Busianka

Busianka, wodociek oddzielający dawniej dobra Lipki od dóbr Bałdrzychów stanowiący naturalną granicę pomiędzy wyżej wspomnianymi dobrami. Żródło znajduje się w lesie na północny-zachód od wsi Lipki. Wodociek zasilał dawniej staw należący do Lipek i staw zwany Busińskim (należący do Businy), obecnie przepływa przez jeden duży staw. Płynie w kierunku wschodnim, przecina drogę prowadzącą do Bałdrzychowa. Dawniej wpływał bezpośrednio do rzeki Ner obecnie zasila strugę wpadającą do Neru. Długość 2.71 km. Nazwa podobna do nazwy pobliskiej wsi Businy.

Busianka niebieski kolor

Busianka czerwony kolor

1790

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-183, karta 122.
Dokument streścił Piotr Tameczka.

Dokument stanowi oficjalną, urzędową relację złożoną osobiście przez szlachcica Michała Sposobińskiego[?] z Bałdrzychowa. Zeznający oświadcza, że w towarzystwie dwóch szlachciców, działając na formalne wezwanie i na rzecz Joachima Maja (reprezentującego konwent Sulejowski), dokonał w dniu poprzednim urzędowej wizji lokalnej na gruncie. Podczas tej wizji, w obecności wyżej wymienionych szlacheckich ekspertów, naocznie zbadał i zweryfikował przebieg linii granicznej w ścianie dzielącej dobra Bałdrzychów od Lipek, biegnącej pod rowem i wodą od samych źródeł z boru przez stawek Lipkowski, który leży bezpośrednio w granicach i ścianie działowej. Następnie granica ta ciągnie się od wspomnianego stawku do drugiego zbiornika wodnego, zwanego "Stawkiem Busińskim", a idąc dalej tym samym rowem w kierunku cieku "Busianki", pisarz odnalazł kopiec ścienny usytuowany przy samej Busiance (w stronę dziedziny Lipek), który to kopiec w trakcie niedawno odbytej kondescencji granicznej został świeżo i bezprawnie rozkopany (rozgrzebany) przez przeciwną stronę, o czym to całym zajściu i poczynionych ustaleniach urzędnik ten złożył niniejszą wiarygodną relację do ksiąg sądowych. 

 

Zalewny młyn

 Zalewny, młyn należący dawniej do dóbr Wola Dzierlińska.

1791

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-185, karty 53-54.
Dokument streścił Piotr Tameczka.

Dokument stanowi oficjalne zeznanie i relację z wizji lokalnej przeprowadzonej dnia czternastego bieżącego miesiąca i roku na gruncie dóbr Wólka Dzierlińska, dokonanej na formalne żądanie Tomasza z Psar Psarskiego, dziedzica wspomnianej Wólki Dzierlińskiej. Świadkowie i zaprzysiężeni urzędnicy, w tym Jakub Mielczarczyk z Wólki Dzierlińskiej oraz urodzony Michał Dobruchowski, działając w obecności i porozumieniu z nieobecnym osobiście na miejscu, lecz uwzględnionym w sprawie Stanisławem Fabianowskim, zbadali granice i szczegółowo opisali wyrządzone szkody majątkowe, zeznając pod przysięgą, iż widzieli kopiec ścienny rozgraniczający dobra Wólkę Dzierlińską i Charłupię Małą, znajdujący się za rowem przy ścieżce prowadzącej do kościoła nad polem Charłupskim, przy którym to kopcu bezprawnie przekopano i nadrujnowano pobliski rów w celu utworzenia tamy spiętrzającej wodę w strudze na rzecz młyna w Charłupi Małej. Ponadto kontrolujący stwierdzili istnienie świeżo przekopanej nowej strugi służącej do doprowadzania wody do owego młyna Charłupskiego, z której to strugi woda stale wylewa się na pastwiska Wólki Dzierlińskiej, wyrządzając ogromną szkodę i tworząc rozległe, grząskie błota, przez co bydło należące do poddanych właściciela Wólki Dzierlińskiej nie może w ogóle wchodzić na swoje stałe obszary wypasowe. Idąc dalej w kierunku młyna Wolczyńskiego, wzdłuż rowu i pola Charłupi Małej, urzędnicy dostrzegli trzy kopce ścienne, które zostały celowo rozebrane i obrócone na budowę tamy wodnej na owej strudze, aż do kopca usytuowanego za młynem Wolczańskim zwanym "Zalewny". Na koniec zaobserwowali, że biegnący od wspomnianego wzmiankowanego kopca przy ścieżce wał graniczny został w wielu miejscach dotychczas wyraźnie i znacznie rozkopany, co również uczyniono w celu sformowania tamy dla strugi prowadzącej wodę bezpośrednio do młyna w Charłupi Małej.