Złote

Czajkowski 1783-84 r.

Złoci att Godynic, parafia godynice, dekanat warcki, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, powiat sieradzki, własność: -.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.

Złoty, województwo Kaliskie, obwód Sieradzki, powiat Sieradzki, parafia Godynice, własność rządowa. Ilość domów 4, ludność 48, odległość od miasta obwodowego 3.

Słownik Geograficzny:  

Złote,  kol., pow. sieradzki, gm. i par. Godynice, odl. od Sieradza w. 25, ma 8 dm. Stanowi częśc Godynic.

Spis 1925:

Złote, wś, pow. sieradzki, gm. Godynice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 8. Ludność ogółem: 44. Mężczyzn 26, kobiet 18. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 44. Podało narodowość: polską 44.

Wikipedia:

Złote-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Brąszewice. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa sieradzkiego.

1839 r.

1992 r.

1789

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-181, karty 456-458.
Dokument streścił Piotr Tameczka.

Dokument jest pozwem (mandatem królewskim) z dnia 17 marca 1789 roku wydanym w Kancelarii Referendarii Koronnej w Warszawie w imieniu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, skierowanym przeciwko dzierżawcom i zarządcom Starostwa Klonowskiego – Starościnie Klonowskiej Bogumile z Nieborskich matce, i synowi Antoniemu Szymanowskim, dzierżawcy Starostwa Klonowskiego, Ignacemu Prackiemu arendownemu dzierżawcy Kuźnicy, oraz geometrze Alojzemu Czarneckiemu, z powództwa instygatorów koronnych oraz włościan gromad wsi Godynice, Kuźnica i pustkowiów Godyńskich (reprezentowanych przez wójta Stanisława Grabię, Łukasza Wróbla, Andrzeja Czapnika, Macieja Jacka, Antoniego Złotego, Antoniego Pluty, Andrzeja Cieśli z Wólki, Jakuba Trzeciaka i innych). Powodowie zarzucają pozwanym złamanie wcześniejszych wyroków Sądu Referendarskiego z lat 1762 i 1781, które nakazywały dokonanie umiarkowanego i sprawiedliwego pomiaru gruntów, wyłączenie z pańszczyźnianego wymiaru nieużytków, wydm i bagnisk, zachowanie dawnych pastwisk oraz wygonów gromadzkich, a także przydzielenie odpowiednich naddatków na glebach piaszczystych. Mimo tych wyroków Szymanowscy wymusili opłatę od gromady i sprowadzili geometrę Czarneckiego, który przeprowadził fałszywy pomiar – drastycznie pomniejszył pożyteczną rolę chłopską, włączył nieużytki i bagniska do gruntów siewnych, odebrał włościanom pastwiska oraz niekorzystnie przetasował nadziały ziemi na rzecz sołtysa (z Sokolenia) i osób trzecich (zabrał grunt pustkowianinowi "Juńczykowi"), zwiększając przy tym bezprawnie ciężary pańszczyźniane i daniny. Ponadto dzierżawcy egzekwowali te narzucone powinności z użyciem gwałtu i przemocy fizycznej (poprzez bicie włościan oraz zabór ponad 50 krów i innego inwentarza), a także złamali wcześniejszą ugodę (komplanację), w której zobowiązali się do obniżenia pańszczyzny. Powodowie żądają przed Sądem Referendarskim unieważnienia niesprawiedliwego pomiaru Czarneckiego oraz zatwierdzającego go dekretu komisyjnego z 1787 roku, natychmiastowego wstrzymania egzekucji i bicia ludzi, zwrotu zabranego inwentarza i majątku, przeprowadzenia nowego pomiaru przez innego, bezstronnego geometrę z wydaniem wiarygodnych tabel obydwu stronom, przywrócenia dawnych pastwisk i wygonów, pełnego odszkodowania wyliczonego w osobnym rejestrze oraz ostatecznego, sprawiedliwego zakończenia tego sporu ciągnącego się już od czterdziestu lat. 

 

 

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 21

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO

z dn. 19 październ. 1933 r. L. SA. II. 12/14/33

o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu sieradzkiego na gromady.

Po wysłuchaniu opinji rad gminnych i wydziału powiatowego, zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 18 października 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy z dnia 23. III. 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:

§ 1.

VI. Obszar gminy wiejskiej Godynice dzieli się na gromady:

8. Lesiaki, obejmującą: wieś Ciupki, wieś Lesiaki, wieś Machety, wieś Sowijaki, wieś Sowiżdżały II, Srale-Pustkowie, wieś Złote.

§ 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Sieradzkiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
Wojewoda:
wz. (—) A. Potocki

Wicewojewoda

Echo Łódzkie 1937 sierpień

Zbrodnia w parze z ciemnotą wiejską. 

Kobietę ze złamaną czaszką znachorka leczyła na „kołtun” 

SIERADZ, 21. 8. — Onegdaj odbyła się sekcja zwłok Józefy Salomon, żony gospodarza ze wsi Złote, gm. Godynice. Sekcja stwierdziła, że zmarła przed dwoma tygodniami kobieta, otrzymała ciętą ranę głowy, która uszkodziła czaszkę, od czego dostała zakażenia krwi i zmarła na zapalenie opon mózgowych. Jako podejrzany o zadanie śmiertelnego ciosu żonie został zatrzymany mąż jej, Franciszek, który, pomimo że śmiertelnie chora żona przeleżała dwa tygodnie, nie wezwał lekarza, ani nie zameldował o wypadku policji. Zbrodniczy mąż do żony przywoził tylko znachorkę Sulińską z Wągłczewa, która uznała, że kobieta chora jest na tzw. „kołtun” i leczyła ją ziołami. Nadto Salamon miał kochankę Stanisławę, z którą po śmierci żony miał się pobrać.