Zawidów

Czajkowski 1783-84 r.

Zawidow, parafia wroblew (wróblew), dekanat warcki, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, powiat sieradzki, własność: Załuskowski.

Słownik Geograficzny:  

Zawidów,  wś, w par. Wróblew (dziś pow. sieradzki). Już na początku XVI w. stała pustką. Dziesięcinę dawano kolegiacie uniejowskiej (Łaski, L. B., I, 417). Obecnie nie istnieje.

Nie odnaleziona na mapach.

 

1769

 

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-143, karta 285.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.

Do Urzędu i Xiąg Grodzkich Sieradzkich osobiście przyszedłszy JXiądz Adam Saganowski, Pleban Wróblewski przeciwko JPanu Franciszkowi Kowalskiemu części połowy Dąbrówki z inszemi konsukcessorami zpółdziedzicowi  protestuje się o to, iż tenże JPan Kowalski w dzień niedzielny Najświętszej Panny Szkaplerski dnia szesnastego miesiąca roku teraźniejszego blisko przeszłej o godzinie nieszpornej, dobrze podpity trunkiem naszedłszy rezydencję protestanta, tam bez wszelkiego respektu na osobę pasterską i dom kościelny, zastawszy tam pana Balcera Gołazskiego ekonoma Wróblewskiego, najprzód Jchmościów sąsiadów niektórych godnych słowy zelżywemi dyfamował, potym tegoż ekonoma Wróblewskiego słowy nieudciwemi złajał, w gębę uderzał i innych wiele naczynił wiolencji i czynił by był, gdy  by był protestant ekonoma odprowadzić do dworu nie kazał.
Ów protestant protestując się i krzywdy swojej tudziesz kary ściągnionej na siebie przez JPana Kowalskiego prawem dochodzić zechce. 
Adam Saganowskim

 

1769

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-143, karta 294.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.

Do Urzędu i Xiąg Grodzkich Starościńskich Sieradzkich osobiście przyszedłszy Jci Pan Florian z Kaliszkowic Załuskowski Podsędkowicz Sieradzki imieniem WJPana Pawła z Kaliszkowicz Załuskowskiego Podsędka Ziemskiego Sieradzkiego dóbr Wróblewa i Zawidowia Województwie i Powiecie Sieradzkim leżących dziedzica, ojca swego imieniem z rozkazu jegoż czyni protestację przeciwko JPanu Franciszkowi Kowalskiemu dóbr połowy Dąbrówki z drugiemi konsukcessorami wpół dziedzica o to, że JPan Kowalski dnia 16 miesiąca lipca w dzień niedzielny Najświętszej Panny Marii Szkaplerskiej roku teraźniejszego blisko przeszłą przyjechawszy do Wróblewa dobrze podpity zsiadłszy z konia pod plebanią przyszedłszy do plebanii tam, gdy zastał Pana Balcera Goławskiego ekonoma dóbr Wróblewa, uczyniszszy sobie pretext, że tenże ekonom zbóż Zawidowskich i Wróblewskich inwentarze tak JPana Kowalskiego jak poddanych jego w szkodach będące zabiera, łąk wypasać nie dopuszcza, brzeziny prawdziwie Wróblewski zabrania, tegoż ekonoma nie respektując na JXiędza plebana Wróblewskiego pasterza swego i plebanią jego dom kościelny słowami nieudciwemi dyfamował, łajał, w gębę uderzył, zabiciem odgrażał i więcej by był wiolencji czynił, gdyby był tenże ekonom przez JXiędza plebana nie został broniony i przez ludzi xiężych do dworu Wróblewskiego odprowadzony. Tenże JPan Kowalski tym się nie kontentując z furią z plebanii wyszedłszy wsiadszy na konia pod niebytność na ten czas WJPana Podsędka, gdy tylko sam ekonom był w folwarku z gołą szablą podwórze Wróblewskie najechał, ekonoma słowami lżył, na pojedynek wyzywał, zabiciem odgrażał co wszystko inquisitiami dowiedzione będzie. O co wszystko manifestant protestuje imieniem jak wyżej protestuje się i że w czasie sądów o kary które popadł JciPan Kowalski prawnie pójdzie JPan Podsędek zapisuje.
Florian Załuskowski swoim i ojca swego imieniem  

 

1769

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-143, karty 353-54.
Dokument streścił Piotr Tameczka.

Dnia 28 lipca 1769 roku przed aktami Urzędu Grodzkiego Starościńskiego Sieradzkiego stanął osobiście pan Franciszek Kowalski, dziedzic i współposiadacz połowy wsi Dąbrówki w Powiecie Sieradzkim, brat rodzony Tomasza Wierusza Kowalskiego, Podstolego Parnawskiego, aby wnieść uroczystą reprotestację przeciwko Pawłowi Załuskowskiemu, Podsędkowiczowi Ziemskiemu Sieradzkiemu, oraz jego ekonomowi dóbr Wróblew i Zawidów, Balcerowi Gołazkiemu; manifestant czyni to w odpowiedzi na wcześniejszą, niesłuszną jego zdaniem protestację wniesioną przez Floryana z Kaliszkowic Załuskowskiego w imieniu podsędka, która to miała godzić w jego substancję majątkową oraz honor, wykazując przy tym szereg gwałtów i nadużyć, jakich dopuścił się wspomniany ekonom Gołazki, działający z niepohamowanej złości i bez wyraźnej przyczyny; w skardze Franciszek Kowalski wyłuszcza, że Gołazki bezprawnie zajmował inwentarz dworski i wiejski należący do Dąbrówki, w tym bydło i konie wypasane na gruntach niepodlegających żadnej kontrowersji, a następnie więził te zwierzęta, morząc je głodem, zaś poddanych manifestanta bił bez dania racji, odgrażał się im i rozganiał konno ludzi pilnujących stad; ekonom miał również celowo niszczyć pożytki manifestanta, wypasając konie i owce na łąkach dąbrowieckich leżących blisko granic Wróblewa, a resztę roślinności kazać tratować i obracać wniwecz, co jednak nie wyczerpało jego złośliwości, gdyż dopuścił się on także publicznej zniewagi, nachodząc Franciszka Kowalskiego podczas nieszporów w oktawę Bożego Ciała i dyfamując go w obecności Proboszcza Wróblewskiego, a wreszcie, potęgując swoją agresję, zastąpił mu drogę powrotną do domu z wydobytą szablą i wyzwał na zakazany surowymi prawami pojedynek; manifestant podkreśla, że jako człowiek bogobojny i szanujący prawo nie przyjął wyzwania do krwawej rozprawy, lecz wybiera drogę sądową, protestując uroczyście przeciwko doznanym krzywdom, napaściom na własność oraz próbom splamienia jego szlacheckiego charakteru, czyniąc to wszystko dla zabezpieczenia swoich praw dziedzicznych i osobistej godności.

 

 1792

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-189, karty 444-445.
Dokument streścił Piotr Tameczka.

Dokument wystawiony 12 stycznia 1793 roku w Sieradzu przez Jacka Siemińskiego, Chorążego Radomskiego i Marszałka Konfederacji Województwa Sieradzkiego, stanowi oficjalny pozew sądowy skierowany do Karola Zaremby Tymienieckiego, Komisarza Furażowego Województwa Sieradzkiego Powiatu Szadkowskiego i dziedzica dóbr Kobierzycko. Pozwany zostaje wezwany do stawienia się przed Sądem Konfederacji Województwa Sieradzkiego w terminie czterech tygodni od daty wystawienia pisma (lub w momencie wywołania sprawy z rejestru), aby odpowiedzieć na zarzuty wniesione przez Instygatora Sądu oraz powoda, Floriana Załuskowskiego, dziedzica dóbr Wróblew i dezerty Zawidowa ("Zawidowia"). Głównym powodem sporu jest skarga na „nieprzyzwoite sąsiedzkie postępowanie” Tymienieckiego, który miał nasłać swoich ludzi – Wojciecha lokaja, Krzysztofa forczmana oraz Jana kaczmarza – na grunt Zawidowa należący do powoda. Podczas tego najścia podwładni pozwanego dokonali aktu gwałtowności, bezprawnie zabierając konia i krowę pracowitemu Janowi Świerczyńskiemu, młynarzowi związanemu kontraktem z Załuskowskim, a także przeszukując jego skrzynie i schowki. Dodatkowo Tymieniecki jest oskarżany o przetrzymywanie u siebie wspomnianego młynarza, który jest dłużny powodowi, co skutkuje żądaniem wydania pracownika wraz z całym jego majątkiem (aresztowanym niniejszym pozwem), zwrotu zagrabionego inwentarza oraz ukarania winnych gwałtu i nałożenia na pozwanego kar przewidzianych prawem. Dokument kończy się adnotacją woźnego przysięgłego Kaspra Wieczorka z Wróblewa, który zeznaje, że 16 stycznia 1793 roku osobiście dostarczył dwa egzemplarze pozwu do dworu w Kobierzycku, zostawiając je w rękach małżonki pozwanego zgodnie z obowiązującym zwyczajem prawnym.

 

1792

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-189, karty 445-446.
Dokument streścił Piotr Tameczka.

Dokument wydany 12 stycznia 1793 roku w Sieradzu przez Jacka Siemińskiego, Chorążego Radomskiego i Marszałka Konfederacji Województwa Sieradzkiego, stanowi oficjalny zapozew sądowy skierowany przeciwko Karolowi Zarembie Tymienieckiemu, dziedzicowi dóbr Kobierzycko Małe i Wielkie, oraz młynarzowi Janowi Świerczyńskiemu. Powód, Florian Załuskowski, Sędzia Ziemski Sieradzki i właściciel dóbr Wróblewa i Zawidowa, oskarża młynarza o niewywiązanie się z warunków kontraktu zawartego 16 grudnia 1789 roku, dotyczącego budowy i eksploatacji wiatraka w Zawidowie. Skarga dotyczy w szczególności niedokładnego wykonania prac budowlanych, braku wielu niezbędnych narzędzi i porządków młynarskich wyszczególnionych w regestrze oraz zniszczenia surowca drzewnego po obaleniu się wiatraka, co naraziło powoda na wymierne straty finansowe. Załuskowski żąda od Tymienieckiego, jako obecnego zwierzchnika młynarza, albo niezwłocznego pokrycia kosztów wynikających z braków i zniszczeń, albo wydania Skwarczyńskiego wraz z żoną, dziećmi i całym majątkiem (który zostaje niniejszym pozwem zaaresztowany), oskarżając jednocześnie dziedzica Kobierzycka o bezprawne przyjmowanie i utrzymywanie rzemieślnika bez stosownych zaświadczeń. Obie strony zostały wezwane do osobistego stawiennictwa przed Sądem Konfederackim w Sieradzu w terminie czterech tygodni od daty doręczenia pisma. Akt ten został formalnie doręczony pozwanym 16 stycznia 1793 roku przez woźnego przysięgłego Kaspra Wieczorka, co odnotowano w Księgach Urzędu Konfederackiego. 

 

1792

Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-189, karta 447.
Dokument streścił Piotr Tameczka.

Dokument to oficjalny pozew sądowy wystawiony 7 stycznia 1793 roku w Sieradzu przez Jacka Siemińskiego, Chorążego Radomskiego i Marszałka Konfederacji Województwa Sieradzkiego, skierowany do Floryana Załuskowskiego, Sędziego Ziemskiego Sieradzkiego i dziedzica dóbr Wróblew. Dokument nakazuje pozwanemu obowiązkowe i osobiste stawienie się przed Sądem Konfederackim w Sieradzu w odpowiedzi na skargę wniesioną przez Jana Swierczyńskiego, młynarza z dóbr Kobierzycka, oraz Karola Zarembę Tyminieckiego, Komisarza Furażowego Województwa Sieradzkiego Powiatu Szadkowskiego i właściciela dóbr Kobierzycko (Mniejszego i Większego). Przedmiotem sporu jest bezprawne zajęcie przez Załuskowskiego mienia ruchomego, w szczególności klaczy oraz trzody nierogatej, a także innych przedmiotów ujętych w osobnym rejestrze; powodowie domagają się zwrotu zagarniętych rzeczy, wynagrodzenia za samowolne używanie klaczy do prac własnych przez pozwanego oraz zadośćuczynienia za uchybione pożytki, których nie mogli czerpać w czasie pozbawienia ich własności. Skarga kończy się żądaniem wymierzenia pozwanemu surowych kar za ten postępek, zarówno o charakterze finansowym, jak i cielesnym, zgodnie z literą prawa i zasadami sprawiedliwości. Formalne dostarczenie pozwu zostało potwierdzone 8 stycznia 1793 roku przez przysięgłego woźnego Pawła Macioszyciołka z Kobierzycka, który poświadczył, iż będąc zdrowym na ciele i umyśle, osobiście złożył dokument w dobrach pozwanego we Wróblewie, co następnie odnotowano w księgach grodzkich Konfederacji Województwa Sieradzkiego.

Dziennik Warszawski 1866 nr 225

(N. D. 6134). Dyrekcja Szczegółowa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.

Zawiadamia wierzycieli hypotecznych, niemających prawnie obranego zamieszkania, a z pobytu niewiadomych, poniżej przy każdych dobrach na których ich wierzytelności lub ostrzeżenia są umieszczone, imiennie wyszczególnionych, że dobra te, jako zalegające w opłatach rat Towarzystwu Kredytowemu Ziemskiemu należnych wystawiona są na pierwszą przymusową przedaż przez licytacje publiczną w mieście Kaliszu w gmachu sądowym przy ulicy Józefiny położonym w kancelarji rejenta wyznaczonego, lub jego zastępcy odbyć się mającą a w szczególności co do dóbr:

27. Wróblew i Zawidzów, z wszystkiemi przyległościami i przynależytościami w Okręgu Wartskim położonych, zalegających w opłacie rat Towarzystwu należnych sumę rsr. 359 k. 84 1/2, iż przedaż odbywać się będzie d. 17 (29) Maja 1867 r. przed Rejentem Łopuskim, że vadium do licytacji oznaczone zostało na rs. 1,200, że licytacja rozpocznie się od sumy rs. 5,331, że wreszcie zawiadomienie to ogłasza się dla niewiadomych z imion i nazwisk i pobytu SS-rów niegdy Mikołaja Wężyka z powodu wierzytelności na rzecz jego w dziale IV pod Nr. 11 wykazu hypotecznego dóbr powołanych zabezpieczonej.

Sprzedaże wzmiankowane odbędą się w terminach powyżej oznaczonych, poczynając od godziny 10 ej z rana w obec Radcy Dyrekcji Szczegółowej, gdyby zaś Rejent przed którym przedaż ma się odbywać był przeszkodzonym przedaż odbędzie się w jego kancelarji przed innym Rejentem, który go zastąpi.

Warunki licytacyjne są do przejrzenia w właściwej księdze wieczystej i w biurze Dyrekcji Szczegółowej.

Vadium do licytacji złożyć się mające powinno być w gotowiźnie lub listach zastawnych w właściwemi kuponami.

Ostrzeżenie. W razie niedojścia do skutku powyższej sprzedaży dla braku konkurentów, druga i ostatnia sprzedaż od zniżonego szacunku odbytą będzie bez dalszych nowych doręczeń w terminie jaki Dyrekcja Szczegółowa oznaczy i w pismach publicznych raz jeden ogłosi (art. 25 postanowienia Rady Administracyjnej z d. 28 Czerwca (10 Lipca) 1860 r).

Kalisz, dnia 14 (26) Września 1866 roku.

za Prezesa, Kęszycki.

Pisarz, Bierzyński.