Poręby 1930 r.
1790
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-184, karta 349-350, 357.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalny manifest prawny i skargę złożoną w maju 1790 roku przed Aktami Grodzkimi Sieradzkimi przez urodzonego Romualda Nieniewskiego, Burgrabiego i Subdelegata Grodzkiego Sieradzkiego, który działa jako pełnomocnik swojego ojca, Wojciecha Nieniewskiego – dziedzica dóbr Zadąbrowia i Strachanowa wraz z ich przyległościami. Skarżący wnosi formalne zażalenie przeciwko urodzonemu Wojciechowi Murzynowskiemu, dotychczasowemu arendownemu posiadaczowi dóbr Zadąbrowia, oskarżając go o celowe, rozległe i wieloaspektowe niszczenie powierzonego mu majątku oraz rażące łamanie postanowień kontraktu zawartego w 1787 roku. Manifestant podkreśla, że w momencie przekazywania majątku w dzierżawę pola były w pełni i prawidłowo obsiane oziminą (a tam, gdzie brakowało żyta lub pszenicy, ojciec skarżącego uzupełnił braki własnym jęczmieniem), tymczasem ustępujący dzierżawca pozostawił znaczne obszary ziemi (w tym trzy staje żyta od granic Wolskich oraz kolejne staje na "Porębach") zupełnie odłogiem. Dodatkowo nadzór nad uprawami powierzono niekompetentnemu ekonomowi Bartnickiemu, który rzadko wykonywał wolę właściciela, przez co obecna ozimina jest wyjątkowo rzadka, mizerna i wygląda tak, jakby w ogóle nie była bronowana. Kolejnym ciężkim zarzutem jest złamanie wyraźnego zakazu wycinania drzew zdatnych na budynki, gdyż Murzynowski bezprawnie ściął kilkanaście dębów z przeznaczeniem na opał, a także zniszczył dwie stodoły chłopskie i rozebrał płoty wokół ogrodzonego dotąd gospodarstwa dworskiego. Co więcej, dzierżawca dopuścił się złośliwego aktu, nakazując wywóz cennego nawozu (mierzwy) na bezużyteczne piaski i wydmuchy zamiast na grunty żyzne, co drastycznie obniżyło wartość produkcyjną ziemi. W kwestiach finansowo-gospodarczych manifest dowodzi, że Murzynowski nie zapłacił za dostarczone mu na początku dzierżawy zboże i garniec do pędzenia gorzałki, a po zbiegłych zagrodnikach, Wawrzyńcu i Pawle, bezprawnie zagarnął ich inwentarz i narzędzia rolnicze. Oskarżony doszczętnie spustoszył również stawy i sadzawki rybne, dokonując całkowitego odłowu nawet najmniejszych ryb, a także nakazał przekopanie grobli i bezpowrotne spuszczenie wody, czym zniszczył kosztowne inwestycje poczynione niegdyś przez Pawła Czartkowskiego, Miecznika Piotrkowskiego. Murzynowski miał również bezwzględnie eksploatować poddanych chłopów, zmuszając ich zaprzęgi do dalekobieżnego transportu zboża poza granice kraju – do "Wracławka" oraz na Śląsk do miejscowości Syców, co doprowadziło do całkowitego zamęczenia, wycieńczenia i upadku inwentarza roboczego. Na koniec Romuald Nieniewski ujawnia, że chcąc uniknąć odpowiedzialności i wygenerować nienależny zysk, Murzynowski wykorzystał swój pobyt na konsystencji wojskowej w Sieradzu do sformułowania fałszywego powództwa przeciwko właścicielowi dóbr o rzekome straty wywołane gradobiciem w pierwszym roku dzierżawy. W celu uwiarygodnienia tego kłamstwa podstępnie nakłonił lokalnych poddanych z Zadąbrowia – Mateusza Kaźmierczaka, Tomasza owczarza, Filipa zagrodnika oraz Wawrzyńca fornala – do złożenia fałszywych zeznań przed sądem, co zostało jednak obalone w toku późniejszej inkwizycji i dekretów sądowych. Podsumowując, manifestant oświadcza, że w imieniu poszkodowanego ojca będzie dochodził sprawiedliwości oraz pełnego zadośćuczynienia na drodze sądowej, domagając się natychmiastowego zwrotu bezprawnie zatrzymanej czeladzi, zapłaty wszelkich zaległości oraz pokrycia strat finansowych, zastrzegając sobie przy tym pełne i szerokie prawo do dalszych kroków prawnych.
Obwieszczenia Publiczne 1920 nr 19
Notarjusz Zygmunt Świerczewski w Kaliszu, mający kancelarję w gmachu sądu okręgowego, obwieszcza, że zostały otwarte postępowania spadkowe po zmarłych:
5) Franciszku Majczaku, właścicielu działki gruntu 3 dzies. 2091 saż. z dóbr Zadąbrowie Poręby, pow. Tureckiego;
Termin regulacji tych spadków wyznaczony został na d. 29 maja 1920 r. w kancelarji notarjusza Świerczewskiego w Kaliszu, dokąd winny stawić się osoby interesowane, pod skutkami prekluzji.
Obwieszczenia Publiczne 1922 nr 52
Wydział hipoteczny przy sądzie okręgowym w Kaliszu obwieszcza, że otwarte zostały postępowania spadkowe po zmarłych:
7) Józefie Majczaku, współwłaśc. 3 dzies. 2090 sąż. gruntu z maj. Zadąbrowie-Dwór i 3 dzies. 2117 sąż. gruntu z maj. Zadąbrowie-Poręby, pow. Tureckiego;
Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych wyznaczony został w kancelarji hipotecznej w Kaliszu na d. 9 października 1922 r.
Obwieszczenia Publiczne 1923 nr 19
Wydział hipoteczny przy sądzie okręgowym w Kaliszu obwieszcza,
że otwarte zostały postępowania spadkowe po zmarłych:
12) Wawrzyńcu Woźniaku, właśc. 3 dzies. 1884 sąż. z maj. Zadąbrowie-Poręby, pow. Tureckiego;
Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych wyznaczony został w kancelarji hipotecznej w Kaliszu na d. 24 września 1923 r. i w tym dniu osoby interesowane stawić się winny w tymże wydziale hipotecznym, pod skutkami prekluzji.
Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 18
ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 17 sierpnia 1933 r. Nr. SA. II. 12/8/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Tureckiego na gromady.
Po wysłuchaniu opinji rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 14 sierpnia 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy z dnia 23. III. 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) — postanawiam co następuje:
§ 1.
X. Obszar gminy wiejskiej Ostrów-Wartski dzieli się na gromady:
9. Zadąbrowie-Wiatraczyska, obejmującą: kol. Zadąbrowie-Wiatraczyska, wieś Zadąbrowie, kol. Zadąbrowie-Poręby i kol. Zadąbrowie-Dwór.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Tureckiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia go w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
Wojewoda:
w z. (—) A. Potocki
Wicewojewoda.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz