-->

poniedziałek, 6 maja 2013

Zagórzyce

Taryfa Podymnego 1775 r.
Zagorzyce, wieś, woj. sieradzkie, powiat szadkowski, własność szlachecka, 18 dymów.

Czajkowski 1783-84 r.
Zagorzyce, parafia stronsko (strońsko), dekanat szadkowski, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, powiat szadkowski, własność: Borzęcki.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Zagorzyce, województwo Kaliskie, obwód Sieradzki, powiat Szadkowski, parafia Strońsko, własność prywatna. Ilość domów 18, ludność 131, odległość od miasta obwodowego 1.

Słownik Geograficzny:  
Zagórzyce,  wś nad rz. Wartą, pow. łaski, gm. Zapolice, par. Strońsko, ma 10 dm., 99 mk., 113 mr. Wchodziła w skład dóbr Beluń (Beleń). W r. 1827 było 18 dm., 131 mk. Na początku XVI w. łany folw. dawały dziesięcinę pleb. w Strońsku, zaś łany kmiece kościołowi w Sieradzu (Łaski, L. B., I, 431, 477). Według reg. pobor. pow. Szadkowskiego z r. 1552 wś Z.,w par. Strońsko, miała 17 osad, 61 łan. w czterech działach. Były dwa młyny i karczma. Siedzieli tu Byleńscy (z Bylenia, dziś Beleń), Klonowski i Głowacki (Pawiń., Wielkop., II, 244).

1992 r.

 1767

Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-139, karty 679-681.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.

Wielmożni Jchmc Panowie Kazimierz z Kozarzewa Cześnikiewicz Hełmski Brat Starszy z iedney a Michał z tegoż Kozarzowa Chorąży Gwardyi Pieszey Koronney Brat młodszy z drugiey strony Borzęccy niegdy S. P. WW. Jchc Państwa Mikołaja z tegoż Kozarzewa Borzęckiego Cześnika Hełmskiego dobr wsi Belenia y Zagorzyc w Wdztwie Sieradzkim a Powiecie Szadkowskim leżących vi quaesitae[?] et hereditatis od sukcessorow niegdy WJPana Woyciecha Wiewiórowskiego testante contractu ac seorsiva resignant[?] w Grodzie Sieradzkiem feria quinta ante festum Sancti Bartholomei Apostoli anno 1720 subsecutis dziedzica y Maryanny z Ostrowskich małżonkow synowie a po zejściu Jch naturalni sukcessorowie y dziedzicy na terminie dzisieyszego kompromissu po wzaiemnym sobie komportowaniu dokumentow, regestrów y pretensyi oraz rzeczy ruchomych przecinaiąc wszelkie z Prawa ostrości a przeto ztąd wynikaiące przeciw sobie monge[?] ktorych avertat Deus niechęci y owszem braterskiey przyiaźni kreuiąc palmes zważywszy szacunek dobr przerzeczonych Belenia y Zagorzyc y ich ciężary te za medyacyą Jchmc Panow przyiacioł między sobą czynią ugodę y wieczne nierozerwanego przymierza postanowienie tym sposobem. Iż lubo te dobra przez niegdy S.P. oyca za summę dwadzieścia ośm tysięcy złotych polskich kupione erescitive[?] podnieść by się mogły z teraźnieyszego ich stanu atoliż iednak że ta erescitiva temporum znowu się przez odmianę wiekow y wynikaiące prawie zona niepokoju rewolucyi y monety niestałość do pierwszego stopnia szacunku zniża y szczegulną każdemu w rzeczach materyalnych y dobrach sprawuje konsyderacyą a do tego z dobr tych stan teraźnieyszy po tylu upadkach inwentary y budynków znacznie prawie sumptem własnym WJPana Kazimierza Borzęckiego brata starszego do kilkunastu tysięcy łożonym[?] iest restaurowany y do summy przez moderacyą przyiacielską dziewiątka tysięcy złotych polskich extre Jego własney expensy umoderowany y nietylko tą summą ale y innemi osobnemi przez niegdy S. P. rodzicow zaciągiem y zapisami summ rożnych obciążony iako tychże długow osobno wylikwidowane spisana a przez strony WJPana Superarbitra y WW Ich Panow Arbitrow podpisana świadczy y zawiera w sobie dzisieysza tabella, z ktorych to długow rowna do znoszenia na teraźnieyszych kontrahentow ściągałaby się obligacya y oraz z dobrami rozdział, gdy iednak WJPan Michał Borzęcki tych dla siebie nieżyczy trudności ani też całości tych dobr in sortes rozcinac nie chce y owszem samą summą kontentować się deklaruje, a dziedzictwa z porcyi swey na siebie co tylko z dziedzictwa dobr tych Belenia y Zagorzyc należy braterskim przyiaźni powodem WJPanu Kazimierzowi Borzęckiemu bratu swemu starszemu ustępuie, przeto też WJPan Kazimierz Borzęcki do wspolnego znoszenia ciężarów y pretensyi swych satysfakcyi iakową Tabellą wyrażone WJPana Chorążego uwalnia a invino porcyi Jego pro pretio oneyże inkluduiąc w to donum manniculcore idque ex substantia tam paternaquam materna umówioną y po bratersku przy powadze Ichmość Panow przyiacioł ukoncertowaną summę szesnaście tysięcy zł. Pol. monetą kurs w Polszcze maiącey wypłacić deklaruje, długi zaś tą Tabellą wyrażone ad deportandum oraz y pretensye swoie na siebie przeymuje, mobilia zaś po S. P. godnym oycu pozostałe /:oprocz browarnych y innych do prowentu w dobrach należących ktore się circa fundum zostawać powinny y maią:/ tudziesz cena y inwentarze /:excepto owiec y koz gromady całey iako własnym groszem y starunkiem WJPana brata starszego nabytey y dla siebie konserwowaney, ktore prore sui totalnie rezerwuie do inwentarza gruntowego, ani podziału nienależą:/ sobie WWJch Panowie bracia na rowny podział przez połowę wydać powinni, co się zaś tycze res mobiles po S. P. godney matce pozostałych iako tylko do stanu białogłowskiego należą tych JPan Kazimierz brat starszy JPanu Michałowi bratu młodszemu ex affectu fraterno ustępuie y iako ich przy sobie niemiał tak się do nich interessować niema, długi zaś inne oprócz tych które Tabellą wyżey wyrażoną są wzmiankowane gdyby iakowe zkąd wynikały y do dóbr Belenia y Zagórzyc po swoię satysfakcyą ściągać się y dowiedzione bydź miały do wspólnego ich znoszenia WJPan Michał Borzęcki Chorąży co z osoby y porcyi jego należy ewikcyą ręcząc połowicę takowych długów uspokoić albo uspokoione Jmc Panu bratu refundere obliguie się. Po którym takowey ugody między sobą ułożeniu iako JPan Kazimierz Borzęcki summę szesnaście tysięcy pro pretio portionis Jmc Panu Michałowi bratu swemu wypłacić deklarował y tęż JPan Chorąży in plenam satisfactionem akceptuje tak przerzeczoną summę hoc [...], aby JPan Chorąży w czasie odbierania iey dla funduszu ewikcyi impedymentów generalnych summę cztery tysiące złt. Pol. dla porcyi teraz przez się starszemu bratu swemu przedaney lub tu na Belenie lub na dobrach dziedzicznych albo zastawie ostrzegł y ubespieczył temuż WJPanu Chorążemu Gwardyi Koronney bratu swemu młodszemu na dziedzictwo lub zastaw dóbr którychkolwiek ziemskich alboliteż do rąk tak iednak, aby fundusz ewikcyi bydź mógł pewny pro crastino festi natales Sancti Joannis Baptistae w roku teraźnieyszym lub kiedy sobie dobra tenże JPan Chorąży wynaleść y z kontraktować będzie mógł w Grodzie Sieradzkim oddać y wyliczyć obliguie się.
Zaś JPan Michał Borzęcki Chorąży Gwardyi Koronney porcyą czyli połowę dziedzictwa dóbr tych Belenia, Zagórzye cum attinentis ze wszystkiemi ich dworem, budynkami dworskiemi y wieyskiemi, stodołami, stayniami, oborami, sadami, stawami, sadzawkami, poddanemi utriusque sexus tak w dobrach zostaiącemi iako też zbiegłemi y ich powinnościami, zasiewkami ozimiemi y jaremi, łąkami, zaroślami, borami, karczmą, karczmarzami, młynami, młynarzami y ich powinnościami, robociznami, czynszami, daninami y ze wszystkiemi do tych dóbr przyległościami, przynależytościami, ich prowentami y dochodami etiam cum jure patronatus ieżeli które y do których należy, kościołów y ołtarzów nic a nic sobie ani sukcessorom swoim excypuiąc ani rezerwuiąc, ale tak iak dobra te w rozległości swoiey y okręgu od granic do granic się rozciągaią wyżey wymienionemu JPanu Kazimierzowi Borzęckiemu bratu swemu starszemu rodzonemu y jego sukcessorom iako tym kontraktem na wieczność daie daruie y rezygnuje, tak Xięgami Grodzkiemi Sieradzkiemi z nayprędszą doiścia ich sposobnością urzędownie zeznaną tranzakcyą dać y rezygnować obliguie y zapisuie się po którey takowey rezygnacyi intromissyi exnunc WJPanu Kazimierzowi Borzęckiemu bratu swemu do połowy tychże dóbr teraz od siebie przedaney brać dopuszcza, ani oney bronić quovis modo obowiązuie się. Dokumenta y prawa wszelkie tak co do granic iako y dziedzictwa całkowitego zostaiące pro renti w rękach JPana Kazimierza brata starszego onemuż ad tuitionem et defensam bonorum oneż zlewa y transfunduje za impedymenta wszelkie tak względem dziedzictwa połowicy swoiey teraz przedaney, iakoliteż długów wszelakich nad te, które Tabellą wyrażone zkądkolwiek wynikaiących generalną względem medietatis ich super omnibus bonis suis habitis et habendis ręczy y zapisuie, którą to ugodę czyli kontrakt we wszystkich punktach strony obydwie pod zakładem szkód ziemskich sobie wspólnie dotrzymać y ziścić przyrzekaią y w czasie niedotrzymania forum ad respondendum Gród lub Ziemstwo Sieradzkie sobie naznaczaią, na co się dla większey pewności y stwierdzenia tey ugody rękami własnemi podpisuią.
Działo się w Beleniu [...]
Kazimierz z Kozarzewa Borzęcki
Michał Borzęcki
Valentinus d. Morawski a parte [...] Casimiri Borzęcki amicus mpp
Michael Kosutski[?] Burgr. Subdelegatus [...] Michaelis Borzęcki amicus mppa
 
