KSIĘGI I AKTA HIPOTECZNE W SIERADZU:
Majątek Dąbrowa Wielka Charówna w
powiecie Sieradzkim położony obejmujący powierzchni według planu
z rejestru pomiarowego geometry Henniga z roku 1924 r. morgów (77)
siedemdziesiąt siedm prętów kwadratowych (295) dwieście
dziewięćdziesiąt pięć dawniej z dobrami Dąbrową Wielką jedną
księgę wieczystą mający od takowych oddzielony w księdze
niniejszej uregulowany został. Co tu zapisano z mocy wyroku z dnia
21 listopada 1925 r. sporządzonego w tej księdze za Nr. 1.
Wciągniono z mocy decyzji Zych. Hip. z dnia 9 grudnia 1925 roku.
1839 r.
1924 r.
1992 r.
1785
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-170, karta 275-276.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Prezentowany dokument stanowi urzędowe, szlacheckie świadectwo z przeprowadzonej naocznej wizji lokalnej spornych granic, sporządzone dnia 6 października 1785 roku w Dąbrowie Wielkiej, a następnie urzędownie oblatowane (wpisane do ksiąg) 12 października 1785 roku, przed Urzędem Grodzkim w Sieradzu na wniosek szlachetnego Tomasza Bugajskiego.
Zasadnicza treść dokumentu otwiera się oświadczeniem szlachty i obywateli – sygnatariuszy aktu, którymi byli Wojciech Pomorski i Jan Krusiecki – którzy zeznają, że w towarzystwie Tomasza Bugajskiego, na formalną rekwizycję wielmożnego pana Kazimierza Albina Lenartowicza, zjechali na grunt. Wizytatorzy najpierw udali się w stronę rowu granicznego biegnącego pomiędzy Dąbrową a sąsiednią wsią Sokołów, gdzie w pobliżu jeziorka zaobserwowali rozkopaną górkę. W dalszej kolejności, na drugim spornym odcinku przy łużysku (czyli smugu) w polu "Kadłubny", odnaleźli kolejną górkę rozkopaną pośrodku przez mieszkańców Sokołowa, którzy – jak powszechnie słyszano – poszukiwali tam dawnych kopców granicznych i z tego powodu rozkopywali naturalne wzniesienia. Przechodząc dalej za siedzibą bartnika Bogumiłowskiego, osadzonego na gruntach Dąbrowy Wielkiej, wizytatorzy dostrzegli na skraju niwy, za płotem nad łąkami, szerokie i wysokie węglisko, na którego samym szczycie umieszczono duży kamień. Jak ustalono, kamień ten nie tkwił tam od dawna ani naturalnie, lecz został niedawno i z premedytacją osadzony w ziemi, by sztucznie pozorować wygląd starego kopca granicznego, czego świadkowie byli pewni, gdyż w czasie poprzednich, osobiście przez nich odbywanych wizji, kamienia tego tam nie było; co więcej, tuż obok niego widniał świeży dołek wykopany rydlem, który dla zatarcia śladów nowości i niepoznaki został od wewnątrz opalony ogniem oraz przysypany węglami po to, by pozorować autentyczny, starodawny znak graniczny. Z tego miejsca obdukcja przeniosła się w rejon roli i łąki kowala z Dąbrowy Wielkiej, leżącej niedaleko stawu oraz brodu "Parskacznego", gdzie odnaleziono świeżo usypaną kupkę kamieni przypominającą kształtem kopiec graniczny, wzniesioną w miejscu nowo przywłaszczonym. Następnie wizytatorzy skierowali się w stronę ściany granicznej wsi Budziczny wielmożnego pana Lenartowicza, idąc wzdłuż dawnych granic ku dzielnicy rozgraniczającej, na której to posesor dóbr Sokołowa wraz ze swoimi ludźmi samowolnie przekroczył granicę i zajął obsianą ścianę pól Dąbrowy Wielkiej. Wizytatorzy stwierdzili, że ściana ta od dawna ograniczona była wyraźnym rowem oraz usypanymi nad niwami kopcami. Idąc dalej w stronę granicy Budziczny, gdzie znajdował się główny kopiec narożny (ścienny) oraz ciągnące się po obu stronach inne znaki kopcowe, zastano przy tej ścianie obaloną figurę przydrożną, którą niegdyś wystawił świętej pamięci wielmożny Kiciński i ówczesny dziedzic dóbr Dąbrowy Wielkiej.
