Lisy, przyległość wsi Kalinowa w gminie Zapolice. Nie znaleziona na mapach.
1791
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-185, karta 103.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument sporządzony w ramach wizji lokalnej w Kalinowej stanowi oficjalny urzędowy zapis szkód zgłoszonych i poświadczonych przez szlachtę, które miały miejsce podczas posesji tych dóbr przez Wielmożnego Ludwika Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego. Wycinki i zaboru mienia dokonano na korzyść sąsiedniej posiadłości Pstrokoni: bezprawnie ścięto trzy dęby, z których dwa zostały wywiezione do Pstrokoni, a jeden porzucono na granicy posiadłości, ponadto skradziono i wywieziono sześć sosen, a także dokonano zaboru żyta z kilkunastu zagonów na polach określanych jako „Lisy”. Wszystkie te straty i szkody zostały zauważone oraz zliczone przez miejscowych ludzi z Kalinowej, a następnie z nakazu wielmożnego Walewskiego formalnie ujawnione i przedłożone urzędowi, co zakończyło się sporządzeniem stosownej relacji prawnej.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 211-212.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalne zażalenie i manifestację wniesioną przez Ludwika Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, przeciwko Konstancji z Załuskowskich Popielowej (wdowie po Mikołaju), Jadwidze z Załuskowskich (z pierwszego małżeństwa Zarębie, obecnie żonie Jana Strachowskiego) oraz samemu Janowi Strachowskiemu (nabywcy praw od Taczanowskiego) w związku z niedopełnieniem przez nich warunków umowy spisanej 7 czerwca bieżącego roku. Przedmiotem sporu jest kontrakt dotyczący sprzedaży dóbr Kalinowa, połowy Branicy, folwarku Jelna oraz pustkowi Gorzuchy, Trojaków, Lisów i innych przyległości w Gronowie, z racji tego, iż pozwani nie uzupełnili transakcji i nie odebrali należnych sum za wartość wspomnianych dóbr w odpowiednim terminie wyznaczonym przez tegoroczny wyrok działowy. Z tego względu Walewski wnosi o przymusowe dopełnienie kontraktu i pociągnięcie oponentów do kar umownych oraz zwrotu kosztów własnych. Jednocześnie, chcąc w pełni zadośćuczynić ustaleniom kontraktu, wnoszący skargę stawia się osobiście przed urzędem i deklaruje gotowość wypłaty lub należytego zabezpieczenia pięciu precyzyjnie wyszczególnionych kwot: pierwszej w wysokości 12 875 złotych polskich (podzielonej na trzy równe części po 4291 zł i 20 groszy przypadające od Popielowej, Strachowskiej i Strachowskiego) do opłacenia na rzecz rodziny Turkułów, drugiej w kwocie 52 375 złotych polskich dla Taczanowskiego (w zastępstwie za nabywcę Strachowskiego), trzeciej wynoszącej 40 000 złotych polskich tytułem należnej porcji dla wdowy Popielowej, czwartej w wysokości 52 375 złotych polskich dla Strachowskiej (zadeklarowanej do zabezpieczenia na dobrach i wypłacenia w gotówce), oraz piątej, opiewającej na 70 czerwonych złotych stanowiących równowartość długu za parę wołów przekazanych w naturze poddanym. Ludwik Walewski własnoręcznie poświadcza przedstawiony dokument podpisem, ostatecznie deklarując chęć wypłaty powyższych sum w momencie ich oficjalnej akceptacji.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karta 212.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalne zażalenie i manifestację złożoną osobiście przez Wielmożnego Jana Strachowskiego przeciwko Jaśnie Wielmożnemu Franciszkowi Taczanowskiemu, pełniącemu urząd Komisarza Cywilno Wojskowego Ziemi Wieluńskiej, w związku z niedotrzymaniem przez tego drugiego wcześniejszych ustaleń prawno-majątkowych. Istotą sporu jest umowa zawarta między stronami 22 maja bieżącego roku podczas zjazdu działowego, a następnie wpisana do akt (oblatowana) przy wyroku działowym w Szadku 23 maja, na mocy której Taczanowski zobowiązał się zrzec na rzecz skarżącego praw do części dóbr Kalinowa wraz z przyległościami. W oparciu o to wiążące porozumienie, Strachowski podjął działania mające na celu dalsze zbycie tychże dóbr na rzecz Wielmożnego Walewskiego, Chorążego Piotrkowskiego, sporządzając w tym celu 7 czerwca w Piotrkowie punkty przedwstępne, które szczegółowo określały kwoty, jakie Walewski miał uiścić za Kalinowę dla Taczanowskiego. Ponieważ jednak Taczanowski nie wywiązał się ze swojej części porozumienia i nie dopełnił w wyznaczonym na dany dzień terminie obowiązku formalnego zatwierdzenia transakcji, Strachowski składa niniejszy oficjalny protest, aby uchronić się przed ewentualnymi karami za zerwanie umowy z Walewskim. Skarżący domaga się stanowczo pełnej realizacji zawartej komplanacji i sfinalizowania transakcji na swoją rzecz, zaznaczając jednocześnie i zastrzegając prawnie, że wszelkie ewentualne kary finansowe wynikające z zaistniałego opóźnienia i niedotrzymania warunków powinny obciążać wyłącznie Franciszka Taczanowskiego, przy czym Strachowski podtrzymuje konieczność docelowego sfinalizowania całej transakcji na rzecz Walewskiego zgodnie ze sporządzonymi wcześniej punktami.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-187, karty 256-257.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Wielmożna Konstancja z Załuskowskich Popielowa, Stolnikowa Krzemieniecka oraz dziedziczka dóbr Kalinowy, połowy Branicy, folwarku Jelna i dezertów Lisy, działając w imieniu własnym oraz pozostałych współsukcesorów i następców prawnych, stawiła się osobiście przed Urzędem i Księgami Ziemiańskimi Województwa Sieradzkiego, aby złożyć oficjalne, formalne zaskarżenie skierowane przeciwko Wielmożnemu Ludwikowi Kolumnie Walewskiemu (Chorążemu Piotrkowskiemu), Urodzonym Konstantemu Skalskiemu i Chryzostomowi Magnuskiemu, a także przeciwko urzędowemu woźnemu Michałowi Czerniejowskiemu z Czerniejewa. Istota skargi opiera się na fakcie, że Walewski – pomimo pełnej świadomości, iż warunki (punkty) dotyczące sprzedaży wspomnianych dóbr ziemskich zostały sporządzone bezprawnie, nie zostały zatwierdzone żadnym oficjalnym aktem prawnym i od samego początku zostały formalnie zaprotestowane przez Konstancję Popielową oraz pozostałych współdziedziców – podjął nielegalne działania egzekucyjne. Walewski, powołując się na te nie mające mocy prawnej ustalenia, sprowadził asystującą mu szlachtę oraz woźnego w miejsce zupełnie nieznane powódce oraz lokalnym społecznościom wiejskim (gromadom), celem rzekomego dokonania intromisji, czyli oficjalnego wprowadzenia w posiadanie rzeczonych majątków. Następnie wspomniany woźny Michał Czerniejowski, działając w porozumieniu z Walewskim, w dniu 24 lipca bieżącego roku złożył przed tymi samymi księgami ziemskimi fałszywe relacje, poświadczając w sposób urzędowy, że intromisja do wszystkich wymienionych dóbr została zrealizowana pomyślnie i nie spotkała się z żadnym oporem ani obroną ze strony osób trzecich. W odpowiedzi na to jawne naruszenie procedur, Konstancja Popielowa, powołując się na swoje wcześniejsze manifesty, oficjalnie protestuje przeciwko uznaniu ważności tej czynności, domagając się całkowitego unieważnienia bezprawnie dokonanej intromisji, jednocześnie kategorycznie zastrzegając sobie oraz reprezentowanym przez siebie współsukcesorom pełne prawo do rozszerzenia, uzupełnienia i powiększenia treści niniejszego zaskarżenia w toku dalszego postępowania prawnego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz