-->

wtorek, 30 lipca 2013

Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne (1889-1948)


Informację o wsiach wzbogacam artykułami pochodzącymi z przedwojennych (w zdecydowanej większości) czasopism. Na pierwszy ogień idą wydawane w Krakowie, w latach 1889-1948 "Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne". Przy przeglądaniu dostępnych mi wydań natknąłem się na wzmianki o następujących wsiach naszego regionu:

Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne 1893, nr 2/3         Mikołajew (Mikołajewice gm. Lutomiersk)
Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne 1897, nr 3            Brończyn
Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne 1897, nr 4            Krobanów
Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne 1905, nr 4            Skrzynno
Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne 1910, nr 2 (luty)   Wodzierady


Andrzejów

Spis 1925:
Andrzejów, kol., pow. wieluń, gm. Kiełczygłów. Spisano łącznie z wsią Brutus.

sobota, 20 lipca 2013

Kolonia Poradzew Nowy / Aleksów

Spis 1925:
Aleksów, kol., pow. turecki, gm. Goszczanów. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 9. Ludność ogółem: 55. Mężczyzn 32, kobiet 23. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 55. Podało narodowość: polską 55. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dn. 7. IV. 1925 r. zmienia się nazwę Aleksów na Poradzew Nowy.

Spis 1925:
Poradzew Nowy, kol., pow. turecki, gm. Goszczanów.

1930 r.

1992 r.

Gazeta Kaliska 1907 nr 130

We wsi Aleksów, w pow. tureckim, zmarła nagle na anewryzm serca włościanka Michalina Bruś, lat 55.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1925 nr 23

KOMUNIKATY
L. Pr. 2615(8-9)1. Łódź, dn. 25 maja 1925 r.
OBWIESZCZENIE.
Reskryptem z dn. 7-go kwietnia 1925 r. Nr. AO- 762 (ogłoszonym w Monitorze Polskim Nr. 92 z dn. 21. 4. 1925 r., poz. 374) Pan Minister Spraw Wewnętrznych zmienił nazwy następujących miejscowości w Województwie Łódzkiem:

11. kol. „Aleksów" na kol. „Poradzew Nowy" (gm. Goszczanów, pow. Turek).

Łódzki Dziennik Urzędowy 1925 nr 27

Ogłoszenie.
Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie podaje do publicznej wiadomości, że na skutek wniosku włościan wsi Poradzew, w gminie Goszczanów, powiecie tureckim położonej, z dnia 12 sierpnia 1924 roku w przedmiocie scalenia ich gruntów, Okręgowa Komisja Ziemska w Piotrkowie decyzją, powziętą na posiedzeniu jawnem w dniu 29 stycznia 1925 roku (sprawa Nr. R. 1/25), postanowiła: 1) wniosek włościan wsi Poradzew wyrażony w formie podania z dnia 12 sierpnia 1924 r. w przedmiocie scalenia ich gruntów, zatwierdzić; 2) określić obszar scalenia w granicach: a) gruntów ukazowych wsi Poradzew ogólnego obszaru około 95 ha, b) gruntów kolonji Wałek o powierzchni około 3 ha, graniczących z gruntami wsi Poradzew i będących w posiadaniu uczestnika scalenia, Gaja Józefa, c) gruntów z kolonji Poradzew o powierzchni 2 ha 7994 m. kw., będących w szachownicy z gruntami ukazowemi wsi Poradzew i należących do uczestników scalenia, Jana Wypyszyńskiego i Wojciecha Krzyczkowskiego, d) gruntów z kolonji Poradzew o powierzchni 5 ha 598 m. kw., należących do uczestnika scalenia, Wawrzyńca Karolewskiego, oraz e) gruntów z kolonji Aleksów o powierzchni 2 ha 7794 m. kw., należących do uczestnika scalenia, Tomasza Ogłazy, jako bezpośrednio przylegających do ich zabudowań we wsi Poradzew.
Piotrków, dnia 19 czerwca 1925 roku.
W z. Prezesa: (podpis)

Łódzki Dziennik Urzędowy 1928 nr 1

Ogłoszenie.
Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie podaje do publicznej wiadomości, że Okręgowa Komisja Ziemska w Piotrkowie na posiedzeniu w dniu 23 lutego 1927 roku postanowiła:
1) wniosek gospodarzy wsi Goszczanów, gminy Goszczanów, pow. Tureckiego z dnia 22. 1. 1924 r. w przedmiocie scalenia ich gruntów — zatwierdzić,
2) ustalić obszar scalenia w składzie: I a) obecnie należących do przyszłych uczestników scalenia wpisanych do tabeli likwidacyjnej wsi Goszczanów o powierzchni około 612 ha, b) wpisanych do tabeli nadawczej wsi Goszczanów - Poduchowny o powierzchni około 58 ha, c) części gruntów Kolonji Poniatów część I-a o powierzchni około 26,71 ha, objętych księgą hipoteczną majątku Poniatów część I-a, a należących do S-rów Michała i Józefy Gaj, Marcina Gawrona, S-rów Tomasza Tabaki i Jadwigi Tabaki, Janickiego Wawrzyńca, Chabina Wojciecha, Kieleka Michała, d) części kolonji Poniatów A część I-a. o powierzchni około 43,04 ha, objętych księgą hipoteczną nieruchomości ziemskiej Poniatów I-a, a należących do Pawlaka Jana, Dulasa Józefa, Dulasa Stanisława, Wypyszyńskiego Michała, Wypyszyńskiego Wawrzyńca, Frankiewicza Józefa, Wypyszyńskiego Jana s. Michała, e) części kolonji Goszczanów o powierzchni około 34,08 ha, objętych księgą hipoteczną nieruchomości ziemskiej Goszczanów obecnie należących do Wypyszyńskiego Michała, Wawrowskiego Jana, Kuropatwy Jana, Marciniaka Wawrzyńca, f) części kolonji Aleksów, o powierzchni około 53 ha, objętych księgą hipoteczną majątku Aleksów, a należących do Wawrzyńca Wypyszyńskiego, Czarnka Jana s. Tomasza, Franciszka Michalaka, Jana Marciniaka, Franciszka Pawlaka, Kazimierza Gaja, Tomasza i Wiktorji małż. Gajów, Jana Dulasa, Tomasza i Marjanny Płońskich i Marcina Kozielskiego.
Orzeczenie to utrzymane zostało w mocy orzeczeniem Głównej Komisji Ziemskiej z dnia 25 sierpnia 1927 roku.
Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1929 nr 10

Ogłoszenie.
Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie podaje do publicznej wiadomości, że orzeczeniem z dnia 6 lipca 1928 roku
postanowił:
1) zatwierdzić wniosek Powiatowego Urzędu Ziemskiego w Turku z dnia 11 czerwca 1928 roku Nr. 835,
2) rozszerzyć obszar scalenia wsi Goszczanów, gm. Goszczanów, pow. tureckiego przez włączenie:
1) około 3,5 ha gruntów parafji Goszczanów;
2) około 20,0 ha gruntów stanowiących część kolonji Aleksów, należących do sukcesorów Józefa Michalaka i S-rów Antoniny Sukiennikowej;
3) około 9 ha gruntów wsi Poniatów, będących w posiadaniu Michała Kurzawy, Jana Sobieraja, Pawła Ostaszewskiego, Józefa Ossolskiego, Jana Solarczyka, Antoniego Nowaka, Stanisława Similaka, Leona Jeżewskiego, Piotra Strzelczyka, Marcina Rębowskiego, Stanisława Grabarczyka, Marjanny Krawczyk, Michała Rzeźniczaka, Jana Nowaka, Józefa Habir, Pawła Nowakowskiego, Stanisława Augustyniaka i Józefa Nowaka;
4) trzy działki gruntów z kolonji Poniatów I należąca do S-rów Marciniaka Stanisława, Oleszczyka Tomasza, Tabaki Michała i Leszczyńskiego Józefa o powierzchni około 5 ha;
5) część gruntów hipotecznych kolonji Goszczanów, należacych do S-rów Antoniny Sukiennikowej, Janickiego Baltazara, Jana Juszczaka, Jana Misia i S-rów Marciniaka Stanisława;
6) gruntów Pawła Kremerysa ze wsi Rzężawa oraz gruntów kolonji Stojanów należących do Franciszka Szewczyka, Józefa Bażanta, Józefa Maciejewskiego, Pawła Kremerysa, Michaliny Klesta, Józefa i Antoniny Pawlaków, Józefa Staszczyka, Jana Felisiaka, Michała Jeziorskiego. Franciszka Pustelnika, Jana Ogłoza, Józefa Zamojskiego i Józefa Olbińskiego o przestrzeni około 30 ha w celu wyprostowania granicy obszaru scalenia ze wsią Rzężawa i kolonją Stojanów.
Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy orzeczeniem Ministra Reform Rolnych z dnia 18 stycznia 1929 r.
Z p. Prezesa: (—) Lipski
Naczelnik Wydziału.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 18

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 17 sierpnia 1933 r. Nr. SA. II. 12/8/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Tureckiego na gromady.
Po wysłuchaniu opinji rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 14 sierpnia 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy z dnia 23. III. 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) — postanawiam co następuje:
§ 1.
II. Obszar gminy wiejskiej Goszczanów dzieli się na gromady:
13. Poradzew, obejmującą: wieś Poradzew i kol. Poradzew-Nowy.




§ 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Tureckiemu.

§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia go w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
Wojewoda:
w z. (—) A. Potocki
Wicewojewoda.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 22

OBWIESZCZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dn. 31 października 1933 r. L. SA. II. 12/8/33
o sprostowaniu błędów, powstałych przy ogłoszeniu w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim Nr. 18 z dnia 1. IX. 1933 r. poz. 227, str. 436 rozporządzenia Wojewody Łódzkiego z dnia 17. VIII. 1933 r. L. SA. II. 1278/33 o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu tureckiego na gromady.
-Na podstawie § 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 lipca 1928 r. w sprawie dzienników wojewódzkich (Dz. U. R. P. Nr. 72, poz. 648) zarządzam co następuje: Rozporządzenie Wojewody Łódzkiego z dnia 17. VIII. 1933 r. L. SA. II. 12/8/33 o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu tureckiego na gromady (Łódzki Dziennik Wojewódzki Nr. 18 z dnia 1. IX. 1933 r. poz. 227, str. 436) ulega następującym zmianom:
4) w § 1 p. II. skreśla się słowa: „13. Poradzew, obejmującą: wieś Poradzew i kol. Paradzew-Nowy", a na ich miejsce umieszcza się: „13. Poradzew, obejmującą: wieś Poradzew, kol. Poradzew, kol. Poradzew-Nowy".
(—) Hauke-Nowak.

Wojewoda.  




piątek, 19 lipca 2013

Kolonia Kiełczygłów

Wikipedia:
Kolonia Kiełczygłów-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Kiełczygłów. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Studzienica.

1992 r.

czwartek, 18 lipca 2013

Klonowa Poduchowna

Wikipedia:
Klonowa Poduchowna – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Klonowa. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

1992 r.

Kuźnica Zagrzebska-Kolonia

Wikipedia:
Kuźnica Zagrzebska-Kolonia – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Klonowa. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

1992 r.

Tomczyki

Wikipedia:
Tomczyki – gajówka w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Klonowa.W latach 1975-1998 gajówka administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

1992 r.

 Orędownik 1939 nr. 133

W lesie państwowym Tomczyki kłusownik 28-letni Jan Leszczyński postrzelił dwukrotnie w brzuch i pierś gajowego 26-letniego Józefa Giżyckiego. Rannego w agonii przewieziono do szpitala.

 Orędownik 1939 nr. 134

Postrzelenie gajowego
Sieradz, 12. 6. Napadu na gajowego lasów państwowych J. Giżyckiego na terenie lasu Tomczyki nadl. Brąszewice dokonali nieznani sprawcy raniąc go kulą ciężko w nogą. Ofiarę napadu przewieziono do szpitala w Sieradzu, a za sprawcami policja prowadzi poszukiwania.


Górka Klonowska-Kolonia

Wikipedia:
Górka Klonowska-Kolonia – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Klonowa.W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

1992 r.



środa, 17 lipca 2013

Wrzesień

Słownik Geograficzny:  
Września,  por. Rychłocice.

Wrzesień, obecnie część wsi Rychłocice w gminie Konopnica.

1965 r.

poniedziałek, 15 lipca 2013

Emanuelina

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Emanuelin, województwo Kaliskie, obwód Wieluński, powiat Wieluński, parafia Czarnożyły, własność prywatna. Ilość domów 8, ludność 37, odległość od miasta obwodowego 1.

Słownik Geograficzny:  
Emanuelin, wś, pow. wieluński, gm. Wydrzyn, par. Czarnożyły (ob.). W 1827 r. było tu 8 dm., 37 mk.

Spis 1925:
Emanuelin, wś, pow. wieluń, gm. Wydrzyn. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 13. Ludność ogółem: 91. Mężczyzn 45, kobiet 46. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 91. Podało narodowość: polską 91.

Wikipedia:
Emanuelina – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Czarnożyły.W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

1965 r.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1930 nr 11

Ogłoszenie.
Okręgowy Urząd Ziemski w Piotrkowie podaje do publicznej wiadomości, że orzeczeniem z dnia 12 listopada 1929 r.
postanowił:
1) Wniosek Powiatowego Urzędu Ziemskiego w Wieluniu z dnia 2 listopada 1929 roku Nr. 2227, w sprawie rozszerzenia obszaru scaleniowego wsi Czarnożyły, gminy Wydrzyn, powiatu wieluńskiego — zatwierdzić,
2) Zwiększyć obszar scalenia wsi Czarnożyły przez włączenie do tegoż:
a) gruntów, zapisanych w tabeli likwidacyjnej wsi Działy pod Nr. Nr. 1 i 2, a znajdujących się w posiadaniu Karola Szymusiaka, Walerji Szymusiak, Antoniny Szczepańskiej i Szczepana Misiaka, Stanisława Kępki, Marcina Kępki, Szczepana Stępnia, Michała Kępki, Jana Kępki i Piotra Białaszczykao obszarze około 5 ha;
b) gruntów zapisanych w tabeli likwidacyjnej wsi Emanuelin pod Nr. 1, a stanowiących własność S-rów Franciszka Bartodzieja, o obszarze około 1 ha, oraz
c) gruntów, zapisanych w tabeli likwidacyjnej wsi Adamki, a należących do Józefa Adamczyka, zamieszkałego we wsi Nietuszyna, gminy Skrzynno, o obszarze około 5 ha.
Orzeczenie to uprawomocniło się dnia 8 maja 1930 roku.
Z p. Prezesa
(—) M. Grąbczewski.
Naczelnik Wydziału.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 19

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 16 września 1933 r. L. SA. II. 12/15/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Wieluńskiego na gromady.
Po zasiągnięciu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23. III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
XXV. Obszar gminy wiejskiej Wydrzyn dzieli się na gromady:
5. Leniszki, obejmującą: wieś Działy- Adamki, wieś Emanuelin, folw. Działy, wieś Leniszki.
§2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Wieluńskiemu.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(-) Hauke - Nowak
Wojewoda.

Dziennik Łódzki 1966 nr 196

Seria pożarów w woj. łódzkim

70 tys. zł strat spowodował ogień w gospodarstwie M. Beka w Emanuelinie, pow. Wieluń. Spłonęła stodoła i szopa. Udział w gaszeniu brało 10 jednostek OSP.


piątek, 12 lipca 2013

Pluta

Pluta, pustkowie w gminie Błaszki. Zaznaczone na mapie z 1839 r.

1839 r.

1992 r.

Przychody

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Przychody, województwo Kaliskie, obwód Wieluński, powiat Ostrzeszowski, parafia Łyskornia, własność prywatna. Ilość domów 6, ludność 26, odległość od miasta obwodowego 1 1/2.


Słownik Geograficzny:
Przychody,  wś, pow. wieluński, gm. Naramnice, par. Łyskornia, odl. od Wielunia 12 w., ma 6 dm., 25 mk.

Spis 1925:
Przychody, wś, pow. wieluń, gm. Naramice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 6. Ludność ogółem: 36. Mężczyzn 17, kobiet 19. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 36. Podało narodowość: polską 36.

Przychody, obecnie część wsi Huby w gminie Biała.

1992 r.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1856 nr 60

(N. D. 1385) Patron Trybunału Cywilnego I. Instancyi Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Podaje do wiadomości, iż na skutek wyroku tegoż Trybunału z powództwa Włodzimierza i Tadeusza braci Trepków, współsukcessorów beneficyonalnych niegdy Leopolda Trepki, współwłaścicieli dóbr Parcic, Młyniska i Mokrska w Okręgu Wieluńskim położonych, na przeciw Edmundowi Nieszkowskiemu dziedzicowi dóbr Chotowa jako opiekunowi, i Emanuelowi Taczanowskiemu jako podopiekónowi Mścisława, Bolesława i Kazimierza nieletnich braci Trepków, współwłaścicieli dóbr wyże wyrażonych na dniu 4 (16) Maja 1856 r. za padłego, sprzedane zostaną w drodze działów przed Sędzią Delegowanym Adamen Szczuckim w sali posiedzień Trybunału w Kaliszu wspomnione dobra w trzech od działach a mianowicie:
1. Dobra Parcice składające się z folwarku wsi tegoż nazwiska, z folwarku Krzyż, i wsi Jaworek z młynem wietrznym, mające rozległości włók 84, morgów 18, prętów kwad. 13 miary chełmińskiej, czyli 1440 dziesiatyn, dobra te sprzedane będą wraz z apparatem gorzelnianym miedzianem pistoriusza, z wszelkiemi statkami i naczyniami gorzelnianymi, kotłem i statkami do robienia piwa. z któremi są oszacowane na rs. 53427 k. 45.
w II. Oddziale dobra Młynisko składające się z folwarku Młynisko i Dębina z wsiów Przychody, Młynisko i Gródek, blisko granicy Pruskiej położone, mające przestrzeni włók 81 morgów 7, prętów kwad. 48 miary nowopolskiej, czyli 1215 1j4 dziesiatyn, a w tej lasu włók 39 mórg 10 prętów kwad. 31, czyli 585 1j3 dziesiatyn. Oszacowane na rs. 45000.
w III. Oddziale, dobra Mokrsko Szlacheckie i Słupsko, blisko granicy Pruskiej położone, składające się z folwarku Mokrsko, Koźnik i Brzeziny, z wsiów Słupsko, osady Piaski zwanej, oraz Mokrsko i wiatraka, włók 150 morgów 25, prętów kwadr. 243 miary nowopolskiej, czyli 2250 5j6 dziesiatyn rozległe, w tych morgów 841, prętów kwadr. 31, czyli 420 1j3 dziesiatyn lasu. Sprzedane będą także z apparatem miedzianym pistoryusza i z wszelkiemi statkami, oraz naczyniami gorzelnianemi, razem na rs. 80993 k. 30 przez biegłych oszacowane. Таха dobr tych potwierdzoną zastała wyrokiem Trybunału miejscowego z dnia 16 (28) Lutego 1856 r., warunki sprzedaży tej złożone zostały w biurze Pisarza Trybunału w Kaliszu i ogłoszone w dniu 24 Lutego (7 Marca) r. b., poczem termin do temczasowego przysądzenia wyznaczony został na dzień 9 (21) Kwietnia r. b. na godzinę 4 z południa. Licytacja zaczynać się będzie każdych dóbr od taxy tychże po szczególe dóbr powyżej wzmiankowanej. Taxa ta oraz warunki przejrzane bydź mogą każdego czasu w biurze Pisarza Trybunału i u Patrona Nowickiego sprzedaż powyższą popierającego.
Kalisz d. 25 Lut. (8 Marca) 1856 r. Franciszek Nowicki.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 19

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 16 września 1933 r. L. SA. II. 12/15/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Wieluńskiego na gromady.
Po zasiągnięciu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23. III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.

XV. Obszar gminy wiejskiej Naramice dzieli się na gromady:
12. Młynisko cz. I, obejmującą: kol. Dębinę, kol. Głąb, kol. Młynisko cz. I, wieś Przychody.
§2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Wieluńskiemu.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(-) Hauke - Nowak
Wojewoda.

Olszowa

Spis 1925:
Olszowa, kol., pow. wieluń, gm. Naramice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 6. Ludność ogółem: 44. Mężczyzn 22, kobiet 22. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 44. Podało narodowość: polską 44.

Olszowa, obecnie część wsi Łyskornia w gminie Biała.

1992 r.

Echo Sieradzkie 1933 2 maj

WYSOKIE KARY NA „WĘGLARZY".
W ub. tygodniu stanęła przed Sądem Grodzkim w Wieluniu szereg t. zw. "węglarzy" — którzy dopuszczali się kradzieży węgla z pociągów towarowych.
Skazani zostali: Mieszk. wsi Olszowa-Łyskornia — Józef Zawierka, Stanisław Howis i St. Dąbik za dokonanie kradzieży węgla na szkodę Dyr. Kolei Państw. w Poznaniu — na pół roku więzienia. Zawierta i Dąbik, Howis na 1 rok więzienia. Idzi Zawierta mieszk. tejże wsi za przechowanie skradzionego węgla — na 6 miesięcy więzienia.
Antoni Olenkiewicz z Łyskorni i Stanisław Biniecki z Kopydłowa — za kradzież węgla na szkodę Dyr. Kolei P. w Poznaniu — po pół roku więzienia każdy.
Mateusz Nanys również za kradzież węgla na szkodę powyższej Dyr. — skazany na 1 rok więzienia, opłaty sądowe i koszty postępowania. Wykonanie kary pozbawienia wolności zawieszono warunkowo na okres 3-letni.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 19

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 16 września 1933 r. L. SA. II. 12/15/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Wieluńskiego na gromady.
Po zasiągnięciu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23. III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
XV. Obszar gminy wiejskiej Naramice dzieli się na gromady:
10. Łyskornia, obejmującą: kol. Janowiec- Jasiński, kol. Mirków, kol. Olszową, wieś Łyskornię, kol. Łyskornię-Zalewski, wieś Łyskornię poduch., kol. Łyskornię B., os. Łyskornię D., os. Łyskornię-wiatrak, kol. Żurawin.
§2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Wieluńskiemu.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(-) Hauke - Nowak
Wojewoda.

Mirków

Spis 1925:
Mirków, kol., pow. wieluń, gm. Naramice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 7. Ludność ogółem: 46. Mężczyzn 20, kobiet 26. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 46. Podało narodowość: polską 46.

Mirków, obecnie część wsi Łyskornia w gminie Biała.

1992 r.

Gazeta Kaliska 1904 nr 349

Pożar. We wsi Mirków, pow. wieluńskiego, spalił się dom murowany, należący do akcyj. Towarzystwa Natahosonów i Kronenbergów.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 19

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 16 września 1933 r. L. SA. II. 12/15/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Wieluńskiego na gromady.
Po zasiągnięciu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23. III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.


XV. Obszar gminy wiejskiej Naramice dzieli się na gromady:
10. Łyskornia, obejmującą: kol. Janowiec- Jasiński, kol. Mirków, kol. Olszową, wieś Łyskornię, kol. Łyskornię-Zalewski, wieś Łyskornię poduch., kol. Łyskornię B., os. Łyskornię D., os. Łyskornię-wiatrak, kol. Żurawin.
§2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Wieluńskiemu.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(-) Hauke - Nowak
Wojewoda.

 


Kule

Spis 1925:
Kule, pustk., pow. wieluń, gm. Naramice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 5. Ludność ogółem: 36. Mężczyzn 17, kobiet 19. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 36. Podało narodowość: polską 36.

Kule. obecnie część wsi Naramice w gminie Biała.

1992 r.



Kopiec

Spis 1925:
Kopiec, kol., pow. wieluń, gm. Naramice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 23. Ludność ogółem: 146. Mężczyzn 66, kobiet 80. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 135, ewangelickiego 11. Podało narodowość: polską 146.

Kopiec, obecnie część wsi Biała w gminie Biała.

1965 r.

Echo Sieradzkie 1931 marzec

Obwieszczenie
Komornik Sądu Grodzkiego w Wieluniu, rewiru II, zamieszkały w Wieluniu, ul. Targowa Nr. 3. na zasadzie 1030 art. U. P. C obwieszcza że na żądanie Józefa Praskiego w dniu 21 marca 193l r. od godz. 10 rano we wsi Biała-Kopiec, gm. Naramiec będą sprzedawane przez licytację ruchomości należące do Pawła Napierajczyka, składające się z żyego inwentarza, zboża i maszyny do szycia i oszacowane do sprzedaży na sumę 660 zł. których spis i szacunek przejrzane być mogą na miejscu sprzedaży w dniu licytacji. Wieluń dnia 5 marca 1931 r. Komornik sądowy: M. Wawrzynkowski, Nr. spr. F 285/31.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 19

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 16 września 1933 r. L. SA. II. 12/15/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Wieluńskiego na gromady.
Po zasiągnięciu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23. III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
XV. Obszar gminy wiejskiej Naramice dzieli się na gromady:
9. Kopiec, obejmującą: kol. Kopiec, kol. Laski, kol. Osiny.
§2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Wieluńskiemu.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(-) Hauke - Nowak
Wojewoda.

Dziennik Łódzki 1965 nr 54

Za 2 tys. zł zabił sąsiadkę
W Białej Kopieci pow. Wieluń zamordowana została Stanisława Dwornik. Denatka poniosła śmierć na skutek kilku uderzeń siekierą w głowę i krtań.

Organa MO ustaliły, że mordercą jest Antoni Jaskólski, który w śledztwie przyznał się do winy i wyjaśnił, że zabił sąsiadkę, gdyż ta nie oddawała pożyczonych 2 tys. zł. (kl)




Johanka

Słownik Geograficzny: 
Johanka, Joachimów,  folw., pow. wieluński, gmina Naramnice, par. Biała, 2 dm., 7 mk. W spisie urzęd. miejscowości gub. kaliskiej (Pam. Kniżka za 1881) nazwany Jochanka.

Spis 1925:
Joanka, kol., pow. wieluń, gm. Naramice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 4. Ludność ogółem: 32. Mężczyzn 15, kobiet 17. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 32. Podało narodowość: polską 32.

Johanka, obecnie część wsi Biała Druga w gminie Biała.

1992 r.

Kurjer Warszawski (dodatek poranny) 1894 nr 324

Delegaci taksowi.
Delegatami taksowymi w okręgu kaliskiej dyrekcji szczegółowej Towarzystwa kredytowego ziemskiego mianowani zostali:
na pow. sieradzki pp.: Tadeusz Kochanowski z Żelisławia, Klemens Rembowski z Nowej wsi, Józef Leopold z Rzepiszewa;
na pow. wieluński pp.: Gustaw Taczanowski z Rudy, Stanisław Madaliński z Johanki i dr. Alfons Pilaski z Czernic;
na pow. turecki pp.: Maksymiljan Młodzianowski z Kawczenia, Józef Gorczycki z Wólki Miłkowskiej, Władysław Krzymuski z Świnic Wartskich;
Delegaci mianowani zostali na lat dwa, poczynając od d. 1 -go stycznia r. 1895-go.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 19

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 16 września 1933 r. L. SA. II. 12/15/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Wieluńskiego na gromady.
Po zasiągnięciu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23. III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.

XV. Obszar gminy wiejskiej Naramice dzieli się na gromady:
5. Brzoza, obejmującą: wieś Brzozę, kol. Brzozę, kol. Bocian, kol. Jochankę, os. Jochankę Nr. 5.
§2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Wieluńskiemu.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(-) Hauke - Nowak
Wojewoda.

czwartek, 11 lipca 2013

Patyk

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Patyk, województwo Kaliskie, obwód Wieluński, powiat Wieluński, parafia Osiaków, własność prywatna. Ilość domów 1, ludność 5, odległość od miasta obwodowego 2 1/3.


Patik, młyn w gminie Siemkowice. Zaznaczony na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a

1992 r.

Ziska

 Ziska, młyn w gminie Osjaków. Zaznaczony na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a

1992 r.


Zboiske

Zboiske, folwark w gminie Mokrsko. Zaznaczony na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a


1992 r.

Zając

Zając, osada w gminie Warta. Zaznaczona na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a

1992 r.

Wytochowizna

Wytochowizna, osada w gminie Wróblew. Zaznaczona na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a


1965 r.

Victora

Victora, karczma w gminie Zduńska Wola. Zaznaczona na mapie Reymann'a i Chrzanowskiego.

Mapa Reymann'a


1992 r.

Olbrachty

Taryfa Podymnego 1775 r.
Obbrachty, wieś, woj. sieradzkie, powiat szadkowski, własność szlachecka, 4 dymów.

Czajkowski 1783-84 r.
Olbrachty, parafia marzynin (marzenin), dekanat szadkowski, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, powiat szadkowski, własność: Dobek, miecznik.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Olbrachty, województwo Kaliskie, obwód Sieradzki, powiat Szadkowski, parafia Marzenin, własność prywatna. Ilość domów 10, ludność 75, odległość od miasta obwodowego 5.

Olbrachty, osada w gminie Sędziejowice. Zaznaczona na mapie Reymann'a.

Zobacz Karsznice w gminie Zduńska Wola.

Mapa Reymann'a

1839 r.


1992 r.

Akta metrykalne (Parafia Szadek) 1701

Maj
8-go tego samego. Ja, Albert Syliński, wikary kościoła szadkowskiego, ochrzciłem dziecko Urodzonych Wawrzyńca Papieskiego i Katarzyny Karczewskiej ze wsi Olbrachty, prawowitych małżonków, których dziecku nadałem imiona Stanisław Józef. Rodzicami jego chrzestnymi byli Wielmożna i Urodzona Zofia Radoszowska i Urodzony Albert Karczowski.




Leczyska

Leczyska (Łęczyska?), osada w gminie Sieradz. Zaznaczona na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a


1992 r.



Rogalla

Rogalla, pustkowie w gminie Sieradz. Zaznaczone na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a


1992 r.



Rembczynek

Rembczynek, osada w gminie Burzenin. Zaznaczona na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a


1992 r.

Bartoszowizna

Czajkowski 1783-84 r.
Bartoszowizna, parafia stolec, dekanat warcki, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, powiat sieradzki, własność: Zarębina, sędzina.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Bartoszewiny, województwo Kaliskie, obwód Sieradzki, powiat Sieradzki, parafia Stolec, własność
prywatna. Ilość domów 2, ludność 9, odległość od miasta obwodowego 3.

Bartoszowizna, osada w gminie Burzenin. Zaznaczona na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a


1992 r.

Zorza 1871 nr 32

Z ŻYCIA LUDU.
(Zdarzenie prawdziwe).
W zapadłym i mało znanym kącie powiatu Sieradzkiego, w miejscu gdzie dawnemi laty rozciągały się ogromne knieje, i jak pamięć starych ludzi sięga, dochodziły aż pod samo miasto Sieradz,—leży mało znana wioska Gronów. Położenie jéj wśród lasów, dziś jeszcze zaoszczędzonych, odległość od większych miast i fabryk, będących zasiłkiem oświaty, ale również i stekiem zepsucia dla ludu, nadało mieszkańcom téj wioski odrębny charakter i dozwoliło przechować razem z dawnym ubiorem, dawne, praojcze zwyczaje i obyczaje. Lud tutaj prosty, i dobrze się mający, tak, że niedawno, kilku włościan tutejszych było w stanie własnym groszem (to jest po 400 rs. od każdego) wykupić synów od służby wojskowej.
Cicho tu i spokojnie, las prawie w około otacza wieś i pola, wąski strumień płynie przez łąki, gdzie pod mostem djabeł nazywany tutaj Jasiem kusi i wodzi. Wiara bowiem w czary i gusła powszechna tutaj pomiędzy ludem; i nigdzie pewno więcej jak w Gronowie nie znajdzie się czarownic, oprzypołudnic, i zmór, różnego gatunku i postaci, ale pomimo tych przesądów, lud tu dobry. W téj to wiosce miało miejsce przed kilkudziesięciu laty jedno zdarzenie, proste, zwyczajne, jak zwyczajną jest śmierć, ale nie zwyczajne w życiu ludu, który w takich zdarzeniach jest zwykle bez-wiednym mędrcem.
Na skraju lasu, prawie na saméj granicy Gronowa, znajduje się kilka mogiłek większych i mniejszych, pewnie małych dzieciątek bez chrztu zmarłych, niby to cmentarzyk, bo mogiłek tych strzeże krzyż dwuramienny pochylony, z którego odpadło już jedno ramię, a dwa pomniejsze ukryte pomiędzy sosnami. Krzyż ten postawiony jest widocznie nad trzema największemi grobami, na których już dość wielkie krzaki jałowcu wzrosły. Zaciekawił mnie ten rodzaj cmentarza, popytałam się ludzi, i forszman stary dworski, który czterdzieści lat we dworze przesłużył, opowiedział mi następujące zdarzenie:
O parę kroków od owego miejsca, gdzie dziś krzyże i groby, stała samotna chata Bartochowizną zwana,—było to gospodarstwo kmiece. W chacie téj mieszkał zasobny gospodarz z żoną i dwojgiem dzieci, była przy chacie, pełna stodółka, obora z bydełkiem, sad, a w sadzie kilka pni pszczół, obsiane w czas pólko, to wszystko zapewniało Bartłomiejowi dostatek i dało nazwę pieniężnego. Ale szczęście i powodzenie na téj ziemi trwałem nie bywa, nieodzowny to warunek naszego bytu, przypomnienie naszej znikomości tutaj, nieśmiertelności przyszłego życia.
W roku 1833, zaczęła grasować cholera w różnych miejscowościach kraju naszego; nawiedziła także i Gronów, ale szczególnym trafem tylko ową chatę na Bartochowiźnie, i w ciągu nocy zabrała biednemu Batłomiejowi żonę i dwoje dzieci. We wsi popłoch ogromny, nikt z ratunkiem nie przybył, czeladź odbiegła, sam tylko strapiony ojciec i troje zsiniałych trupów w chałupie pozostało. Boleść jego łatwiej zrozumieć niż opisać, trudno się nawet silić na to, co każdy, kto tracił i grzebał ukochanych, odczuje we własném sercu.
Umarłych pogrześć trzeba, i to szybko żeby zarazy nie szerzyć daléj, lecz nowy cios uderza w biednego człowieka, kościół parafijalny dość odległy, przez obce grunta nie pozwolono przewozić zmarłych na cholerę, trzeba więc było pochować ich w miejscu. We dworze dano mu desek na trumny, obrał miejsce do pochowu pod sosnami na skraju lasu na wprost swego mieszkania, i wziął się do roboty. Zbił siekierą trzy trumienki, znak zbawienia wyrył za pomocą opalonej głowni i ułożył w nich na wieczny spoczynek stężałe już trupy żony i dzieci. Pracował tak noc całą samotny, bo nikt ze wsi, lękając się zarazy, nie przybył mu z pomocą. Z dworu przynoszono mu jeść, lecz tylko postawiono garczki na miedzy i uciekano co żywo. Ze świtem wykopał groby i zaprzęgłszy parę wołów do woza, zastępując sam i orszak pogrzebowy i kapłana, powiózł i pochował, przysypując starannie czarną ziemią i obłożywszy darniną wszystko to, co go wiązało do życia.
Lecz miejsce to poświęconem nie było. Nasz wieśniak za największą poczytuje sobie niesławę, spoczywać po śmierci na niepoświęconem miejscu. Strapiony ojciec postanowił zaraz postawić krzyż na grobie żony i dzieci. Ze dworu dano znów drzewa, a chociaż nie umiał bardzo ciesielki, wyciosał po prostu zaledwie z kory trzy krzyże i na własnych barkach poprzenosił je na miejsce i wkopał w ziemię, przekonany, że ten święty Znak naszego Odkupienia święci tę ziemię, na której został postawiony. Ukląkł potem i ze łzami w oczach zaczął się modlić, a po za nim ozwał się głośny śpiew gromady ludzi „Zawitaj Ukrzyżowany,”—byli to mieszkańcy wsi Gronowa. Przekonawszy się nareszcie, że się cholera nie szerzy daléj, że Bartłomiej nie umarł, chociaż grzebał cholerycznych, i dowiedziawszy się w końcu, że stawia krzyże, zebrali się gromadnie i wzniesiony już krzyż powitali zwyczajną w takim razie pieśnią.
Miejsce pochowu było więc poświęconem łzami ojca i męża, obecnością św. Znaku i modlitwą ludu, który po dokończeniu pieśni, wieczny odpoczynek za zmarłych odmówił.
Bartłomiej krótko osiedział się w chacie: zdawszy gospodarstwo dworowi, powędrował w świat wraz z wiernym psem. Odmówił tylko pacierz na grobie żony i dzieci. Tęskno mu było w pustej chacie samemu, a choć młody jeszcze, nie chciał brać innéj gospodyni, by na wystygłym kominie nowy ogień nanieciła. Już jego ręce odbywszy cmentarną posługę, były niesposobne do żadnej ruchliwszéj pracy; to też podobno gdzieś daleko kościelnym dziadkiem i grabarzem został. Cholera nie szerzyła się dalej od chaty Bartłomieja; dwuramienny krzyż wstrzymał jéj pochód.
Dziś, dwa mniejsze krzyże już spróchniałe, padły na ziemię, środkowy większy został na straży; mech go pokrył, u stóp żółty rozchodnik porasta, i cisza w koło, jedynie tylko przerywana śpiewem leśnego ptastwa. Mogiłek przybyło, bo kilkoro niemowlątek tu pochowano,—jednak rzadko kiedy przechodzień pacierz tu odmówi, bo miejsce dosyć odległe tak od traktu jak od zabudowań dworskich i wioskowych. —Chaty Bartłomieja nie ma śladu, kilka tylko, drzewek owocowych i kupka gruzu wskazują miejsce dawnej siedziby.
Krzyż ten i groby, były zwykłem kresem mych codziennych przechadzek, siadałam w cieniu sosen na długie godziny marzeń, a przed mojemi oczyma rozwijało się to proste i bolesne zdarzenie, jakie się w tym zakątku odbyło. Zdawało mi się w szumie drzew słyszeć szmer pacierza, jęk boleści, jaki się musiał wydrzeć z piersi nieszczęśliwego ojca, gdy składał do grobu zwłoki ukochanych istot...
Stanisława.  

Oszczywilk

Oszczywilk, osada w gminie Wartkowice. Zaznaczona na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a


1992 r.

Orzechy

Czajkowski 1783-84 r.
Orzech karczma, parafia kalinowa, dekanat stawski, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, powiat sieradzki, własność: Lubienski, szambel.

Orzechy, karczma w gminie Błaszki. Zaznaczona na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a


1992 r.
Zobacz także Orzechów w gminie Błaszki.

Muszot

Muszot, młyn w gminie Brzeźnio. Zaznaczony na mapie Reymann'a.

Mapa Reymann'a


1992 r.

Mayda

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Mayda, województwo Kaliskie, obwód Sieradzki, powiat Szadkowski, parafia Korczew, własność prywatna. Ilość domów 1, ludność 2, odległość od miasta obwodowego 2.


Mapa Reymann'a

1992 r.


.

środa, 10 lipca 2013