Podsumowując swoje spostrzeżenia, Wojciech Pomorski i Jan Krusiecki zadeklarowali pod przysięgą i sumieniem pełną gotowość potwierdzenia wszystkich powyższych faktów, zniszczeń, fałszerstw znaków granicznych oraz bezprawnych zaborów przed sądem, co poświadczyli własnoręcznymi podpisami złożonymi w Dąbrowie Wielkiej dnia 6 października 1785 roku.
1786
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-172, karty 669-671.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.
My niżej podpisani szlachta i obywatele na rekwizycją WJmci Pana Kazimierza Albina z Gieżgieżłowca Lenartowicza Wojsk Koronnych Pułkownika dóbr Dąbrowy Wielkiej i Budziczny w Województwie i Powiecie Sieradzkim leżących dziedzica i possessora uproszeni stosując się do praw publicznych zjechawszy z opatrznym Tomaszem Bugajskim z Dąbrowy Wielkiej woźnym przysiężnym na grunt wyżej wspomnionej wsi czyli dóbr osobliwie mających rozgraniczenie to jest Dąbrowy Wielkiej i Budziczny Wielm. Lenartowicza dziedzicznych widzieliśmy najpierw przed posieczeniem łąnk do Dąbrowy Wielkiej należących pod Dąbrówką Mniejszą nad rzeką Żeglinną zwaną sytuowanych tak w tym roku jako i przeszłym, ztłuczonych i wniwecz tak od gęsi jako i bydła różnego gatunku ztretowanych i wypasionych łąnk w zdłusz nad rzeką na dwoje staj a wszesz więcej na puł staja, a to od inwentarza poddanych Dąbrowczańskich, której szkody można rachować bespiecznie siana na wozów dwadzieścia. Z tamtąnd udawszy się na drugą stronę wsi Dąbrowy ku Sokołowu, zacząwszy od roli Walka Kielka do Dąbrowy Wielkiej poddanego, po lewej stronie gościńca bitego z Dąbrowiej ku Sokołowu idącego to jest drogi publicznej, narachowaliśmy zoranych różnym zbożem obsianych i już w niektórych miejscach zbóż zebranych w gruncie z dawna do Dąbrowy należącym Kalanki zwany dawniej przez Sokołów sobie przywłaszczonym, a w roku przeszłym od Kommissji Królewskiej Dąbrowie Wielkiej powróconym i przysądzonym w roku zaś teraźniejszym od Jmci Pana Franciszka Komorowskiego dóbr części Królewskiej Sokołowa dzierżawcy i poddanych Sokołowskich, znowu gwałtownym sposobem pooranym, obsianym i pod swoją niesprawiedliwie podbitym possessją składów wielkich chłopskiego obsiewu, wzdłusz staj jednym aż do łączki między tymi rolami doliną ku stawu Parskacz zwanemu idącej 50 [...] wszesz aż do owsa pańskiego Sokołowa na roli [da?]wniej w poprzek od Jmci Pana Bratkowskiego obr[...] Dąbrowie Wielkiej zabranej, na której znowu owsa Sokołowskiego dworskiego zasianego miarkując krótsze i dłuższe od staja składy, widzieliśmy i narachowaliśmy, składów 60. Przytym pomiędzy [te?]mi rolami widzieliśmy na łące wyżej wspomnionej ku Parskaczu ciągnącej się doliny siana pokoszonego i zabranego do Sokołowa najmniej miarkując wozów 20, a na Parskaczu stawu od ściany granicznej między Dąbrową Wielką i Sokołowem Dekretem Kommissarskim ustanowionej [...] do grobli stawu tegosz Parskacza, umiarkowaliśmy sumiennie; z łąki tej pokoszonej zebranego do Sokołowa Siana, najmniej wozów 24. Dalej idąc, widzieliśmy; w polu Karczemskim zwanym z dawna do Dąbrowy należącym; przy Dąbrowie granicznym i kopcach ściennych Dąbrowy Wielkiej z Budziczną sytuowanym niedawno do Sokołowa sobie przywłaszczonym poorannych świeżo na żyto składów stajem jednym aż do stawu Parskacznego 15. Dalej idąc nad tym rowem ku narożnikom Dąbrowskiemu i Budziczanemu widzieliśmy w tymże samym polu Karczemskim pasieczonego od Sokołowianów prosa stajem jednym składów cztery, a przyszedłszy do narożników widzieliśmy kopców cztery dawniej od Jmci Pana Komorowskiego rozrzuconych, i zdemoliowanych niedaleko Brodku nad Szołowiskami Mniejszymi [...] rowu między Budziczną a Dąbrową graniczna na kroków mniej lub więcej kilkadziesiąnt; będących, to jest dwóch narożników Dąbrowskiego i Budziczane ściennego pomiędzy Dąbrową i Sokołowem i ściennym między Budziczną a Sokołowem; dość oczywiste znaki ich rudera. Przejechawszy zaś za Mniejsze Szołowiska w las nad Niwą Budziczańską; za ług Włosień z dawna i teraz zwany, ku granicom Wolczyńskim wylewek wody skłaniający; widzieliśmy kilkadziesiąt pniów wielkich sosien z rozkazu JmPana Komorowskiego pościnanych i na bale wytartych, około warsztatu pilarskiego nie rachując jeszcze tych co po bokach w lesie Budziczny pościnano i zabrano i w niwecz cały prawie las spustoszono od JmPana Komorowskiego i jego poddanych gdzie nawet jeszcze warsztat pilarski i drzewa na nim leżące zastaliśmy. Ztamtąnd wróciwszy się ku Mniejszym Szołowiskom widzieliśmy Niwę Budziczańską dotąd jeszcze od Sokołowa nie zażywaną przy drodze do Barczewa idącej teraz świeżo pooraną od Sokołowianów i znowu gwałtownie sobie przywłaszczoną. Potym przyszliśmy; na drogę publiczną, od Sokołowa ku Dąbrowie idącą do ściany granicznej pomiędzy Dąbrową i Sokołowem oznaczonej Dekretem Kommissarskim; gdzie różnym zbożem, to jest jarką, jęczmieniem, grochem, tatarką, prosem, lnem, i warzywem ogrodowym zacząwszy od wyżej wspomnianej ściany ku Dąbrowie aż do łączki wyżej wspomnianej doliny ku Parskaczu ciągnącej się, narachowaliśmy tak dworskich jako i chłopskich gwałtownie pooranych, obsianych, i po większej części zbóż z nich do Sokołowa zebranych trojgiem staj ciągnących się w polu Kalanki zwanym z dawna do Dąbrowy należącym i teraz przysądzonym, świeżo znowu gwałtownie sobie od Sokołowianów i ich possessora przywłaszczonych aż do pola Międzymiechy zwanego składów czterdzieści i pięć. Item w polu na Międzymiechach w podobnymże sposobie owsa dworskiego sokołowskiego składów trzydzieści i dwa dwojgiem staj; Item jęczmienia jednym stajem chłopskiego składów cztery; Item na niwce świeżo dobytej w gruncie tymże Dąbrowskim puł stajem składów cztery, a rzepaku dwa, Item za krzakami na nowiznach świeżo dobytej i ogrodzonej w końcu ról chłopskich Dąbrowskich stajem jednym prosa składów cztery, a tatarki pięć; Item dalej po tej nowiźnie w polu tym samym stajem jednym różnym zbożem obsianych od Sokołowian narachowaliśmy składów pięćdziesiąt i dwa; Item przyszliśmy do niwki przy rolach dworskich Dąbrowskich od Majchra poddanego z Sokołowa dopiero za possessji W. Lenartowicza kryjomym sposobem poorany z zarwaniem nawet dworskiego zboża; który znowu świeżo widzieliśmy od JP. Komorowskiego pooraną i gwałtownie zabraną i obsianą. Dalej idąc tą stroną Jeziorka ku Dąbrowie w tymże samym polu widzieliśmy różnym zbożem obsianych od Sokołowianów, teraz już świeżo po Dekrecie Kommissarskim do użytku sobie przywłaszczonych, składów dziewięćdziesiąt oprócz jeszcze zarosłych i między pieńkami nieoranych w tych polach ról i składów. Dalej idąc na przeciw ługu Kałek zwanego widzieliśmy od Bogumiłowianów świeżo podartej nowiny w polu Stadła zwanym składów pięć, [...] w polu na Kadłubnej za drószką niedaleko figury w gruncie Dąbrowy od Bartnika Bogumiłów [...] postawionej na nowiźnie składów dwa. Item od Górniaka z Bogumiłowa w gruncie Dąbrowskim Kadłubna zwanym niwkę między pniami świeżą na nowiźnie pooraną prosem zasianą.
Co wszystko sumieniem naszym z twierdzić i poprzeć zawsze gotowiśmy, na to się rękami własnemi podpisujemy.
Działo się w Wielkiej Dąbrowie dnia 5 września 1786 roku.
[...] Pomorski
Jan Krzesiecki[?]
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-172, karty 669-671.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.
My niżej podpisani szlachta i obywatele na rekwizycją WJmci Pana Kazimierza Albina z Gieżgieżłowca Lenartowicza Wojsk Koronnych Pułkownika dóbr Dąbrowy Wielkiej i Budziczny w Województwie i Powiecie Sieradzkim leżących dziedzica i possessora uproszeni stosując się do praw publicznych zjechawszy z opatrznym Tomaszem Bugajskim z Dąbrowy Wielkiej woźnym przysiężnym na grunt wyżej wspomnionej wsi czyli dóbr osobliwie mających rozgraniczenie to jest Dąbrowy Wielkiej i Budziczny Wielm. Lenartowicza dziedzicznych widzieliśmy najpierw przed posieczeniem łąnk do Dąbrowy Wielkiej należących pod Dąbrówką Mniejszą nad rzeką Żeglinną zwaną sytuowanych tak w tym roku jako i przeszłym, ztłuczonych i wniwecz tak od gęsi jako i bydła różnego gatunku ztretowanych i wypasionych łąnk w zdłusz nad rzeką na dwoje staj a wszesz więcej na puł staja, a to od inwentarza poddanych Dąbrowczańskich, której szkody można rachować bespiecznie siana na wozów dwadzieścia. Z tamtąnd udawszy się na drugą stronę wsi Dąbrowy ku Sokołowu, zacząwszy od roli Walka Kielka do Dąbrowy Wielkiej poddanego, po lewej stronie gościńca bitego z Dąbrowiej ku Sokołowu idącego to jest drogi publicznej, narachowaliśmy zoranych różnym zbożem obsianych i już w niektórych miejscach zbóż zebranych w gruncie z dawna do Dąbrowy należącym Kalanki zwany dawniej przez Sokołów sobie przywłaszczonym, a w roku przeszłym od Kommissji Królewskiej Dąbrowie Wielkiej powróconym i przysądzonym w roku zaś teraźniejszym od Jmci Pana Franciszka Komorowskiego dóbr części Królewskiej Sokołowa dzierżawcy i poddanych Sokołowskich, znowu gwałtownym sposobem pooranym, obsianym i pod swoją niesprawiedliwie podbitym possessją składów wielkich chłopskiego obsiewu, wzdłusz staj jednym aż do łączki między tymi rolami doliną ku stawu Parskacz zwanemu idącej 50 [...] wszesz aż do owsa pańskiego Sokołowa na roli [da?]wniej w poprzek od Jmci Pana Bratkowskiego obr[...] Dąbrowie Wielkiej zabranej, na której znowu owsa Sokołowskiego dworskiego zasianego miarkując krótsze i dłuższe od staja składy, widzieliśmy i narachowaliśmy, składów 60. Przytym pomiędzy [te?]mi rolami widzieliśmy na łące wyżej wspomnionej ku Parskaczu ciągnącej się doliny siana pokoszonego i zabranego do Sokołowa najmniej miarkując wozów 20, a na Parskaczu stawu od ściany granicznej między Dąbrową Wielką i Sokołowem Dekretem Kommissarskim ustanowionej [...] do grobli stawu tegosz Parskacza, umiarkowaliśmy sumiennie; z łąki tej pokoszonej zebranego do Sokołowa Siana, najmniej wozów 24. Dalej idąc, widzieliśmy; w polu Karczemskim zwanym z dawna do Dąbrowy należącym; przy Dąbrowie granicznym i kopcach ściennych Dąbrowy Wielkiej z Budziczną sytuowanym niedawno do Sokołowa sobie przywłaszczonym poorannych świeżo na żyto składów stajem jednym aż do stawu Parskacznego 15. Dalej idąc nad tym rowem ku narożnikom Dąbrowskiemu i Budziczanemu widzieliśmy w tymże samym polu Karczemskim pasieczonego od Sokołowianów prosa stajem jednym składów cztery, a przyszedłszy do narożników widzieliśmy kopców cztery dawniej od Jmci Pana Komorowskiego rozrzuconych, i zdemoliowanych niedaleko Brodku nad Szołowiskami Mniejszymi [...] rowu między Budziczną a Dąbrową graniczna na kroków mniej lub więcej kilkadziesiąnt; będących, to jest dwóch narożników Dąbrowskiego i Budziczane ściennego pomiędzy Dąbrową i Sokołowem i ściennym między Budziczną a Sokołowem; dość oczywiste znaki ich rudera. Przejechawszy zaś za Mniejsze Szołowiska w las nad Niwą Budziczańską; za ług Włosień z dawna i teraz zwany, ku granicom Wolczyńskim wylewek wody skłaniający; widzieliśmy kilkadziesiąt pniów wielkich sosien z rozkazu JmPana Komorowskiego pościnanych i na bale wytartych, około warsztatu pilarskiego nie rachując jeszcze tych co po bokach w lesie Budziczny pościnano i zabrano i w niwecz cały prawie las spustoszono od JmPana Komorowskiego i jego poddanych gdzie nawet jeszcze warsztat pilarski i drzewa na nim leżące zastaliśmy. Ztamtąnd wróciwszy się ku Mniejszym Szołowiskom widzieliśmy Niwę Budziczańską dotąd jeszcze od Sokołowa nie zażywaną przy drodze do Barczewa idącej teraz świeżo pooraną od Sokołowianów i znowu gwałtownie sobie przywłaszczoną. Potym przyszliśmy; na drogę publiczną, od Sokołowa ku Dąbrowie idącą do ściany granicznej pomiędzy Dąbrową i Sokołowem oznaczonej Dekretem Kommissarskim; gdzie różnym zbożem, to jest jarką, jęczmieniem, grochem, tatarką, prosem, lnem, i warzywem ogrodowym zacząwszy od wyżej wspomnianej ściany ku Dąbrowie aż do łączki wyżej wspomnianej doliny ku Parskaczu ciągnącej się, narachowaliśmy tak dworskich jako i chłopskich gwałtownie pooranych, obsianych, i po większej części zbóż z nich do Sokołowa zebranych trojgiem staj ciągnących się w polu Kalanki zwanym z dawna do Dąbrowy należącym i teraz przysądzonym, świeżo znowu gwałtownie sobie od Sokołowianów i ich possessora przywłaszczonych aż do pola Międzymiechy zwanego składów czterdzieści i pięć. Item w polu na Międzymiechach w podobnymże sposobie owsa dworskiego sokołowskiego składów trzydzieści i dwa dwojgiem staj; Item jęczmienia jednym stajem chłopskiego składów cztery; Item na niwce świeżo dobytej w gruncie tymże Dąbrowskim puł stajem składów cztery, a rzepaku dwa, Item za krzakami na nowiznach świeżo dobytej i ogrodzonej w końcu ról chłopskich Dąbrowskich stajem jednym prosa składów cztery, a tatarki pięć; Item dalej po tej nowiźnie w polu tym samym stajem jednym różnym zbożem obsianych od Sokołowian narachowaliśmy składów pięćdziesiąt i dwa; Item przyszliśmy do niwki przy rolach dworskich Dąbrowskich od Majchra poddanego z Sokołowa dopiero za possessji W. Lenartowicza kryjomym sposobem poorany z zarwaniem nawet dworskiego zboża; który znowu świeżo widzieliśmy od JP. Komorowskiego pooraną i gwałtownie zabraną i obsianą. Dalej idąc tą stroną Jeziorka ku Dąbrowie w tymże samym polu widzieliśmy różnym zbożem obsianych od Sokołowianów, teraz już świeżo po Dekrecie Kommissarskim do użytku sobie przywłaszczonych, składów dziewięćdziesiąt oprócz jeszcze zarosłych i między pieńkami nieoranych w tych polach ról i składów. Dalej idąc na przeciw ługu Kałek zwanego widzieliśmy od Bogumiłowianów świeżo podartej nowiny w polu Stadła zwanym składów pięć, [...] w polu na Kadłubnej za drószką niedaleko figury w gruncie Dąbrowy od Bartnika Bogumiłów [...] postawionej na nowiźnie składów dwa. Item od Górniaka z Bogumiłowa w gruncie Dąbrowskim Kadłubna zwanym niwkę między pniami świeżą na nowiźnie pooraną prosem zasianą.
Co wszystko sumieniem naszym z twierdzić i poprzeć zawsze gotowiśmy, na to się rękami własnemi podpisujemy.
Działo się w Wielkiej Dąbrowie dnia 5 września 1786 roku.
[...] Pomorski
Jan Krzesiecki[?]
1787
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-122, karta numer 733.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.
My niżej popisani szlachta i obywatele na rekwizycją Kazimierza Albina z Giezgiezłowca Lenartowicza Wojsk Koronnych Pułkownika dóbr Dąbrowy Wielkiej z przyległościami dziedzica zjechawszy na miejsca i grunt wsi Wielkiej Dąbrowy, najprzód widzieliśmy miejsce i łączkę posieczonej trawy w gruncie Dąbrowskim, Kadłubna* zwanym od wieków do tejże wsi należącym od Grzegorza Kacmarza na Kadłubny mieszkającego z której trawy siana na dobry wóz bydź mogło, którą Jmc Pan Tomasz Psarski wsi Bogumiłowa Królewskiej possessor zesławszy gromadę ludzi gwałtownie zabrać kazał do Bogumiłowa w przeszłym tygodniu, item na dniu dzisiejszym uproszeni widzieliśmy znowu w polu Kalanki** zwanym z rozkazu JP. Franciszka Komorowskiego wsi czyli części Królewskiej w Sokołowie possessora na dniu onegdajszym wraz z gromadą Sokołowską, a bardziej z rozkazu i przymusu jego, tatarki kowala Franciszka w gruncie własnym Dąbrowskim sztukę niemałą w nocy to jest z soboty na niedzielę wczorajszą posieczonej i stretowanej dopiero kwitnąć zaczynającej, co jako rzetelnie wszystko widzieliśmy tak w czasie sumiennie zeznać to gotowiśmy, na co się rękami własnemi podpisujemy. Dan w Wielkiej Dąbrowie 20 lipca 1787 roku.
Jan Charski
Stanisław Fabiański
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-122, karta numer 733.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.
My niżej popisani szlachta i obywatele na rekwizycją Kazimierza Albina z Giezgiezłowca Lenartowicza Wojsk Koronnych Pułkownika dóbr Dąbrowy Wielkiej z przyległościami dziedzica zjechawszy na miejsca i grunt wsi Wielkiej Dąbrowy, najprzód widzieliśmy miejsce i łączkę posieczonej trawy w gruncie Dąbrowskim, Kadłubna* zwanym od wieków do tejże wsi należącym od Grzegorza Kacmarza na Kadłubny mieszkającego z której trawy siana na dobry wóz bydź mogło, którą Jmc Pan Tomasz Psarski wsi Bogumiłowa Królewskiej possessor zesławszy gromadę ludzi gwałtownie zabrać kazał do Bogumiłowa w przeszłym tygodniu, item na dniu dzisiejszym uproszeni widzieliśmy znowu w polu Kalanki** zwanym z rozkazu JP. Franciszka Komorowskiego wsi czyli części Królewskiej w Sokołowie possessora na dniu onegdajszym wraz z gromadą Sokołowską, a bardziej z rozkazu i przymusu jego, tatarki kowala Franciszka w gruncie własnym Dąbrowskim sztukę niemałą w nocy to jest z soboty na niedzielę wczorajszą posieczonej i stretowanej dopiero kwitnąć zaczynającej, co jako rzetelnie wszystko widzieliśmy tak w czasie sumiennie zeznać to gotowiśmy, na co się rękami własnemi podpisujemy. Dan w Wielkiej Dąbrowie 20 lipca 1787 roku.
Jan Charski
Stanisław Fabiański
* Charłubna
** Kalinki
Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 21
ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dn. 19 październ. 1933 r. L. SA. II. 12/14/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu sieradzkiego na gromady.
Po wysłuchaniu opinji rad gminnych i wydziału powiatowego, zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 18 października 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy z dnia 23. III. 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
I. Obszar gminy wiejskiej Barczew dzieli się na gromady:
3. Dąbrowa-Wielka, obejmującą: wieś Budziczna, wieś Dąbrowa Poduchowna, wieś Dąbrowa Charubna, wieś Dąbrowa Wielka folwark Dąbrowa Wielka, wieś Kalinki, wieś Kozy.
§ 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Sieradzkiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
Wojewoda:
wz. (—) A. Potocki
Wicewojewoda
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz