Taryfa Podymnego 1775 r.
Kalinowa, wieś, woj. sieradzkie,
powiat szadkowski, własność szlachecka, 25 dymów.
Czajkowski 1783-84 r.
Kalinowa, parafia stronsko (strońsko),
dekanat szadkowski, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie,
powiat szadkowski, własność: Walewski, chorązy.
Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Kalinowa, województwo
Kaliskie, obwód Sieradzki, powiat Szadkowski, parafia Strońsko,
własność prywatna. Ilość domów 18, ludność 185, odległość
od miasta obwodowego 2.
Słownik Geograficzny:
Kalinowa lub Kalinowo, wś i folw., nad rz. Widawką, pow. łaski, gm. Wężykowa wola, par. Strońsk. Leży przy drodze bitej o 7 w. od Widawy, o 17 w. od Sieradza. W 1827 r. było tu 18 dm., 185 mk.; obecnie 46 dm., 505 mk. i 264 mr. ziemi włośc. Dobra K. składają się z folw. K., Jelno i Kalinowska Lgota i mają 1769 mr. obszaru, w tem 1014 mr. ziemi ornej. Według Tow. kred. ziems. dobra Kalinowo składają się z folwarku: K., Jelna, nomenklatury Bolesławów, wsi K., Bronisze Kalinowskie i Jelno. Rozl. wynosi m. 1254; fol. Kalinowo grunta orne i ogrody m. 417, łąk m. 154, pastw. m. 154, lasu m. 13, nieużytki i place m. 35, razem m. 775, bud. mur. 8, drew. 3, płodozmian 4-polowy; folw. Jelno grunta orne i ogrody m. 281, łąk m. 4, pastw. m. 9, lasu m. 170. nieużytki i place m. 14, razem m. 478, bud. mur. 2, drew. 3, płodozmian 4-polowy, pokłady torfu. Wś Kalinowo osad 47, z gruntem m. 264; wś Bronisze Kalinowskie os. 16, z gruntem m. 260; wś Jelno osad 4, z gr. m. 4.
Spis 1925:
Kalinowa, wś i folw., pow. łaski, gm. Wola Wężykowa. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne wś 53, folw. 4. Ludność ogółem: wś 308, folw. 68. Mężczyzn wś 143, folw. 27, kobiet wś 165, folw. 41. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego wś 308, folw. 68. Podało narodowość: polską wś 308, folw. 68.
Wikipedia:
Kalinowa-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zapolice. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa sieradzkiego. Był to ośrodek sporego, wielowioskowego klucza majątkowego Walewskich h. Colonna. Zachował się, noszący ślady licznych przebudów pierwotnie klasycystyczny dwór murowany z 1820 r., dwutraktowy, z umieszczonym na osi i wspartym na kolumnach portykiem, nakrytym naczułkowym dachem. Ten dwór poprzedzał starszy dwór, wzniesiony w 2 poł. XVIII w., staraniem kasztelana łęczyckiego Józefa Walewskiego, prawdopodobnie w technice szachulcowej. Określany był jako "pałacyk drewniany". W tym zespole znajdowała się również wtedy "kaplica murowana ze sklepami i schowaniem". W 1902 r., gdy majątek należał do Kobierzyckich, odkryto tu cmentarzysko kultury łużyckiej z epoki brązu. Według rejestru zabytków KOBiDZ na listę zabytków wpisany jest obiekt: dwór, pocz. XIX, nr rej.: 434 z 24.07.1967 i z 9.01.1996
Elżbieta Halina Nejman Majątki (Szlachta Sieradzka XIX wieku Herbarz)
KALINOWA nad Widawką, par. Strońsko, p. zduńskowolski Pstrokonie, Świeżyny i Woźniki w 1699 roku Kazimierz Walewski żonie Zofii Radolińskiej zapisuje. W 1783 r. Walewskiego chorążego. Od 1809 roku wieś folwarczna Kalinowa, folwark Jelno wieś zarobna Branica z przyległościami Gorzychów, Trojaki, Lisy, Sobiepany, Podole, własność Józefa Turkułła. Pałac masiv murowany pruską robotą z cegły wokół trynkowany, dachówką pokryty, okien 14 dwoistych na zawiasach .Pokoje; stołowy, sypialny, panieński, dziecinny, garderoba, apteczka, sień. Obszar 1254 mg. (AT mfm 8314 k.111-22, 155-9, SGKP t.3, s.680, Kobyłecki 1833 k.201)
Elżbieta Halina Nejman Majątki (Szlachta Sieradzka XIX wieku Herbarz)
KALINOWA nad Widawką, par. Strońsko, p. zduńskowolski Pstrokonie, Świeżyny i Woźniki w 1699 roku Kazimierz Walewski żonie Zofii Radolińskiej zapisuje. W 1783 r. Walewskiego chorążego. Od 1809 roku wieś folwarczna Kalinowa, folwark Jelno wieś zarobna Branica z przyległościami Gorzychów, Trojaki, Lisy, Sobiepany, Podole, własność Józefa Turkułła. Pałac masiv murowany pruską robotą z cegły wokół trynkowany, dachówką pokryty, okien 14 dwoistych na zawiasach .Pokoje; stołowy, sypialny, panieński, dziecinny, garderoba, apteczka, sień. Obszar 1254 mg. (AT mfm 8314 k.111-22, 155-9, SGKP t.3, s.680, Kobyłecki 1833 k.201)
1992r.
_________________________________________________________________________________
Dwór z 1820 r. w Kalinowej- front
Fot. Janusz Marszałkowski
_________________________________________________________________________________
Widok od ogrodu
Fot. Janusz Marszałkowski
DWÓR
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 211-212.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalne zażalenie i manifestację wniesioną przez Ludwika Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, przeciwko Konstancji z Załuskowskich Popielowej (wdowie po Mikołaju), Jadwidze z Załuskowskich (z pierwszego małżeństwa Zarębie, obecnie żonie Jana Strachowskiego) oraz samemu Janowi Strachowskiemu (nabywcy praw od Taczanowskiego) w związku z niedopełnieniem przez nich warunków umowy spisanej 7 czerwca bieżącego roku. Przedmiotem sporu jest kontrakt dotyczący sprzedaży dóbr Kalinowa, połowy Branicy, folwarku Jelna oraz pustkowi Gorzuchy, Trojaków, Lisów i innych przyległości w Gronowie, z racji tego, iż pozwani nie uzupełnili transakcji i nie odebrali należnych sum za wartość wspomnianych dóbr w odpowiednim terminie wyznaczonym przez tegoroczny wyrok działowy. Z tego względu Walewski wnosi o przymusowe dopełnienie kontraktu i pociągnięcie oponentów do kar umownych oraz zwrotu kosztów własnych. Jednocześnie, chcąc w pełni zadośćuczynić ustaleniom kontraktu, wnoszący skargę stawia się osobiście przed urzędem i deklaruje gotowość wypłaty lub należytego zabezpieczenia pięciu precyzyjnie wyszczególnionych kwot: pierwszej w wysokości 12 875 złotych polskich (podzielonej na trzy równe części po 4291 zł i 20 groszy przypadające od Popielowej, Strachowskiej i Strachowskiego) do opłacenia na rzecz rodziny Turkułów, drugiej w kwocie 52 375 złotych polskich dla Taczanowskiego (w zastępstwie za nabywcę Strachowskiego), trzeciej wynoszącej 40 000 złotych polskich tytułem należnej porcji dla wdowy Popielowej, czwartej w wysokości 52 375 złotych polskich dla Strachowskiej (zadeklarowanej do zabezpieczenia na dobrach i wypłacenia w gotówce), oraz piątej, opiewającej na 70 czerwonych złotych stanowiących równowartość długu za parę wołów przekazanych w naturze poddanym. Ludwik Walewski własnoręcznie poświadcza przedstawiony dokument podpisem, ostatecznie deklarując chęć wypłaty powyższych sum w momencie ich oficjalnej akceptacji.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 212.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalne zażalenie i manifestację złożoną osobiście przez Wielmożnego Jana Strachowskiego przeciwko Jaśnie Wielmożnemu Franciszkowi Taczanowskiemu, pełniącemu urząd Komisarza Cywilno Wojskowego Ziemi Wieluńskiej, w związku z niedotrzymaniem przez tego drugiego wcześniejszych ustaleń prawno-majątkowych. Istotą sporu jest umowa zawarta między stronami 22 maja bieżącego roku podczas zjazdu działowego, a następnie wpisana do akt (oblatowana) przy wyroku działowym w Szadku 23 maja, na mocy której Taczanowski zobowiązał się zrzec na rzecz skarżącego praw do części dóbr Kalinowa wraz z przyległościami. W oparciu o to wiążące porozumienie, Strachowski podjął działania mające na celu dalsze zbycie tychże dóbr na rzecz Wielmożnego Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, sporządzając w tym celu 7 czerwca w Piotrkowie punkty przedwstępne, które szczegółowo określały kwoty, jakie Walewski miał uiścić za Kalinowę dla Taczanowskiego. Ponieważ jednak Taczanowski nie wywiązał się ze swojej części porozumienia i nie dopełnił w wyznaczonym na dany dzień terminie obowiązku formalnego zatwierdzenia transakcji, Strachowski składa niniejszy oficjalny protest, aby uchronić się przed ewentualnymi karami za zerwanie umowy z Walewskim. Skarżący domaga się stanowczo pełnej realizacji zawartej komplanacji i sfinalizowania transakcji na swoją rzecz, zaznaczając jednocześnie i zastrzegając prawnie, że wszelkie ewentualne kary finansowe wynikające z zaistniałego opóźnienia i niedotrzymania warunków powinny obciążać wyłącznie Franciszka Taczanowskiego, przy czym Strachowski podtrzymuje konieczność docelowego sfinalizowania całej transakcji na rzecz Walewskiego zgodnie ze sporządzonymi wcześniej punktami.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 220.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument ten to oficjalny protokół obdukcji sporządzony przez Urząd Ziemiański Aktowy Sieradzki, w którym woźny przysięgły Wawrzyniec Janicki, w towarzystwie dwóch szlachciców: Stanisława Dobruchowskiego i Piotra Błeszyńskiego, szczegółowo zeznaje na temat rozległych obrażeń odniesionych w wyniku pobicia Józefa Turkuła, Starostę Prośniatkowskiego. Z relacji wynika, że ofiara padła ofiarą wyjątkowej brutalności: poszkodowany ma zranioną z tyłu głowę z dwucalowym wylewem krwi, silnie posiniaczoną lewą rękę, w której znajdują się dwie rany, oraz złamaną od mocnego bicia prawą nogę, a jego ciało jest w wielu miejscach bardzo dotkliwie potłuczone. Raport odnotowuje również całkowite zniszczenie garderoby zaatakowanego, wskazując na podarty i rozerwany na poły surdut z oderwanym kołnierzem oraz koszulę potarganą na strzępy. Woźny, powołany do tej czynności, oficjalnie zaświadczył przed urzędem, że wszystkich tych gwałtownych czynów i uszkodzeń ciała dokonał wielmożny Aleksander Otocki, Podwojewodzy Ostrzeszowski, a sam atak miał miejsce w dniu wczorajszym w Sieradzu, po czym urząd formalnie przyjął i zapisał to oświadczenie.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 220.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalny zapis obdukcji i protestacji sporządzony przez Urząd Aktowy Ziemiański Sieradzki, który działając zgodnie z obowiązującym prawem, dokonał formalnych oględzin Wielmożnego Aleksandra Otockiego, Podwojewodzego Ostrzeszowskiego, i naocznie stwierdził u niego widoczne ślady pobicia w postaci okaleczenia na dłoni lewej ręki oraz zdartej skóry na wierzchu prawej dłoni, a także odnotował wyraźne zniszczenia szlacheckiego ubioru obejmujące oberwany w zapięciu kontusz i poobrywane pętelki, po czym urzędnicy odnotowali oświadczenie poszkodowanego, iż wszystkie wymienione obrażenia ciała i szkody materialne zostały mu fizycznie zadane przez Wielmożnego Józefa Turkuła, co w konsekwencji doprowadziło do oficjalnego przyjęcia przez urząd zarówno samej obdukcji, jak i wniesionej przeciwko sprawcy skargi.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 220.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalne, osobiste zażalenie złożone przez Konstancję z Załuskowskich Popielową, wdowę po Mikołaju Popielu (Stolniku Krzemienieckim), która działa w imieniu własnym oraz pozostałych współspadkobierców, skierowane przeciwko Ludwikowi Walewskiemu, pełniącemu urząd Chorążego Piotrkowskiego, a jego głównym celem jest prawne podważenie i kategoryczne żądanie unieważnienia punktów umowy sprzedaży dóbr Kalinowa wraz z przyległościami, sporządzonej zaledwie dzień wcześniej przez wspomnianego Walewskiego, co stanowi bezpośrednią kontynuację i formalne nawiązanie do wcześniejszych skarg w tej samej sprawie majątkowej, które powódka zdążyła już uprzednio wpisać do Akt i Ksiąg Ziemiańskich Wieluńskich.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 256-257.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Wielmożna Konstancja z Załuskowskich Popielowa, Stolnikowa Krzemieniecka oraz dziedziczka dóbr Kalinowy, połowy Branicy, folwarku Jelna i dezertów Lisy, działając w imieniu własnym oraz pozostałych współsukcesorów i następców prawnych, stawiła się osobiście przed Urzędem i Księgami Ziemiańskimi Województwa Sieradzkiego, aby złożyć oficjalne, formalne zaskarżenie skierowane przeciwko Wielmożnemu Ludwikowi Kolumnie Walewskiemu (Chorążemu Piotrkowskiemu), Urodzonym Konstantemu Skalskiemu i Chryzostomowi Magnuskiemu, a także przeciwko urzędowemu woźnemu Michałowi Czerniejowskiemu z Czerniejewa. Istota skargi opiera się na fakcie, że Walewski – pomimo pełnej świadomości, iż warunki (punkty) dotyczące sprzedaży wspomnianych dóbr ziemskich zostały sporządzone bezprawnie, nie zostały zatwierdzone żadnym oficjalnym aktem prawnym i od samego początku zostały formalnie zaprotestowane przez Konstancję Popielową oraz pozostałych współdziedziców – podjął nielegalne działania egzekucyjne. Walewski, powołując się na te nie mające mocy prawnej ustalenia, sprowadził asystującą mu szlachtę oraz woźnego w miejsce zupełnie nieznane powódce oraz lokalnym społecznościom wiejskim (gromadom), celem rzekomego dokonania intromisji, czyli oficjalnego wprowadzenia w posiadanie rzeczonych majątków. Następnie wspomniany woźny Michał Czerniejowski, działając w porozumieniu z Walewskim, w dniu 24 lipca bieżącego roku złożył przed tymi samymi księgami ziemskimi fałszywe relacje, poświadczając w sposób urzędowy, że intromisja do wszystkich wymienionych dóbr została zrealizowana pomyślnie i nie spotkała się z żadnym oporem ani obroną ze strony osób trzecich. W odpowiedzi na to jawne naruszenie procedur, Konstancja Popielowa, powołując się na swoje wcześniejsze manifesty, oficjalnie protestuje przeciwko uznaniu ważności tej czynności, domagając się całkowitego unieważnienia bezprawnie dokonanej intromisji, jednocześnie kategorycznie zastrzegając sobie oraz reprezentowanym przez siebie współsukcesorom pełne prawo do rozszerzenia, uzupełnienia i powiększenia treści niniejszego zaskarżenia w toku dalszego postępowania prawnego.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 277-278.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Datowany na 21 czerwca 1792 roku nakaz sądowy wydany w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego przez Sąd Ziemiański Wieluński, wzywa urodzone Konstancję z Załuskowskich Popielową i Jadwigę z Załuskowskich Strachowską oraz Franciszka Taczanowskiego do obowiązkowego i osobistego stawiennictwa na terminie kondescencji w Radoszewicach w dniu 1 lipca 1792 roku, co następuje z powództwa Chorążego Piotrkowskiego Ludwika Kolumny Walewskiego w celu przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka Łukasza Załęskiego, zaś drugą część dokumentu stanowi sporządzona 30 czerwca 1792 roku i wpisana do ksiąg ziemskich w Sieradzu relacja woźnego przysięgłego Macieja Maciejewskiego z Pstrokoni, który urzędowo poświadcza, że rzeczone wezwanie skutecznie doręczył, pozostawiając je na rękach lokaja we dworze w miejscowości Kalinowa zgodnie z obowiązującym zwyczajem prawnym.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 302-303.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Król Polski Stanisław August Poniatowski, powołując się na swoją władzę, nakazuje wskazanym z imienia i nazwiska osobom oraz ich sukcesorom – mianowicie: Jadwidze z Załuskowskich wraz z mężem Janem Strachowskim, Konstancji z Popielów, Piotrowi, Antoniemu, Janowi, Grzegorzowi, Adamaowi, Józefowi, Wawrzyńcowi, Bazylemu, Agnieszce rodzeństwu Malinowskim, Annie Kurdwanowskiego małżonce, Justynie Komornickiego małżonce (dzieciom zmarłej Tekli z Wężyków Turkułowej), Rochowi Morawskiemu i jego spadkobiercom z Barbary z Turkułów, Grzegorzowi, Franciszkowi i Petronelli Taczanowskim (dzieciom Zofii z Madalińskich), naturalnym sukcesorom zmarłej bezpotomnie Martyny z Wężyków (pierwszego małżeństwa z Andrzejem Niemojowskim) wraz z jej mężem Ludwikiem Walewskim, a także Augustynowi Myszkowskiemu – aby w ciągu czterech tygodni od doręczenia pozwu stawili się osobiście i obowiązkowo przed Sądem Ziemiańskim Wieluńskim w celu odpowiedzi na pozew wytoczony przez Wincentego, Gabriela, Bonawenturę i Teofilę Niemojowskich (dzieci zmarłego Feliksa Niemojowskiego, będących naturalnymi małoletnimi sukcesorami majątku po zmarłym bezpotomnie stryju Andrzeju Niemojowskim) z ich opiekunami Antonim i Józefem Niemojowskimi, a także Józefa Niemojowskiego (syna z pierwszego małżeństwa z Siemianowską i współsukcesora), którzy to powodowie odnawiają dawniejsze skargi i żądają dokończenia sprawy przerwanej śmiercią Feliksa Niemojowskiego, domagając się od pozwanych, jako obecnych nabywców i posiadaczy dóbr obciążonych długami (w tym dóbr Węglowic oraz innych sum pożyczonych u zmarłego Andrzeja Niemojowskiego), natychmiastowego zwrotu i wypłaty bezspornych sum zastawnych wraz z prowizją oraz kalkulacją, bez możliwości odwlekania sprawy i bez włączania tych oczywistych wierzytelności pod dotychczas niewykonane dekrety (co do których powodowie żądają uzupełnienia, wykonania i przekazania pełnej mocy sądowi zjazdowemu), a także domagają się ukarania pozwanych za dotychczasowe bezprawne przetrzymywanie funduszy, naprawienia wynikłych stąd szkód oraz ostatecznego rozsądzenia wszystkich powiązanych z tą sprawą pretensji, co pod rygorem prawnym przypieczętowano datą 15 marca 1792 roku w Wieluniu, a następnie zostało formalnie potwierdzone w Sieradzu dnia 31 marca 1792 roku przez woźnego przysięgłego ziemskiego Mikołaja Sieradzkiego z Radoszewic, który dobrowolnie zeznał i wpisał do akt, że oba wydane pozwy skutecznie, zgodnie z prawem doręczył i zostawił w wyznaczonym dniu we dworze pozwanych w wsi Kalinowa oraz w Pstrokoniach.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 462-463.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Prezentowany dokument to oficjalne pismo sądowe (pozew) wydane 4 kwietnia 1792 roku w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, które wzywa Konstancję (wdowę po Mikołaju Popielu), Jadwigę (byłą żonę Marcina Zaremby i Jana Strachowskiego) siostry rodzone Załuskowskie, oraz Franciszka Taczanowskiego (Komisarza Cywilno-Wojskowego) do stawienia się przed Sądem Ziemskim Sieradzkim. Sprawa, wytoczona przez braci Józefa i Wawrzyńca Turkułów, dotyczy uregulowania zawiłych kwestii spadkowych, rozliczeń finansowych i podziału majątku po bezpotomnie zmarłej Martynie z Wężyków, która była najpierw żoną Andrzeja Niemojewskiego, a następnie Ludwika Walewskiego. Wezwani mają obowiązek osobiście przedstawić przed sądem wszelkie dowody, dokumenty i ewentualne przysięgi dotyczące roszczeń majątkowych, aby sąd mógł sprawiedliwie wycenić i podzielić dobra ziemskie Kalinowa z przyległościami, Ligotę i Rudniczysko. Dokument nakazuje ponadto przeprowadzenie rzetelnej inwentaryzacji i podziału rzeczy ruchomych, zbadanie ewentualnych obciążeń dłużnych, wyrównanie sum i nadwyżek ponad szacowaną wartość dóbr, odrzucenie błędnie sporządzonych wcześniej podziałów oraz ostateczne, sprawiedliwe rozsądzenie całej sprawy przez nałożenie odpowiednich nakazów zapłaty i świadczeń. Na marginesie drugiej strony dokumentu znajduje się również adnotacja woźnego przysięgłego z Kalinowy, Piotra Ładziaka, potwierdzająca prawidłowe dostarczenie pozwu o kondescendencję w tamtejszym folwarku.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 524.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument ten jest oficjalnym pozwem sądowym wystawionym w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w Sieradzu, z datą 14 czerwca 1792 roku, skierowanym do urodzonego Jana Strachowskiego, wzywającym go do obowiązkowego stawienia się przed Sądem Ziemskim Sieradzkim odprawiającym się w Szadku w sprawie wytoczonej przez Grzegorza Taczanowskiego, działającego we własnym imieniu oraz jako ojciec swojej małoletniej córki Petronelli, a także przez Franciszka Taczanowskiego, Szambelana Królewskiego i Komisarza Cywilno-Wojskowego Ziemi Wieluńskiej, którzy wspólnie domagają się ugody w sprawie sprzedaży części dóbr Kalinowa, zawartej pomiędzy pozwanym a Grzegorzem Taczanowskim, argumentując, że wspomniana część majątku przypadła Ignacemu i Petronelli prawem spadkowym po zmarłej Martynie z Wężyków Walewskiej, a sama kwestionowana transakcja została zawarta z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ Ignacy nie osiągnął wówczas wieku uprawniającego do legalnego dysponowania i zbywania majątku, co w konsekwencji doprowadziło do wielkiego pokrzywdzenia zarówno jego samego, jak i małoletniej Petronelli, w związku z czym powodowie wnoszą o całkowite uchylenie tej wadliwej umowy, pozbawienie jej wszelkiej mocy prawnej oraz o nakazanie przez sąd przeprowadzenia prawidłowego, zgodnego z prawem podziału dóbr Kalinowa pomiędzy prawowitych spadkobierców, natomiast w dolnej części karty znajduje się relacja woźnego przysięgłego Szczepana z Niechmirowa, wpisana do ksiąg Aktowych Ziemskich w Sieradzu cztery dni później, 18 czerwca 1792 roku, w której urzędnik ten zeznaje, że w ubiegłą sobotę prawidłowo dostarczył odpis owego pozwu do dworu w miejscowości Gronów i doręczył go rzeczonemu pozwanemu, dopełniając tym samym wszelkich obowiązujących formalności i zwyczajów prawnych.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 638-639.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument z dnia 6 lipca 1792 roku, wydany w Sieradzu w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, stanowi oficjalny pozew sądowy skierowany do wielmożnego Ludwika Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, nakazujący mu osobiste, prawne pod rygorem zawitym stawiennictwo przed Sądem Ziemiańskim Województwa Sieradzkiego i Powiatu Szadkowskiego w Sieradzu w czwartą niedzielę od doręczenia pisma lub w terminie, kiedy sprawa zostanie wywołana z właściwego rejestru. Sprawa zostaje wytoczona na wniosek instygatora sądowego oraz donosicielek, którymi są wielmożna Konstancja z Załuskowskich (wdowa po zmarłym Mikołaju Popielu, Stolniku Krzemieńskim) oraz wielmożna Jadwiga z Załuskowskich (obecnie żona wielmożnego Jana Strachowskiego, a uprzednio żona zmarłego Marcina Zaremby, Sędzica Grodzkiego Sieradzkiego), działające w obecności wielmożnego Józefa Turkuła. Powódki wnoszą skargę mającą na celu zniesienie i unieważnienie postanowień oraz punktów umowy "uknutych" w dzień Bożego Ciała, które dotyczyły sprzedaży części ich dóbr rodowych w Kalinowej wraz z wszelkimi przynależnościami, argumentując, że transakcja ta rażąco narusza ich interesy, nie została potwierdzona żadną faktyczną zapłatą (wziątkiem) ani też autentycznie zabezpieczona w księgach sądowych. Wskazują ponadto, że sprzedaż ta uderza w prawa gwarantowane mężatkom i wdowom, krzywdzi je w zakresie sprawiedliwego podziału majątku oraz wynikała z natarczywego, przymusowego dopominania się o sprzedaż, co w efekcie doprowadziło do uwłaczającego usunięcia ich z dziedzictwa, dlatego żądają uwolnienia się od roszczeń pozwanego Chorążego Piotrkowskiego i unieważnienia podjętych działań. Integralną część dokumentacji stanowi dołączona na drugiej karcie relacja woźnego z dnia 9 lipca 1792 roku, wpisana do Ksiąg Aktowych Ziemiańskich w Sieradzu, w której opatrzny Piotr Ładziak, przysięgły woźny ze wsi Kalinowa, oświadcza będąc w pełni władz umysłowych, że w dniu 7 lipca 1792 roku osobiście dostarczył wspomniany pozew królewski, pozostawiając go w dworze w dobrach Pstrokonie u tamtejszych domowników, zgodnie z obowiązującym obyczajem prawnym.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 691-692.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument wystawiony w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego dnia 21 lipca 1792 roku w Sieradzu stanowi oficjalny pozew sądowy skierowany do Sądu Ziemiańskiego Sieradzkiego na instancję instygatora sądowego działającego w imieniu powoda, Jaśnie Wielmożnego Ludwika Kolumny Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, który nabył dobra ziemskie Kalinowa, połowę Branicy oraz folwark Jelno wraz z przyległościami. Stroną pozwaną w niniejszej sprawie są Franciszek Taczanowski (Szambelan Królewski i Komisarz Cywilno-Wojskowy Ziemi Wieluńskiej), małżonkowie Jan i Jadwiga z Załuskowskich Strachowscy, Konstancja z Załuskowskich Popielowa (wdowa po Stolniku Krzemienieckim), bracia Józef (Starosta Bachtyński) i Wawrzyniec (Szambelan Jego Królewskiej Mości) Turkułowie, Celestyn Gorczycki (Sędzia Graniczny Sieradzki) oraz Adam Zaręba. Istotą sporu prawnego są roszczenia majątkowe dotyczące dóbr, a w szczególności zarzuty powoda, iż pozwani dopuścili się ubocznych, potajemnych i zmownych porozumień przy wypuszczeniu dóbr Rudniczyska, działając w ten sposób na jawną szkodę i pokrzywdzenie Walewskiego jako prawowitego nabywcy majątku. Powód domaga się przed sądem formalnego i niezwłocznego złożenia stosownych rewersów, skryptów oraz wszelkich ukrywanych dokumentów i transakcji kupna mających potwierdzać stan prawny oraz zabezpieczać integralność jego majątku przed nieprawnym wkraczaniem osób trzecich. Walewski żąda także od sądu przymuszenia pozwanych do dotrzymania i zrealizowania dawnych ustaleń kontraktowych, ukarania ich za nieuzasadnione działania godzące w jego dobra, a także pełnego pokrycia narosłych kosztów procesu sądowego oraz zadośćuczynienia za poniesione straty finansowe. Druga część dokumentu zawiera relację urzędową sporządzoną dnia 28 lipca 1792 roku przez przysięgłego woźnego sądowego Macieja Maciejewskiego z wsi Pstrokoni, który zaświadcza o osobistym doręczeniu pięciu odpisów królewskiego pozwu do rąk własnych pozwanych lub osób reprezentujących ich gospodarstwa w dworach zlokalizowanych w majątkach Ligota, Patoki, Sobiepany (gdzie doręczeń dokonano 25 lipca), a także w Grabówce i Gronowie, co zamyka procedurę przygotowawczą do rozpoczęcia formalnego przewodu sądowego przed urzędem w Sieradzu.
OBWIESZCZENIE.
Podaie do publiczney wiadomości: iż w dniu 11 i następnych mca Czerwca r. b. o godzinie 8 zrana w wsi Kalinowie, leżącey w Powiecie Szadkowskim, odbywać się będzie sprzedarz przez publiczną licytacyą różnych ruchomości, iako to: koni, wołów, krów, owiec, trzody, garców miedzianych, statków gorzelnych i różnych sprzętów gospodarskich, na którą maiących chęć zaprasza.
Kalisz dnia 13. Maia 1820 roku.
J. Słowikowski, K. T. W. K.
OBWIESZCZENIE.
My niżey podpisani uwiadomiamy Szanowną Publiczność, iż maiąc pretensyą czystą z obligacyi urzędowey od 18. Marca 1816. w kwocie 10,000. złotych z procentem, wyrabiamy subhastacyą Dóbr Kalinowy z przyległościami w Powiecie Szadkowskim położonych; JWgo Turkuła dziedzicznych, a ponieważ wywłaszczenie dopiero około Nowego Roku ukończonym bydź może, dla tego ostrzegamy wszystkich i każdego w szczególności ktoby sobie Dobra te przez dzierżawę nabydź życzył, aby unikaiąc straty w układky bez naszey wiedzy niewchodził, i w przyszłości niezasłaniał się niewiadomością o wywłaszczeniu tychże Dóbr nastąpić mianym.
Kaliszu dnia 14. Czerwca 1820.
Rafał i Eliasz Bracia Działoscy w Dobry mieszkaiący.
OBWIESZCZENIE.
Sąd Policyi Prostey Powiatu Sieradzkiego.
Wzywa wszelkie Władze Kraiowe bezpieczeństwa Publicznego przestrzegające, ażeby na Żydówkę Maryannę Lewkowiczownę z pod Straży Cywilney z odwachu Miasta Sieradza w dniu 30. Czerwca r. b. zbiegła, o kradzierz gwałtowną obwinioną, a poniższym Rysopisem dokładnie określoną, troskliwą baczność dawały, i po wyśledzeniu, takową ninieyszemu Sądowi pod ścisłą strażą do Sieradza iak nayprędzey odesłać postarały się.
Rysopis,
Maryana Lewkowiczowna, lat 18 maiąca żydówka, rodem z wsi Kalinowy pod Widawą, stanu wolnego, twarzy pociągłey, oczu niebieskich, wzrostu miernego, włosów Ciemno-blond krótko strzyżonych, nosa pospolitego. —
Ubior.
Czepek muślinowy koronką obszyty na nim chustka żółtawa duża tyftkowa stara, spancerek perkalowy w kwiatki czerwone, spódnica takaż, fartuch perkalowy w drobną kratkę niebieską i czerwoną, chustka na szyi tyftykowa ordynaryina w drobne kwiatki, korale na szyi drobne czerwone cztery sznurki, spódnica druga perkalowa w drobne czerwone kwiatki stara koszula lniana dobra, spódnica i szpancerek obszyte są falbankami z takieyże materyi.
Sieradz dnia 8. Lipca 1823 r.
Gaiewski.
DWÓR
1791
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-185, karta 103.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument
sporządzony w ramach wizji lokalnej w Kalinowej stanowi oficjalny
urzędowy zapis szkód zgłoszonych i poświadczonych przez szlachtę, które
miały miejsce podczas posesji tych dóbr przez Wielmożnego Ludwika
Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego. Wycinki i zaboru mienia dokonano
na korzyść sąsiedniej posiadłości Pstrokoni: bezprawnie ścięto trzy
dęby, z których dwa zostały wywiezione do Pstrokoni, a jeden porzucono
na granicy posiadłości, ponadto skradziono i wywieziono sześć sosen, a
także dokonano zaboru żyta z kilkunastu zagonów na polach określanych
jako „Lisy”. Wszystkie te straty i szkody zostały zauważone oraz
zliczone przez miejscowych ludzi z Kalinowej, a następnie z nakazu
wielmożnego Walewskiego formalnie ujawnione i przedłożone urzędowi, co
zakończyło się sporządzeniem stosownej relacji prawnej.
1786
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-172, karty 615-16.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.
Do Urzędu i Xiąg Grodzkich Starościńskich Sieradzkich osobiście przyszedłszy urodzony Maci Drozdowski.
Bacząc się bydz Dekretem Sądu Grodu Piotrkowskiego bez wiedzy między sobą z jednej i urodzonemi Rzepecką wdową i Głębockim z jednej a UU. Janem i Wojciechem Lenczewskiemi bracią przyrodniemi z drugiej strony z pokrzywdzeniem siebie żalącego zapadłym. A bardziej zapobiegając dalszemu stąd wyniknąć mogącemu pokrzywdzeniu. To naprzeciw UU. Janowi i Wojciechowi bracią między sobą rodzonym Lenczewskim swym i Heleny z Wereckich[?] żony swojej imieniem, za którą pokój ręczy zanosi zażalenie w niniejszy sposób. Iż cisz UU. Lenczewscy a bracia żony siebie żalącego urodzonej Heleny z Wereckich[?] pobrawszy summy różne, jako to z Kalinowej, Rębieszewa i Pozdzenic sami na siebie przepomniawszy o siebie żalącego żonie z jednej matki idącej, siostrze swojej przyrodniej, a summy do równego działu między braci i siostry pójść mianej ile z głowy urodzonej Marianny Szamowskiej matki pozostałe nic z nich nie udzieliwszy na głowę siebie żalącego żony pobrali, niedosyć na tych, ale jeszcze do summy na Grabówce będącej zapasem tak na urodzoną Rzepecką jako żonę siebie żalącego przez urodzoną Szamowską matkę, Xięgami Grodu Piotrkowskiego do zapłacenia na tęż głowy zeznanej wystarawszy Dekret w Grodzie Piotrkowskim bez wiedzy siebie żalącego, ile w tych stronach niebędącego, bo w Województwie Krakowskim służbę sprawującego zapłacenia summy, odciąwszy zapis ile bez obrony siebie żalących skrzywdziwszy dla niezupełnej informacji Sądu wystarawszy do równego działu pójść usiłowali do niej nie należąc i o niezapłacenie summy bezprawnie sobie przysądzonej Wielmożnego Stanisława Rychłowskiego do mistyfikacji processu niesłusznego, czyli do zatradowania dóbr Grabówki terminem na instancją swoją pociągnęli. Dowiedziawszy się żalący o tym wyniknąć mającemu uszczerbkowi przez [...] mogący Dekret Executionis ob malam informationem Sądu Piotrkowskiego z uchyleniem zapisu nie mając mocy zyskanego ztrzymu[...] przeto Dekret z Regestru Executionum na [...] UU. Lenczewskich nie tylko to zażalenie, ale i termin do Najjaśniejszego Trybunału Piotrkowskiego naprzeciw W. Stanisławowi Rychłowskiemu gdzie spra[wa?] o uchylenie Dekretu Grodzkiego Piotrkowskiego z temiż UU. Lenczewskiemi żalący przez zaprokurowane wpisy i termina o takowy z sobą uczyniony podstęp w uchyleniu siebie żalącego żony i [in?]nych sukcessorów od zapisu wydać miane spos[obem?] areztu uformowane w Sądzie Przeświętnego Grodu Sieradzkiego dla zastanowienia z bezprawn[ości?] Dekretu processu składać i zastowienia w [ta?]kowej krzywdzie z płaczem dopraszać się offi[cjaln?]ie, a w Najjaśniejszym Trybunale wytłoma[czy?]wszy takowe pokrzywdzenie uchylenia Dekretu siebie żalącego przywrócenia do zapisu zupełnej summy dopraszać niniejszym zaskarżeniem oświad[...] sobie na potym zostawując powiększenie niniejszego manifestu. Salvis Salvan.
Maci Drozdowski piórem trzymanym swym i żony swej imieniem.
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-172, karty 615-16.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.
Do Urzędu i Xiąg Grodzkich Starościńskich Sieradzkich osobiście przyszedłszy urodzony Maci Drozdowski.
Bacząc się bydz Dekretem Sądu Grodu Piotrkowskiego bez wiedzy między sobą z jednej i urodzonemi Rzepecką wdową i Głębockim z jednej a UU. Janem i Wojciechem Lenczewskiemi bracią przyrodniemi z drugiej strony z pokrzywdzeniem siebie żalącego zapadłym. A bardziej zapobiegając dalszemu stąd wyniknąć mogącemu pokrzywdzeniu. To naprzeciw UU. Janowi i Wojciechowi bracią między sobą rodzonym Lenczewskim swym i Heleny z Wereckich[?] żony swojej imieniem, za którą pokój ręczy zanosi zażalenie w niniejszy sposób. Iż cisz UU. Lenczewscy a bracia żony siebie żalącego urodzonej Heleny z Wereckich[?] pobrawszy summy różne, jako to z Kalinowej, Rębieszewa i Pozdzenic sami na siebie przepomniawszy o siebie żalącego żonie z jednej matki idącej, siostrze swojej przyrodniej, a summy do równego działu między braci i siostry pójść mianej ile z głowy urodzonej Marianny Szamowskiej matki pozostałe nic z nich nie udzieliwszy na głowę siebie żalącego żony pobrali, niedosyć na tych, ale jeszcze do summy na Grabówce będącej zapasem tak na urodzoną Rzepecką jako żonę siebie żalącego przez urodzoną Szamowską matkę, Xięgami Grodu Piotrkowskiego do zapłacenia na tęż głowy zeznanej wystarawszy Dekret w Grodzie Piotrkowskim bez wiedzy siebie żalącego, ile w tych stronach niebędącego, bo w Województwie Krakowskim służbę sprawującego zapłacenia summy, odciąwszy zapis ile bez obrony siebie żalących skrzywdziwszy dla niezupełnej informacji Sądu wystarawszy do równego działu pójść usiłowali do niej nie należąc i o niezapłacenie summy bezprawnie sobie przysądzonej Wielmożnego Stanisława Rychłowskiego do mistyfikacji processu niesłusznego, czyli do zatradowania dóbr Grabówki terminem na instancją swoją pociągnęli. Dowiedziawszy się żalący o tym wyniknąć mającemu uszczerbkowi przez [...] mogący Dekret Executionis ob malam informationem Sądu Piotrkowskiego z uchyleniem zapisu nie mając mocy zyskanego ztrzymu[...] przeto Dekret z Regestru Executionum na [...] UU. Lenczewskich nie tylko to zażalenie, ale i termin do Najjaśniejszego Trybunału Piotrkowskiego naprzeciw W. Stanisławowi Rychłowskiemu gdzie spra[wa?] o uchylenie Dekretu Grodzkiego Piotrkowskiego z temiż UU. Lenczewskiemi żalący przez zaprokurowane wpisy i termina o takowy z sobą uczyniony podstęp w uchyleniu siebie żalącego żony i [in?]nych sukcessorów od zapisu wydać miane spos[obem?] areztu uformowane w Sądzie Przeświętnego Grodu Sieradzkiego dla zastanowienia z bezprawn[ości?] Dekretu processu składać i zastowienia w [ta?]kowej krzywdzie z płaczem dopraszać się offi[cjaln?]ie, a w Najjaśniejszym Trybunale wytłoma[czy?]wszy takowe pokrzywdzenie uchylenia Dekretu siebie żalącego przywrócenia do zapisu zupełnej summy dopraszać niniejszym zaskarżeniem oświad[...] sobie na potym zostawując powiększenie niniejszego manifestu. Salvis Salvan.
Maci Drozdowski piórem trzymanym swym i żony swej imieniem.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 211-212.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalne zażalenie i manifestację wniesioną przez Ludwika Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, przeciwko Konstancji z Załuskowskich Popielowej (wdowie po Mikołaju), Jadwidze z Załuskowskich (z pierwszego małżeństwa Zarębie, obecnie żonie Jana Strachowskiego) oraz samemu Janowi Strachowskiemu (nabywcy praw od Taczanowskiego) w związku z niedopełnieniem przez nich warunków umowy spisanej 7 czerwca bieżącego roku. Przedmiotem sporu jest kontrakt dotyczący sprzedaży dóbr Kalinowa, połowy Branicy, folwarku Jelna oraz pustkowi Gorzuchy, Trojaków, Lisów i innych przyległości w Gronowie, z racji tego, iż pozwani nie uzupełnili transakcji i nie odebrali należnych sum za wartość wspomnianych dóbr w odpowiednim terminie wyznaczonym przez tegoroczny wyrok działowy. Z tego względu Walewski wnosi o przymusowe dopełnienie kontraktu i pociągnięcie oponentów do kar umownych oraz zwrotu kosztów własnych. Jednocześnie, chcąc w pełni zadośćuczynić ustaleniom kontraktu, wnoszący skargę stawia się osobiście przed urzędem i deklaruje gotowość wypłaty lub należytego zabezpieczenia pięciu precyzyjnie wyszczególnionych kwot: pierwszej w wysokości 12 875 złotych polskich (podzielonej na trzy równe części po 4291 zł i 20 groszy przypadające od Popielowej, Strachowskiej i Strachowskiego) do opłacenia na rzecz rodziny Turkułów, drugiej w kwocie 52 375 złotych polskich dla Taczanowskiego (w zastępstwie za nabywcę Strachowskiego), trzeciej wynoszącej 40 000 złotych polskich tytułem należnej porcji dla wdowy Popielowej, czwartej w wysokości 52 375 złotych polskich dla Strachowskiej (zadeklarowanej do zabezpieczenia na dobrach i wypłacenia w gotówce), oraz piątej, opiewającej na 70 czerwonych złotych stanowiących równowartość długu za parę wołów przekazanych w naturze poddanym. Ludwik Walewski własnoręcznie poświadcza przedstawiony dokument podpisem, ostatecznie deklarując chęć wypłaty powyższych sum w momencie ich oficjalnej akceptacji.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 212.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalne zażalenie i manifestację złożoną osobiście przez Wielmożnego Jana Strachowskiego przeciwko Jaśnie Wielmożnemu Franciszkowi Taczanowskiemu, pełniącemu urząd Komisarza Cywilno Wojskowego Ziemi Wieluńskiej, w związku z niedotrzymaniem przez tego drugiego wcześniejszych ustaleń prawno-majątkowych. Istotą sporu jest umowa zawarta między stronami 22 maja bieżącego roku podczas zjazdu działowego, a następnie wpisana do akt (oblatowana) przy wyroku działowym w Szadku 23 maja, na mocy której Taczanowski zobowiązał się zrzec na rzecz skarżącego praw do części dóbr Kalinowa wraz z przyległościami. W oparciu o to wiążące porozumienie, Strachowski podjął działania mające na celu dalsze zbycie tychże dóbr na rzecz Wielmożnego Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, sporządzając w tym celu 7 czerwca w Piotrkowie punkty przedwstępne, które szczegółowo określały kwoty, jakie Walewski miał uiścić za Kalinowę dla Taczanowskiego. Ponieważ jednak Taczanowski nie wywiązał się ze swojej części porozumienia i nie dopełnił w wyznaczonym na dany dzień terminie obowiązku formalnego zatwierdzenia transakcji, Strachowski składa niniejszy oficjalny protest, aby uchronić się przed ewentualnymi karami za zerwanie umowy z Walewskim. Skarżący domaga się stanowczo pełnej realizacji zawartej komplanacji i sfinalizowania transakcji na swoją rzecz, zaznaczając jednocześnie i zastrzegając prawnie, że wszelkie ewentualne kary finansowe wynikające z zaistniałego opóźnienia i niedotrzymania warunków powinny obciążać wyłącznie Franciszka Taczanowskiego, przy czym Strachowski podtrzymuje konieczność docelowego sfinalizowania całej transakcji na rzecz Walewskiego zgodnie ze sporządzonymi wcześniej punktami.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 220.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument ten to oficjalny protokół obdukcji sporządzony przez Urząd Ziemiański Aktowy Sieradzki, w którym woźny przysięgły Wawrzyniec Janicki, w towarzystwie dwóch szlachciców: Stanisława Dobruchowskiego i Piotra Błeszyńskiego, szczegółowo zeznaje na temat rozległych obrażeń odniesionych w wyniku pobicia Józefa Turkuła, Starostę Prośniatkowskiego. Z relacji wynika, że ofiara padła ofiarą wyjątkowej brutalności: poszkodowany ma zranioną z tyłu głowę z dwucalowym wylewem krwi, silnie posiniaczoną lewą rękę, w której znajdują się dwie rany, oraz złamaną od mocnego bicia prawą nogę, a jego ciało jest w wielu miejscach bardzo dotkliwie potłuczone. Raport odnotowuje również całkowite zniszczenie garderoby zaatakowanego, wskazując na podarty i rozerwany na poły surdut z oderwanym kołnierzem oraz koszulę potarganą na strzępy. Woźny, powołany do tej czynności, oficjalnie zaświadczył przed urzędem, że wszystkich tych gwałtownych czynów i uszkodzeń ciała dokonał wielmożny Aleksander Otocki, Podwojewodzy Ostrzeszowski, a sam atak miał miejsce w dniu wczorajszym w Sieradzu, po czym urząd formalnie przyjął i zapisał to oświadczenie.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 220.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalny zapis obdukcji i protestacji sporządzony przez Urząd Aktowy Ziemiański Sieradzki, który działając zgodnie z obowiązującym prawem, dokonał formalnych oględzin Wielmożnego Aleksandra Otockiego, Podwojewodzego Ostrzeszowskiego, i naocznie stwierdził u niego widoczne ślady pobicia w postaci okaleczenia na dłoni lewej ręki oraz zdartej skóry na wierzchu prawej dłoni, a także odnotował wyraźne zniszczenia szlacheckiego ubioru obejmujące oberwany w zapięciu kontusz i poobrywane pętelki, po czym urzędnicy odnotowali oświadczenie poszkodowanego, iż wszystkie wymienione obrażenia ciała i szkody materialne zostały mu fizycznie zadane przez Wielmożnego Józefa Turkuła, co w konsekwencji doprowadziło do oficjalnego przyjęcia przez urząd zarówno samej obdukcji, jak i wniesionej przeciwko sprawcy skargi.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 220.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalne, osobiste zażalenie złożone przez Konstancję z Załuskowskich Popielową, wdowę po Mikołaju Popielu (Stolniku Krzemienieckim), która działa w imieniu własnym oraz pozostałych współspadkobierców, skierowane przeciwko Ludwikowi Walewskiemu, pełniącemu urząd Chorążego Piotrkowskiego, a jego głównym celem jest prawne podważenie i kategoryczne żądanie unieważnienia punktów umowy sprzedaży dóbr Kalinowa wraz z przyległościami, sporządzonej zaledwie dzień wcześniej przez wspomnianego Walewskiego, co stanowi bezpośrednią kontynuację i formalne nawiązanie do wcześniejszych skarg w tej samej sprawie majątkowej, które powódka zdążyła już uprzednio wpisać do Akt i Ksiąg Ziemiańskich Wieluńskich.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 256-257.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Wielmożna Konstancja z Załuskowskich Popielowa, Stolnikowa Krzemieniecka oraz dziedziczka dóbr Kalinowy, połowy Branicy, folwarku Jelna i dezertów Lisy, działając w imieniu własnym oraz pozostałych współsukcesorów i następców prawnych, stawiła się osobiście przed Urzędem i Księgami Ziemiańskimi Województwa Sieradzkiego, aby złożyć oficjalne, formalne zaskarżenie skierowane przeciwko Wielmożnemu Ludwikowi Kolumnie Walewskiemu (Chorążemu Piotrkowskiemu), Urodzonym Konstantemu Skalskiemu i Chryzostomowi Magnuskiemu, a także przeciwko urzędowemu woźnemu Michałowi Czerniejowskiemu z Czerniejewa. Istota skargi opiera się na fakcie, że Walewski – pomimo pełnej świadomości, iż warunki (punkty) dotyczące sprzedaży wspomnianych dóbr ziemskich zostały sporządzone bezprawnie, nie zostały zatwierdzone żadnym oficjalnym aktem prawnym i od samego początku zostały formalnie zaprotestowane przez Konstancję Popielową oraz pozostałych współdziedziców – podjął nielegalne działania egzekucyjne. Walewski, powołując się na te nie mające mocy prawnej ustalenia, sprowadził asystującą mu szlachtę oraz woźnego w miejsce zupełnie nieznane powódce oraz lokalnym społecznościom wiejskim (gromadom), celem rzekomego dokonania intromisji, czyli oficjalnego wprowadzenia w posiadanie rzeczonych majątków. Następnie wspomniany woźny Michał Czerniejowski, działając w porozumieniu z Walewskim, w dniu 24 lipca bieżącego roku złożył przed tymi samymi księgami ziemskimi fałszywe relacje, poświadczając w sposób urzędowy, że intromisja do wszystkich wymienionych dóbr została zrealizowana pomyślnie i nie spotkała się z żadnym oporem ani obroną ze strony osób trzecich. W odpowiedzi na to jawne naruszenie procedur, Konstancja Popielowa, powołując się na swoje wcześniejsze manifesty, oficjalnie protestuje przeciwko uznaniu ważności tej czynności, domagając się całkowitego unieważnienia bezprawnie dokonanej intromisji, jednocześnie kategorycznie zastrzegając sobie oraz reprezentowanym przez siebie współsukcesorom pełne prawo do rozszerzenia, uzupełnienia i powiększenia treści niniejszego zaskarżenia w toku dalszego postępowania prawnego.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 277-278.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Datowany na 21 czerwca 1792 roku nakaz sądowy wydany w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego przez Sąd Ziemiański Wieluński, wzywa urodzone Konstancję z Załuskowskich Popielową i Jadwigę z Załuskowskich Strachowską oraz Franciszka Taczanowskiego do obowiązkowego i osobistego stawiennictwa na terminie kondescencji w Radoszewicach w dniu 1 lipca 1792 roku, co następuje z powództwa Chorążego Piotrkowskiego Ludwika Kolumny Walewskiego w celu przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka Łukasza Załęskiego, zaś drugą część dokumentu stanowi sporządzona 30 czerwca 1792 roku i wpisana do ksiąg ziemskich w Sieradzu relacja woźnego przysięgłego Macieja Maciejewskiego z Pstrokoni, który urzędowo poświadcza, że rzeczone wezwanie skutecznie doręczył, pozostawiając je na rękach lokaja we dworze w miejscowości Kalinowa zgodnie z obowiązującym zwyczajem prawnym.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 302-303.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Król Polski Stanisław August Poniatowski, powołując się na swoją władzę, nakazuje wskazanym z imienia i nazwiska osobom oraz ich sukcesorom – mianowicie: Jadwidze z Załuskowskich wraz z mężem Janem Strachowskim, Konstancji z Popielów, Piotrowi, Antoniemu, Janowi, Grzegorzowi, Adamaowi, Józefowi, Wawrzyńcowi, Bazylemu, Agnieszce rodzeństwu Malinowskim, Annie Kurdwanowskiego małżonce, Justynie Komornickiego małżonce (dzieciom zmarłej Tekli z Wężyków Turkułowej), Rochowi Morawskiemu i jego spadkobiercom z Barbary z Turkułów, Grzegorzowi, Franciszkowi i Petronelli Taczanowskim (dzieciom Zofii z Madalińskich), naturalnym sukcesorom zmarłej bezpotomnie Martyny z Wężyków (pierwszego małżeństwa z Andrzejem Niemojowskim) wraz z jej mężem Ludwikiem Walewskim, a także Augustynowi Myszkowskiemu – aby w ciągu czterech tygodni od doręczenia pozwu stawili się osobiście i obowiązkowo przed Sądem Ziemiańskim Wieluńskim w celu odpowiedzi na pozew wytoczony przez Wincentego, Gabriela, Bonawenturę i Teofilę Niemojowskich (dzieci zmarłego Feliksa Niemojowskiego, będących naturalnymi małoletnimi sukcesorami majątku po zmarłym bezpotomnie stryju Andrzeju Niemojowskim) z ich opiekunami Antonim i Józefem Niemojowskimi, a także Józefa Niemojowskiego (syna z pierwszego małżeństwa z Siemianowską i współsukcesora), którzy to powodowie odnawiają dawniejsze skargi i żądają dokończenia sprawy przerwanej śmiercią Feliksa Niemojowskiego, domagając się od pozwanych, jako obecnych nabywców i posiadaczy dóbr obciążonych długami (w tym dóbr Węglowic oraz innych sum pożyczonych u zmarłego Andrzeja Niemojowskiego), natychmiastowego zwrotu i wypłaty bezspornych sum zastawnych wraz z prowizją oraz kalkulacją, bez możliwości odwlekania sprawy i bez włączania tych oczywistych wierzytelności pod dotychczas niewykonane dekrety (co do których powodowie żądają uzupełnienia, wykonania i przekazania pełnej mocy sądowi zjazdowemu), a także domagają się ukarania pozwanych za dotychczasowe bezprawne przetrzymywanie funduszy, naprawienia wynikłych stąd szkód oraz ostatecznego rozsądzenia wszystkich powiązanych z tą sprawą pretensji, co pod rygorem prawnym przypieczętowano datą 15 marca 1792 roku w Wieluniu, a następnie zostało formalnie potwierdzone w Sieradzu dnia 31 marca 1792 roku przez woźnego przysięgłego ziemskiego Mikołaja Sieradzkiego z Radoszewic, który dobrowolnie zeznał i wpisał do akt, że oba wydane pozwy skutecznie, zgodnie z prawem doręczył i zostawił w wyznaczonym dniu we dworze pozwanych w wsi Kalinowa oraz w Pstrokoniach.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 462-463.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Prezentowany dokument to oficjalne pismo sądowe (pozew) wydane 4 kwietnia 1792 roku w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, które wzywa Konstancję (wdowę po Mikołaju Popielu), Jadwigę (byłą żonę Marcina Zaremby i Jana Strachowskiego) siostry rodzone Załuskowskie, oraz Franciszka Taczanowskiego (Komisarza Cywilno-Wojskowego) do stawienia się przed Sądem Ziemskim Sieradzkim. Sprawa, wytoczona przez braci Józefa i Wawrzyńca Turkułów, dotyczy uregulowania zawiłych kwestii spadkowych, rozliczeń finansowych i podziału majątku po bezpotomnie zmarłej Martynie z Wężyków, która była najpierw żoną Andrzeja Niemojewskiego, a następnie Ludwika Walewskiego. Wezwani mają obowiązek osobiście przedstawić przed sądem wszelkie dowody, dokumenty i ewentualne przysięgi dotyczące roszczeń majątkowych, aby sąd mógł sprawiedliwie wycenić i podzielić dobra ziemskie Kalinowa z przyległościami, Ligotę i Rudniczysko. Dokument nakazuje ponadto przeprowadzenie rzetelnej inwentaryzacji i podziału rzeczy ruchomych, zbadanie ewentualnych obciążeń dłużnych, wyrównanie sum i nadwyżek ponad szacowaną wartość dóbr, odrzucenie błędnie sporządzonych wcześniej podziałów oraz ostateczne, sprawiedliwe rozsądzenie całej sprawy przez nałożenie odpowiednich nakazów zapłaty i świadczeń. Na marginesie drugiej strony dokumentu znajduje się również adnotacja woźnego przysięgłego z Kalinowy, Piotra Ładziaka, potwierdzająca prawidłowe dostarczenie pozwu o kondescendencję w tamtejszym folwarku.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 524.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument ten jest oficjalnym pozwem sądowym wystawionym w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w Sieradzu, z datą 14 czerwca 1792 roku, skierowanym do urodzonego Jana Strachowskiego, wzywającym go do obowiązkowego stawienia się przed Sądem Ziemskim Sieradzkim odprawiającym się w Szadku w sprawie wytoczonej przez Grzegorza Taczanowskiego, działającego we własnym imieniu oraz jako ojciec swojej małoletniej córki Petronelli, a także przez Franciszka Taczanowskiego, Szambelana Królewskiego i Komisarza Cywilno-Wojskowego Ziemi Wieluńskiej, którzy wspólnie domagają się ugody w sprawie sprzedaży części dóbr Kalinowa, zawartej pomiędzy pozwanym a Grzegorzem Taczanowskim, argumentując, że wspomniana część majątku przypadła Ignacemu i Petronelli prawem spadkowym po zmarłej Martynie z Wężyków Walewskiej, a sama kwestionowana transakcja została zawarta z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ Ignacy nie osiągnął wówczas wieku uprawniającego do legalnego dysponowania i zbywania majątku, co w konsekwencji doprowadziło do wielkiego pokrzywdzenia zarówno jego samego, jak i małoletniej Petronelli, w związku z czym powodowie wnoszą o całkowite uchylenie tej wadliwej umowy, pozbawienie jej wszelkiej mocy prawnej oraz o nakazanie przez sąd przeprowadzenia prawidłowego, zgodnego z prawem podziału dóbr Kalinowa pomiędzy prawowitych spadkobierców, natomiast w dolnej części karty znajduje się relacja woźnego przysięgłego Szczepana z Niechmirowa, wpisana do ksiąg Aktowych Ziemskich w Sieradzu cztery dni później, 18 czerwca 1792 roku, w której urzędnik ten zeznaje, że w ubiegłą sobotę prawidłowo dostarczył odpis owego pozwu do dworu w miejscowości Gronów i doręczył go rzeczonemu pozwanemu, dopełniając tym samym wszelkich obowiązujących formalności i zwyczajów prawnych.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 638-639.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument z dnia 6 lipca 1792 roku, wydany w Sieradzu w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, stanowi oficjalny pozew sądowy skierowany do wielmożnego Ludwika Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, nakazujący mu osobiste, prawne pod rygorem zawitym stawiennictwo przed Sądem Ziemiańskim Województwa Sieradzkiego i Powiatu Szadkowskiego w Sieradzu w czwartą niedzielę od doręczenia pisma lub w terminie, kiedy sprawa zostanie wywołana z właściwego rejestru. Sprawa zostaje wytoczona na wniosek instygatora sądowego oraz donosicielek, którymi są wielmożna Konstancja z Załuskowskich (wdowa po zmarłym Mikołaju Popielu, Stolniku Krzemieńskim) oraz wielmożna Jadwiga z Załuskowskich (obecnie żona wielmożnego Jana Strachowskiego, a uprzednio żona zmarłego Marcina Zaremby, Sędzica Grodzkiego Sieradzkiego), działające w obecności wielmożnego Józefa Turkuła. Powódki wnoszą skargę mającą na celu zniesienie i unieważnienie postanowień oraz punktów umowy "uknutych" w dzień Bożego Ciała, które dotyczyły sprzedaży części ich dóbr rodowych w Kalinowej wraz z wszelkimi przynależnościami, argumentując, że transakcja ta rażąco narusza ich interesy, nie została potwierdzona żadną faktyczną zapłatą (wziątkiem) ani też autentycznie zabezpieczona w księgach sądowych. Wskazują ponadto, że sprzedaż ta uderza w prawa gwarantowane mężatkom i wdowom, krzywdzi je w zakresie sprawiedliwego podziału majątku oraz wynikała z natarczywego, przymusowego dopominania się o sprzedaż, co w efekcie doprowadziło do uwłaczającego usunięcia ich z dziedzictwa, dlatego żądają uwolnienia się od roszczeń pozwanego Chorążego Piotrkowskiego i unieważnienia podjętych działań. Integralną część dokumentacji stanowi dołączona na drugiej karcie relacja woźnego z dnia 9 lipca 1792 roku, wpisana do Ksiąg Aktowych Ziemiańskich w Sieradzu, w której opatrzny Piotr Ładziak, przysięgły woźny ze wsi Kalinowa, oświadcza będąc w pełni władz umysłowych, że w dniu 7 lipca 1792 roku osobiście dostarczył wspomniany pozew królewski, pozostawiając go w dworze w dobrach Pstrokonie u tamtejszych domowników, zgodnie z obowiązującym obyczajem prawnym.
1792
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 691-692.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument wystawiony w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego dnia 21 lipca 1792 roku w Sieradzu stanowi oficjalny pozew sądowy skierowany do Sądu Ziemiańskiego Sieradzkiego na instancję instygatora sądowego działającego w imieniu powoda, Jaśnie Wielmożnego Ludwika Kolumny Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, który nabył dobra ziemskie Kalinowa, połowę Branicy oraz folwark Jelno wraz z przyległościami. Stroną pozwaną w niniejszej sprawie są Franciszek Taczanowski (Szambelan Królewski i Komisarz Cywilno-Wojskowy Ziemi Wieluńskiej), małżonkowie Jan i Jadwiga z Załuskowskich Strachowscy, Konstancja z Załuskowskich Popielowa (wdowa po Stolniku Krzemienieckim), bracia Józef (Starosta Bachtyński) i Wawrzyniec (Szambelan Jego Królewskiej Mości) Turkułowie, Celestyn Gorczycki (Sędzia Graniczny Sieradzki) oraz Adam Zaręba. Istotą sporu prawnego są roszczenia majątkowe dotyczące dóbr, a w szczególności zarzuty powoda, iż pozwani dopuścili się ubocznych, potajemnych i zmownych porozumień przy wypuszczeniu dóbr Rudniczyska, działając w ten sposób na jawną szkodę i pokrzywdzenie Walewskiego jako prawowitego nabywcy majątku. Powód domaga się przed sądem formalnego i niezwłocznego złożenia stosownych rewersów, skryptów oraz wszelkich ukrywanych dokumentów i transakcji kupna mających potwierdzać stan prawny oraz zabezpieczać integralność jego majątku przed nieprawnym wkraczaniem osób trzecich. Walewski żąda także od sądu przymuszenia pozwanych do dotrzymania i zrealizowania dawnych ustaleń kontraktowych, ukarania ich za nieuzasadnione działania godzące w jego dobra, a także pełnego pokrycia narosłych kosztów procesu sądowego oraz zadośćuczynienia za poniesione straty finansowe. Druga część dokumentu zawiera relację urzędową sporządzoną dnia 28 lipca 1792 roku przez przysięgłego woźnego sądowego Macieja Maciejewskiego z wsi Pstrokoni, który zaświadcza o osobistym doręczeniu pięciu odpisów królewskiego pozwu do rąk własnych pozwanych lub osób reprezentujących ich gospodarstwa w dworach zlokalizowanych w majątkach Ligota, Patoki, Sobiepany (gdzie doręczeń dokonano 25 lipca), a także w Grabówce i Gronowie, co zamyka procedurę przygotowawczą do rozpoczęcia formalnego przewodu sądowego przed urzędem w Sieradzu.
Dziennik Urzędowy Woiewodztwa Kaliskiego 1817 nr 38
Kommissya Woiewództwa Kaliskiego.
Uwiadomia Publiczność, iż w dniu 16. b. m. po południu odbito na łąkach wsi Kalinowy w Obwodzie Sieradzkim złodzieiom parę koni to iest.
1. Gniady lat 8. maiący, tylne nogi ma krzywę.
2. Skaro gniady lat 8 maiący, obydwa te konie są małego wzrostu, właściciel tych koni ma się zgłościć do Kommissarza Woiewodzkiego Delegowanego do Obwodu Sieradzkiego po odebranie onych za zwrotem wyłożonego na utrzymywanie ich kosztu, w Kaliszu dnia 29. Sierpnia 1817.
Prezes Kommissyi, Radoszowski. S. G. Dziewulski.
Uwiadomia Publiczność, iż w dniu 16. b. m. po południu odbito na łąkach wsi Kalinowy w Obwodzie Sieradzkim złodzieiom parę koni to iest.
1. Gniady lat 8. maiący, tylne nogi ma krzywę.
2. Skaro gniady lat 8 maiący, obydwa te konie są małego wzrostu, właściciel tych koni ma się zgłościć do Kommissarza Woiewodzkiego Delegowanego do Obwodu Sieradzkiego po odebranie onych za zwrotem wyłożonego na utrzymywanie ich kosztu, w Kaliszu dnia 29. Sierpnia 1817.
Prezes Kommissyi, Radoszowski. S. G. Dziewulski.
Dziennik Urzędowy Woiewodztwa Kaliskiego 1820 nr 20
OBWIESZCZENIE.
Podaie do publiczney wiadomości: iż w dniu 11 i następnych mca Czerwca r. b. o godzinie 8 zrana w wsi Kalinowie, leżącey w Powiecie Szadkowskim, odbywać się będzie sprzedarz przez publiczną licytacyą różnych ruchomości, iako to: koni, wołów, krów, owiec, trzody, garców miedzianych, statków gorzelnych i różnych sprzętów gospodarskich, na którą maiących chęć zaprasza.
Kalisz dnia 13. Maia 1820 roku.
J. Słowikowski, K. T. W. K.
Dziennik Urzędowy Woiewodztwa Kaliskiego 1820 nr 24
OBWIESZCZENIE.
My niżey podpisani uwiadomiamy Szanowną Publiczność, iż maiąc pretensyą czystą z obligacyi urzędowey od 18. Marca 1816. w kwocie 10,000. złotych z procentem, wyrabiamy subhastacyą Dóbr Kalinowy z przyległościami w Powiecie Szadkowskim położonych; JWgo Turkuła dziedzicznych, a ponieważ wywłaszczenie dopiero około Nowego Roku ukończonym bydź może, dla tego ostrzegamy wszystkich i każdego w szczególności ktoby sobie Dobra te przez dzierżawę nabydź życzył, aby unikaiąc straty w układky bez naszey wiedzy niewchodził, i w przyszłości niezasłaniał się niewiadomością o wywłaszczeniu tychże Dóbr nastąpić mianym.
Kaliszu dnia 14. Czerwca 1820.
Rafał i Eliasz Bracia Działoscy w Dobry mieszkaiący.
Gazeta Warszawska 1820 nr 120
Sąd Policyi Prostey Powiatu
Szadkowskiego — Donosi Szanowney Publiczności, a mianowicie osobom
interesowanym, że we wsi Kalinowy pod Widawą w dnia 17 b. m. i r.
przed południem umarł nagle staruszek 80cioletni, z jałmużny się
utrzymuiący, niewiadomo zkąd przybyły, z imienia ani nazwiska
nikomu w teyże wsi nieznany. Ktoby więc posiadał wiadomość pewną
o mieyscu iego urodzenia lub przedostatniego pobytu, raczy
niezwłocznie Sąd tuteyszy zawiadomić, z wyrażeniem imienia i
nazwiska iego, — W Szadku dnia 24 Sierpnia 1820 roku. Hałaczkiewicz
Z. P. Tchorzewski Pisarz.
Dziennik Urzędowy Woiewodztwa Kaliskiego 1823 nr 30
OBWIESZCZENIE.
Sąd Policyi Prostey Powiatu Sieradzkiego.
Wzywa wszelkie Władze Kraiowe bezpieczeństwa Publicznego przestrzegające, ażeby na Żydówkę Maryannę Lewkowiczownę z pod Straży Cywilney z odwachu Miasta Sieradza w dniu 30. Czerwca r. b. zbiegła, o kradzierz gwałtowną obwinioną, a poniższym Rysopisem dokładnie określoną, troskliwą baczność dawały, i po wyśledzeniu, takową ninieyszemu Sądowi pod ścisłą strażą do Sieradza iak nayprędzey odesłać postarały się.
Rysopis,
Maryana Lewkowiczowna, lat 18 maiąca żydówka, rodem z wsi Kalinowy pod Widawą, stanu wolnego, twarzy pociągłey, oczu niebieskich, wzrostu miernego, włosów Ciemno-blond krótko strzyżonych, nosa pospolitego. —
Ubior.
Czepek muślinowy koronką obszyty na nim chustka żółtawa duża tyftkowa stara, spancerek perkalowy w kwiatki czerwone, spódnica takaż, fartuch perkalowy w drobną kratkę niebieską i czerwoną, chustka na szyi tyftykowa ordynaryina w drobne kwiatki, korale na szyi drobne czerwone cztery sznurki, spódnica druga perkalowa w drobne czerwone kwiatki stara koszula lniana dobra, spódnica i szpancerek obszyte są falbankami z takieyże materyi.
Sieradz dnia 8. Lipca 1823 r.
Gaiewski.
Gazeta Warszawska 1824 nr 82
Komornik Trybunału Cywilnego Woiewództwa Kaliskiego.
Podaie do publiczney wiadomośći, iż w dniu 29 Czerwca r. b. o godzinie 3ciey po południu w mieście Powiatowym Szadku przed W. Wincentym Kobyłeckim Notaryiuszem Powiatu Szadkowskiego odbywać się będzie publiczna licytacyia na trzechletnie wydzierżawienie dóbr Kalinowy z przyległościami Branica, Jelno, Gorsychow, Troiakow, Lisy i Ligota łącznie bez żadnego wyłączenia, w Powiecie Szadkowskim Obwodzie Sieradzkim Woiewództwie Kaliskiem położone. Dobra te przynosiły dzierżawy roczney 15,000 zł: Dzierżawa ta poczynać się będzie od S. Jana Chrzciciela 1824 roku, i trwać będzie do tego czasu 1827 r. — W Kaliszu d. 17 Maia 1824 r. J. Słowikowski.
Dziennik Urzędowy
Województwa Mazowieckiego 1829 nr 671
Nro 80,029 — WYDZIAŁ WOYSKOWY.
KOMMISSYA WOJEWODZTWA MAZOWIECKIEGO.
Nadesłane przy Odezwach Kommissyów
Woiewódzkich i Urzędu Municypalnego Miasta Stołecznego Warszawy
opisy w wieku spisowym będących, bez przesiedlenia z mieysca pobytu
zbiegłych, poniżéy zamieszczając, zaleca Wójtom Gmin,
Prezydentom i Burmistrzem Miast, aby w Gminach swych iak
nayściśleysze śledztwo uzupełnili, wyśledzonych nie prawnie
znayduiących się do właściwego Kommissarza Obwodu odesłali, skąd
do Kommissyi Woiewódzkiey transportem pod strażą odstawieni bydź
maią.
Wóyci Gmin, Prezydenci i Burmistrze
Miast, ściśle ninieyszemu poleceniu zadość uczynią, a
Kommissarze Obwodowi skutku dopilnuią.
w Warszawie dnia 21 Mca Listopada 1828
roku.
Radca Stanu, Prezes Kommissyi
R. REMBIELIŃSKI. Filipecki, Sekr:
Jener:
Lista spisowych z Woiewództw i Miasta
Stołecznego Warszawy z mieysca pobytu zbiegłych.
z Obwodu Sieradzkiego.
— Bartłomiej Klenk zbiegł z Gminy
Kalinowa.
Powszechny Dziennik Krajowy 1830 nr 81
Komornik Trybunału cywilnego
woiewództwa Kaliskiego. Dobra ziemskie Kalinowa, składaiące się z
folwarku Kalinowa, z wsi zarobney tegoż nazwiska, z folwarku Jelno,
z wsi zarobney Branica, i przyległości Gorzyków, Troiaków i Lisy
zwanych, w powiecie Szadkowskim, obwodzie Sieradzkim położone, w
trzechletnią possessyą dzierżawną, poczynaiąc z dniem ś. Jana
Chrzciciela r. b. przez licytacyą publiczną, w terminie dnia 3 maia
r. b. przed W. Kaietanem Szczawińskim reientem powiatu
Szadkowskiego, w mieście Szadku w kancellaryi iego, o godzinie 2giey
z południa odbyć się maiącą, naywięcey daiącemu wypuszczone
będą. Warunki pod iakiemi wydzierżawienie to nastąpi, w biórze
tegoż reienta w czasie właściwym złożone zostaną, które tamże
każdego czasu przeyrzane bydź mogą. Dobra te przynoszą dotychczas
roczney dzierżawy po 7,050 złotych polskich. Co podaię do
publiczney wiadomości. Kalisz dnia 5 marca 1830 roku. Józef
Narczyński.
Dziennik Powszechny 1832 nr 299
Po śmierci niegdy Józefa
Kobierzyckiego, zaszłey w dniu 6 Stycznia 1832 roku, otworzyło się
postępowanie spadkowe, o którem donosząc podpisany Reient,
zawiadamia wszystkich których to interessować może, że do
przepisania w właściwych księgach wieczystych na imie sukcessorów
iego:
3. Tytułu własności dóbr Witowa w
tymże samym Powiecie położonych, tudzież współwłasności summ
kapitalnych, iako to:
4. 24,400 złp. w dziale IV pod Nr. 1
b. zapisaney, z większego kapitału 45.000 złp. pochodzącey, a po
spłaceniu przez Towarzystwo Kredytowe 20,600 złp. w ilości iak
wyżey pozostałey, na dobrach Podole górne i dolne hypotekowaney.
5. 31,635 złp. z prowizyami w dziale
IV ad 2 wykazu hypotecznego dóbr Podole górne i dolne, w Powiecie
Szadkowskim leżących zahypotekowaney, rozciągaiącey swe
bezpieczeństwo i na dobrach Kalinowie, w tymże Powiecie Szadkowskim
położonych, będąc tamże w dziale IV pod Nr. 5 zapisaną.
6. 28,643 złp. w dziale IV pod Nr. 3.
7. 54,543 złp. względem którey prawo zastawu dóbr Podola górnego
i dolnego w dziale III pod Nr. 1 iest zamieszczone, i 10,000 złp.
obudwóch pod Nr. 9 działu IV wykazu hypotecznego dóbr Podole górne
i dolne zabezpieczonych, niemniey:
8. Prawa zaięcia na wywłaszczenie
tychże dóbr w dziale III pod Nr. 2 zapisanego. 9. 24,000 złp. w
dziale IV ad 1, i 10. 31,635 złp. w tymże dziale ad 2 wykazu
hypotecznego dóbr Sobiepany z przyległościami w Powiecie
Szadkowskim leżących intabulowanych,
11. 16,000 złp. w złocie z większey
summy 24,000 złp. na dobrach Ligota w Powiecie Szadkowskim
położonych w dziale IV ad 2 hypotekowaney pochodzących. 12. 24,000
złp. w dziale IV pod Nr. 13, i
13. 10,000 złp. w tymże dziale pod
Nr. 1 wykazu hypotecznego dóbr Kalinowy z przyległościami w
Powiecie Szadkowskim leżących zapisanych, iak niemniey
współwłasności:
(...) termin sześciomiesięczny,
a wszczególe na d. 22 Kwietnia 1833 roku w Kancellaryi Ziemiańskiey
Woiewództwa Kaliskiego, przed podpisanym Reientem iest wyznaczony.
Kalisz dnia 22 Października 1832 r. Reient Kancellaryi Ziemiańskiey
Woiewództwa Kaliskiego, Fr. Nowosielski.
Pisarz Trybunału Cywilnego
Woiewództwa Kaliskiego
Podaie do publiczney wiadomości iż Maryanna z Kowalskich Lutomska Michała Lutomskiego dzierzawcy dóbr Kalinowa małżonka z własnych funduszow utrzymuiąca się w Kalinowie Powiecie Szadkowskim zamieszkała w dniu 29 Czerwca (11 Lipca) 1835 r. przeciwko temuż swoiemu mężowi Michałowi Lutomskiemu mieszkaiącemu także w Kalinowie zaniosła żądanie o oddzielenie maiątku swego od maiątku męża, i do dalszego popierania tego interessu ma z swey strony ustanowionego Patrona Mateusza Rubach w Kaliszu mieszkaiącego.
w Kaliszu d. 2/14 Lipca 1835 r. Piątkiewicz.
Dziennik Powszechny 1833 nr 85
Komornik Trybunału Cywilnego Wdztwa
Kaliskiego. Dobra ziemskie Kalinowa, składaiące się z wsi
folwarczney Kalinowa, z folwarku Jelno, z wsi zarobney Branica, z
przyległości Gorzychów, Troiaków i Lisy zwanych, w Powiecie
Szadkowskim, Obwodzie Sieradzkim położone, na lat trzy uwazaiąc od
S. Jana Chrzciciela r. b. w terminie licytacyi dnia 6 Maia r. b. o
godzinie 2 z południa, przed W. Wincentym Kobyłeckim Reientem w
Szadku, w biurze Jego, wydzierzawione będą, a to podług warunków
w biurze tegoż Reienta odczytać się mogących. Dobra te przynosiły
dotąd roczney dzierzawy po 9,910 złp. Co podaie do publiczney
wiadomości. Kalisz d. 12 Marca 1833 r. Józef Narczyński.
Dziennik Urzędowy Woiewodztwa Kaliskiego 1835 nr 29
Pisarz Trybunału Cywilnego
Woiewództwa Kaliskiego
Podaie do publiczney wiadomości iż Maryanna z Kowalskich Lutomska Michała Lutomskiego dzierzawcy dóbr Kalinowa małżonka z własnych funduszow utrzymuiąca się w Kalinowie Powiecie Szadkowskim zamieszkała w dniu 29 Czerwca (11 Lipca) 1835 r. przeciwko temuż swoiemu mężowi Michałowi Lutomskiemu mieszkaiącemu także w Kalinowie zaniosła żądanie o oddzielenie maiątku swego od maiątku męża, i do dalszego popierania tego interessu ma z swey strony ustanowionego Patrona Mateusza Rubach w Kaliszu mieszkaiącego.
w Kaliszu d. 2/14 Lipca 1835 r. Piątkiewicz.
Dziennik Powszechny 1836 nr 42
Ogłasza się wiadomość otwarcia
spadku po Józefie Turkuł, zmarłym na dniu 5 Maja 1828 r., celem
zgłoszenia się osób prawo do spadku mających, a mianowicie co do
tytułu własności dóbr Kalinowy i dóbr Ligoty, w Pcie Szadkowskim
położonych, z wyznaczeniem półrocznego terminu na dzień 12/24
Sierpnia 1836 r., godzinę 9 z rana, tu do Kancellaryi podpisanego
Rejenta. Kalisz dnia 18/30 Stycznia 1836 roku. Mikołaj Basiński, R.
K. Z. W. K.
Dziennik Powszechny 1836 nr 74
Komornik Trybunału Cywilnego
Województwa Kaliskiego. Zawiadamia publiczność, iż w dniu 24
Kwietnia (6 Maja) 1836 r., o godzinie l0tej z rana, przed Kajetanem
Szczawińskim, Rejentem Powiatu Szadkowskiego, w mieście Szadku,
wypuszczone będą w drodze publicznej licytacyi na wydzierżawienie
trzechletnie, poczynając od dnia 24 Czerwca 1836 r., dobra ziemskie
Kalinowa z przyległościami Branica, Jelno, Gorzychów, Trojaków i
Lissy, w Powiecie Szadkowskim, Obwodzie Sieradzkim, Województwie
Kaliskiem położone; czynsz dzierzawny z dóbr tych wynosi rocznie
po 6.030 złp., u którego to Rejenta warunki przejrzeć można.
Kalisz d. 18 Lutego (1 Marca) 1836 r. Józef Waliszewski.
Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego
1838 nr 28
Po śmierci:
1. Friedrycha Werner Pope, właściciela
summy złp. 24,000 na dobrach Kalinowie w Powiecie Szadkowskim
położonych, w Dziale IV pod Nr. 16 hypotekowanej.
(…) ogłasza się wiadomość
otwarcia postępowania spadkowego, z wyznaczeniem terminu do
regulacyi spadków tych na dzień 14 (26) Lipca 1838 r. z wezwaniem
na tenże termin interessentów prawo do spadków takowych mających,
pod skutkami prekluzyi prawem o hypotekach z roku 1818 zagrożonemi.
W Kaliszu d. 31 Grudnia (12 Stycznia)
1837/8.
Antoni Korzeniowski, P. K. Z. G. K.
Dziennik Urzędowy Gubernii Kaliskiej 1841 nr 26
Pisarz Trybunału Cywilnego pierwszej Instancyi Gubernii Kaliskiej.
Podaje do publicznej wiadomości, iż dobra Ziemskie Kalinowa, składające się z wsi folwarcznej i zarobnej Kalinowa, z połowy wsi zarobnej Branica i folwarku Jelno, wraz z rolami, Gorzychow, Trojaków i Lisy zwanych, do tegoż folwarku Jelno włączonych, do parafii Strońsko należące, z wszystkiemi przyległościami dochodami i użytkami, w Powiecie Szadkowskim Obwodzie Sieradzkim Gubernii Kaliskiej położone, jednę Gminę pod nazwiskiem „Gmina Kalinowa" stanowiące sukcessorów po niegdy ś. p. Józefie Turkuł Staroście dziedzicu tychże dóbr pozostałych to jest: W.W. T. Karoliny z Turkułów Tomasza Rudnickiego małżonki, czyli obojga małżonków Rudnickich właścicieli dóbr Piętna, w wsi Piętnie Powiecie Kaliskiem. 2. Konstantego Turkuł dzierżawcy dóbr Piętna, w wsi Piętnie Powiecie Kaliskim. 3. Honoraty z Turkułów Andrzeja Wojnicza małżonki, czyli obojga małżonków Wojniczów dzierżawnych Posiadaczy dóbr Piwonic, tamże w wsi Piwonicach Powiecie Kaliskim. 4. Eustahiego Turkuł obywa tela kraju w Piętnie. 5. Maryanny Turkuł Panny doletniej, ostatnio w Miłaczewie Powiecie Wartskim, a teraz z zamieszkania niewiadomej. 6. Nepomoceny Turkuł Panny doletniej w Piwonicach Powiecie Kaliskim zamieszkałych. 7. Jana Turkuł, z mieszkania i zamieszkania niewiadomego, wszystkich pod Nrem 4. 5. 6. i 7. wyrażonych, z własnych funduszów utrzymujących się dłużników, dziedziczne, przez Józefa Waliszewskiego Komornika przy Trybunale Cywilnym b. Województwa Kaliskiego aktem zajęcia na gruncie tychże dóbr w dniu 17/29 Września 1836 r. sporządzonym, na rzecz Łukasza Kobierzyckiego dziedzica dóbr Dąbrowy wielkiej z przyległościami, w tychże dobrach Dąbrowie wielkiej Powiecie i Obwodzie Sieradzkim zamieszkałego, za którego W. Józef Miklaszewski Patron Trybunału Cywilnego Gubernii Kaliskiej, w Mieście Kaliszu mieszkający, w poparciu tego wywłaszczenia stawa, i u którego to Patrona wspomniony Łukasz Kobierzycki, zamieszkanie prawne co do tego interessu ma dla siebie obrane, na przymuszone wywłaszczenie zajęte zostały.
Następnie tenże Akt zajęcia wyż daty powołany następującym osobom to jest: a) W. Andrzejowi Kossowskieme Wójtowi Gminy Rembieszowa, jako sprawującemu obowiązki Wójta Gminy Kalinowy, b) Władysławowi Miełkowskiemu jako ustanowionemu dozorcy w dniu 18/30 Września 1836 r. c) W. Ludwikowi Kossakowskiemu Poborcy Kassy Obwodu Sieradzkiego w dniu 26 Września (8 Października tegoż r. d) W. Józefowi Tyminieckiemu legalnemu Zastępcy Pisarza Sądu Pokoju Powiatu Szadkowskiego w dniu 14/26 Października t. r. c) i wszystkim sukcessorom po ś. p. Józefie Turkuł pozostałym, już zwyż z Jmion i Nazwisk, oraz zamieszkań wzmienionym dłużnikom jako właścicielom zajętych dóbr, w dniach 14/26 17/29 i 18/30 Listopada 1836 r. to jest jednym wrzeczywistych ich zamieszkaniach, a drugim z zamieszkania niewiadomym w Biórze JW. Prokuratora Królewskiego przy Trybunale Cywilnym b. Województwa Kaliskiego, jak i przez zawieszenie na drzwiach Audyencyonalnych Trybunału Cywilnego przez Woźnego Trybunału Jakóba Muśkiewicza, przyzwoicie doręczony i zostawiony.
Dalej tenże akt zajęcia w Kancellaryi Ziemiańskiej b. Województwa Kaliskiego w dniu 8/20 Stycznia 1837 r. do księgi wieczystej dóbr Kalinowy podany, a zaś do księgi w kancellaryi Pisarza Trybunału Cywilnego b. Województwa Kaliskiego w dniu 14/26 Stycznia r. t. 1837 do właściwych ksiąg wpisany, i zaregestrowany został. Dobra zajęte Kalinowa z przyległościami odległe są od Miast Widawy mila jedna, Burzenina mila jedna, Zduńskiej woli mila jedna, Miasta Powiatowego Szadku mil 3, Obwodowego Sieradza mil 2 1/2 i Gubernialnego Kalisza mil 9 przez które rzeka Widawka zwana przechodzi.
Rozległość tych dóbr Kalinowy z przyległościami biorąc sposobem przybliżonym jest następująca, której gatunek ziemi należy do I. II. III. IV. V. i VI. klassy.
I. Folwark Kalinowa: grunta orne morg. 212, kpr. 150, ogrody place i zabudowania morg 10, kpr. 89, łąki morg 140 kpr. 77, pastwiska i zarośla morg 148, kpr. 93, wody rzeki strumienie, drogi i nieużytki morg. 44, kpr. 154, ogół morg. 555, kpr. 243. 2. Wieś zarobna Kalinowa, grunta orne morg. 280, kpr. 161, ogrody place i zabudowania, morg. 18, kpr. 298, łąki morg. 72 kpr. 197, ogół morg 372 kpr. 56. 3. Użytki dominialne na folwarku Jelno, wraz z włączonemi do niego rolami, Gorzychów, Trojaków i Lisy zwanych, grunta orne morg. 250 kpr. 182, ogrody place i zabudowania morg. 6, kpr. 248, łąki morg. 3, kpr. 253, pastwiska i zarośla, morg. 2, kpr. 249, bory sosnowe i dębowe, morg. 206, kpr. 125, wody rzeki strumia, drogi i nieużytki morg. 9, kpr. 30, ogół morg.479, kpr. 187. 4. Użytki dominialne połowy wsi Branicy do dóbr Kalinowa należącej z pustych ról morg. 35, kpr. 59, pastwiska i zarośla morg. 32, kpr. 94, wody rzeki strumienia, drogi i nieużytki morg. 5, kpr. 184, ogół morg 73, kp. 37. Użytki włościan we wsi zarobnej Branicy, grunta orne morg. 155, kpr. 216, ogrody place i zabudowania morg. 4, kpr. 264, łąki morg. 15, kpr. 101, ogół morg 175, kpr. 28. Summa całej rozległości wynosi około gruntów ornych morg 934, kpr. 168, ogrody place i zabudowania, morg. 40, kpr. 299, łąki morg. 242, kpr. 28, pastwiska i zarośla morg. 183, kpr. 136, bory sosnowe i dębowe morg 206 kpr. 125, wody rzeki strumienia, drogi i nieużytki, morg 59, kpr. 68, ogół morg 1656, kwpr. 204.
Wyraźnie dobra powyższe z wszystkiemi przyległościami wynoszą całej rozległości około morg tysiąc sześćset piedziesiąt sześć, pkw. dwieście cztery, czyli około hub 55 morg. 6, kpr. 204 uważając, na miarę nowopolską granice tychże dóbr zajętych są w spokojnem używaniu.
Zabudowania dworskie w wsi Kalinowy to jest: dwór w ryglówkę czyli Pruski mur stawiany, zaś dom mieszkalny wraz z Lamuzem, Stajnie wraz z oborą owczarnią, spichrz masyw murowane, reszta zaś budowli tak dworskich w Kalinowy, jak i folwarku Jelno, jak również i wszystkie budowle wiejskie są drewniane, i w złym stanie znajdują się. Jnwentarza w dobrach zajętych grontowego i dworskiego i porządków, (prócz załogi u włościan) niemasz żadnych, ani nawet żadnych fabryk i zakładów.
W dobrach tych Kalinowie, i wpołowie wsi zarobnej Branicy, jest pułrolników 11 którzy robią pańszczyzny na tydzień po dni 5 sprzężajem lub ręczno przez cały rok po 4 tłuki, w żniwa odrabiają, z tych 10 mają załogę dworską po parze wołów, parze koni, krowie jednej, świni, wóz, pług, radło, siekierę, kosę i sierp oprócz tylko Wojciecha Rzeznickiego, który niema żadnej załogi dworskiej, mają zasiew oziminy i jary, na daninę dają po jednym korcu owsa, jednym kapłonie, po trzy kury, i mendelu jaj. Zagrodników tak w Kalinowie jak i w Branicy jest 11 z których 7 robią pańszczyzny na tydzień po dni 4, zaś 4 po dni 3 co tydzień ręczno, przez cały rok po dwie tłuki w żniwa odbywają. Na daninę dają po pół korca owsa, jednym kapłonie kurze jednej, i ośm jaj; mają zasiew gruntowy. Komorników w Kalinowie i w Branicy jest 5, którzy robią od S. Jakóba do s. Michała po dni 3 zaś od S. Michała do S. Jakóba po dni dwa co tydzień, komornic czyli prożniaczek zwanych w dobrach powyżej wymienionych jest 11 które przez lato robią po dniu jednym na tydzień, i inne powinności odbywają w Akcie zajęcia wyrażone. W dobrach zajętych Kalinowie z przyległościami, żadnych czynszowników niemasz, jest tylko kowal Andrzej Czopczyński, który robi robotę kowalską dworzan bezpłatnie, a za nowe bierze zapłatę podług ugody, i karczmarz Maciej Przybyła w Kalinowie, jak i w Branicy Józef Gruszka także karczmarz, którzy tylko szynkują dworskie trunki za 21 grosz świętojanki.
Dobra obecne, Kalinowa z przyległościami Branica i Jelno, zostają nateraz w dzierżawnem posiadaniu W. Łukasza Kobierzyckiego, a to na mocy Protokułu Licytacyjnego przed Rejentem Kajetanem Szczawińskim w Mieście Szadku pod dniem 24 Kwietnia (6 Maja) 1836 r. sporządzonego, które tenże Łukasz Kobierzycki na lat trzy poczynając od S. Jana 1836 r. za czynsz rocznie po złp. 4350 płacić się winny na publicznej licytacyi zadzierzawił.
O stanie dóbr zajętych jak i inwentarzu można się przekonać, z protokułu zajęcia, tak u Patrona popierającego przedaż W. Józefa Miklaszewskiego, jak i u podpisanego Pisarza w Kaliszu. Gdzie także i warunki przedaży do przejrzenia znajdują się. Wreszcie stan tych dóbr na miejscu widzieć można.
Przedaż dóbr w mowie będących, z połową wsi zarobnej Branicy, i folwarkiem Jelno, z włączonemi do tegoż folwarku rolami, Gorzychow, Trojaków i Lisy zwanych łącznie odbywać się będzie w Kaliszu na Audyencyi Publicznej Trybunału Cywilnego I. Jnstancyi Gubernii Kaliskiej w miejscu zwykłych posiedzeń.
Pierwsze ogłoszenie warunków licytacyi i przedaży na Audyencyi publicznej w tymże Trybunale w dniu 5/17 Marca r. 1837 o godzinie 10 z rana nastąpiło, drugie w dniu19/31 Marca, a trzecie w dniu 2/14 Kwietnia 1837 r. gdzie wyrabiający sprzedaż Kobierzycki podał za te dobra złp. 60000 w listach zastawnych, poczem termin do temczasowego ich przysądzenia nadzień 1/13 Czerwca 1837 r. godzinę 10 z rana był oznaczony, w którym terminie pomienione dobra Józefowi Miklaszewskiemu Patronowi sprzedaż popierającemu za summę 60000 złp. listami zastawnemi temczasowie przysądzone, i termin do ostatecznego przysądzenia na dzień 2/14 Grudnia 1837 r. wyznaczono, w którym terminie formalności za dostateczne uznane zostały, zaś samo stanowcze przysądzenie dla nieukończenia taxy wstrzymane, lecz gdy przeszkoda ta ustała, przeto wyrokiem z dnia 5/17 Czerwca r. b. 1841 nowy termin do ostatecznego przysądzenia dóbr Kalinowy na dzień 3/15 Lipca 1841 r. godzinę 10 z rana na Audyencyi Trybunału Kaliskiego oznaczony został.
Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego
1849 nr 30
(Ν. D. 598) Rejent Kancellaryi
Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiéj w Kaliszu.
Po śmierci:
3. Tekli z Hrabiów Lanckorońskich
Radolińskiéj, wierzycielki kapitałów w dziale IV, pod Nr. 13 c.
złp. 39,000 czyli rs. 5850 pod Nr. 14 b złp 20000 czyli rs. 3000
lit. c. złp. 11000 czyli rs. 1650 lit. d. złp 38000 czyli rs. 5700
na dobrach Charłupia Wielka w Okręgu Sieradzkim lokowanych, oraz
złp. 65000 czyli rs. 9750 w dziale IV pod Nr. 21 na dobrach Kalinowa
w Okręgu Szadkowskim ubezpieczonych otworzył się spadek.
Zawiadamia się więc osoby interessowane, iż do uregulowania tychże
spadków, oznaczony jest termin w Kancellaryi Ziemiańskiéj Gubernii
Warszawskiéj w Kaliszu przed podpisanym Rejentem na dzień 12 (24)
Sierpnia 1849 r.
Kalisz d. 22 Styczniu ( 3* Lutego) 1849
r.
J. Białobrzeski.
*nieczytelne
Kurjer Warszawski 1860 nr 19
Z Powiatu Sieradzkiego. — W dobrach
Kalinowie w dniu 6tym b. m., zakończyła życie Antonia z Walewskich
Kobierzycka, przeżywszy niespełna lat 29.
Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1860 nr 150
(N. D. 1788) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Po śmierci:
2. Antoniny Kobierzyckiej wierzycielki summ a. rs. 15,000 z procentem na dobrach Kalinowa pod N. 25, b rs. 6,000 z procentem na dobrach Ligota pod N. 12 i c. rs. 5,400 na tychże dobrach pod N. 14 w dziale 4, obudwóch tych dóbr z Okręgu Szadkowskiego, umieszczonych, oraz co do współwłasności summ i praw zahypotekowanych na dobrach ziemskich z tegoż samego Okręgu jako to: d. na dobrach Ptaszkowice w dziale 4 pod N. 13 rs. 6,000 z przywiązanem do nich prawem zastawu, w dziale 3 pod N. 9 zapisanem, i również w dziale 4 pod N. 15 rsr. 3,600 z procentem, e. na dobrach Młodawin dolny, w dziale 4 pod N. 9 rs. 1,500 do których przywiązane jest prawo zastawu w dziale 3 pod N. 4 stojące, jak nie mniej w tymże dziale 4 pod N. 11 rs. 1,200 i rs. 750, f. na dobrach Marzenin w dziale IV. pod N. 9 i pod N. 6 et 7 oraz na dobrach Rososza w dziale 4 pod N. 11 i ad. 8 et 9 rs. 2250 tudzież na samych dobrach Marzenin w dziale 4 pod N. 10, i ad 6 et 7 i rsr. 900, otworzyły się spadki do uregulowaniu których termin na dzień 8 (20) Października 1860 r. przed podpisanym Rejentem w kancellaryi ziemiańskiej w Kaliszu wyznaczony został.
Kalisz dnia 22 Marca (3 Kwietnia) 1860 r.
Józef Białobrzeski.
Dziennik Powszechny 1862 nr 77
(N. D 1351) Sąd Policji Poprawczej
Wydziału Piotrkowskiego. Zapozywa Jana Ostrowskiego Rządce dóbr,
ostatnio we wsi Kalinowie Okręgu Szadkowskim zamieszkałego, obecnie
z pobytu niewiadomego, aby do posłuchania wyroku Sądu naszego na
dniu 10 (22) Listopada r. z. zapadłego, w przeciągu dni 30 od daty
ogłoszenia niniejszego zapozwu, w Sądzie tutejszym stawić się
zechciał, lub o teraźniejszem swem zamieszkaniu doniósł, a to pod
skutkami prawa. Piotrków d. 26 Lutego (10 Marca) 1862 r. Sędzia
Prezydujący, Asesor Kolegialny Chmieleński.
Dziennik Powszechny 1863 nr 46
Dnia 8 Listopada r. z., w mieście
Osięcin, pow. Włocławskim, sześcioletnia Dewra Jakóbowska, córka
krawca,—dnia 8 t. m. i r. we wsi i gminie Kalinowo, pow.
Sieradzkim, trzyletni Jan Mianowski, syn owczarza, —i dnia 11 t. m.
i r.. we wsi Dąbrówka szlachecka, gm. Tarchomin. pow. Warszawskim,
dwuletnia Tekla Piwek, córka gospodarza rolnego, przez zapalenie się
na nich odzieży od palącego się na kominie ognia, tak
niebezpiecznie zostały poparzone, że mimo udzielonego im ratunku,
wkrótce żyć przestały.
Kurjer Warszawski ( z dodatkiem
porannym) 1891 nr 59
Pożary na prowincji.
W d. 19-ym b. m . w majątku Kalinowo,
w pow. łaskim, spaliło się zboże w snopach, wartujące 1,000 rs.,
oraz młocarnia parowa nieasekurowana.
Dziennik Łódzki 1891 143
W tymsamym czasie (12 czerwca), we wsi Kalinowa gminy
Wola-Wężykowa, spaliły się z powodu wadliwego urządzenia kominów, trzy domy
drewniane i stodoła włościan Kacpra i Józefa Jarosów, oraz Maryanny Kuśmirek,
ubezpieczone na rs. 200.
Obwieszczenia Publiczne 1918 nr 22
Obwieszczenie.
Wydział hipoteczny sądu okręgowego w Piotrkowie obwieszcza, że po niżej wymienionych zmarłych otwarte zostały postępowania spadkowe:
8) Szlamie-Efroimie Helfgocie, jako współwierzycielu sum: 1.000 rb. z % i ewikcją 100 rb. i 650 rb. z % i ewikcją 65 rb.,—zabezpieczonych na hipotece osady młynarskiej w dobrach Kozuby Nowe A B, pow. Łaskiego, wierzycielu sumy 1.600 rb., zabezpieczonej na hipotece dóbr Kalinowa, pow. Łaskiego, wierzycielu sum: 1.000 rb. z % i ewikcją 100 rb. i 1.000 rb. z % i ewikcią 100 rb., zabezpieczonych na hipotece folwarku Natalin, pow. Łaskiego, i wierzycielu sumy 1.000 rb. z % i ewikcją 100 rb., zabezpieczonej na hipotece dóbr Osiny, pow. Łaskiego;
Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych wyznacza się na d. 22 stycznia 1919 r., w którym osoby interesowane mają się stawić co do punktów: 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 13, 15, 16 i 18 —w kancelarji pisarza hipotecznego, zaś co do punktów: 5, 14 i 17—w kancelarji rejenta S. Żarskiego, co do punktu 12—w kancelarji rejenta F. Kokczyńskiego, wreszcie — co do punktu 11 w kancelarji rejenta B. Cedrowskiego—w Piotrkowie, pod skutkami prekluzji.
Rozwój 1920 nr 178
—Podatek
dobrowolny na rzecz plebiscytu.
Na zebraniu Związku
Ziemian Ziemi Łaskiej na wniosek, członka p. Stanisława
Kobieszyckiego z Kalinowy postanowiono
opodatkować się po 2 m. z morgi na rzecz plebiscytu na Śląsku.
Składka wynosiła marek 38,861. — W tej cyfrze figuruje skromna
sumka 35 m. od służby folwarcznej dom. Kalinowa.
Zebrana suma złożona
została, w Warszawie (Krakowskie przedmieście 60) w Komitecie
plebiscytowym.
Inicjatywa, powzięta
przez Zw. Ziemian z. Łaskiej zasługuje na najwyższe uznanie.
_________________________________________________________________________________
Ziemia Sieradzka 1920 lipiec
_________________________________________________________________________________
Ziemia Sieradzka 1921 czerwiec
Kalinowa. W dniu 25 b. m. trąba powietrzna nawiedziła część Starostwa Sieradzkiego i Łaskiego.
Pod Sieradzem na pastwisku koczowała banda cyganów — namioty i konie ich uciekły w świat, bydło i konie okolicznych włościan rozbiegły się na 4 str. świata, wszystkie stare drzewa przy szosie wiodącej do Widawy z Sieradza wyrwane z korzeniami, W majątku Kalinowa dach z obory długości 120 łokci papowy trąba podniosła w górę na 30 łokci i wszystko runęło w lasku przy podwórzu rozbite na drzazgi. Aeroplan francuski wiozący pocztę musiał się opuścić na granicy Kalinowo i Ligoty, bo brakło mu benzyny i kierownik przestał działać, szczęśliwie pilot wyszedł cało. Jeszcze chwilę a byłby wpadł do rzeki Widawskiej.
Pod Sieradzem na pastwisku koczowała banda cyganów — namioty i konie ich uciekły w świat, bydło i konie okolicznych włościan rozbiegły się na 4 str. świata, wszystkie stare drzewa przy szosie wiodącej do Widawy z Sieradza wyrwane z korzeniami, W majątku Kalinowa dach z obory długości 120 łokci papowy trąba podniosła w górę na 30 łokci i wszystko runęło w lasku przy podwórzu rozbite na drzazgi. Aeroplan francuski wiozący pocztę musiał się opuścić na granicy Kalinowo i Ligoty, bo brakło mu benzyny i kierownik przestał działać, szczęśliwie pilot wyszedł cało. Jeszcze chwilę a byłby wpadł do rzeki Widawskiej.
Rozwój 1922 nr 146
(Od własn. korespondenta)
W dniu 25 bm. trąba
powietrzna nawiedziła część starostwa Sieradzkiego i Łaskiego.
Pod Sieradzem na
pastwisku koczowała banda cyganów — namioty ich i konie ich
uciekły w świat bydło i konie okolicznych włościan rozbiegły
się na 4 str. świata, wszystkie stare drzewa przy szosie wiodącej
do Widawy z Sien....* wyrwane z korzeniami. W majątku Kalinowa
dach z obory długości 120 łokci, papowy trąba podniosła w górę
na 30 łokci i wszystko runęło w lasku przy podwórzu rozbite na
drzazgi. Aeroplan francuski wiozący pocztę musiał się opuscić na
granicy Kalinowo i Ligoty, bo brakło mu benzyny i kierownik przestał
działać szczęśliwie pilot wyszedł cało. Jeszcze chwilę, ą
byłby wpadł do rzeki widawskiej.
*nieczytelne, przypis
autora bloga
Obwieszczenia Publiczne 1928 nr 97
Wydział cywilny
sądu okręgowego w Łodzi niniejszem obwieszcza, że Zofja
Kobierzycka w skardze powodowej wniesionej przeciwko Stanisławowi
Dymeckiemu, powołując się na wyciąg z wydziału hipotecznego,
prosi sąd okręgowy w Łodzi: po uprzedniem zawezwaniu pozwanego
Stanisława Dymeckiego, syna Kazimierza, trybem przewidzianym art.
293 — 298 U. P. C., o przerachowanie zapisanej w dziale IV wykazu
hipotecznego dóbr Kalinowa, pow. łaskiego (Rep. hip. Nr. 78) w
kol. zł. do Nr. 43, na mocy wyroku sądu okręgowego w Piotrkowie z
dnia 16 lutego 1912 r., za Nr. 12/173 i informacji kancelarji
I wydziału cywilnego tegoż sądu z dnia
18 maja 1913 roku, za Nr. 12578, sumy 607 rb., 20 kop. wraz z
zaległemi procentami za czas do 30 czerwca 1924 roku, na sumę 1.131
złotych 57 gr. i sumy 49 rb. 40 kop. kosztów sądowych na sumę 65
zł. 70 groszy.
Niniejszem sąd okręgowy
w Łodzi, na zasadzie art. 275, 293, 298, 299, 301, 309, 3091 U. P.
C., wzywa pozwanego Stanisława Dymeckiego, syna Kazimierza, z
miejsca pobytu niewiadomego, aby pod skutkami w art. 310 i 311 tejże
ustawy przewidzianemi, w ciągu 4 miesięcy, od dnia ogłoszenia
niniejszego wezwania stawił się osobiście lub przez pełnomocnika
w Kancelarji wydziału cywilnego sądu okręgowego w Łodzi, przy ul.
Stef. Żeromskiego 115 i wskazał wybrane przez siebie miejsce
zamieszkania prawnego. (Nr. spr. Z. 939/28).
Obwieszczenia Publiczne 1929 nr 42
Wydział hipoteczny sądu
okręgowego w Piotrkowie obwieszcza, że toczą się postępowania
spadkowe po zmarłych.
8) Zofji - Eufemji -
Laurze Kobierzyckiej, córce Bolesława, właścicielce dóbr
ziemskich Kalinowa, pow. łaskiego;
Termin regulacji
powyższych postępowań spadkowych wyznaczony został na dzień 30
listopada 1929 roku co do punktów 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11,
12, 13, 14, 16, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24; 25; 26 i 27 w
kancelarji pisarza wydziału hipotecznego przy sądzie okręgowym w
Piotrkowie co do punktu 6 w kancelarji Seweryna Żarskiego,
notarjusza przy tymże wydziale hipotecznym, w którym to dniu osoby
zainteresowane, winny się stawić, pod skutkami prekluzji.
Obwieszczenia Publiczne 1930 nr 77
Wydział cywilny sądu okręgowego w Łodzi, na zasadzie art. 1777-3 U. P. C., oraz zgodnie z decyzją z dnia 20 maja 1930 roku obwieszcza, że na skutek podania Antoniny Jaros zamieszkałej we wsi
gm. Wola-Wężykowa, pow. łaskiego, wdrożone zostało postępowanie celem uznania Leona Jarosa za zmarłego i, z mocy art. 1777-8 U. P. C., wzywa tegoż Leona Jarosa, męża petentki, a syna Kacpra i Antoniny z Kratów, urodzonego we wsi Kalinowej, par. Strońsko, gm. Wola Wężykowa w dniu 9 kwietnia 1892 roku, ostatnio zamieszkałego we wsi Siedlce, gm. Wola-Wężykowa, pow. łaskiego, obecnie po zaciągnięciu w 1913 r. do wojska rosyjskiego, niewiadomego z miejsca pobytu, aby w terminie 6-miesięcznym, od daty opublikowania niniejszego, stawił się w kancelarji wydziału cywilnego sądu okręgowego w Łodzi przy ul. St. Żeromskiego L. 115, albowiem po tym czasie nastąpi uznanie go za zmarłego.
Nadto wydział cywilny sądu okręgowego w Łodzi wzywa wszystkich, którzy o życiu lub śmierci pomienionego Leona Jarosa posiadają wiadomości, aby o znanych sobie faktach zawiadomili sąd najpóźniej w oznaczonym wyżej terminie do sprawy Z. 172/30.
_________________________________________________________________________________
Echo Sieradzkie 1931 kwiecień _________________________________________________________________________________
Łódzki Dziennik Urzędowy 1932 nr 24
OBWIESZCZENIE.
Komornik Sądu
Grodzkiego w Łodzi do spraw nieruchomości, rewiru 1-go, urzędujący
w m. Łodzi, przy ul. 11-go Listopada Nr. 37-a, obwieszcza, że w
dniu 23 lutego 1933 roku, od godz. 10-ej rano, odbędzie się w sali
posiedzeń Sądu Okręgowego w Łodzi, przy Placu Dąbrowskiego Nr.
5, na żądanie Stanisławy Adamskiej, głównej opiekunki nieletniej
Zofji Kobierzyckiej, sprzedaż z publicznej licytacji nieruchomego
majątku, położonego w kolonji Kalinowa
Nr. II, gminy
Sędziejowice, powiatu łaskiego, stanowiącego własność Michała
i Antoniny małż. Krystkiewiczów.
Nieruchomość ta
składa się z 2-ch działek ziemi łącznej powierzchni 11 ha 9716
mtr. oznaczonych Nr. Nr. 10 i 41, zapisanych do wykazu hipotecznego
Kolonji Kalinowa Nr. II,
powiatu łaskiego, rep. hip. Nr. 95/10, oraz następujących
budynków, szczegółowo wymienionych w opisie z dnia 11 sierpnia
1932 roku: 1) domu mieszkalnego, murowanego. wraz z przedsionkiem
drewnianym, 2) stodoły drewnianej, wraz z przystawką drewnianą; na
placu powyższym znajduje się studnia-czerpana, kilka krzaków, oraz
następujący żywy i martwy inwentarz, stanowiący nieruchomość z
przeznaczenia, a mianowicie: 4 krowy, cielak-byczek, 2 klacze,
sieczkarnia, pług, 2 brony drewniane, kultywator, radjo, wóz w
deskach i drabinach.
Powyższa nieruchomość w
zastawie nie znajduje się, posiada księgę hipoteczną w Wydziale
Hipotecznym w Piotrkowie, zostanie sprzedana w całości, oraz
obciążona jest: 1) długami w kwocie złotych w złocie 10.480.—.
2) kaucja w kwocie złotych 9.000.—i 3) zaległemi podatkami w
kwocie zlotych 193 gr. 73.
Sprzedaż rozpocznie się
od ceny szacunkowej zł. 9.149.—, a zamierzający wziąć udział w
licytacji obowiązany jest złożyć wadjum w kwocie złotych 914 gr.
90.
Akta sprawy licytacyjnej
mogą być przejrzane w kancelarji komornika do czasu złożenia akt
do Sądu (art. 248 Tymcz. Instr. Og. dla Sądów — Dz. Urz. 2/17
r.), a od tej chwili w kancelarji II Wydziału Cywilnego Sądu
Okręgowego w Łodzi.
Komornik (—)
Ignacy Hermanowski.
Obwieszczenia Publiczne 1932 nr 100
Komornik sądu
grodzkiego w Łodzi do spraw nieruchomości, rewiru 1 -go,
urzędujący w m. Łodzi, przy ul. 11-go Listopada Nr. 37-a,
obwieszcza, że w dniu 23 lutego 1933 roku, od godz. 10 rano,
odbędzie się w sali posiedzeń sądu okręgowego w Łodzi, przy
Placu Dąbrowskiego Nr. 5, na żądanie Stanisławy Adamskiej,
głównej opiekunki nieletniej Zofji Kobierzyckiej, sprzedaż z
publicznej licytacji nieruchomego majątku, położonego w kolonji
Kalinowa Nr. II,
gminy Sędziejowice, powiatu łaskiego, stanowiącego własność
Michała i Antoniny małż. Krystkiewiczów.
Nieruchomość ta
składa się z 2-ch działek ziemi łącznej powierzchni 11 ha
9716 metr., oznaczonych Nr. Nr. 10 i 41, zapisanych do wykazu
hipotecznego Kolonji Kalinowa Nr. II,
powiatu łaskiego, rep. hip Nr. 95 10, oraz następujących budynków,
szczegółowo wymienionych w opisie z dnia 11 sierpnia 1932 roku: 1)
domu mieszkalnego, murowanego, wraz z przedsionkiem drewnianym,
2) stodoły drewnianej, wraz z przystawką drewnianą; na placu
powyższym znajduje się studnia czerpana, kilka krzaków, oraz
następujący żywy i martwy inwentarz, stanowiący nieruchomość z
przeznaczenia, a mianowicie: 4 krowy, cielak-byczek, 2 klacze,
sieczkarnia, pług, 2 brony drewniane, kultywator, radło, wóz w
deskach i drabinach.
Powyższa nieruchomość w
zastawie nie znajduje się, posiada księgę hipoteczną w wydziale
hipotecznym w Piotrkowie, zostanie sprzedana w całości, oraz
obciążona jest: 1) długami w kwocie złotych w złocie 10.480, 2)
kaucją w kwocie złotych 9.000 i 3) zaległemi podatkami w
kwocie złotych 193 gr. 73.
Sprzedaż rozpocznie się
od ceny szacunkowej zł. 9.149.
Zamierzający wziąć
udział w licytacji obowiązany jest złożyć wadjum w kwocie
złotych 914 gr. 90.
Akta sprawy
licytacyjnej mogą być przejrzane w kancelarji komornika, do
czasu złożenia akt do sądu (art. 248 Tymcz. Instr. Og. dla Sądów
— Dz. Urz. 2/17 r.), a od tej chwili w kancelarji II wydzału
cywilnego sądu okręgowego w Łodzi. Do akt Nr. 261/32.
Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 20
z dnia 28 września 1933 r. L. SA. II. 12/13/33.
Po wysłuchaniu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy z dnia 23 marca 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(—) Hauke-Nowak
Wojewoda.
Echo Sieradzkie i Zduńskowolskie 1934
21 lipiec
Przed kilku laty
spod Warty przybyli do Kalinowy obok Zduńskiej Woli dość zamożni
gospodarze Ciupowie, którzy nabyli pokaźny mająteczek dobierając
do siebie jeszcze jednego wspólnika. Po pewnym czasie wynikł
pomiędzy nimi spór. Spólnika pomimo, że uważany był za
narzeczonego córki Ciupa, starał się usunąć z majątku.
Narzeczona, z którą stosunki zostały zerwane, przyrządziła dla
b. narzeczonego potrawę w której miała być trucizna. Ciupówna
przez pewien czas ukrywała się
obawiając się aresztowania. Gdy
cierpienia otrutego przeszły granice poszła do lasu pod Widawę i
powiesiła się.
Sprawa powyższa wśród
włościan wywołała wielkie wrażenie.
_________________________________________________________________________________
Orędownik 1935 nr. 146
_________________________________________________________________________________
Obwieszczenia Publiczne 1936 nr 98
Wydział I Cywilny Sądu
Okręgowego w Łodzi, na zasadzie art. 1777-3 U. P. C. oraz zgodnie z
decyzją z dnia 15 października 1936 r. ogłasza, że na skutek
podania Antoniny Jaros, zam. w kol. Wola - Wężykowa, gmina i
poczta Sędziejowice, powiatu łaskiego, wszczęte zostało
postępowanie celem uznania Leona Jarosa, za zmarłego i z mocy art.
1777-8 U. P. C., wzywa tegoż Leona Jarosa, męża petentki, a syna
Kacpra i Antoniny z Kratów, urodzonego w Kalinowie, w dniu 28
marca — 9 kwietnia 1892 roku, ostatnio zamieszkałego w
Sędziejowicach, pow. łaski, który w roku 1914 został powołany na
wojnę światową, a obecnie niewiadomego z miejsca pobytu, aby w
terminie 6-miesięcznym, od daty opublikowania niniejszego, stawił
się w kancelarii Wydziału Cywilnego Sądu Okręgowego w Łodzi,
przy Placu Dąbrowskiego nr 5, albowiem po tym czasie nastąpi
uznanie go za zmarłego.
Nadto I Wydział Cywilny
Sądu Okręgowego w Łodzi, wzywa wszystkich, którzy o życiu lub
śmierci pomienionego Leona Jarosa posiadają wiadomości, by o
znanych sobie faktach zawiadomili Sąd najpóźniej w oznaczonym
wyżej terminie do sprawy nr Co. 1080/35.
Obwieszczenia Publiczne 1937 nr 59
Wydział Hipoteczny Sądu
Okręgowego w Łodzi, Sekcja III Ziemska, niniejszym obwieszcza,
że po niżej wymienionych zmarłych toczą się postępowania
spadkowe:
17) Michale Nowaku, zmarłym w dn. 24
maja 1932 r. w Kalinowej, właścicielu działki nr 7 o powierzchni
6065 m kw uregulowanej w dziale II pod nr 14 w księdze kol. Ligota,
pow. łaskiego, rep. 1031;
30) Stanisławie Łukaszu
- Adamie Kobierzyckim, wierzycielu kaucyj 10.000 zł i 5.000 zł,
zabezpieczonych w dziale IV pod nr 5 wykazu hipotecznego kol.
Kalinowa nr 1, pow. łaskiego, rep. hip. nr 959;
Termin zamknięcia
powyższych postępowań spadkowych wyznaczony został na dzień
26 stycznia 1938 roku w tutejszym Wydziale Hipotecznym.
We wskazanym terminie
osoby zainteresowane osobiście lub przez, pełnomocników winny
zgłosić swoje prawa, pod skutkami prekluzji nr 609/37.
Dziennik Łódzki 1946 nr 143
Kara dożywotniego więzienia
21-letni dezerter z wojska Józef Fice wraz z Michałem Stupskim dokonali napadu na młyn we wsi Rembieszów. Fice zażądał od dozorcy młyna Wojciecha Adamiaka wydania 100 kg. mąki żytniej i 100 kg. mąki pszennej „na rzecz AK". W braku mąki wziął 150 kg. żyta, oraz karabin, znajdujący się w młynie, na co dał pokwitowanie, w imieniu AK.
Tego samego wieczora Fice i Stupski napadli na sklep Józefa Kaźmierczaka we wsi Kalinowo, rabując papierosy, mydło, toaletowe, wódkę, cukier itp. potem dokonali napadu na gospodarza Rocha Kosiaka we wsi, Podole, któremu zabrali owcę, wreszcie usiłowali obrabować sołtysa Jędrychowskiego we wsi Kalinowo, jednak na skutek alarmu mieszkańców — zbiegli.
Następnie, wraz z Michałem Szczepanikiem, który się do nich przyłączył, we wsi Grabie zrabowali gospodarzowi Stanisławowi Kowalskiemu jedną świnie, zaś Marji Wisłowskiej, Eugeniuszowi Wisłowskiemu i Pawłowi Lubiatowskiemu — 1.000 zł., 200 kg. pszenicy, 50 kg. owsa, 2 świnie i jedno ciele.
Wydział Karny Sądu Okręgowego w Łodzi na rozprawie w trybie doraźnym wymierzył Józefowi Fice karę dożywotniego więzienia, Michałowi Stupskiemu — 10 lat więzienia, zaś Michała Szczepaniaka na wniosek biegłego psychiatry, który uznał go za niepoczytalnego — uniewinnił. (p).
Dziennik Łódzki 1962 nr
80
W miejscowościach
Rogoźno, Górki Grabińskie, Kalinowa (pow. Łask), rzeka Widawka
wystąpiła z brzegów i zalała niżej położone domy.
Dziennik Łódzki 1971 nr
71
W Kalinowie, pow.
Łask spłonęły 2 budynki mieszkalne. Przyczyną pożaru była
iskra z komina. Straty szacuje się na 30 tys. zł.
Dziennik Łódzki 1974 nr
118
W Kalinowej pow.
Łask jadący pod wpływem alkoholu kierowca motocykla upadł na
jezdnię doznając poważnych obrażeń. Ranny przebywa w szpitalu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz