-->

wtorek, 28 maja 2013

Wola Łaska

Zajączkowski:
Wola Łaska  -pow. łaski
1) 1366 kop. z końca XVI w., Lib. priv. Lasc. f. 66-67: Ogrodzona - villa. W dok. dotyczącym kośc. w Łasku (v.) wym. O., z której dziesięciny pobierane dawniej przez kośc. w Sędziejowicach (v.) zostają przydzielone przez arcbpa kośc. w Łasku. 2) 1396 kop. z końca XVI w., Lib. priv. Lasc. f. 67-68; kop. z XIX w., TP 3344 f. 210: Wola Łaska - Wojciech z Krowicy, kasztelan lądzki, nadaje kośc. parafialnemu w Łasku łan ziemi zwany Źreb Dobrogostowski (v.) położony w W. Ł.
3) XVI w. Ł. I, 447-448: Wolya Laska-villa, par. Łask, dek. szadkowski, arch. uniejowski. 4) 1511-1518 P. 192: Volia Laska - par. jw., pow. szadkowski, woj. sieradzkie. 1552-1553 P. 238: Laska Wolia - jw. 5) XIX w. SG XIII, 790: Wola Łaska - wś, par. i gm. Łask pow. łaski.
Uwagi: O identyfikacji Ogrodzonej z Ł. W. por. przytoczony przez H. Rybusa (Archiwum kościoła w Łasku. „Ateneum Kapłańskie", t. 43, 1939, s. 291, przyp. 6) regest dok. z 1366 r. sporządzony w 1791 r. (Ogrodzona seu Wola Łaska).  

Taryfa Podymnego 1775 r.
Łaskonska, wieś, woj. sieradzkie, powiat szadkowski, własność szlachecka, 10 dymów.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Wola łaska, województwo Kaliskie, obwód Sieradzki, powiat Szadkowski, parafia Łask, własność prywatna. Ilość domów 14, ludność 115, odległość od miasta obwodowego 4.

Słownik Geograficzny:  
Wola Łaska,  wś i fol., pow. łaski, gm. i par. Łask. Wś ma 10 dm., 157 mk., 107 mr.; fol. 2 dm., 12 mk., 1170 mr. W r. 1827 było 14 dm., 115 mk. Na początku XVI w. łany km. dawały dziesięcinę pleb. w Łasku, który miał tu swój łan roli, ogród i łąki w ośmiu miejscach, między łąkami kmieci (Łaski, L. B., I, 448). W r. 1552 jest 16 osadników.

Spis 1925:
Łaska Wola, wś, pow. łaski, gm. Łask. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 26. Ludność ogółem: 161. Mężczyzn 68, kobiet 93. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 160, ewangelickiego 1. Podało narodowość: polską 161.

Wikipedia:
Wola Łaska-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminieŁask. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

1992 r.

 Gazeta Południowo-Pruska 1802

Do sprzedania. Gdy dobra w wydziale Przświetney Regencyi Kaliskiey w powiatach Szadkowskim i Lutomirskim sytuowane, Urodz. Antoniemu Wyganowskiemu należące, wolne szlacheckie, to iest: miasto Łask i do niego należące wsie, iako: Ostrow, Barycz, Rokitnica, Wiewiorczyn, Wierzchy, Wronowice, Orchow, Wesołka, Krzucz, Poleszyn, Stary Niewolka czyli Poleszyn średni część C. Wola Łaska część A. młyn Pułusznica i wieś Janowice, których wartość na summę 373,606 reis. tal. I dr. gr. 6 fen. sądownie iest wyrachowana, ad instantiam fisci z okazyi długu drogą subhastacyi publicznie plus offerenti sprzedane bydź maią. A przeto maiący chęć kupienia ich i będący zdolni do ich posiadania także będący w stanie ich zapłacenia, tym pismem zapozywaią się, aby na terminach dnia 3. Marca, 3. Junii i 3. Septembris 1802 zawsze o 10 godzinie rano przed konsyliarzem Regencyi Matuszką stanęli i podanie swoie oświadczyli, także spodziewali się, że na poźnieysze podanie po terminie ostatnim zważano nie będzie. Taxę tych dóbr w registraturze Regencyi tuteyszey i Regencyi Poznańskiey, tudzież w Kreys Justyc Kommissyi Piotrkowskiey żądaiący przeyrzeć może. W Kaliszu dnia 22. Septembris 1801.
Krolewska Południowo- Pruska Regencya.

Dziennik Powszechny 1835 nr 174

OBWIESZCZENIA HYPOTECZNE.
Sąd Pokoju Powiatu Szadkowskiego. Z powodu żądanej regulacyi nowej hypoteki: a) wiatraka z domem i gruntami we wsi Woli Łaskiej położonego, Adama i Agaty z Wesołowskich Weseli własnego, oraz zabezpieczenia summy złp. 1730, Salomei Sicińskiej należącej się; b) młyna na grobli pod miastem Łaskiem położonego, Jana Kokocińskiego własnego, tudzież zabezpieczenia summy złp. 2156 Szymonowi Kroczewskiemu winnej, uwiadamia interessentów, że takowa regulacya nastąpi w Sądzie tutejszym: co do litery a) dnia 10; co do litery b) d. 11 Września r. b. o godzinie 10 rano. Wzywa ich przeto, aby do takowej osobiście, lub przez pełnomocnika urzędownie i szczególnie na to umocowanego zgłosili się, żądania swe i wnioski do protokułu regulacyi podali, i w dokumenta prawa ich udowadniające opatrzyli się. Ostrzega ich oraz, że niezgłaszający się w terminie, podpadną skutkom prekluzyi, w art. 151 i 160 prawa o hypotekach z roku 1818 przepisanej. Jeżeliby właściciel nieruchomości wywołanej w terminie do regulacyi nie stawił się, tenże na żądanie któregokolwiek z interessentów na karę 10 do 50 złp. skazanym zostanie i podług art. 150 tegoż prawa, utraci wszelkie dobrodziejstwa prawne względem swych wierzycieli. Ogłoszenie decyzyi, jaka wskutek aktu regulacyi wydaną będzie, nastąpi tegoż samego dnia, na posiedzeniu publicznem Sądu tutejszego, i od tegoż dnia czas do odwołania się od niej upływać zacznie. Interessenci przeto bez dalszego wezwania, w tymże dniu ogłoszeniu jej przytomnymi być winni. w Szadku d. 21 Maja (2 Czerwca) 1835 r. Hałaczkiewicz, Pods.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1841 nr 114

(N. D. 2377.) Rejent Powiatu Szadkowskiego.
Zawiadamia publiczność, że stosownie do żądania Administratora majętności Łaskiej W. Edwarda Kręskiego, dnia 12 (24) Czerwca r. b. w biórze mojem w mieście Powiatowem Szadku odbywać się będzie publiczna licytacya na trzechletnie wydzierżawienie zaczynając od S. Jana Chrzciciela r. b. z dóbr majętności Łaskiej w Powiecie Szadkowskim Obwodzie Sieradzkim Gubernii Kaliskiej położonych :
1. O godzinie 10tej z rana folwarku Łask i Barycz z wsią zarobną tegoż nazwiska, gruntu i łąki Pałusznicy zwanej, oberży w mieście Łasku przed kościołem i kolumnie, propinacyi wszelkich trunków krajowych w mieście Łasku; w wsiach Wiewiorczynie, Baryczy, Woli Łaskiej i Kolumnie; w koloniach Anielinie, Utrata, Rokietnica, Teodory i Maurycego.
2. O godzinie 12tej w południe wsi Woli Łaskiej z folwarkiem tegoż nazwiska.
Chęć licytowania mających na czas oznaczony zaprasza. O warunkach tej dzierżawy w każdym czasie w biórze mojem i u Administratora dowiedzieć się można.
Szadek d. 28 Kwietnia (10 Maja) 1841 r.
Kajetan Szczawiński.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1848 nr 118

(N. D. 2505) Uwiadamia publiczność, że dobra ziemskie jako to:
1. Janowice z folwarkiem i wsią tegoż nazwiska z wiatrakiem i propinacyą w kolonii Jesionna oraz Hucie Janowskiéj z czynszami do kolonii tych przywiązanemi wydzierżawione będą na lat trzy od dnia 12 (24) Czerwca r. b. do tegoż dnia 1851 roku z zastrzeżeniem że czynsze z kolonii Wysieradz i Jesionna oraz Huty Janowskiej, wrazie zniesienia kontraków na przeszkodzie będących w dniu 8 (20) Czerwca r. b. w wrazie niezniesienia w temże dniu 1849. Co zaś do wydzierżawienia dóbr i propinacyi w pierwszym terminie.
2, Ostrów z folwarkiem i wsią tegoż nazwiska i—
3, wola Łaska w dniu 8 (20) Czerwca r. b.
4, folwark Łask z dworem z przychodami w mieście Łasku z folwarkiem i wsią zarobną Barycz oraz Wiewiorczyn z czynszami w kolonii Rokitnicy, Teodory, Utrata, papierni Orchowskiéj, kolonii Anielin, Maurycy, dochodami z cegielni, czynszami z młyna i Hamerni kolumna, przychodami targowego i mostowego, od synagogi miasta Łasku, czynszem z olearni w Wiewiórczynie, z wszystkich młynów wodnych w dobrach tych i propinacyą w mieście Łasku i innych nomenklaturach wrazie zniesienia kontraktów na przeszkodzie będących w dniu 8 (20) Czerwca r. b. a wrazie zniesienia w temże dniu 1849 r.
5, folwark Wronowice z wsią zarobną tegoż nazwiska z czynszami rybołóstwem na rzece w d. 9 (21) Czerwca 1848 r.
6, dobra Orchów i Wesołka z wsiami i folwarkami tegoż nazwiska w dniu 9 (21) Czerwca r. b. z rana o godzinie 10 wszystko położone w Okręgu Szadkowskim Powiecie Sieradzkim Gubernii Warszawskiej wydzierżawione zostaną na satysfakcyą procentów za lat dwa zaległych i trzeciego bieżącego w Kancellaryi Rejenta Okręgu Szadkowskiego Adama Łukaszewicza w mieście Szadku, roczna cena dzierżawna dóbr zajętych wynosić może a mianowicie dóbr ad 1, rs, 850; ad 2, rs. 750; ad 3, rs 800: ad 4, 3750; ad 5, rs 2250: ad 6, rs. 1350.
7, folwark Piotrowszczyzna z rudunkiem Pieńki do dóbr głównych Bronowa należący, w Okręgu Wartskim Powiecie Kaliskim Gubernii Warszawekiéj położony, rocznie około rs. 300, ceny dzierżawnej przynosić mogący, na lat 3 poczynając od dnia 12 (24) Czerwca r. b. do tegoż dnia 1851 r. w Kancellaryi Rejenta Okręgu Wartskiego Karola Trzaskowskiego w mieście Warcie w dniu 7 (19) Czerwca r. b. z rana o godzinie 10 wydzierżawiony zostanie.
J. Rojek Komor. Tryb. Kal.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1852 nr 111

(N. D. ...156*) Pisarz Trybunatu Cywilnego I. Instancyi Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Stosownie do art. 682 Kodexu Postępowania Sądowego, wiadomo czyni: iż na żądanie Edwarda Kręskiego dziedzica dóbr Masłowic, dawniej w m. Łasku Ogu Szadkowskim Gubernii Kaliskiej, a nateraz w dobrach Masłowicach Ogu Wieluńskim Gubernii Warszawskiéj mieszkającego , zamieszkanie prawne do tego interessu, w m. Kaliszu, u Jana Gowarzewskiego Patrona przy Trybunale tutejszym obrane mającego, w poszukiwaniu summy rs. 14624 k. 50 z procentem i kosztami, wyrokiem Trybunału tutejszego w d. 21 Maja (12 Czerwca) 1844 r. ocznie zapadłym, Edwardowi Kręskiemu, od SS rów Piotra Czołchańskiego zasądzonéj, aktem zajęcia przez Józefa Rojek Komornika Sądowego na gruncie dóbr Łask w dniach 2j14, 3j15, 4j16, 5j17, 6j18, 7j19, 9j21, 10j22, 11j23, 12j24, 13j25, 14j26, 16j28, 18j30 Października 1844 r. kontynuowanych, a w d. 2j14 Listopada t. r. ukończonym, zajęte zostały na przymuszone wywłaszczenie dobra ziemskie miasto ŁASK, składające się z miasta Łask, z folwarku Łask, oraz zabudowań dominialnych w temże mieście będących jakoto:
a) kuźni z wiazdem, pod N. 164 i ogródkiem obejmującym długości prętów 35, szerokości łokci 35, z placem pustym nu którym stajnia dawniej istniała, zawierającym długości łokci 68, szerokości 21 w ulicy Kowalskiéj Cyrk. 3 .
b) oberży pod Nr. 62 z stajnią wjezdną w ulicy Kościelnej z podwórzem.
c) placu pustego niezabudowanego bez numeru będącego w ulicy Piotrkowskiéj Cyrkule 3cim miasta Łasku położonego, zawierającego długości łokci 201, szerokości łokci 31 miary Warszawskiéj.
Młynów dominialnych szczegółowo w akcie zajęcia opisanych: z folwarku i wsi zarobnéj Woli Łaskiej, z folwarku i wsi zarobnéj Barycz, z folwarku i wsi zarobnéj Ostrowa, z folwarku i wsi zarobnéj Wiewiórczyna i pustkowia Anielin zwanego, niemniéj karczmy z stajnią wjezdną, kuźnią i innemi zabudowaniami w Kolumnie, z folwarku i wsi zarobnéj Wronowice, z folwarku i wsi zarobnéj Poleszyna starego, z folwarku i wsi zarobnéj Janowice, oraz wiatraka, z karczmy Oszczywilk i karczmy na Hucie Janowskiéj Wysieradz zwanéj, z folwarku i wsi zarobnéj Krzucza z folwarku i wsi zarobnéj Orchów, oraz z folwarku i wsi zarobnéj Wesołka. Z koloniów: a) Maurycy, b) Teodory, c) Utrata, d) Anielin e) Rokitnica i Jasionna z papierni Orchowskiéj, z młyna wodnego na Utracie, z młyna przy mieście Łasku, z młyna nowego do Wiewiórczyna należącego, z młyna w Baryczy i wiatraka w Woli Łaskiéj, z folusza na rzece Grabówce z młyna wodnego na Łęgu pod miastem Łask, oraz cegielni, z wszystkiemi przyległościami, użytkami i dochodami bez żadnego wyłączenia jednę hypotekę mające, w Okręgu Szadkowskim Powiecie Sieradzkim byłej Gubernii Kaliskiéj położone, trzy gminy to jest: jednę miasto Łask, drugą gmina Łask, i trzecię gminę Probostwo Łask stanowiące, sukcessorów Piotra Czołchańskiego i ich praw Nabywców jako to:
1. Zofii z Czołchańskieh Szantyrowéj wdowy, w wsi Orchowie.
2. Wiktoryi z Czołchańskich Łukasza Chmielińskiego żony, czyli obojga małżonków Chmielińskich w m. Łasku.
3. Maryanny z Czołchańskieh Tadeusza Rudnickiego żony, czyli raczej małżonków Rudnickich w Ogrodzimiu Ogu Szadkowskim.
4. Ewy z Czołchańskich Józefa Szałas małżonki, czyli raczej obojga małżonków Szałasów, w wsi Sulikowie Okręgu Lelowskim b. Gubernii Kieleckiej mieszkających.
5. Maurycego Czołchańskiego żołnierza wojsk Cesarko-Rossyłskich w m. Oremburgu Państwie Rossyjskim konsystującego, z głowy Wincentego Czołchańskiego przychodzącego, prawne i obrane zamieszkanie w m. Łasku mającego.
6. Józefy z Domżalskich Józefa Szaniawskiego żony, czyli raczej obojga małżonków Szaniawskich w Warszawie.
7. Józefa Szaniawskiego jako opiekuna Pelagii nieletniej Domżalskiéj, w Warszawie mieszkającego.
8. Elżbiety z Czołchańskieh Marcellego Brochockiego żony, czyli obojga małżonków Brochockich, w m. Grajewie Ogu Biebrzańskim Gubernii Augustowskiej mieszkających.
9. Seweryny Domżalskiéj panny doletniéj w Ujejscu Okręgu Lelowskim b. Guberni Kieleckiej mieszkającej.
10. Jakóba Oknińskiego jako praw nabywcy od Józefy z Czołchańskieh Kajetana Gzowskiego żony, czyli obojga małżonków Gzowskich i od Elżbiety z Rüdygerów Adama Kraszewskiego małżonki czyli obojga małżonków Kraszewskich we wsi Zabłociu Okręgu Siedleckim b. Gubernii Podlaskiej mieszkającego i zamieszkanie prawne obrane mającego.
11. Julii Czołchańskiéj panny doletniéj w Warszawie pod Nr. 2449 mieszkającej.
12. Konstantego Rekowskiego we wsi Żydowie Ogu kaliskim mieszkającego jako praw nabywcy od Władysława Czołchańskiego z głowy Wincentego Czołchańskiege do spadku przychodzącego. 13. Z głowy Tekli z Czołchańskich Rüdygerowéj, jako to:
a) Józefy z Rüdygerów Mielickiéj Augustyna Mielickiego żony, czyli obojga małżonków Mielickich, b) Ludwika, c) Karoliny, d) Karola rodzeństwa Rüdygerów prawne i obrane zamieszkanie, w m. Łasku i u Jana Szaniawskiego w Warszawie mających, oraz: e) Tekli Rüdyger panny doletniéj w m. Łasku zamieszkałej, a prawne zamieszkanie w Warszawie pod Nr. 2182 obrane mającej, wszystkich z własnych funduszów utrzymujących się, własne, obejmujące w sobie wedle pomiaru przez Geometrę Polkowskiego w roku 1823 sporządzonego, a przez Geometrę Teodora Krzyckiego sprawdzonego, włók 580, mórg 3 prętów 203 miary Nowo-Warszawskiéj w co wchodzi kontrawers z strony dóbr Orpelowa mórg 130 prętów kw. 96 zamujący, w szczególności zaś:
1. Miasto Łask z folwarkiem Łask, z młynem i cegielnią zajmuje mórg 1203 pr. 203, 2. Wola Łaska z kolonią, Teodory i Mauryców mórg 1465 pr. 244, 3. Orchów z papiernią i karczmą mórg 810 pr. 71, 4. Ostrów mórg 1607 pr. 8, 5. Barycz z młynem mórg 990 pr 224, 6. Wesołka mórg 274 pr. 18, 7. Wiewiórczyn z młynem okupnym mórg 819 pr. 287, 8, Utrata mórg 108 pr. 237. 9. Janowice z kolonią Jasionną oraz hutą szklanną Wysieradz zwaną i karczmą Oszczywilk mórg 3996 pr. 233, 10 Poleszyn stary mórg 1535 pr. 169, 11. Wronowice mórg 1467 prąt. 85, 12, Krucz z kolonią Anielin mórg 1921 pr. 126, 13. Holendry Rokitnickie mórg 1111 pr. 9, 14. Karczma Kolumna z Amernią mórg 118 pr. 89. razem jak wyżej włók 580 mórg 3 pr. 203, w którą to rozległość wchodzą bory i lasy, nieużytki oraz kontrowers powyż rzeczony, niemniej wody, drogi i grunta okupników.
Grunta w dobrach tych należą do II, III, IV, V, VI, i VII. klassy, łąki zaś są dwu i jednosieczne.
Oprócz téj rozległości, grunta do Probostwa w Łasku należące, zajmują hub 3 mórg 15 prętów kwadratowych 208 miary Nowo-Warszawskiej.
Nadmienia się, że z dóbr tych niegdy Piotr Czołchańeki odprzedał małżonkom Majerowiczom wieś Wierzchy obejmującą rozległości hub 47 mórg 21, prętów kwadr. 63 miary Magdeburskiej, lecz o tem wcale w Hypotece wzmianki nieuczyniono, jedynie o sprzedaży mórg 29 pr. 299 miary Chełmińskiej, i dla tego Komornik zastrzegł w akcie zajęcia dla Nowo-nabywcy odzyskanie ilości takowej, jednak bez zaręczenia z strony extrahenta.
W dobrach, tych jest okupna Hamernia, młyny wodne i wiatrak jeden,oraz papiernia.
W całych dobrach jest propinacya dominialna.
Włościan pańszczyznę robiących jest.
a) we wsi Wronowicach: półrolników 10; zagrodników 7, komorników 7,
b) we wsi Wiewiórczynie: półrolników 2, zagrodników 11, komorników 7,
c) w wsi Baryczy: półrolników 7, zagrodników 4, komorników 6,
d) w wsi Ostrowie: półrolników 5, zagrodników 10, komorników 6,
e) w woli Łaskiéj: półrolników 5, zagrodników 2, komorników 7,
f) w wsi Orchowie: półrolników 4, zagrodników 2, komorników 4,
g) w wsi Wesołce: komorników 10,
h) w wsi Janowicach: półrolników 3, zagrodników 15, komorników 8,
i) w wsi Krzuczu: półrolników 6, zagrodników 3, komorników 7,
k) w Poleszynie starym: półrolników 8, zagrodników 4, komorników 2, od których pańszczyzna, powinności, daniny i załoga w akcie zajęcia szczegółowo jest wyrażona.
Czynszownicy stali;
A. Na kolonii Maurycy.
1. Michał Czajkowski, 2. Szymon Wojtynek, 3. Józef Kazimierczak, 4. Wawrzyniec Stefańczyk, 5. Kazimierz Wojtynek, 6. Maciej Klos, 7. Stanisław Malinowski, 8. Marcin Hęciński 9, Antoni Grabarczyk, 10. Antoni Gabryończyk, 11. Józef Rogulski, 12. Leonard Kubicki, 13. Józef Golańczyk, 14 Walenty Łuzatka, 15. Piotr Pawelec, 16. Izydor Stefańczyk, 17. Wincenty Otocki 18. Marciu Pasternak, 19. Wawrzyniec Wójcik, 20. Tomasz Burszała, 21. Maryanna Kubicka, 22. Józef Skalski, 23. Tomasz Lawenda.

B. Na kollonii Teodory.
1. Maciej Bogacki, 2 Jan Szultz, 3. Wincenty Biegański, 4. Marcin Knal, 5. Józef Cieszka, 6. Jakób Grabski, 7. Stanisław Urbankowski, 8. Marcin Gajzler, 9. Michał Maciejewski, 10. Tomasz Sokołowski, 11. Bartło. Wierusiński, 12. Marcelli Garusiński, 13. Walenty Sulczewski, 14. Maciej Małecki, 15. Antoni Olejniczak, 16 Stanisław Urbankowski, 17. Łukasz Olejnik, 18. August Dymmel, 19. Walenty Brudzewski, 20. Paweł Trofalski, 21. Faustyn Janiszewski, 22. Kasper Urbankowski, 23. Gottfrid Gwis, 24. Gottlib Ginter, 25. Józef Olejnik, 26. Jan Chęciński, 27.Antoni Chęciński, 28. Bonawentura Maciejewski, 29. Wojciech Gajzler, 30. Andrzej Urbankowski, 31.Paweł Trofalski,32. Bogumił Dymmel, 33. Walenty Dwornik, 34. Jan Grocholiński, 35. Józef Płoski, 36. Floryan Gampe, 37. Franciszek Marcinkowski, 38. Franciszek Sztyngest.

C. Na kolonii Utrata:
1. Wiktor Jakóbowicz, 2. Habergrytz Jakób, 3. Arye Kratz, 4. Rajzler Rosler, 5. Aron Rapport, 6. Ludwik Nejman, 7. Franciszek Wesołowski, 8. Szymon Domański, 9. Felix Jabłoński, 10 Józef Różański, 11. Ludwika Krygerowa, 12. Lewek Senator, 13, Frydrych Bukowski, 14. Kazimierz Wolnicki, 15. Wilhelm Gazic, 16. Ejzyk Wojkowski, 17, Józef Nowakowski, 18. Jakób Pasternak, 19. Wincenty Karzydłowski, 20. Jante Wolfowa Szmulewicz, 21. Felicyan Karpiński, 22. Karol Mański, 23. Józef Koterski, 24. Mikołaj Brzustowski, 25. Salamon Markusfeld.

D. Na kolonii Anielin.
1. Jan Klim, 2. Jan Zieliński, 3. Frydrych Daitschman, 4. Samuel Klinicki stary, 5. Samuel Klinicki młody, 6. Wojciech Kirchen, 7. Bogumił Fechner, 8. Michał Guthertz, 9. Stanisław Jekel, 10. Józef Nowakowski, 11. Idzi Jańczyk, 12. Jakób Bielski, 13. Andrzej Solarski, 14. Franciszek Eberman, 15. Sobestyan Raczyński, 16. Mosiek Plewiński, 17. Mateusz Lewicz, 18 Jan Cieślewicz, 19. Karol Kokosiński, 20. Dorota Orlik, 21. Jan Wejchert, 22, Krystyan Dyderko, 23. Samuel Dyderko, 24. Wilhelm Szedler, 25. Marcelli Gorecki, 26. Ernest Kutzwege; 27. Gotfrid Dyderek, 28. Wojciech Bruk, 29. Samuel Bruk, 30. Rywe Habelok, 31. Mateusz Augustyniak, 32. Frydrych Delian, 33. Bogusław Bruk, 34. Michał Filipowicz, 35. Wilhelm Ulbrych, 36. Stanisław Zabłocki, 37. Michał Pietroski, 38. Walenty Michalak, 39. Jan Wolski, 40. Roch Zych, 41. Gottlib Klim, 42. Gottltib Greber, 43 . Samuel For, 44. Krystyan Zaif, 45. Bogumił Haneł, 46. Gottfrid Pusz, 47. Józef Joksz 43. Karol Wejchert, 49. Gottfrid Gaj, 50. Krystyan Frajer, 51. Stanisław Karczmarek, 52. Gottfrid Linke, 53. Piotr Raczyński, 54. Wojciech Fechner, 53. Krystyan Toć, 56. August Kurtzweg, 57. Gottfrid Kurtzweg, 58. Franciszek Grabski, 59. Karol Ulbrych; 60. Frydrych Wegner, 61. Tomasz Paliński, 62. Bogumił Bloch, 63. Jan Kamiński, 64. Józef Otuski, 65. August Hein, 66. Grzegorz Cerber, 67. Jan Soliński.

E. Na kolonii Rokitnica:
1. Franciszek Edert, 2. Daniel Klich, 3. Teodor Malinowski, 4. Andrzej Bukowski, 5. Wojciech Srodka, 6. Franciszek Rzyskoski, 7. Łukasz Guzicki, 8. Krystyan Obst, 9. Gottfrid Fust, 10. Jan Dybka, 11. Frydrych Obst, 12. Karol Obst, 13. Jan Majzner, 14. Michał Fintz, 15. Krystyan Ginter, 16. Antoni Klich, 17. Michał Krajda, 18. Jakób Obst, 19. Michał Wał, 20. Wojciech Kuchler, 21. Franciszek Fintz, 22. Wojciech Kuchler, 23. Jan Pawelec, 24. Filip Pawelec, 25. Andrzej Walczak, 26. Wojciechu Dziedziczak, 27. Wdowa Lowiza Cytyer, 28. Wojciech Bożek, 29. Bogumił Gwis, 30. Walenty Szczepański, 31. Bugumił Majszatz, 32. Samuel Pogorel, 33. Gottfrid Pogorel, 34. Łukasz Krakoski, 35. Jan Wał. 36. Marliza Zygmuntka, 37. Michał Harman, 38. Frantz Weber, 39. Izydor Filipiec, 40. Andrzej Klich, 41. Daniel Klich, 42. Marcin Klich, 43. Wojciech Przybylski, 44. Karol Cimmerman, 45. Jan Krajda, 46. Tomasz Stramski, 47. Krysztof Derfer, 48. Gottlib Kurtzmanowski, 49. Bogusław Szyler, 50. Bartłomiéj Sztramski, 51, Karol Gwis, 52. Wojciech Biegański, 53. Bonawentura Sapala, 54. Józef Maciejowski, 55. Karol Pogorel, 56. Krystyanna Pogorel wdowa, 57. Józef Smielowski, 58. Ignacy Smielowski, 59. Michał Leler, 60. Bogumił Gus, 61. Wojciech Kurtzweg, 62. Stanisław Sztyngest, 63. Gottfrid Gitter, 64. Józef Rozwąż,65. Michał Biegański, 66. Samuel Klich, 67. Johann Gottfrid Szwienitz,68. Ludwik Kaźmirowski,69. Jakób Kaus, 70. Krysztof Kurtzmanowski, 71. Wilhelm Otto, 72. Józef Szoska, 73. Ernest Kipert, 74. Bogumił Gucz, 75. Frydrych Gucz, 78. Józef John, 77. Jakób Słomczyński, 78. Ludwik Kolof, 79. Krysztof Szultz, 80. Wilhelm Szultz, 81. Racz Gottfrid, 82. Marcin Sztyngest, 83. Daniel Jedliński, 84. Bogusław Einglichart, 85, Frydrych Binter, 86. Karol Lejdenfrost, 87. Dawid Gutman, 88. Frydrych Redlów, 89. Bogumił Szpald, 90. Gottfrid Klich, 91. Felix Krajda, 92. Łukasz Woźniak, 93. Samuel Macanke, 94. Frydrych Szultz, 95. Bogusław Kraft, 96. Józef Mentzel, 97. August Szultz, 98. Łukasz Gazycki, 99. Daniel Fendler, 100. Tomasz Guzycki.

F. Na kolonii Jasionna:
1. Jan Medyński, 2. Jan Kosiński. 3. Józef Magnuski, 4. Marcin Gejsler, 5. Jan Piochtak, 6. Ignacy Nowicki, 7. Józef Wartalski, 8. Maciej Wartalski, 9. August Albrecht, 10. Józef Entrycht, 11. Andrzej Hennig, 12. Hennig Mergel, 13. Piotr Wajt, 14. Gotlob Mantaj, 15. Marcin Joksz, 16. Józef Langer, 17. Wilhelm Biler, 18. Bogumił Joksz, 19. Daniel Elhmann, 20. Krystyan Nejmann 21. Jan Friedenberger, 22. Krysztof Kaus, 23. Wojciech Biedak, 24. Antoni Nowicki, 25. Wojciech Nowicki, 26. Jan Gejzler, 27. Frydrych Frankowski, 28. Ludwik Wietzke, 29. Michał Grams, 30. Wojciech Cimmermann, 31. Stanisław Cimmermann, 32. Daniel Frankowski, 33. August Jeszke, 34. Daniel Binder, 35. Bogumił Rosiński, 36. Jakób Prokopiński, 37. Franciszek Sztyller, 38. Mateusz Wartalski, 39. Jakób Tuzikiewicz, 40. Andrzéj Sempolski.

Jak niemniéj: 1. Proczyński Jakób w Łęgu pod Łaskiem, 2. Synagoga miasta Łasku, 3. Wojciech Mański, 4. Wojciech Gedel w Baryczy, 5. Antoni Wasiwicz na osadzie Kolumna, 6. Andrzéj Krauze, 7. Paweł Więckowski i 8. Edward Kühn, 9. Ludwik Magnuski z Wronowic, 10. Aniela Bielawska z huty Janowskiéj i Wysieradz, 11. Jan Riter Michał Jeszke, 12. Adam Wesoły w Woli Łaskiéj.

Czynszownicy niestali:
1. Stanisław Grabski na folwarku Łask, 2. Karól Teraszkiewicz na folwarku Wronowice, 3. Jan Szultz w Wiewiórczynie, 4. Józef Krysztofowicz w Orchowie, 5. Ignacy Nawrocki w Janowicach, 6. Fryderyk Szulc w Wiewiórczynie, 7. Starozakonny Mosiek Szmulowicz w mieście Łasku, 8. Daniel Rygert w Janowicach, 9. Jan Sieciński w Ostrowie, 10. Bartłomiej Skonieczny w Woli Łaskiej, 11. Tomasz Jagodziński w Krzuczu 12. Stanisław Kowalczyk w Poleszynie starym, 13. Piotr Pochocki i Franciszek Maciejewski.
Dzierżawcy Dóbr są następni:
Dobra Janowice z przyległościami dzierżawi Walenty Kęszycki za summę rs. 921 kop. 2.
Dobra Ostrów z przyległościami i Orchów, Maciej Szulmirski za summę rs. 968.
Dobra Wolą Łaską, Mateusz Bardzki za summę rs. 391 kop. 50, którym kontrakty z d. 24 Czerwca 1847 r. exspirują, zaś
Miasto i folwark Łask, wieś Barycz, Wesołkę, Wronowice, Wiewiórczyn z przyległościami i propinacyą w mieście Łasku i na wszystkich koloniach prócz Jasionny i Wysieradza dzierżawi Tomasz Kanigowski za summę rs. 4805 k. 75, pod nieustąpieniem z dóbr z powodu należących mu się pretensyi kontraktami urzędowemi zastrzeżonych.
Dobra Krzuca zostają w zastawnej posessyi Ansperty z Badeńskich Rogolińskiej w procencie od summy złp. 45000, która też dobra poddzierżawiła na lat 6 do 24 Czerwca 1850 r. Wincentemu Zaborowskiemu, nakoniec.
Dobra Poleszyn stary są również w zastawnej possessyi Antoniego Kurczewskiego w procencie od summy 52000 złp.
Porządki gruntowe w gorzelni na folwarku Łaskim:
1) Garniec miedziany z pokrywą i szrubą obejmujący garncy 201, 2) wąż do niego ważący funt. 180.
W browarze: 3) kilsztok do chłodzenia piwa, 4) kocioł miedziany obejmujący garncy 200, 5) kadzie dwie z których każda ma po dwie obręcze żelazne.
W młynie na Utracie: 1) kosze 2, 2) kamienie 4, 3) skrzynie 2, 4) pułskrzynki 2, 5) łubia 2, 6) obręczy żelaznych na wale 6, 7) na drugim wale takimże obręczy 4, 8) na dwóch cewiach obręczy żelaznych 4, 9) pytli starych 5, 10) żuberki 2, 11) cwierci 2, 12) garniec żelazny 1, 13) copów 4.
W foluszu: 1) na wale obręczy żelaznych 6, 2) kocioł miedziany do warzenia wody 3) stęporów 10, 4) copów 2.
Porządki od piły z Kolumny w miejscu której dziś exystuje okupna Amernia:
1) Jedna piła żelazna duża, 2) korba żelazna z copem takimże, 3) dwa сору grube a drugie dwa mniejsze od wała, 4) kółka drewniane z cywiem, na którym dwie obręcze i korba żelazna, 5) pasów żelaznych sztuk 19, 6) klorenków* sztuk 3.
Na wiatraku w Janowicach: kamieni do mielenia gruntowych dwa.
Zabudowania dworskie i wiejskie w akcie zajęcia szczegółowo opisane jest kilka murowanych, a wreszcie z drzewa budowane; bardzo mało w średnim a więcej w złym stanie zostają.
Akt zajęcia zwyz z daty powołany, w jednej kopii Kasprowi Bieńkowskiemu jako ustanowionemu Dozorcy, w drugiej Karólowi Kranas Burmistrzowi miasta Łasku, na ręce Maxymiliana Mazurowskiego Ławnika Kassyera, a w trzeciej Janowi Toczkiewiczowi Wójtowi gminy Łask, w czwartej Xiędzu Józefowi Kamińskiemu Wójtowi gminy Probostwa Łaskiego, w piątej Fabianowi Uziembło Pisarzowi Sądu Pokoju Ogu Szadkowskiego w d. 13 (25) Listopada r. 1844 wręczony, następnie w Kancellaryi Ziemiańskiej b. Gubernii Kaliskiej w księdze wieczystej dóbr majętności Łask z przyległościami w d. 17 (29) Listopada 1844 r. podany, a w księdze zaregestrowań Trybunału tutejszego w d. 4 (16) Grudnia 1844 r. wpisany został.
Warunki licytacyi i sprzedaży dobr tych wraz zbiorem objaśnien w biurze Pisarza Trybunału i u popierającego przedaż Patrona Jana Gowarzewskiego każden z interessentów przejrzeć może, podług których sprzedaż dóbr tych odbywać się będzie na audyencyi publicznej Tryb. Cyw. I. Instan: Gub. Warszawskiej w m. Kaliszu.
Pierwsze ogłoszenie warunków licytacyi i przedaży na audyencyi tegoż Trybunału w d. 16 (28) Lutego 1845 r. o godzinie 10 z rana nastąpiło, drugie w d. 2 (14) a trzecie w d. 16 (28) Marca t. r. 1845 odbyło się, gdzie popierający przedaż Edward Kręski za dobra Łask z wzelkiemi przyległościami złp. 990482 gr. 8, czyli rs. 148572 k. 34 podał, poczem termin do temczasowego dóbr tych przysądzenia na d. 15 (27) Maja 1845 r. na godzinę 10 z rana na audyencyi Tryb. Cyw. Gub. Warszawskiej w Kaliszu oznaczony został. Przed tym terminem temczasowego przysądzenia zapadł na skutek wniosku incydentalnego Maryanny z Czołchańskich Tadeusza Rudnickiego żony czyli małżonków Rudnickich, Wiktoryi z Czołchańskich Łukasza Chmielińskiego żony czyli małż. Chmielińskich, Pelagii Heleny dwóch imion Domżalskiej i Zofii z Czołchańskich 1. voto Szautyrowej, 2. voto Leona Potockiego żony czyli małż. Potockich w Tryb. Cyw. Gub. Warsz: w Kaliszu w d. 12 (24) i 14 (26) Maja 1845 r. naprzeciw Extrahentowi subhastacyi wyrok, którym w samej sprawie zajęcie dóbr Łasku z przyległościami na rzecz Edwarda Kręskiego dopełnione a wywłaszczenie dóbr rzeczonych na celu mające zniesiono, i na skutek tego to wyroku nie przyszedł termin temczasowego przysądzenia na powyższy dzień oznaczony do skutku.
Na skutek założonej od wyroku tego appellacyi, zapadł znów w Sądzie Appellacyjnym Królestwa Polskiego d. 16 (28) Lipca 1846 r. między wzmiankowanemi stronami wyrok, którym wyrok Tryb. Cyw. Gub. Warszawskiej w Kaliszu w dniach 12(24) 14 (26) Maja 1845 r. zapadły uchylono i dalszego popierania działań w drodze postępowania subhastacyi w przedmiocie sprzedaży dóbr Łasku dopuszczono, wyrok ten wydanym z stał z rygorem temczasowej exekucyi.
Nadmienić jednak wypada, że przy wprowadzeniu sprawy w Sądzie Appellacyjnym Obrońca Extrahenta Edwarda Kręskiego wieś Wierzchy z pod sprzedaży wyłączyć zadeklarował, po wręczeniu Owego ostatniego wyroku w Sądzie Appellacyjnym zapadłego a d. 8 (20) Sierpnia r. b . stronom interessowanym, wydał Tryb. Cyw. Gubernii Warszawskiej w Kaliszu na illacyą Edwarda Kręskiego w d. 13 (25) Sierpnia 1846 r. wyrok którym do temczasowego przysądzenia dóbr Łasku w drodze przymuszonego wywłaszczenia termin na d. 1 (13) Października r. 1846 oznaczono.
W skutek więc tego wyroku Tryb: Cyw. Gub. Warsz: w Kaliszu z illacyi zapadłego, oznacza się niniejszem termin do temczasowego przysądzenia dóbr Łasku w drodze przymuszonego wywłaszczenia na przedaż wystawionych na d. 1 (13) Października r. 1846 na godzinę 10 z rana na audyencyi Ps. Tryb. Cyw. I . Jnst. Gub. Warsz: w Kaliszu, w temze mieście Kaliszu w Pałacu Sądowym przy ulicy Józefina sytuowanym posiedzenie swe odbywającego, odbyć się mający.
Powtarza się że extrahent subhastacyi Edward Kręski podaje za te dobra złp. 990482 gr. 8, czyli rs. 148572 k. 34 w List. Zast. z właściwemi kuponami. W końcu nadmienią się, że odtąd działać będzie w miejscu dotychczas popierającego postępowanie subhastacyjne Jana Gowarzewskiego, Karól Rózdejczer Patron przy Tryb. Cyw. Gub. Warszawskiej w Kaliszu i że Extrachent subhastacyi Edward Kręski u tegoż Patrona Karola Rozdejczer w Kaliszu z Urzędu zamieszkałego obiera sobie zamieszkanie.
Nareszcie czyni się i ten dodatek, że extrachent subhastacyi Edward Kręski przestawszy być Administratorem dóbr Łasku na mocy wyroku w IX. Departamencie Rządzącego Senatu w dniach 3 (15) 4 (16) 7 (19) 8 (20) Maja 1846 zapadłego, przeniósł swe mieszkanie do dziedzicznych dóbr Masłowice w Ogu Wieluńskim położonych.
W terminie temczasowego przysądzenia dóbr Łask z przyległościami Karolowi Rozdejczer Patronowi za summę rs. 148573 w gotowiźnie temczasowie przysądzone zostały, a termin do ostatecznego przysądzenia onych na d. 14 (26) Listopada r.1846 godzinę 10 z rana na audyencyi Trybunału tutejszego oznaczono.
Termin powyższy do ostatecznego przysądzenia dóbr Łasku na d. 14 (26) Listopada 1846 r. oznaczony, niemógł przyjść do skutku dla następnych sporów:
1. Że wyrokiem Rządzącego Senatu d. 28 Września (10 Października) 1846 r. zapadłym odebranym został, wyrokowi Sądu Appellacyjnego d. 16 (28) Lipca 1846 r. wydanemu rygor temczasowej exekucyi.
2. Że Rządzący Senat Wyrokiem dopiero w d. 25 i 27 Listopada (7 i 9 Grudnia) 1846 zapadłym wyrok Sądu Appellacyjnego d. 16 (28) Lipca 1846 r. wydany w ten sposób zmienił, iż zajęcie nа przymuszone wywłaszczenie dóbr Łasku aktem Komornika Rojek w d. 2 (14) Października 1844 r. rozpoczęte, a w d. 2 (14) Listopada t. r. ukończone, na rzecz Edwarda Kręskiego dopełnione, jedynie co do wsi Wierzchy unieważnił, z resztą wyrok Sądu Appellacyjnego zatwierdził.
3. Że z powodu wniesionego przez Maryannę z Czołchańskich Rudnicką, Zofią z Czołchańskich Potocką, Wiktoryą z Czołchańskich Chmielińską i Pelagią Domżalską w terminie temczasowego przysądzenia sporu incydentalnego, który wyrokiem Trybunału Cywilnego Gubernii Warszawskiej w Kaliszu przed samem odbyciem d. 1 (13) Października 1846 terminu temczasowego przysądzenia został oddalonym, Sąd Appellacyjny Królestwa Polskiego wyrokiem d. 29 Października (10 Listopada) 1846 r. zapadłym wyrok Trybunału Kaliskiego w terminie temczasowego przysądzenia wydany uchylił, a tem samem odbycie przygotowawczego przysądzenia dóbr Łasku za nieważne uznał i dalsze popieranie przymuszonego wywłaszczenia tychże dóbr aż do skutku skargi przez wyżej wzmiankowane SSorki niegdy Piotra Czołchańskiego od wyroku Sądu Appellacyjnego z d. 16 (28*) Lipca 1846 przed Rządzący Senat wyniesionej wstrzymał.
4. Że nareszcie dopiero Wyrokiem Rządzącego Senatu dnia 15 (27) Kwietnia 1847 r. wydanym uchylonym został Wyrok Sądu Appellacyjnego z d. 29 Października (10 Listopada,) 1846 r. a potwierdzonym wyrok Tryb. Cyw. Gub. Warsz, w Kaliszu z d. 1 (13) Paź. 1846 r. to jest odbycie terminu temczasowego przysądzenia w swej mocy utrzymanem.
Po takich tedy wyrokach i uprzątnięciu wszelkich przeszkód wyznaczony został wyrokiem Trybunału Cywilnego Gubernii Warszawskiej w Kaliszu; dnia 15 (27) Maja 1847 r. z illacyi zapadłym terminu do ostatecznego przysądzenia na d. 27 Czerwca (9 Lipca) 1847 r.
W końcu czyni się wyraźna wzmianka, że Wierzchy, jako wyjęte z pod zajęcia, nie będą należały do licytować się mających przyległości dóbr Łasku; a prócz tego że w posiadaniu dzierżawnem folwarku Łask z dworem zwanym Zamek, folwarku Barycz i Wiewiorczyn, z czynszami daninami i osepami od samych włościan рrzуpadającemi z propinacyą w M. Łasku oberżą przed kościołem propinacyą na Kolumnie, Anielinie, Utracie, Rokitnicy, Teodorach i Maurycy, znajduje się na teraz Ludwik Lipowski z mocy kontratku d. 20 Czerwce (2 Lipca) 1844 r. między Józefem Szaniawskim w imieniu własném, jako opiekunem nieletnich Domżalskich i pełnomocnikiem niektórych sukcessorów po niegdy Piotrze Czołchańskim przed Rejntem Okręgu Szadkowskiego Szczawińskim zeznanym do Sgo Jana Chrzciciela 1847 r. prolongowanego, do Sgo Jana Chrzciciela 1849 r. kontraktem między temiż osobami w d. 25 Listopada (…* Grudnia) 1844 r. przed Pisarzem Aktowym Królestwa Polskiego Tomaszem Rudnickim zeznanym, że nareszcie wyexmitowani z dobr Łasku łącznie z byłym administratorem Edwardem Kręskim w końcu miesiąca Lipca 1846 r. dzierżawcy Walenty Kęszycki, Maciej Sulmierski, Mateusz Bardzki i Tomasz Kanigowski dotąd służących im dzierżaw na powrót nie objęli.
Licytacya rozpocznie się od summy rs. 148673.
Dnia 21 Сzerwca (9 Lipca) 1847 r. nie przyszedł termin ostatecznego przysądzenia do skutku z przyczyny, że wyrokiem d. 23 Czerwca (5 Lipca) 1847 r. w Sądzie Appellacyjnym Królestwa Polskiego zapadłym, nakazano sporządzenie taksy dóbr Łasku. Wyrok ów Sądu Appellacyjnego takiej tylko uległ zmianie, iż wyrokiem IX. Departamentu Radzącego Senatu z d. 13 (25) Października 1847 r. relacyą biegłych na to naznaczono ,,czy rewizja taksy w r. 1824 sporządzona, odpowiada obecnemu stanowi rzeczy i czy wartość dóbr w tej rewizyi wynaleziona jest obecnie wyższą?” .
Podług relacyi tej przez biegłych Franciszka Kosińskiego, Тоmaszа Borzędzkiego i Władysława Suchorskiego, w r. 1849 wygotowanej i do biura Pisarza Tryb. Cyw. Gub. Warszawskiej w Kaliszu złożonej, wynosi wartość dóbr Łasku z przyległościami z wyłączeniem wsi Wierzchów rs. 230006 k. 18 rozpocznie się więc licytacya od summy rs. 153337 czyli złotych polskich 1,022246 groszy 20.
Od Sgo Jana Chrzciciela 1849 r. do Sgo Jana Chrzciciela 1852 r. wydzierżawione zostały dobra Łask z przyległościami przez Towarzystwo Kredytowe Waleryanowi Zagrodzkiemu, a ten poddzierżawił je w oddziałach różnym osobom.
Wyrokiem dnia 11 (23) Maja 1850 r. w Trybunale Cywilnym Gubernii Warszawskiej w Kaliszu z illacyi zapadłym, wyznaczony został termin do ostatecznego przysądzenia na d. 23 Czerwca (5 Lipca) 1850 r. o godzinie 10 z rana w miejscu zwykłych posiedzeń Trybunału Cywilnego Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Przed terminem do ostatecznego przysądzenia na d. 23 Czerwca (5 Lipca) 1850 r. naznaczonym, wystąpili małżon. Rudniccy Potoccy, małż. Chmielińscy i Pelagia Domżalska na przeciw Edwardowi Kręskiemu z dwoma sporami incydentalnemi, a mianowicie z pierwszym o unieważnienie postępowania subhastacyjnego, po terminie temczasowego przysądzenia dokonanego, tudzież o uchylenie sporządzonej taxy i nakazanie nowej, zaś z drugim o wstrzymanie odbycia terminu ostatecznego przysądzenia aż do prawomocnego rozsądzenia sporów o taxę zachodzących.
Co do pierwszego oddaleni zostali w zupełności Incydentalnie skarżący wyrokami trybunału Kaliskiego daty 7 (19) 8 (20) Сzerwcа 1850 r. Sądu Appellacyjnego daty 14 (26) 16 (28) Czerwca 1851 r. i Rządzącego Senatu Departamentu IX. daty 29 Stycznia (10 Lutego) 30 Stycznia (11 Lutego) 1852 r. tak iż obecnie pod względem zasady do odbycia licytacyi w terminie ostatecznego przy sądzenia rzecz stanowczo i ostatecznie jest rozstrzygniętą, a co do drugiego oddalono w prawdzie również incydentalnie skarżących wyrokiem Trybunału Kaliskiego daty 23 Czerwca (5 Lipca) 1850 r. lecz wyrokiem Sądu Appellacyjnego daty 15 (27) Czerwca 1881 r. uchylono ów wyrok Trybunału Kaliskiego i postanowiono, że ostateczne przysądzenie dóbr Łasku przed rozsądzeniem sprawy o detaxacyą dóbr miejsca mieć niemoże.
Lubo więc Edwardowi Kręskiemu służyłoby jeszcze prawo odwołania się do wyroku Sądu Appellacyjnego daty 15 (27) Czerwca r. 1851 do Rządzącego Senatu i domaganie się aby wyrok Trybunału Kaliskiego daty 23 Czerwca (5 Lipca) 1850 r. zasądzający mu dobra Łask z wszelkiemi przyległościami za summę 166000 rs. ostatecznie na własność w swej mocy był utrzymanym: przecież postanowił Edward Kręski poprzestać na owym wyroku Sądu Appellacyjnego i postarać się o nowу termin do odbycia ostatecznego przysądzenia. Wyrokiem tedy dnia 30 Kwietnia (12 Maja) 1852 r. w Trybunale Kaliskim z illacyi zapadłym, wyznaczony został termin do ostatecznego przysądzenia dóbr Łasku z wszelkiemi przyległościami i przynależytościami na d. 18 (30) Czerwca 1852 r: o godzinie 10 z rana w miejscu zwykłych posiedzeń Trybunału Cywilnego Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Kalisz d. 30 Kwietnia (12 Maja) 1852 r.
Wojciech Śliwiński.

*nieczytelne

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1859 nr 56

(N. D. 1163) Pisarz Sądu Pokoju Okręgu Szadkowskiego.
Z powodu nastąpionej śmierci: 
2. Adama Wesołego współ-właściciela młyna w Woli Łaskiej.
3. Salomei Sicińskiej wierzycielki summy złp. 1730 na nieruchomości poprzednio wymienionej w dziale IV, N. 1 zapisanej.
(…) toczy się postępowanie spadkowe, do ukończenia którego wyznacza się termin na dzień 7 (19) Września r. b. w którym strony interessowane zgłosić się winny do Sądu pod prekluzyą.
Szadek d. 24 Stycznia (5 Lutego) 1859 r.
Radca Honorowy, Sadowski.

Dziennik Warszawski 1866 nr 278

(N. D. 7687) Sąd Policji Poprawczej Wydziału Piotrkowskiego.
Wzywa wszelkie władze tak Cywilne jako i Wojskowe nad porządkiem i bezpieczeństwem w Kraju czuwające aby Michała Bielańskiego gospodarza rolnego we wsi Wola Łaska zamieszkałego, a przed wymiarem sprawiedliwości ukrywającego się i z pobytu niewiadomego, bacznie śledziły, i w razie ujęcia Sądowi tutejszemu lub najbliższemu transportem odstawiły.
Piotrków d. 17 (29) Listopada 1866 r.
Sędzia Prezydujący,
Asesor Kolegialny, Chmieliński.

Kurjer Warszawski 1871 nr 27

E — We wsi Woli Łaskiej w dniu 11 kwietnia roku zeszłego przed północą, zastrzelono w ogrodzie
dworskim ubogiego, dobrej konduity mularza Koprowskiego.
Wystrzał słyszeli niedaleko mieszkający szwagier i siostra Koprowskiego, Firasiewicze, tudzież Sieczkowie, a nadto Firasiewicz posłyszał krzyk: „Ratujcie! Ciszewski zabił.... Ciszewski zabił.”
Gdy w skutek strzału i krzyku Firasiewicz wybiegł z żoną z domu, znalezli Koprowskiego leżącego na ziemi, tamującego sobie rękami krew obficie z rany w piersiach płynącą. Umierający zdołał tylko wyrzec, że dwóch ludzi go napadło i że chwytali go za odzienie, gdy zaś uciekał, wystrzałem został powalony. To było jedyne wyznanie, jakie można było przed zgonem z niego wydobyć.
Firasiewicze zauważyli ślad 3 ch zbrodniarzy zbiegłych przez płot na pole, za któremi pies szczekał. Podejrzenie w skutek tego przedewszystkiem padło na leśniczego Ciszewskiego, a przywołany strażnik ziemski Borczyk, natychmiast udał się do Ciszewskiego. Znalazł go w łóżku, opodal stały buty świeżo zabłocone i dubeltówka szrutem nabita, z jedną lufą świeżo wystrzeloną; na stole zaś leżała torba ze szrutem. Ciszewski zapytany przez strażnika, zeznał że był w lesie na stróży, niedawno powrócił i tam strzelał do jastrzębia, którego chybił.
Sąd zawiadomiony o tym wypadku, zjechał na grunt i znalazł, że Koprowski padł o 30 kroków od szopy w ogrodzie, gdzie nocował, że miał jednę ranę dużą i dwie małe, pochodzące od naboju szrutem, którego trzy ziarnka wewnątrz ciała znaleziono. Przy rozpatrywaniu miejsca zbrodni zauważono ślady butów, z których jedne pozostawiły odcisk bardzo charakterystyczny, gdyż widocznem było, że posiadały podkówki i łatkę na podeszwie. Przyniesione buty Ciszewskiego zupełnie odpowiadały znalezionym śladom a tłomaczenie się jego, że dnia wypadku polował
przed wieczorem na słomki, obok faktu, że prócz niego nikt we wsi nie posiadał broni palnej, rzuciły na niego silne podejrzenie, w skutek czego przyaresztowanym został.
Podczas prowadzenia śledztwa i poszukiwania współwinnych, Ciszewski usprawiedliwiał się świadkami, że przed wieczorem strzelił do jastrzębia, że nocował w domu, że przed strażnikiem mówiąc o pilnowaniu lasu popełnił kłamstwo, wreszcie utrzymywał, że podobieństwo butów jego do znalezionych śladów, jest tylko przypadkowem.
Urząd Lekarski i fabrykant broni Jakubowski na zasadzie porównań wagi i kształtu szrutu znalezionego w ranie ze szrutem znalezionym w lufie i w torbie, wydali jednozgodną opinję, iż szruty te nie zgadzały się z sobą i były różnego kalibru, nadto dobra konduita i brak wszelkich powodów do popełnienia zbrodni przemawiały za uwolnieniem trzymanego w więzieniu Ciszewskiego.
W takim stanie rzeczy trzech włościan ze wsi Woli Łaskiej doniosło wójtowi gminy, że sąsiad ich Jeliński wyznał im, że on wraz z Michałem Śrótką i Władysławem Nawrockim popełniali kradzieże ze spichrza dworskiego i podczas jednej kradzieży Nawrocki zabił Koprowskiego.
Zawezwany Jeliński zeznał, że gdy jedna kradzież nie udała się z powodu, iż psy szczekaniem swojem zdradziły wspólników, wtedy Nawrocki wziął fuzję i wraz ze Śrótką weszli do ogrodu, jego zaś pozostawili obok na stróży; Śrótka namacał w szopie śpiącego człowieka, który zbudzony wyskoczył do nich i wtedy Nawrocki doń strzelił, poczem zbrodniarze uciekli, lecz na drugi dzień dowiedzieli się o śmierci Koprowskiego.
Zeznanie takie wsparte innemi dowodami, jak wynalezieniem karabinka ukrytego przez Nawrockiego, niemożnością wyrachowania się jego z czasu spędzonego w chwili zabójstwa, posiadanie butów zupełnie odpowiednich śladom znalezionym w ogrodzie i t. d. zupełnie przeświadczyły o winie Nawrockiego i wspólnictwie Śrótki i Jelińskiego.
Okoliczności tak zebrane, posłużyły do uwolnienia z pod zamknięcia Ciszewskiego, który zbiegiem nieszczęśliwych poszlak niewinnie zatrzymanym był przez parę miesięcy.
Ciekawa ta sprawa sądzoną była przedwczoraj przez tutejszy Sąd Kryminalny który przedewszystkiem wyrzekł zupełną niewinność Adama Ciszewskiego.
Władysława Nawrockiego za zabójstwo wśród usiłowania kradzieży z art. 930 i innych K. K G i P. na pozbawienie wszelkich praw i zesłanie do robót ciężkich na lat 10, a następnie na osiedlenie na zawsze w Syberji, zaś Michała Śrótkę i Jana Jelińskiego za usiłowanie kradzieży na oddanie do poprawczych rot aresztanckich: pierwszego przez lat dwa, drugiego przez rok 1, miesięcy 6, licząc dwom ostatnim czas zatrzymania w toku śledztwa, skazał.

Urząd Prokuratora podczas sądzenia, reprezentował p. Piątkowski i w jasnym i gruntownym rozbiorze całego przebiegu rzeczy, przedstawił całą sprawę. Pan Kraushaar Aleksander, patron przy Trybunale Cywilnym, wnosił obronę z urzędu za obwinionymi.  

Rozwój 1900 nr 150

Epizootya. Panująca od dłuższego czasu epizootya w gubernii piotrkowskiej, w ostatnich czasach przybrała groźne rozmiary. W ostatnich dniach, jak wykazują dane urzędowe, zachorowało: na nosaciznę koni 8, z tego zabito 8; bydła rogatego zachorowało na krostę syberyjską 1 sztuka, padła 1 sztuka, na zapalenie płuc zachorowało bydła rogatego 1 sztuka, padła 1 sztuka. Wypadki te odnoszą się do kopalni „Jerzy" gminy Górna, pow. będzińskiego, kolonii Reden gminy Górna tegoż powiatu, miasta Łaska, pow. łaskiego, gminy Górki Duże, pow. łódzkiego, osady Rozprza, gminy Rozprza pow. piotrkowskiego, majątku Rokitno Szlacheckie, gminy Wysoka, pow. będzińskiego, wsi Wola Łaska, pow. łaskiego i wsi Wola Łaska, gminy Łask, pow. łaskiego.

Goniec Łódzki 1900 nr 150

Epizootya. Z d. 44 do 21 czerwca zachorował na nosaciznę w łódzkim powiecie 1 koń i 1 został zabity, na zapalenie płuc we wsi Wola Łaska zachorowało dwie sztuki rogacizny i z tych jedna padła.


Rozwój 1921 nr 307

Pokaz rolniczy w Łasku.
Z inicjatywy Prezesa Okręgowego Towarzystwa Rolniczego p. Makarczyka, a pod kierownictwem przewodniczącego sekcji hodowlanej p. A. Kosińskiego urządzony został w Łasku jednodniowy pokaz rolny. Otwarcia pokazu dokonała p. Szwejcerowa, przecinając taśmę w bramie wejściowej. Po przemówieniah p. Makarczyka i Księdza prałata Augustynika, poszczególne Komisje przystąpiły do oceny okazów. Najliczniej był reprezentowany dział koni i to przeważnie włościjańskich. Nagród w narzędziach rolniczych za konie włościańskie przyznano trzynaście i prócz tego dwa listy pochwalne od C. T. R. Wyróżnieni i nagrodzeni zostali: Jan Stasiak z Borszewic p. Walenty Chmielecki z Woli Stryjowskiej, p. Tomasz Gruszczyński z Kopyści, p. Józef Nowaczyński ze Starej Poczty, p. Antoni Kubiak ze Starej Poczty, p. Wawrzyniec Ratajczyk z Brodni, p. Wawrzyniec Posieł z Borszewic, p. Walenty Jaśkiewicz z .......*, p. Stanisław Wałęska* z Woli Łaskiej, p. Antoni Zelewicz* z Ogrodzima.
Większej własności przyznano trzy listy pochwalne od C.T.R., a mianowicie: p. W. Makarczykowi, p. A. Nehringowi za grupę z trzech klaczy i p. J. Jakubowskiemu za klacz półkrwi własnego chowu.
Skromniej przedstawiał się dział bydła. Reprezentowane były obory p. A. Chmieleckiego z Łęk holenderska, p. Janusza Szwajcara z Ostrowa Czerwona polska, p. W. Kucharskiego z Dobronia nizinna czarno skokata, oraz po parę sztuk z folwarków Paprotnia, Kiki i Gorczyna. Panom Chmieleckiemu i Szwajcerowi przyznano listy pochwalne od C.T.R., a pozostałym listy pochwalne od Okr. Tow. Rolniczego. Włościanin z Dobronia p. Kabza za krowę podrasowaną otrzymał bronę sprężynową oraz 5000 mk. od Centralnego Towarzystwa Rolniczego.
W dziale nasio i warzyw przyznano 12 nagród.
Dział ten do przeniesienia był obesłany bardzo okazale, wystawione warzywa dosięgały wprost niebywałej wielkości.
W dziale drobiu przyznano listy pochwalne od Okr. Tow. Rolniczego p. Walickiej z Przeczni za indyki, p. Kaczyńskiej za kury jajanośne własnej selekcii.
W dziale pracy kobiet obdarzone zostały nagrodami pod postacią naczyń kuchennych włościanki: A. Minjasowa i B. Grabarzowa za śliczne wełniaki i zapaski, M. Rymkiewiczowa i Z. Kobzowa za płótno, K. Grabarzowa za len, K. Łubyszowa za rękawiczki i M. Bojarowa za przędzenie na wrzecionie.
W dziale ogrodniczym p. Janusz Szwajcer został nagrodzony listem pochwalnym od C.T.R. za wzorowo prowadzoną szkółkę owocową.
Spółdzielcza mleczarnia w Kurówku za Wyrób masła otrzymała list pochwalny.
W dziale maszyn rolniczych okazale wystąpił* syndykat Rolniczy w Łodzi Oddział w Łasku. Nie szczędząc pracy i kosztów zaprezentował wszelkiego rodzaju narzędzia i maszyny, to też zasłużenie cieszył się ogólnem z uznaniem, a pawilon Syndykatu Rolniczego był wprost oblegany przez zaciekawionych włościan.
Podczas wystawy ze specjalnie wystawionej trybunki wygłoszone były prelakcje ks. Cesarza proboszcza z Dobronia mówił o kulturze i poszanowaniu cudzego dobra.
Zawdzięczając energii przewodniczącego Wydziału Hodowlanego p. Antoniego Kosińskiego i Komitetu Wykonawczego w składzie p.p. Cetnarowicza Referenta Rolnego Łasku, Szymańskiego, zarządzającego Syndykatem, Janusza Szwajcera, Jana Sznajdra z Karszewa i Boguckiego sekretarzaf Okr. Tow. Rolniczego.

*nieczytelne, przypis autora bloga


Rozwój 1922 nr 26

Mimowolne zabójstwo.
W dniu 14 marca 1920 r. Marcin Hofman, jako poborowy we wsi Wola Łaska, uderzył laską 16-o letniego chłopca Michała Pawelca, paszącego krowy na ściernisku po saradeli. Chłopiec po upływie kilku dni umarł.

Sprawę powyższą rozpatrywał w trybie postępowania uproszczonego sędzia sądu okręgowego Cynarski. Oskarzony przyznał się do tego, iż chłopca uderzył, lecz bez zamiaru zabicia go. Marcin Hofman skazany został na 3 miesiące więzienia, zaś na zasadzie amnesji karę darowano.

 Ziemia Sieradzka 1923 wrzesień

Między Prawdą a Kłamstwem.
Jakie są zapatrywania małorolnych gospodarzy na kwestję tłumienia zaraźliwych chorób zwierzęcych wyjaśni następujące zdarzenie:
W dniu 28 sierpnia r. b. około godziny 6-ej wieczorowej sołtys wsi Wola Łaska ustnie zawiadomił mnie, że we wsi u gospodyni X. zdechł pies i dodał: opowiadają, iż był wściekły. W obecności sołtysa tego dnia we wsi Wola Łaska przeprowadziłem dochodzenie w sprawie podłego psa. Zamieszkały w tymże dworze, „dziadek" opowiedział mi przekonywującym tonem, że pies poleciał do wsi w zaloty, a chłopaki pobili go kijami, a było to 25 sierpnia- poczem pies ten przywlókł się do domu a w niedzielę zdechł i dalej: „był zupełnie zdrów, ponieważ jadł i pił".
Sekcja psa, wykonana przeze mnie, udowodniła że pies ten od dłuższego czasu przed śmiercią nie przyjmował pokarmu, że żołądek jak również kiszki nie zawierały w sobie jakiegokolwiek bądź pożywienia i że zmiany chorobowe przewodu pokarmowego wskazywały, iż zwierzę było porażone wścieklizną.
Po ogłoszeniu wyniku sekcji zażądałem wody do umycia rąk i ręcznika do obtarcia wtedy „dziadek" przyniósł brudną wodę z kałuży i jakiś brudny cuchnący łachman.
Fakt podania wody z kałuży jak również przyniesienia cuchnącego gałgana świadczy, że „dziadek" obawiał się zetknięcia z moją osobą, ponieważ „babrałem się z zepsutym psem i podanie czystej wody uważał za coś bardzo niebezpiecznego dla siebie, że w ten sposób może się on zarazić. I prawda wyjrzała z poza kłamliwej opowieści o pobiciu psa przez wioskowych chłopaków urwisów; wtedy—to dowiedziałem się, że zdechły pies „chlał się" (kąsał) z innemi trzema psami, że miał zmieniony głos, nie żarł i t.d.
Wiadomość, że człowiek jak również i zwierzęta, pokąsani przez psa wściekłego, a w swoim czasie nie poddani leczeniu — głównie zastrzykom przeciw wściekliźnie, ulegają tejże chorobie, która nieodwołalnie pociąga za sobą śmierć, śmierć okrutną bo w męczarniach i wiadomością (człowiek) że już niema dlań ratunku.
Lekarz weterynaryjny często spotyka się z podobną prawdomównością w sprawach dotyczących zaraźliwych chorób zwierzęcych, a to prawdopodobnie z obawy przed zarządzonemi ograniczeniami w używalności zwierząt z powodu pojawienia się choroby zaraźliwej i właśnie dla uniknięcia tych ograniczeń niektórzy małorolni gospodarze bałamutne albo wprost kłamliwe dają wyjaśnienia, a w pierwszym rzędzie chętnie przemilczają o „zepsuciu się psa" lub o „smarkaciznie konia".
A przecież cała działalność weterynarji, wszelkie zarządzenia sanitarne, oparte na doświadczeniu i wynikach badań naukowych, mają na celu dobrobyt rolnika, dobrobyt oparty na utrzymaniu w zdrowiu i należytym rozwoju (hodowla) zwierząt gospodarskich, bez których uprawa roli i w ogóle prowadzenie gospodarstwa rolnego byłoby nie możebnem.
Tak jest kochani Rolnicy — kmiotkowie: miejcie więcej wiary i zaufania do weterynarji, której przedstawiciele lekarze weterynaryjni pracują w imię nauki i doświadczenia dla ogólnego dobra. Przez wzajemne zrozumienie się i zaufanie, weterynarja dopomoże Wam w zabiegach do polepszenia stanu zwierząt gospodarczych, tak pod względem jakości, jak i ilości tych pożytecznych zwierząt — czego z całego serca życzy Wam niżej podpisany.
Tadeusz Skrzypiński.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1925 nr 26

Ogłoszenie.
Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie podaje do publicznej wiadomości, że na skutek wniosków Powiatowego Urzędu Ziemskiego w Łasku w przedmiocie rozszerzenia obszaru scaleniowego wsi Wronowice, w gminie Łask, powiecie Łaskim położonej, Okręgowa Komisja Ziemska w Piotrkowie postanowiła: 1) decyzją, powziętą na posiedzeniu jawnem w dniu 23 października 1924 r. (sprawa Nr. R. 21/24): „rozszerzyć obszar scalenia wsi Wronowice przez włączenie do niego gruntów zaserwitutowych, obejmujących ogólnej powierzchni 157,8 ha; 2) decyzją, powziętą na posiedzeniu jawnem w dniu 5 marca 1925 r. (sprawa Nr. R. 21/24): „rozszerzyć obszar scaleniowy wsi Wronowice przez włączenie do niego dwóch działek łąki wsi Woli-Łaskiej, należących do osady tabelowel Nr. 4 i do osady sołtysa tejże wsi, — ogółem około 1,2 ha.
Piotrków, dnia 17 czerwca 1925 r.
p. o. Prezesa (—) J. Chamiec.

Gazeta Świąteczna 1927 nr 2437

Może kto wie, gdzie przebywa Błażej Wojtyniak, mieszkaniec Woli-Łaskiej (gmina i powiat łaski w województwie Łódzkiem), lub co się z nim stało? Proszę zawiadomić za wynagrodzeniem brata jego, Wojciecha Wojtyniaka, zamieszkałego w Woli-Łaskiej. Zaginął jako żołnierz rossyjski. Jako jeniec niemiecki był w Łodzi w szpitalu, zkąd zabrano go do Szczecina i odesłano do Rossji.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1928 nr 3

Ogłoszenie.
Wobec odmowy przyjęcia odpisu orzeczenia Głównej Komisji Ziemskiej w Warszawie z dnia 22-go czerwca 1927 roku w sprawie wniesienia do tabeli likwidacyjnych wsi Wola-Łaska i innych wpisów dodatkowych o urządzeniu gospodarstwa leśnego w dobrach Łask przez pełnomocników gospodarzy wsi Wola-Łaska — Mikołaja Tosika i Teofila Dregiera, Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie ogłasza i zawiadamia wyżej wymienione osoby, że powyższy odpis orzeczenia został złożony w Urzędzie gminy Łask w dniu 10 listopada 1927 roku i wywieszony na widocznem miejscu w lokalu tego urzędu, a to zgodnie z art. 19 ustawy, z dnia 11.VIII 1923 roku (Dz. U. R. P. Nr. 90 poz. 706.) oraz poucza, że orzeczenie to może być przez niezadowolonych zaskarżone bezpośrednio do Najwyższego Trybunału Administracyjnego w terminie dwumiesięcznym, licząc od dnia ukazania się niniejszego ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa.
Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie.

Obwieszczenia Publiczne 1929 nr 17

Wydział cywilny sądu okręgowego w Łodzi, na zasadzie art. 1777-3 U. P. C., oraz zgodnie z decyzją z dnia 16 marca 1928 r., niniejszem obwieszcza, że na skutek podania Elżbiety z Wojtyniaków Ciszewskiej i Wojciecha Wojtyniaka, zamieszkałych we wsi Wola Łaska, star. łaskie­go wdrożone zostało postępowanie celem uznania Błażeja Wojtyniaka za zmarłego i z mocy art. 1777-8 U. P. C. wzywa tegoż Błażeja Wojtynia­ka, brata petentów, a syna Andrzeja i Katarzyny z Kubickich, urodzo­nego we wsi Wola Łaska, star. łaskiego w 1882 roku, ostatnio zamiesz­kałego tamże, obecnie po zaciągnięciu w 1914 roku do wojska rosyjskie­go, niewiadomego z miejsca pobytu, aby w terminie 6-miesięcznym od daty opublikowania niniejszego ogłoszenia, stawił się w kancelarji wydziału cywilnego sądu okręgowego w Łodzi przy ulicy Stef. Żeromskie­go 115, albowiem po tym czasie nastąpi uznanie go za zmarłego.

Nadto wydział cywilny wzywa wszystkich, którzy o życiu lub śmierci pomienionego Błażeja Wojtyniaka posiadają wiadomości, aby o znanych sobie faktach zawiadomili sąd najpóźniej w oznaczonym wy­żej terminie do sprawy Z. 1043/27.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1930 nr 10

OBWIESZCZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 8 maja r. b. L. III. 2196
o Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 1. III. r. b., rozszerzającem granice miasta Łasku, pow. łaskiego, województwa łódzkiego, ogłoszonem w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej Nr. 20, poz. 164.
Przedruk z Dziennika Ustaw R. P. Nr. 20, poz. 164.
ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 1 marca 1930 r.
o rozszerzeniu granic miasta Łasku w powiecie łaskim, województwie łódzkiem.
Na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 1920 r. w przedmiocie zaliczania osad wiejskich w poczet miast oraz zmiany granic miast na obszarze b. zaboru rosyjskiego (Dz. U. R. P. Nr. 19, poz. 92) zarządza się, co następuje:
§ 1. Z gminy wiejskiej Łask w powiecie łaskim, województwie łódzkiem wyłącza się;
1) osadę Łask;
2) wieś Łask Poduchowny, t. j. wszystkie grunty nie figurujące w tabelach nadawczych, oraz grunty, zapisane w tabeli głównej i tabelach dodatkowych z roku 1880 i 1884 z wyjątkiem działów:
a) gospodarstwa Nr. 1 głównej tabeli nadawczej o powierzchni 6 ha 1 a 68 ca, należącego do Korzeniowskiego Stanisława i Żołęckiego Józefa;
b) gospodarstwa Nr. 4 dodatkowej tabeli nadawczej z roku 1884 o powierzchni 63 ha a 82,5 ca, należącego do Szulca Józefa i Wawrzyniaka Karola;
c) gospodarstw Nr. 8 i Nr. 9 dodatkowej tabeli nadawczej z roku 1880 o powierzchni 2 ha a 11 ca, należących do Piotra i Marjanny małż. Ziętala;
d) gospodarstwa Nr. 3 dodatkowej tabeli nadawczej z roku 1880 o powierzchni 1 ha 44 a 7 ca, należącego do Śmiałkowskiego Franciszka;
e) gospodarstwa Nr. 23 głównej tabeli nadawczej o powierzchni 76 a 89 ca, należącego do Rybickiej Józefy;
3) grunt zaserwitutowy Nr. 14 tabeli likwidacyjnej wsi Utrata o powierzchni 1 ha 1197 mzt.;
4) następujące grunty dóbr Łask:
a) wspólne pastwisko z miastem Łask i osadą Łask tak zwane „pod Zielęcicami" i „za Rzeką", o powierzchni 114,49 ha;
b) dział „za Cegielnią" o powierzchni 13.50
ha;
c) dział „za Gliniankami" o powierzchni 21.50 ha;
d) dział „pod Wiatrakami" o powierzchni 16.70 ha;
e) park łącznie z zabudowaniami i gruntami przy ulicy Dworskiej o powierzchni 10.20 ha;
f) pastwisko wspólne z wsią Wolą Łaską przy rzece Plisi o powierzchni około 5.66 ha;
g) pastwisko wspólne z miastem Łask i wsią Łask Poduchowny tak zwane „Rogaczew" (2 objekty) o powierzchni ogółem około 48.30 ha — i włącza się je do miasta Łask w tymże powiecie i województwie.
§ 2, Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych.
§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1930 r.
Prezes Rady Ministrów:
(—) K. Bartel.
Minister Spraw Wewnętrznych:
(—) H. Józewski.
Powyższe podaję do wiadomości.
Za Wojewodę:
(—) J. Jellinek.
Naczelnik Wydz. Samorz.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 20

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 28 września 1933 r. L. SA. II. 12/13/33.
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu łaskiego na gromady.
Po wysłuchaniu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy z dnia 23 marca 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
IX. Obszar gminy wiejskiej Łask dzieli się na gromady:
15. Wola-Łaska, obejmującą: wieś Wola- Łaska, folwark Wola Łaska.
§ 2.

Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Łaskiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(—) Hauke-Nowak
Wojewoda.




Łódzki Dziennik Urzędowy 1936 nr 16

OGŁOSZENIE STAROSTWA POWIATOWEGO ŁASKIEGO
z dnia 18 lipca 1936 r. Nr. RR. IV—2/5
o wdrożeniu postępowania scaleniowego we wsi Wola Łaska
Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów (Dz. U. R. P. z r. 1927 Nr. 92, poz. 833) w brzmieniu ustalonem rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 67, poz. 622) oraz art. 14 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 85, poz. 635), podaje do publicznej wiadomości, że w dniu 11 lipca 1936 r. uprawomocniło się orzeczenie Starosty Pow. Łaskiego z dnia 30 kwietnia 1936 r., dotyczące wdrożenia postępowania scaleniowego i ustalenia obszaru scalenia, na gruntach wsi Wola Łaska położonej w gminie Łask powiecie łaskim.
Za Starostę:
T. Bielski
Komisarz Ziemski.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1938 nr 6

OBWIESZCZENIE SĄDU GRODZKIEGO W ŁASKU
z dnia 4 marca 1938 roku Nr. Co. 72/37.
Sąd Grodzki w Łasku na zasadzie art. 10 rozporządzenia Prez. R. P. z dnia 28 grudnia 1927 roku (Dz. U. R. P. poz. 22/28) o uregulowaniu ciężarów i wierzytelności ciążących na przymusowo wykupionych nieruchomościach ziemskich, zawiadamia, iż Urząd Wojewódzki Łódzki w Łodzi złożył do depozytu do dyspozycji Sądu Grodzkiego w Łasku obligacje Ser. I. 3% Państwowej Renty Ziemskiej na sumę nominalną 5.100 zł. w zł. oraz gotówkę w kwocie 1.169 zł. 51 gr., stanowiące I ratę wynagrodzenia za przymusowo wykupioną na rzecz Państwa nieruchomość ziemską (część) „Miasto Łask" z folwarku Wola Łaska, położoną w gminie Łask, powiatu łaskiego, b. własność Janusza Szwejcera, zam. w maj. Łask, poczta Łask.
Wierzyciele szukający zaspokojenia z wynagrodzenia roszczeń, w hipotece nieujawnionych, winni je zgłosić najpóźniej w ciągu trzech tygodni od dnia zamieszczenia niniejszego obwieszczenia w Dzienniku Wojewódzkim, pod tym rygorem, że w razie niezgłoszenia rozdział wynagrodzenia nastąpi wedle stanu ujawnionego w hipotece, z pominięciem innych ich roszczeń, a roszczenia oparte na prawie publicznym stracą uprzywilejowane pierwszeństwo i znaleźć będą mogły zaspokojenie tylko z reszty wynagrodzenia, jaka pozostała po zaspokojeniu wierzycieli hipotecznych.
Sędzia Grodzki:
(—) J. Tułecki wr.

 Orędownik 1937 nr. 137

Dn. 14 bm. o godz. 10 we wsi Wola Łaska, gm. Łask, na szkodę J. Tosika spaliła się stodoła i obora.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1939 nr 5

OGŁOSZENIE STAROSTWA POWIATOWEGO ŁASKIEGO
z dnia 7 marca 1939 r. Nr. RR. I-1/32-5 o zamknięciu postępowania scaleniowego we wsi
Wola Łaska.
Na podstawie art. 36 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów (Dz. U. R. P. z 1927 r. Nr. 92, poz. 883) w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 67, poz. 622) oraz art. 14 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933. r. (Dz. U. R. P. Nr. 85, poz. 635) podaje do publicznej wiadomości, że w dniu 29 września 1938 r. uprawomocniło się orzeczenie Starosty Powiatowego Łaskiego z dnia 6 września 1938 r., dotyczące zatwierdzenia projektu na obszarze scalenia wsi Wola Łaska, gminy Łask, powiatu łaskiego.
W związku z powyższym ogłasza się o zamknięciu postępowania scaleniowego na wymienionym wyżej obszarze.
Za Starostę:
(—) F. Rozengart
Komisarz Ziemski.

Dziennik Łódzki 1966 nr 134


W Woli Łaskiej pow. Łask spłonęła stodoła oraz dachy na budynku mieszkalnym i oborze. Straty wynoszą 30 tys. zł. Poszkodowanymi są: Stefan Kaszczyk i Maria Gajzler. Ogień zaprószyli domownicy. (reg)

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza