odkryć, dokonanych przez Główną Dyrekcję Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych Ministerstwa Przemysłu i Handlu, a mianowicie:
4) „SERAFINÓW" o przestrzeni 1,132,922 mtr. kw., położone na gruntach wsi Pątnów, majątku państwowego Pątnów, w gminie Kamionka, oraz wsi Łaszew, a także kolonij z majątków państwowych Pątnów i Bieniec, w gminie Mierzyce, pow. Wieluńskiego. Odkrycie rudy żelaznej zostało dokonane dnia 20 lipca 1921 r. na gruncie majątku państwowego Pątnów, w gm. Kamionka, pow. Wieluńskiego, i było stwierdzone protokólarnie 26 lipca 1921 r. Wyjednywana przestrzeń nadania górniczego „SERAFINÓW" graniczy: na północy — z gruntami wsi Pątnów i majątku państwowego Pątnów, na wschodzie — z gruntami wsi Pątnów i Łaszew, oraz z gruntami kolonii z majątku państwowego Bieniec, na południu — z gruntami kolonij z majątków państwowych Bieniec i Pątnów, z gruntami wsi Pątnów, oraz z gruntami majątku państwowego Pątnów, i na zachodzie — z gruntami majątku państwowego Pątnów, oraz z gruntami wsi Pątnów.
Na skutek powyższego w dniu 28 listopada 1931 r. o godz. 10-ej w biurze Okręgowego Urzędu Górniczego, mieszczącego się w Częstochowie przy ul. N. P. Marji 71, będą spisane protokóły o wyjednywanych przez Skarb Państwa nadaniach górniczych: „KRYNICA", „SAMBOR", „SANOK", „SERAFINÓW" i „ŻYWIEC", oraz będą rozpatrywane wszelkie uwagi i protesty, jakie wpłyną do Urzędu Górniczego przed wskazanym terminem przeciwko wymienionym nadaniom.
Złożone protesty muszą być w dniu 28 listopada 1931 r. osobiście wyjaśnione przez składających takowe.
Życzący sobie mogą do dnia 28 listopada 1931 r. rozpatrzeć plany i rejestry pomiarowe wymienionych nadań górniczych w kancelarji Okręgowego Urzędu Górniczego w Częstochowie w godzinach urzędowych.
Protokół o wyżej wymienionych nadaniach spisany będzie trybem, wskazanym w § 13 powołanej Instrukcji.
Naczelnik Okręgowego Urzędu Górniczego w Częstochowie
(—) Z. Górski
Inż. Górn.

Obwieszczenia Publiczne 1931 nr 46


Wydział hipoteczny przy sądzie grodzkim w Wieluniu obwieszcza, że na dzień 14 września 1931 roku wyznaczony został termin pierwiastko­wych regulacyj hipotek dla niżej wymienionych nieruchomości:
4) osady włościańskiej we wsi Łaszew, gm. Mierzyce, zapisanej w tab. nadawczej pod Nr. 45, obejmującej powierzchni 5 ha 7200 metr. kwadr. ziemi, należącej do Tomasza i Heleny małż. Preś;
W oznaczonym wyżej terminie osoby interesowane winny zgłosić prawa swoje w kancelarji wydziału hipotecznego w Wieluniu, pod skutka­mi prekluzji.

Rozwój 1931 nr 61

Średniowieczne gusła i czary
Trucicielskie praktyki znachora
O niebywałym wypadku zatrucia, który miał miejsce we wsi Łaszów, powiatu wieluńskiego, powiadomiony został urząd śledczy, który w wyniku przeprowadzonego dochodzenia, ustalił co następuje:
We wsi Łaszów zamieszkuje znachor Jedliński, cieszący się opinią zdolnego zaradzić wszelkiego rodzaju dolegliwościom.
Do znachora tego zgłosiła się Stefanja Mazurkowa, gospodyni z tejże wsi, żądając lekarstwa na męża, który zaniedbuje ją i od pewnego czasu podobno żyje z inną kobietą.
Jedliński podjął się dostarczenia odpowiedniego środka i za dobrą opłatą wręczył kobiecie flaszeczkę z jakimś mętnym płynem, z poleceniem, aby wylała jego zawartość do jedzenia podanego mężowi.
Gdy to się stało — Mazurek po zjedzeniu obiadu, poczuł silne bóle, a wreszcie dostał ataku kurczy żołądka.
Wezwany lekarz skonstatował wypadek silnego zatrucia i nakazał bezzwłoczne odwiezienie otrutego do szpitala w Wieluniu.
W wyniku analizy ustalono, iż „lekarstwo" zawierało najzwyklejszą urynę, w połączeniu z jakiemiś podejrzanemi cieczami, których właściwości nie udało się ustalić.
W związku z wynikami dochodzenia Jedliński został aresztowany.
Należy zwrócić uwagę, że i na terenie Łodzi rezydują znachorzy, wykorzystujący naiwność ludzką, przyczem — co najznamienniejsze — „doktorzy" ci przeważnie nie umieją wogóle czytać.
_________________________________________________________________________________

 Echo Sieradzkie 1931 styczeń
_________________________________________________________________________________

_________________________________________________________________________________

 Echo Sieradzkie 1931 kwiecień
_________________________________________________________________________________

_________________________________________________________________________________

 Echo Sieradzkie 1931 maj
_________________________________________________________________________________

_____________________________________________


Echo Sieradzkie 1931 1 listopad

Z SĄDU.
Sąd Grodzki w Wieluniu skazał W. Stępniową mieszk. wsi Łaszew, za dokonanie czynnej zniewagi na osobie ojca Ant. Duszyńskiego — na 2 mies. więzienia.


Obwieszczenia Publiczne 1932 nr 26

Wydział hipoteczny przy sądzie grodzkim w Wieluniu obwie­szcza, że na dzień 1 lipca 1932 roku wyznaczony został termin pierwia­stkowych regulacyj hipotek dla niżej wymienionych nieruchomości:
2) osady włościańskiej we wsi Łaszew - Rządowy, gminy Mierzyce, zapisanej w tabeli nadawczej pod Nr. 29, składającej się z 22 morg. 250 pręt., czyli 12 ha 7837 mtr. kw. ziemi z zabudowaniami, należącej do Franciszka i Marjanny małż. Klimas, Wincentego Owczarka, Anny Bartos, Franciszka Wnuczka i Bronisławy Sztuka.

Osoby interesowane, w oznaczonym wyżej terminie, winny zgło­sić swoje prawa, pod skutkami prekluzji.

Obwieszczenia Publiczne 1932 nr 48

Wydział hipoteczny przy sądzie okręgowym w Kaliszu, I sekcji, obwieszcza, że otwarte zostały postępowania spadkowe po zmarłych:
8) Ignacym Krajewskim, właścicielu 11 m. 79 pr. z części dóbr Łaszów A i 5 ha 3709 mtr. z kol. Edwardów, powiatu wieluńskiego;
Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych wyznaczony zo­stał na dzień 27 grudnia 1932 roku.
W powołanym terminie osoby zainteresowane winny zgłosić swoje prawa w powyżej wskazanym wydziale hipotecznym, pod skutkami prekluzji.

Obwieszczenia Publiczne 1932 nr 82

DYREKCJA GŁÓWNA TOWARZYSTWA KREDYTOWEGO ZIEMSKIEGO W WARSZAWIE
na zasadzie artykułów 218 i 219 Ustawy Towarzystwa zawiadamia:

Okrąg Kaliski (I Sekcja):
27. Wierzycielkę hipoteczną dóbr ŁASZEW lit. A, powiatu wieluńskiego, a mia­nowicie: Teresę Marję Apolonję Łubieńską.

Echo Sieradzkie 1932 4 kwiecień

Nr. Spr. E. 258-32
OBWIESZCZENIE.
Komornik Sądu Grodzkiego w Wieluniu rewiru 1-go Mieczysław Paszkowski, zamieszkały w Wieluniu, na zasadzie 1030 art. ust. sąd. cyw. obwieszcza, iż na żądanie Antoniego Kuszewskiego w dniu 9 kwietnia 1932 r. od godziny 10 rano w Łaszewie, gm. Mierzyce u Tkaczyńskiego będzie sprzedawany z licytacji ruchomy majątek należący do Stanisława Tkaczyńskiego składający się z konia, krowy, 4 świń, maszyny do szycia firmy "Singer" lustra, szafy do rzeczy, otomany i dubeltówki i oszacowany do sprzedaży na sumę tysiąc osiemset dwadzieścia (1820) zł., którego spis i szacunek przejrzany być może na miejscu sprzedaży w dniu licytacji.
Na zasadzie art. 1070 ust. post. cyw., licytacja może być rozpoczęta i niżej szacunku.
Wieluń, dnia 24 marca 1932 r.

Komornik Mieczysław Paszkowski.


Echo Sieradzkie 1932 9 kwiecień

Z sądu.
AMATORZY DROBIU.
Mieszkaniec wsi Łaszew gm. Mierzyce St. Rogula lat 56 za kradzież kilkunastu kur na szkodę Katarzyny Mazurkowej — skazany został na 3 mies. więzienia.(...)

Echo Sieradzkie 1932 12 grudzień

ZA MYŚLIWSKĄ "ŻYŁKĄ"
Utarło się w szerszych warstwach społeczeństwa wyrażenie "żyłka". Bardzo często słyszy się powiedzenia: "on ma żyłkę" malarską, lub myśliwską, [...]aciarską ew. pijacką i t. p.
Za posiadanie właśnie podobnej żyłki myśliwskiej i za nielegalne posiadanie broni, co wziąwszy razem, nazwać można kłusownictwem — skazani zostali przez starostwo wieluńskie, następujący amatorzy cudzej zwierzyny:
Łyczka Józef zam. we wsi Łaszew gm. Mierzyce na 2 miesiące więzienia(...)

Echo Sieradzkie 1932 29 grudzień

Sąd Okręgowy kaliski na sesji wyjazdowej w Wieluniu skazał na karę więzienia następujące osoby:
Mieszkaniec wsi Łaszew, gm. Mierzyce. pow. wieluńskiego Andrzej Stasiak, za złożenie fałszywego zeznania przed urzędnikiem kontroli skarb. w dniu 17 października 1932 r. skaz. na 6 mies. aresztu.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 19

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 16 września 1933 r. L. SA. II. 12/15/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Wieluńskiego na gromady.
Po zasiągnięciu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23. III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
XIII. Obszar gminy wiejskiej Mierzyce dzieli się na gromady:
10. Łaszew-rządowy, obejmującą: wieś Łaszew rząd. grunta wsi Łaszew-Poduch.
11. Łaszew „AB", obejmującą: wieś Łaszew AB, folw. Łaszew, grunty kol. Łaszew i grunty kol. Edwardów.
13. Mierzyce, obejmującą: wieś Cieślinę, wieś Mierzyce, folw. Mierzyce, wieś Mierzyce Poduch., parcele Mierzyce, grunty z kol. Łaszew.
§2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Wieluńskiemu.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(-) Hauke - Nowak
Wojewoda.

Obwieszczenia Publiczne 1933 nr 64

Komornik sądu grodzkiego w Kaliszu, rewiru IV-go, zam. w Ka­liszu, przy ul. Kościuszki Nr. 6, na zasadzie art. 1146 U. P. C., obwiesz­cza, że w dniu 20 października 1933 roku, o godzinie 10-ej z rana, w sali posiedzeń wydziału cywilnego sądu okręgowego w Kaliszu, sprzedawa­ne będą prawa współwłasności Piotra i Rozalji małż. Rogala do osady, położonej we wsi Łaszew rządowy, gminy Mierzyce, powiatu wieluń­skiego, pod Nr. 16, przestrzeni 11 m. 154 pr. Osadę tę posiadają: poło­wę Piotr i Rozalja małż. Rogala, drugą zaś niepodzielną połowę Marcin i Antonina m. Prus. Na osadzie znajdują się trzy oddzielne kompleksy budynków, z których własność Piotra i Rozalji małż. Rogala stanowią: dom mieszkalny z bali, obora z bali i chlewik z gliny i wspólna studnia oraz krowa.
Powyżej wymieniona nieruchomość w zastawie nie znajduje się, książki hipotecznej nie ma, obciążona jest alimentami na rzecz Stanisła­wa i Petroneli małż Rogala. Stosownie do aktu, sporządzonego przed notarjuszem Różyckim w Wieluniu z dnia 14 kwietnia 1932 roku, za Nr. 1477, małż. Rogala pożyczyli od Jana i Juljanny małż. Caban sumę 2.300 zł. na 36 lat i za % od tej sumy oddali w użytkowanie 2 m. 263 pr. ziemi. Prawa Piotra i Rozalji małż. Rogala sprzedane będą w całości, według protokółu zajęcia z dnia 6 maja 1933 r., na żądanie Kwilina Pruskiego.
Licytacja rozpocznie się od sumy 4.000 złotych, przyczem do przetargu dopuszczone będą osoby, które złożą wadjum w kwocie 10% sumy szacunkowej.
Akta, tyczące się sprzedaży, mogą być przeglądane w kancelarji wydziału cywilnego sądu okręgowego w Kaliszu. Nr. Km. 636/33.

Echo Sieradzkie 1933 19 styczeń

OBWIESZCZENIE O LICYTACJI
W myśl §§ 83 i 84 rozp. Rady Ministrów z dnia 25.6-32 r. o postępowaniu Władz Skarbowych (Dz. U. R. P. Nr. 62, poz. 380) podaje się do ogólnej wiadomości, że dnia 23 stycznia 1933 r. od godz. 9 rano, celem pokrycia zaległych podatków skarbowych odbędzie się sprzedaż z licytacji majątku ruchomego należącego do:
1) Edwarda Łubieńskiego w maj. ŁASZEW gm. Mierzyce,
Zajęte przedmioty reflektanci mogą oglądać dnia 23 stycznia 1933 r. od godz. 9 do 16-ej we wspomnianych majątkach.
Urząd Skarbowy w Wieluniu.

Echo Sieradzkie 1933 10 sierpień

ZA PRZECHOWYWANIE SACHARYNY.
Załnia Gabrylewicz z Łaszewa za przechowywanie sacharyny w domu, którą prawdopodobnie handlował skazany został przez Sąd Grodzki w Wieluniu na 2 tyg. aresztu i 30 zł. grzywny.

Echo Sieradzkie i Zduńskowolskie 1933 2 grudzień

KRWAWA KAPELA.
Masakra młodzieńca na zabawie w Łaszewie.
W czasie zabawy tanecznej w Łaszewie na tle osobistych porachunków wynikła krwawa bijatyka.
Zajście wywołali Owczarkowie ojce i dwaj synowie zam. w Łaszewie, którzy jako muzykanci przygrywali do tańca.
Na zabawę tą przybył z Mierzyc Józef* Mieszalski lat 21, który zaczął się bawić nie wiedząc, że na widok jego* Owczarkowie, do których nie miał żadnych pretensji — zaczęli się namawiać*.
W pewnej chwili Mieszalskl dla ochłodzenia* wyszedł na podwórze gdzie został ugodzony kamieniem rzuconym z ciemności. Widząc że ktoś szuka (z nim)** zaczepki wszedł spowrotem do mieszkania lecz tam momentalnie został napadnięty i stracił przytomność. Nieprzytomnego, zmasakrowanego młodzieńca w stanie b. groźnym przewieziono natychmiast do szpitala Wszystkich Św. w Wieluniu — gdzie stwierdzono 6 ran kłutych nożem w piersi skutek czego przebite zostało płuco (oraz)** kilka ran głowy zadanych t. zw. ....szlakami* i prawdopodobnie ...szplą*.
Powyższą sprawą — która daje b. .......* obraz stosunków panujących wsiach — zajęła się policja i krwa.....* zapamiętali zawadiacy znajdą się prawdopodobnie na dość długo za kratkami.

*nieczytelne, przypis autora bloga
**mój dopisek

Echo Łódzkie 1933 grudzień
Echo Sieradzkie i Zduńskowolskie 1933 15 grudzień

Syn otruł starego ojca.
Sensacyjny meldunek pobitej kobiety.
Ludność wsi i gm. Mierzyce poruszona została zbrodnią ojcobójstwa, która dokonaną została roku ub. a obecnie dopiero dzięki przypadkowi odkryta.
Rok temu zmarł rzekomo śmiercią naturalną Jan Włodarczyk zam. w Łaszewie — przy żonatym synu Józefie lat 32, któremu nieopatrznie zapisał wcześnie cały majątek i był na t zw. wycugu .
Stary niedołężny ojciec był ciężarem dla wyrodnego syna to też wraz z żoną postanowił usunąć "tego darmozjada" jak mawiali.
Zbrodnicza para małżeńska wykonała swój niecny zamiar i otruła starca jakąś trucizną zmieszaną z pożywieniem.
Nikogo nie dziwiła śmierć starowiny to też po pogrzebie fakt ten poszedł w niepamięć.
Lecz w ub. tygodniu para „godnych" małżonków znalazła się za kratami więzienia wieluńskiego.
Aresztowanie zbrodniczej pary nastąpiło wskutek
rewelacyjnych zeznań żony Jozefa Włodarczyka, która mszcząc się za pobicie oświadczyła na post. P. P w Mierzycach że Jan Włodarczyk nie zmarł śmiercią naturalna, a został otruty przez syna swego Józefa.
Ile jest prawdy w zeznaniu oskarżycielki ustali niewątpliwie dochodzenie policyjne — jak również i sekcja zwłok która prawdopodobnie zostanie przeprowadzona.

Obwieszczenia Publiczne 1934 nr 61


Sąd okręgowy w Kaliszu na mocy art. 1777-6 U. P. C. obwieszcza, iż na skutek decyzji sądu z dnia 25 listopada 1933 r., zostało wdrożone postępowanie o uznanie za zmarłego Jana Rynga, syna Marcelego i Marjanny ze Stoparków, urodzonego w Łaszewie, parafji Mieczyce, 28 października 1881 roku, wobec czego sąd wzywa go, aby w terminie 6-miesięcznym od dnia wydrukowania niniejszego zgłosił się do sądu, gdyż w przeciwnym razie, po upływie tego terminu zostanie przez sąd uznany za zmarłego; wzywa się wszystkich, którzyby wiedzieli o życiu lub śmierci Jana Rynga, aby o znanych sobie faktach zawiadomili sąd okręgowy w Kaliszu w powyższym terminie; nadto sąd nadmienia, że Jan Ryng był stałym mieszkańcem wsi i gm. Mierzyce, pow. wieluńskie­go. Nr. sprawy II. Z. J. 365/32.

Echo Sieradzkie i Zduńskowolskie 1934 10 luty

OBWIESZCZENIE.
Komornik Sądu Grodzkiego w Wieluniu, rewiru 1-go MIECZYSŁAW PASZKOWSKI, zamieszkały w Wieluniu, na zasadzie 602 art. Kod. Post. Cyw., obwieszcza, że w dniu 12 lutego 1934 r. o godz. 9-ej w maj. Łaszew, gm. Mierzyce u Edwarda Łubieńskiego będzie sprzedawany z licytacji ruchomy majątek składający się z 2-ch koni wyjazdowych, bryczki, powozu, kanapy, 2-ch foteli, 3-ch krzeseł, biurka i lustra i oszacowany do sprzedaży na sumę 1225 zł., którego spis i szacunek przekazany być może na miejscu sprzedaży, w dniu licytacji.
Wieluń, dn. 20 stycznia 1934 r.
Komornik: (—) MIECZYSŁAW PASZKOWSKI.


Echo Sieradzkie i Zduńskowolskie 1934 17 maj

Truciciel skazany na dożywotne więzienie.
WYRZUTY SUMIENIA OJCOBÓJCY.
Wisielec w celi więziennej.
Wieluń, 16 maja Sąd Okręgowy Kaliski na sesji wyjazdowej rozpatrywać sprawę małżonków Włodarczyków mieszkańców wsi Łaszew gm. Mierzyce pow. wieluńskiego oskarżonych o to, że w roku ubiegłym dopuścili się podstępnego otrucia ojca, będącego na ich utrzymaniu.
Na przewodzie sądowym okazało się, że J. Włodarczyk chcąc się pozbyć nie wygodnego mu ojca, w porozumieniu ze swą żoną Władysławą dolewał mu do potraw mniejsze dozy trucizny, wskutek czego po kilku tygodniach staruszek zmarł.
Popełniona zbrodnia nie wyszłaby na jaw, gdyby nie częste kłótnie między Włodarczykami. Po pewnej bójce, Włodarczykowa dotkliwie pobita przez męża, chcąc się zemścić, poszła na policje i doniosła o popełnionej zbrodni.
Przeprowadzona sekcja wykopanych zwłok, stwierdziła, że istotnie staruszka otruto.
Sąd Okręgowy Kaliski skazał Józefa Włodarczyka na dożywotnie więzienie, a żonę jego Władysławę na 15 lat więzienia.

Włodarczyk osadzony ponownie w więzieniu powiesił się na pasku od spodni.


Echo Sieradzkie i Zduńskowolskie 1934 8 lipiec

Z SĄDU.
W tych dniach Sąd Grodzki w Wieluniu rozpoznawał sprawę kilkunastu młodzieńców ze wsi Łaszew i Wierzchlas oskarżonych o wystąpienia przeciw-żydowskie.
Oskarżeni młodzieńcy ze wsi Łaszew — za wyjątkiem 13-to letniego chłopca z braku dowodu winy zostali uniewinnieni. Chłopiec, który stłukł żydowi szybę w oknie oddany został pod dozór rodzicielski.
Oskarżeni z Łaszewa w liczbie czterech za wybicie szyb w oknach żydowskich i odgrażanie się skazani zostali po 2 miesiące aresztu każdy.
Obrońca oskarżonych mec. K. Nekrasz za powiedział imieniem oskarżonych apelację.
_________________________________________________________________________________

Echo Łódzkie 1936 maj
_________________________________________________________________________________

_________________________________________________________________________________

Echo Łódzkie 1936 lipiec
_________________________________________________________________________________

_________________________________________________________________________________

Echo Łódzkie 1938 październik
_________________________________________________________________________________

____________________________________________________


Dziennik Łódzki 1949 nr 326

Klejnoty architektury w woj. łódzkim.
Bezcenne budowle i zabytki pod troskliwą opieką państwa
Na terenie całej Rzeczypospolitej istnieje mnóstwo zabytkowych budynków, które nie tylko należy zabezpieczyć przed zniszczeniem, ale które mogą być odbudowane i z pożytkiem przeznaczone na cele społeczne. W 6-letnim Planie Państwowym przeznaczono dla Min. Kultury i Sztuki poważne kwoty na odbudowę takich właśnie budynków zarówno świeckich jak i kościelnych. Szereg takich obiektów przeznaczonych do konserwacji względnie odbudowy znajduje się i na terenie naszego województwa.
(...) Rok przyszły wojewódzkie władze konserwatorskie poświęcą głównie zabezpieczeniu zabytków drewnianych — dworów i kościółków. Na terenie naszego województwa mamy sporo jeszcze takich obiektów, które nie mając właścicieli niszczeją, i wiele jest też drewnianych kościółków, którymi parafie się nie opiekują. Wszystkie te obiekty wymagają powstrzymania procesu niszczenia przez dokonanie prac zabezpieczających. Niektóre z nich, jak np. drewniany gotycki kościółek w Grembieniu (XIV w.) i renesansowy w Łaszewie (XV w.) pow. wieluńskiego — zachowały niezwykle cenne i interesujące polichromie. Konserwacją ich zajmie się w roku przyszłym Naczelna Dyrekcja Muzeów.
Jak z tego olbrzymiego planu prac konserwatorskich wynika, państwo ludowe wykazuje należytą troskę o konserwację bezcennych historycznych pamiątek kultury polskiej i arcydzieł rodzimej polskiej architektury. Z. N.

Dziennik Łódzki (Panorama) 1952 nr 5

Pomnikom naszej kultury przywracamy dawną szatę.
Rok ubiegły zaznaczył się na terenie naszego województwa energiczną akcją konserwacji i odbudowy budowli zabytkowych, przy czym prace te nie miały już charakteru dorywczej akcji zabezpieczającej, ale były wynikiem programu, jaki w tej dziedzinie postawiło sobie Państwo Ludowe w ramach Planu 6-letniego.
Po raz pierwszy prowadzi się planową konserwację dzieł sztuki. (...)
W rb. przewidziane jest zabezpieczenie i rekonstrukcja polichromii malarskich znajdujących się w kaplicy pomisjonarskiej w Łowiczu, dzieła wybitne go malarza włoskiego M. A. Palloniego oraz polichromii znajdujących się w drewnianym kościółku w Łaszewie i Grębieniu, pow. wieluńskiego. Zwłaszcza ta ostatnia, pochodząca z w. XV należy do najpiękniejszych malowideł tego rodzaju na terenie naszego państwa.(...)


Dziennik Łódzki 1952 nr 89

Radosne święta Tadka
Po gminie Mierzyce (pow. wieluński) niczym błyskawice krzyżowały się wieści:
—W Łaszewie AB już były dwa zebrania. Czy też dojdzie, czy nie dojdzie do założenia spółdzielni produkcyjnej?.. Jan Michnik chce, Błaszkiewiczowie chcą, ale ta reszta to jeszcze ciągle się waha.
—Nie dojdzie! Chyba, że włosy mi tu wyrosną! — pokazując dłoń sierdził się Julian Cieluch z gromady Bieniec.
Pewnie, jakżeby inaczej mógł mówić Cieluch, który przez szereg lat bogacił się na młynie, a obecnie gospodaruje na 30 ha, który w bezczelny sposób wyzyskiwał przez 4 lata niezaradną dziewczynę, Mariannę Stasiak, zmuszając ja do harówki w jego gospodarstwie za... komorne.
U nas w Łaszewie nie dojdzie do założenia spółdzielni! — powtarzał jak echo za Cieluchem Józef Caban, a potem zapraszał na karty Kacałę. sołtysa Hrabańskiego, Stefana Pacholika, czy też Józefa Nowakowskiego. A przy kartach: szepty, pogaduszki, knucie planów, jakby tu wbić klin pomiędzy komitet założycielski kandydatów do przyszłej spółdzielni.
Płynęły dni... Z jednej strony rosła opozycja, z drugiej zaś, dzięki pracy uświadamiającej aktywu gminnego, wzrastała liczba kandydatów.
Tadek przełamał wahania ojca.
Statut Rolniczego Zespołu Spółdzielczego jako pierwsi podpisali: Jan Michnik, Leon i Kazimiera Błaszkiewiczowie, Lucjan Błaszkiewicz, Ignacy Jajczak. Potem swoje podpisy złożyli inni. W ostatniej chwili poważnie zawahał się Jan Młyńczyk. Ale właśnie na ferie świąteczne przyjechał Tadek z Chorzowa, najmłodszy syn starego Młyńczyka, uczeń szkoły hutniczej i dzielny ZMP-owiec.
—Tato, więc to tak? — zawołał. — Więc chcecie, ażebym się za was wstydził, żebym z powodu waszego stanowiska nie mógł patrzeć ludziom w oczy?
—No, przestań już, przestań. Tyś młody i lepiej rozumiesz te nowe sprawy. Daj pióro. Podpiszę.
Tadek wycałował ojca. Uściskali się i poszli razem w czwartek na zebranie wyborcze.
Jest ich jedenastu
 — ale to początek
Było ich, członków powstającej spółdzielni, jedenastu. Jana Michnika wybrali przewodniczącym. Członkami zarządu zostali Leon Błaszkiewicz i Antoni Czarno. Na czele komisji rewizyjnej stanęła Kazimiera Błaszkiewiczowa, a stary Jan Młyńczyk będzie przewodniczył sądowi koleżeńskiemu.
W ławce szkolnej siedziałem przy ZMP-owcu Tadku. Aż promieniał z radości na widok zadowolonej twarzy swego starego ojca. Szepnął mi na ucho:
—Piękne i radosne będą ferie świąteczne.
Wyszliśmy z sali szkolnej na obszerny dziedziniec b. dworu dziedzica Zbigniewa Kasińskiego. Wiosenne słońce mile przygrzewało. W górze nad polami i pięknym 2-hektarowym sadem śpiewały pieśń o lepszym jutrze skowronki.
Właśnie „Lepsze Jutro" — to nazwa nowopowstałej spółdzielni produkcyjnej trzeciego typu w Łaszewie AB.
Pierwsze plany
—Te wszystkie budynki, a więc obory, chlewy, stodoły będą nasze, spółdzielcze — radował się Jan Michnik. — I ten sad i 18 ha ziemi z resztówki GS. Mocno to podwyższy włożony przez nas obszar ziemi.
—A w sadzie założymy ogród warzywny—mówił Leon Błaszkiewicz.
—No i koniecznie pasiekę— dodał Antoni Czarno.
—A w oborach rozpoczniemy hodowlę bydła i świń.
—I z pól będziemy zbierali znacznie więcej niż dotychczas.
—Dobrześmy wybrali nazwę spółdzielni — podkręca Kazimiera Błaszkiewiczowa — od dziś zaczyna się dla nas naprawdę lepsze jutro. Proszę napisać w gazecie, że powstanie naszej spółdzielni to czyn urodzinowy dla naszego Prezydenta.
Cieluch nie będzie już wyzyskiwał Marianny Stasiak
Przewodniczący GRN, Józef Jajczak, wziął pod rękę Mariannę Stasiak.
—Chodź, pokażę ci, moja szkolna koleżanko, gdzie odtąd będziesz mieszkała. Teraz już jesteś pełnowartościowym człowiekiem, członkiem spółdzielni produkcyjnej, a nie pomiataną wyrobnicą bogacza Cielucha. Za kilka kwintali kartofli wydzierżawiałaś trzy ha ziemi, której nie mogłaś własnymi siłami obrobić. Teraz ziemia twoja, scalona ze spółdzielczą, przyniesie ci dobrobyt i radość.
Po zebraniu, gdy Józef Caban spotkał jednego ze spółdzielców, wycedził przez zęby:
—Ty byłeś z tych pierwszych, którzy nas sprzedali.
Spółdzielca mu odpowiedział:
—To właśnie ty, gdybyś mógł, każdego z nas byś sprzedał, boś jeszcze ciemniak i zapatrzony w kułaków. Dziś nas jest jedenastu, a zobaczysz, ilu nas będzie po żniwach. Bo tak jak ty, nie myśli ani Jan Frankowski, ani Antoni Kałuża, ani Łucja Czarnuchowa, ani Jadwiga Gałuszkowa, ani nikt z naszej gromady, kto ma rozum i kto chce poprawić swój byt i przyszłość swych dzieci.
CZESŁAW MONDRZYK

Dziennik Łódzki 1952 nr 158

Krok naprzód
w powiecie wieluńskim
Za Kraszkowicami pójdą inne gromady
Powiat wieluński — to jedyny powiat w województwie łódzkim, w którym do kwietnia br., istniała tylko jedna spółdzielnia produkcyjna, Rolnicza Spółdzielnia Wytwórcza w Kraszkowicach. Aktywiści powiatowi i gminni „tak mocno byli zajęci" różnymi bieżącymi akcjami, że zabrakło im czasu aby tę jedną jedyną spółdzielnię otoczyć troskliwą opieką i postawić na takim poziomie, aby jej wzorowa gospodarka stała się przykładem dla okolicznego chłopstwa.
— Nasz teren jest trudny. Pokutują w nim silniej niż gdzieindziej przedwojenne złe nawyki. Nie zapominajcie, że był to powiat przygraniczny w którym kwitnął przemyt i spekulacja, że dawniejsi przemytnicy i różnego rodzaju handlarze nie mogąc się pogodzić z nową rzeczywistością podali sobie ręce z kułakami i uprawiają perfidną robotę — głośno mówią o lojalności a po cichu prowadzą szkodliwą propagandę. Z tych też powodów było trudno postawić spółdzielnię w Kraszkowicach na mocne nogi i uczynić z niej wzorowe gospodarstwo.
Takimi mniej więcej argumentami tłumaczą liczni aktywiści swoje zaniedbania na odcinku spółdzielczości produkcyjnej.
Zestawmy to z kilkoma faktami.
Ostatnio np. odbyły się zebrania gromadzkie w Krzyżu, Kuźnicy Grabowskiej, Czajkowie, Wierzchlesie i w Olesinie.
STANISŁAW HENDZEL, uczestnik I tegorocznej wycieczki chłopów do Związku Radzieckiego, barwnie i z zapałem opowiadał licznym słuchaczom o wspaniałych osiągnięciach kołchozów ukraińskich, o zamożności kołchoźników, o bujnym, pracowitym, a jednocześnie radosnym życiu ludzi radzieckich, a następnie udzielał zebranym odpowiedzi na pytania, dotyczące różnych szczegółów z dziedziny uprawy roli, mechanizacji, hodowli, długości dnia pracy, zarobków, życia rodzinnego i kulturalnego, opieki lekarskiej, opieki nad dziećmi, ciężarnymi matkami i starcami.
Uczestnicy wycieczki na teren Pomorza (z pow. wieluńskiego było ich 35) zapoznali słuchaczy z dorobkiem tamtejszych spółdzielni produkcyjnych oraz ze wzrostem dobrobytu gospodarnych spółdzielców.
-U nas w gromadach — mówił np. 4-hektarowy gospodarz z Wierzchlasu, JAN KORPAL — nawet zamożnym średniakom nie powodzi się tak dobrze jak członkom spółdzielni produkcyjnej ze Świecia nad Osą. Oprócz 104 dobrze odżywionych krów należących do zespołu, każdy ze spółdzielców hoduje na swej zagrodzie po 2 a nawet 3 krowy. Wszyscy korzystają ze wspólnej bazy paszowej. Spółdzielnia hoduje spore stado świń i odstawia co miesiąc po kilkanaście bekonów — spółdzielcy również tuczą w swych zagrodach po kilka sztuk.
Co tu dużo gadać. Dopiero teraz chłopom ze Świecia życie układa się po ich myśli. Tak, tak, moi drodzy! Gospodarka w liczniejszym zespole, oczywiście w zespole, który chce pracować i umie się rządzić, daje znacznie więcej produktów rolnych i hodowlanych, niż taka sama ilość najlepszych bodaj gospodarzy harujących w pojedynkę. I państwo na tym zyskuje — i zyskują przede wszystkim członkowie spółdzielni. Bo po pierwsze mają do pomocy najnowocześniejsze maszyny, pomoc fachową agronomów, korzystają z pierwszeństwa pod czas rozdziału nawozów sztucznych. A po wtóre wspólnym wysiłkiem łatwiej im pokonywać każdą trudność i osiągać coraz lepsze zbiory, coraz lepsze wyniki w hodowli — stąd też ich dochody rosną z roku na rok.
-Mnie tylko jedna rzecz zastanawia — rzekł Stanisław Mielczarek również z Wierzchlasu —oto to, że tyle jeszcze w naszych gromadach ludzi naiwnych. Wielu przecież było takich małorolnych czy średniaków, którzy byliby chętnie pojechali na wycieczkę do woj. bydgoskiego, lecz cóż? zlękli się, bo kułacy i spekulanci rozpuścili bajdy, że pod płaszczykiem wycieczki powiat organizuje ekipy do robót przy sianokosach i przerywce buraków w spółdzielniach, które się rozlatują, bo nikt nie chce w nich pracować. My — a było nas z całego województwa przeszło 400 — pojechaliśmy jednak, kpiąc z tych nieprzytomnych bredni. I cośmy stwierdzili?... Że nie tylko nie rozlatuje się żadna spółdzielnia, ale do każdej z nich przybywają nowi członkowie, że powstają nowe spółdzielnie, że chłopi na innych terenach są od nas o wiele mądrzejsi, bo już dawno zrobili dobry początek. A do żadnej roboty nikt nas nie ciągnął.
Całe szczęście, że takich naiwnych, co wierzą w kułackie bajdy jest coraz mniej. 24 czerwca z naszego powiatu wyjechało z wycieczką do woj. szczecińskiego 50 chłopów i gospodyń wiejskich, a 6 lipca wyjedzie drugie tyle do woj. gdańskiego. I wszyscy się przekonają, tak jak myśmy się przekonali, że najlepszą formą gospodarki chłopskiej jest gospodarka zespołowa. O tym mówią fakty, a faktów tych nie zdolne jest zaciemnić najbardziej zręczne kułackie kłamstwo.
• • •
Podobnych rozmów wiele się toczy we wsiach powiatu wieluńskiego. Rozmawiają z sąsiadami uczestnicy wycieczek, tłumaczą wiele rzeczy aktywiści wiejscy. Organizacja partyjna i ZSCh nareszcie zainteresowały się spółdzielnią w Kraszkowicach.
A rezultat? — Rolnicza Spółdzielnia Wytwórcza w Kraszkowicach otoczona lepszą opieką zaczyna pracować lepiej i stawać na mocne nogi. W gminie Mierzyce dzięki pracy uświadamiającej, dzięki stałemu kontaktowi z terenem, w gromadzie Łaszew AB powstał na wiosnę Rolniczy Zespół Spółdzielczy i jeśli będzie otoczony dalszą opieką na pewno jego rozwój będzie pomyślny.
Również dzięki pracy części aktywu powiat wieluński wzbogacił się o 13 Komitetów Założycielskich. Wprawdzie nie wszystkie są dosyć silne, ale wszystkie składają się z ludzi, którym założenie w gromadzie spółdzielni leży głęboko na sercu. Szczególnie troskliwą opieką należy więc otoczyć komitety słabsze, pomóc im w werbowaniu na członków nie tylko biedniaków, ale i średniaków. Należy też jak najszybciej zrezygnować z tłumaczenia się „trudnym" terenem. lecz jeszcze wzmocnić pracę organizacyjną i agitator-ską.
A wówczas powiat wieluński będzie mógł odrobić zaległości i dogonić inne powiaty naszego województwa.
(cm)

Dziennik Łódzki 1953 nr 35 

Przed Krajowym Zjazdem Spółdzielczości
Idziemy po najlepszej drodze i innym pomożemy wejść na nią
Teatr Miejski w Sieradzu. W stronę prezydium zjazdu i trybuny zwrócone wszystkie twarze, stare i młode, poorane bruzdami zmarszczek i tryskające rumieńcami młodości. Na wszystkich ten sam wyraz: skupienie.
Referat, który wygłasza przewodniczący PRN Sieradz, Jan Janikowski — to analiza rozwoju spółdzielczości produkcyjnej w trzech powiatach: sieradzkim, łaskim i wieluńskim, sprawozdanie z trzech lat walki w gromadach spółdzielczych z wrogiem jawnym i ukrytym — walki zakończonej wieloma sukcesami.
U tych, którzy zwyciężyli
Oto RZS Izabelów po roku wegetacji i ślamazarnej roboty, oczyszcza swe szeregi ze szkodników, powierza nowym ludziom kierownictwo, staje na mocnych nogach i rozpoczyna solidną pracę.
To samo czynią spółdzielcy z RZS Pelagia, RZW Kraszkowice i innych gospodarstw zespołowych. Rosną plony, rośnie hodowla, rosną dochody ogólne i osobiste.
RZS Pelagia, posiadający ziemie 5 i 6 klasy, zbiera w 1952 r. przeciętnie po 16 q zbóż kłosowych z hektara, podczas gdy indywidualnie gospodarujący chłopi zaledwie po 8 do 10 q.
RZW Kraszkowice podnosi plony do 23 q. czyli zbiera o 4 q więcej niż miejscowi i okoliczni chłopi.
RZS Dzierlin uzyskuje z ha 28 q pszenicy — chłopi tylko 12 q.
W RZS Opiesin sypie wspaniale owies i jęczmień: po 27 q z ha
— chłopi osiągają przeciętnie po 13,8 q.
Każdy hektar rzepaku ozimego dał w RZS Wojsławice po 12,5 q
— u chłopów tylko po 8,4 q. Spółdzielcy wykopali po 370 q ziemniaków — chłopi tylko po 186 q.
Choć powoli, lecz i stale zwiękasz się w spółdzielniach produkcyjnych pogłowie bydła, trzody owiec, w powiecie sieradzkim, w którym istnieje 13 spółdzielni produkcyjnych wybudowano w ciągu ub. roku: 1 stajnię, 2 chlewnie, 2 wozownie, 3 betonowe silosy, 2 cieplarnie, 9 hal ogrodniczych i 6 domków jednorodzinnych.
RZS Opiesin z kredytów uzyskanych na 2 hale ogrodnicze, dzięki gospodarności wybudował 6 hal, a RZS Izabelów zamiast 1 hali wybudował 2. RZS Pelagia na budowę nowej obory wydał o 14.000 zł mniej niż przewidywał kosztorys opracowany przez fachowców. RZW Chociw na remoncie młyna zaoszczędził 21.900 zł.
Doświadczenie nauczyło już wielu spółdzielców, że o dobrym rozwoju gospodarstwa zespołowego nie świadczy tyle wysoka dniówka obrachunkowa ile zwiększenie pogłowia zwierząt domowych i wkład w inwestycje.
Oto gdy RZW Tubądzin w r. 1951 przeznaczył na inwestycje tylko 4 tys. zł., to w roku ubiegłym wydzielił już 15.505 zł. Podobnie postąpił RZS Wojsławice, który fundusz inwestycyjny na rok bież. zwiększył 5-krotnie w porównaniu z 1951 rokiem.
Poważny wzrost stopy życiowej
W parze z troską o rozwój gospodarki zespołowej, w parze z krzepnięciem przeświadczenia o wyższości tej gospodarki nad indywidualną wyrastają przodownicy pracy, wyrasta nowy typ człowieka „człowieka spółdzielczości produkcyjnej" i jednocześnie rosną dochody osobiste.
Przykłady: Rodzina Franciszka Antczaka z RZS Tubądzin za 713 dniówek obrachunkowych otrzymała 41 q żyta, pszenicy i owsa, 58 q ziemniaków. około 14 q siana, 57 q buraków pastewnych oraz 9.468 zł w gotówce. Gdy wartość naturalii określimy w pieniądzach — roczny dochód tej rodziny osiągnął ponad 28.000 zł.
Rodzina Walczaków z RZS Wodzierady za 1.006 dniówek obrachunkowych w naturaliach i gotówce otrzymała tyle,że jej przeciętny miesięczny zarobek osiągnął wysokość 2.420 zł.
Chlewmistrzyni Bobrowska z RZS Tubądzin, która w ciągu roku wypracowała 410 dniówek obrachunkowych, uzyskała roczny dochód w wysokości 16.443 zł.
Przykłady te, wyjęte z długiej listy przodujących spółdzielców, mówią same za siebie. A przecież poważny dochód przynoszą spółdzielcom również działki przyzagrodowe.
Cienie i plamy...
Mimo tych i wielu innych sukcesów, niewiele jednak zrobiono w pow. sieradzkim, łaskim i wieluńskim w kierunku szerszej rozbudowy spółdzielczości produkcyjnej.
Bo oto w ciągu ub. r. do 12 istniejących w pow. sieradzkim spółdzielni przybyła zaledwie jedna nowa, do 8 w pow. łaskim — trzy, a w pow. wieluńskim, w którym istniały jedynie 2 rolnicze zespoły wytwórcze, zdołano zorganizować też tylko jedną spółdzielnię: RZS w Łaszewie AB.
Aktywiści powiatowi i gminni nie potrafili ożywić „starych lecz papierowych" spółdzielni w Jeżopolu (gm. Klonowa), w Podłężycach (gm. Męka), w Bogucicach (gm. Krokocice) i w Elodii (gm. Wodzierady).
Mój powiat nie ma się czym szczycić"
— Mało u nas zrobiono na odcinku spółdzielczości produkcyjnej — mówił podczas dyskusji Stefan Kolbert, członek RZW Kraszkowice (pow. wieluński).—Nie, nie ma się czym szczycić mój powiat. A przecież można było wiele zdziałać. Za długo — mimo naszych sygnałów — tolerowano w naszej spółdzielni nierobów i szkodników, tak że stała się ona odstraszającym przykładem — Dopiero rok 1952 postawił nas na nogi. Uczciwi zwyciężyli. Na walnym zebraniu w styczniu postanowiliśmy przejść z II na III typ gospodarowania zespołowego i odtąd nasz RZS nosi miano „Zwycięstwo".
Ucieczka, powrót i radosne zadowolenie
— Już w 1949 roku byłam zwolenniczką spółdzielczości produkcyjnej — mówiła z trybuny Helena Bechtowa, członkini RZS Pelagia — lecz gdy przyszło do założenia spółdzielni wraz z mężem uciekłam do miasta. Męża załamały kułackie plotki, a jego strach przed zespołową gospodarką podziałał i na mnie. Dziś wstydzę się za te chwile słabości.
Wróciliśmy w r. ub. do Pelagii. Z otwartymi rękami przyjęli nas spółdzielcy na członków. A dziś?... Dziś jesteśmy szczęśliwi. Mąż pracuje jako oborowy, a ja mu pomagam Do naszego mieszkania wszedł dobrobyt. Nie, dla tego kto kocha rolę, nie ma lepszego życia jak w spółdzielni!
Przekonał mnie dobrobyt syna
Na mównicę wszedł 66-letni Grzegorz Szafrański z gromady Pyszków. Twarz pomarszczona lecz czerstwa. Oczy pełne ognia i radości.
— Chcę wam powiedzieć, moi drodzy, że wczoraj powitała u nas nowa spółdzielnia, do której przystąpiłem jako jeden z pierwszych. A co mnie przekonało?... Wizyta u mojego syna Teofila, który od dwu lat jest członkiem spółdzielni produkcyjnej Bilice, w woj. szczecińskim. I oto com tam stwierdził: tak jak przedtem, gdy gospodarzył indywidualnie na 8 ha Teofilowi było ciężko i źle, tak teraz powodzi mu się wspaniale.
Oświadczam tu z tego miejsca, że my w Pyszkowie, a jest nas 19, twardo staniemy przy naszej spółdzielni i nie damy jej rozbić kułakom, którzy przypuścili na nas już szturmy. To tylko powiem, że złamią zęby, i że wkrótce cała wieś pójdzie w nasze ślady!
Członek komitetu założycielskiego w gr. Kiki, ob. Woźniak oświadczył:
Dołożę wszelkich starań, aby u nas jeszcze przed Krajowym Zjazdem Spółdzielczości Produkcyjnej powstała spółdzielnia. I wzywam do współzawodnictwa z nami komitet zał. w gr. Karszew.
— W imieniu członków ZUZ Okup Wielki — mówił spółdzielca Tkaczyk — przekazuję zobowiązanie, że do końca roku zwerbujemy do naszej spółdzielni 8 ostatnich indywidualnych gospodarzy w naszej gromadzie.
— My spółdzielcy z Dzierlina — mówił ob. Pszczółkowski — zobowiązujemy się siewy wiosenne zakończyć w ciągu 5 dni oraz do końca roku podnieść hodowlę trzody o 50 procent.
Po podsumowaniu dyskusji przez ob. Bąkowskiego, I sekretarza KW — PZPR, zebrani przedstawiciele spółdzielni wybrali spośród siebie 27 delegatów na Krajowy Zjazd Spółdzielczości Produkcyjnej, a w liście do Prezesa Rady Ministrów Bolesława Bieruta i w rezolucji wytyczyli drogę swej działalności na rok bieżący.
Będą więc podnosić w swych zespołach uświadomienie polityczne, walczyć o wzrost plonów i hodowli, wszędzie stosować statutową dniówkę obrachunkową, popularyzować swoje osiągnięcia i pomagać przy zakładaniu nowych spółdzielni Czesław Mondrzyk.

Dziennik Łódzki 1957 nr 224

Więcej troski o zabytki ziemi łódzkiej
O tym, że PGR-owskie świnki zamiast w chlewach hodowano w pięknych salonach renesansowych pałaców, a komnatki zabytkowych zameczków obracano na magazyny buraków pastewnych, pisaliśmy już niejednokrotnie.
Z okazji Tygodnia Ochrony Zabytków zrobiliśmy teraz błyskawiczną podróż po województwie łódzkim i chcemy odpowiedzieć na pytanie: czy wiele zmieniło się w tej dziedzinie?
Odpowiedź nasza brzmi: Zmieniło się niejedno. (...)
A oto dalsze „kwiatki" z tej niwy: (..)
We Wrzącej (Sieradzkie) kierownictwo szkoły nie może powstrzymać dewastacji parku, niszczonego przez administratora resztówki, i t. d.
Uzasadnione jest więc narzekanie konserwatora zabytków przy Wojewódzkiej Radzie Narodowej J. Cieklińskiego, który stwierdza:
Uważam, że wciąż jeszcze tak społeczeństwo jak i czynniki administracyjne nie doceniają znaczenia, które mają dla kultury narodowej obiekty zabytkowe i odnoszą się obojętnie, a czasem nawet niechętnie do postulatów wysuwanych przez Wojewódzki Wydział Kultury".
Co jest jednak pocieszające? To, że poważnie wzrosły ostatnio sumy, przyznane przez państwo na konserwację i odbudowę obiektów zabytkowych.
Dzięki temu w województwie naszym odrestaurowano zamek w Uniejowie, pałac w Działoszynie, drewniane dwory w Wojszycach i Rzekach Wielkich, bramę Pałacu Prymasowskiego w Skierniewicach, obiekty z XVI wieku w Grębieniu i Łaszewie, dwa domy mieszczańskie w Łowiczu itp.
Na przyszły rok ze zwiększonych kredytów przyznanych przez państwo i SFOS, projektuje się odbudowę dalszych zdewastowanych obiektów, jak (...) drewnianego dworu w Jesionnej, zabytkowego lamusa w Brodni, zabytkowych kamienic w Łowiczu itd.
(...) Naszym zdaniem należałoby położyć większy nacisk na estetyczny wygląd również i innych historycznych miasteczek województwa jak Piotrków, Sieradz, Rawa. A jak to przeprowadzić? Nad tym zagadnieniem warto zastanowić się właśnie teraz, w "Tygodniu Ochrony Zabytków".

M. JAGOSZEWSKI

Dziennik Łódzki 1971 nr 134

W Łaszewie, pow. Wieluń z nie ustalonych jeszcze przyczyn spaliła się stodoła Walentego K. Straty ok. 60 tys. zł.

Dziennik Łódzki 1973 nr 91

W Łaszewie pow. Wieluń będący pod wpływem alkoholu Marian S. lat 38, trzykrotnie usiłował podpalić budynki teścia. Zawziętego piromana udało się upilnować, a teraz odpowiadać on będzie przed sądem. (kl)
_________________________________________________________________________________

Na Sieradzkich Szlakach 1996/4
_________________________________________________________________________________
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 komentarz:

  1. chciałbym, coś wiedzieć o byłych wójtach Mierzyc i wszystko o rodzinie Wójcików

    OdpowiedzUsuń