 1787

Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-175, karty 453-454.
Tekst z oryginalnego dokumentu przepisał Piotr Tameczka.


Do Urzędu y Xiąg ninieyszych Grodzkich Sieradzkich Staroscińskich Osobiscie przyszedłszy W Jmc Pan Kazimierz z Kozarzewa Borzęcki Wsiow Belenia y Zagórzyc Dziedzic; iest z Gwałtu natury Prawa czynic zażalenie przymuszony: Na przeciw niewiernemu Berkowi Jozefowiczowi w następuiący wyraz. Iż zmiankowany Berek zpatrzywszy się na swą Synagogę Łaską bezrozumnie, która iakoweś maiąc do niektorych Obywatelow Wojewodztwa Sieradzkiego pretensye, raczyła wielu do Prześwietney Kommissyi Skarbu Koronnego Rady Ekonomicznej od Rzpltey ustanowioney przypozywać, gdzie tez y niewierny Berek niewypłaciwszy się z roczniey Arendy Browaru Zagorskiego trzymania, uwodnym zwłoką podstępem zaśmielił podobności y do teyże Przeswietney Kommisyi żalącego Pozwem obesłać, y Manifestem w Tuteyszych Xięgach z Uięciem sławy kłamliwie opisać. Z dzikiey do Żalącego zmysleniem roszczącey Pretensyi o zdarcie Punktow będące Konnotatą na iednę Rękę Papiorze niestęplowanym y Obydwoch Stron niepodpisane, w ktorych Punktach kontraktowych przy Oycu własnym Berka, y Szmuchlerzu Faktorze, było napisanem na Złotych dziewięcset Ugoda: bez Garcu Grontowego brać nie mianego tylko z kotłem całkowitym, y z podronkami znaiącemi się Dworowi dawania. Aże Berek uwiodł Dwor, iż za Garniec Grontowy odda w Tygodniu Złotych Dwiescie. Przeto Dwor zmnieyszył sta złotych arendę za osmset złotych z Podaronkami opuszczonemi, by wiecey w kończącym czasie nieżądał Defelki: podług osnowy kontraktu insze zaś Punkta całkie zobopolną umową są w kontrakcie umieszczone, y do czasu arendy z Dworu były dopełnione nad wyraz opisowy, więcey Swiadczenia, niz z Berka w czym dotrzymywane? Kiedy tak Garca do tych czas nie zapłacił, iak y od dwoch Garcow wywaru po beczek cztery co tydzien niewydawał, iak wszystkich nad pięć beczek: y kocioł nieczałki, ale zdziurawiony oddał, Stadki Browarne pognoił[?], y niewszystkie na Groncie zostawił; Oraz y Posługi żadney Dworowi nie czynił będąc kontraktem obowiązany. Do porachonku niemal co miesiąc przychodził, a piniędzy z sobą nie przynosił. Karczma zadłużona, y u Gromady mianych Długow iedną było zawsze exkuzą: Gdzie mu Dwor swą powolnością Karczmę Belenską przyiął w Złotych Trzysta Sześćdziesiąt Cztery, y zaniektorych Ludzi złotych Piędziesiąt /oprocz Karczmy Zagorskiey ? ktorą mu się w wychodzącym czasie zupełnie y ta wypłaciła. Tudzież y Gromada tak Zagorska, iak y Belenska przeszło nad złotych dwieście spokoiła. Ludzi do swey wygody tylo miewał, ile ich potrzebował, ktorzy mu za dzień y na ryby chodzili: zgoła y czego żądał miewał wszystko, maiąc z Ekonomem polubowność u Siebie na Tronkach często miewania. Za ktorego Dwor, y temu przyiął złotych siedmdziesiąt, choć tego w kontrakcie niebyło pozwolenia przyimowaniem. Łatwo ztąd poznać się daie iż przez Berka arendarza Borgow chłopstwu pozwalaiących iest y było Ludzi zniszczeniem, y miarami na zboza, iak y na Tronki nieprzyzwoitemi krzywdzeniem oraz y w Swych notatach Długow poprzypisywaniem; a przecie Berek rości do Żalącego Pretensyą obgadywaniem Stracenia na arendzie, iakoby miał wiela podczas teyże arendy swych zbiorow z inwentarzy sprowadzonemi: y Oyca maiętnego w Łasku, którą zmysloną okazałością zawsze Dwor cmił, y łudził a wrzeczy nic swego niemiał, ni tez y z Oyca swego pomocy: Kiedy go Zalący na pierwszym wstępie do Zagorskiego Browaru nie iednym zapomagał, tak kilka beczek piwa słodow marcowych, iak y jęczmienia z żytem kilka nastą korcy wspierał dawaniem /:oprócz niewidzianych przez Ekonoma taiemnoscią przydawania:/ za ktore ledwo co gorzałą, y mięsem Dwór wybrać mógł, gdy gotowego grosza w znaczney kwocie wziąć niemozna było. Co sumieniem y Swiadki gdzie będzie należeć stwierdzi. Toc zmyslna ta wexa pieniatury[?] Berka iest niesprawiedliwa tak do Punktow zdarcia, o ktore przez cały Rok arendy niebyło zmianki, iako y do nadgrodzenia Pretensyi z strzymanego Browaru Zagorskiego nad Praktykę słyszaną, by ktory arendarz miał kiedy tak smiało do Prześwietney Kommisyi podstępną obłudą ciągną Ziemskiego Obywatela przypozwem na unkoszt iak zuchwały Berek: niebędąc wprzod Dworowi podług kontraktu wypłaceniem się, ni Kwitu z zaspokoienia zyskanego, y ważeniem się z Zagorzyc wyprowadzić do Zdunskiej Woli Czego żaden przed nim nieczynił arendarz po kilka Lat tenże Sam Browar z powiększeniem trzymaiący, bo po Tysiącu złotych z Podaronkami dawania, zawsze spokoynie z odebranemi Kwity wychodzili, w swym mieyscu okażą się Kontrakty z Kwity twierdzą. Więc temuż Berkowi Dwor garniec grontowy napuł przepalony, wraz y z drugim arendarza garcem kazał w swey nalezytości do spokoienia zabrac, Lecz za naleganiem przybytym Berka Oycem obiecania pod swym obowiązkiem zaklęcia wkrotce posprzedanych ztąd wywiezionych do Zdunskiey Woli gorzałek podług Kontraktu wszystko razem zaspokoić, y na stwierdzenie przyrzekłosci, Fant zostawili, to iest Zygarek Srebrny o iedney Kopercie Fabryki dawnieyszey. Dla tego Dwor kazał ich garniec wydać, a swoy niepłatny ieszcze zostawić. Aliż tenże Berek zamiast z swym Oycem za wdzięczność z przyrzeczenia żalącego spokoić. To on do swey Synagogi zmyslonemi pretensyami chciał się umieścic, mniemaniem o iednym Koście, uchylenia się  nic niedac, y tąż zręcznością rozsądzić, dla przyspieszenia prętszego u strachem nakłonienia do zgody. W czym mu się ten zuchwały zamysł nieuiści, bo skargę niosący uchodząc dalszego swego stanu podlenia z niewiernemi tak wspaniałym Sądzie o szczą płonność sądzic się zrzeka, zwiedzenia iż y kopij z Relacyą Pozwu w Xięgach tuteyszych od niedziel czterech nie znayduie. Więc dla tego wypadłego losu w swym Sądzie pobliszym przyzwoitością tegosz Berka Jozefowicza z niewypłacenia się z arendy Zagorskiey, aresztownym przypozwem do rozparu, y ukarań, tak z opisu kłamliwego, iak y do zaspokoiienia Kontraktu stawnienia pociąga, nizli Prześwietną Kommissyą nudną trudnić Sprawą mieysca niemaiącey. Skarży y zażala. Salvis Solvandis de Jure medijs. 
Kazimierz z Kozarzewa Borzęcki mpp.
 
Dziennik Urzędowy Województwa Kaliskiego 1828 nr 17

Dobra Bellen z przyległą wsią Zagorzyce, z wszelkiemi przynależytościami i przyległościami, położone w Powiecie Szadkowskim Obwodzie Sieradzkim, wypuszczone zostaną w trzechletnią dzierżawę, poczynaiąc od Świętego Jana 1828 do tego czasu 1831. Termin licytacyi do wydzierżawienia wspomnionych dóbr oznaczony został na dzień 16. Czerwca 1828 przed W. Franciszkiem Bajer, Rejentem Kancellaryi Ziemiańskiey Woiewództwa Kaliskiego, w mieście Woiewódzkiem Kaliszu i w iego Kancellaryi, rozpoczynaiąc od godziny 11, zrana. — Cena roczney dzierżawy z pomienionych dóbr nie wiadoma.
w Kaliszu dnia 24. Kwietnia 1828. r.
Stanisław Markowski, Komornik Tryb.
 
Dziennik Urzędowy Woiewodztwa Kaliskiego 1830 nr 11

Do wydzierżawienia
Na lat trzy z wolney ręki za opłatą roczną, Dobra Beleń i Zagórzyce w Wdztwie Kaliskiem Obwodzie Sieradzkim leżące. — O cenie i warunkach życzący sobie dowiedzieć się może:    1) u Dziedzica w Beleniu zamieszkałego; 2) u W. Jana Miczke Patrona Trybunału w Kaliszu; 3) u Wgo Antoniego Janiszewskiego, Wóyta Gminy w Kokaninie.

Dziennik Warszawski 1864 nr 155

(N. D. 3161) dyrekcja Szczegółowa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Gubernji Warszawskiej w Kaliszu.
Podaje do powszechnej wiadomości, iż na zasadzie art. 7 Postanowienia Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego z dnia 28 Czerwca (10 Lipca) 1860 roku i upoważnień przez Dyrekcję Główną Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego udzielonych, następujące dobra ziemskie, za zaległość w ratach Towarzystwu należnych, wystawione są na sprzedaż przymusową przez licytacją publiczną w mieście Kaliszu w pałacu Sądowym przy ulicy Józefiny w Kancelarjach Hipotecznych poniżej wymienionych.
Termin przedaży dnia 1 (13) Lutego 1865 r.
2. Beleń, z przyległościami Zagorzyce i wszystkiemi przynależytościami, położone w Okręgu Szadkowskim, raty zaległe w chwili zarządzenia przedaży wynoszą rs. 307 kop. 36, vadjum do licytacji rs. 1230, licytacja rozpocznie się od sumy rs. 6884, przed Rejentem Kanc. Ziem. Emiljanem Ordonem.
Termin przedaży dnia 2 (14) Lutego 1865 r.
(...) Sprzedaże wzmiankowane odbędą się w terminach powyżej oznaczonych, poczynając od godziny 10-ej z rana, w obec delegowanego Radcy Dyrekcji Szczegółowej. Gdyby zaś Rejent przed którym przedaż ma się odbywać był przeszkodzony, licytacja odbędzie się w jego kancelarji przed innym Rejentem który go zastąpi.  
Warunki licytacyjne są do przejrzenia w właściwych księgach wieczystych i w biurze Dyrekcji Szczegółowej.
Kalisz d. 13 (25) Czerwca 1864 r.
Prezes, Chełmski.
Pisarz, Janczewski.


Dziennik Łódzki 1891 nr. 154

Dnia 23 z. m. we wsi Zagórzyce gm. Zapolice, spalił się dom, dwie obory Antoniego Jaworskiego i spadkobierców Walentego Binendy, ubezpieczone na rs. 270.

Rozwój 1921 nr 107

Z sądu.
Skazanie na śmierć.
a) Wczoraj wydział karny sądu okręgowego w Łodzi w komplecie sędziego Witkowskiego, jako przewodniczącego i ławników Oberfelda i Pfajfra rozważał sprawę 32 letniego Zygmunta Woźniakowskiego, 28 letniego Emila Konczaka, 27 letniego Tadeusza Rosińskiego i 32 letniego Stefana Luterka, oskarżonych o zbrojny napad i rabunek oraz 40 letniej Antoniny Zyśkowskiej, oskarżonej o ukrywanie rzeczy, pochodzących z rabunku.
Według aktu oskarżenia napad dokonany był w dniu 12 lipca 1920 r. we wsi Zagórzyce, pow. Łaskiego na mieszkanie Józefa Bazeli. Oskarżeni, działając wspólnie i będąc zaopatrzeni w broń wtargnęli do mieszkania, gdzie za pomocą gwałtu na osobie i groźby karabinu, dokonali w celu przywłaszczenia sobie pieniędzy, towaru manufakturowego, kosztowności, garderoby i bielizny. Do sprawy wezwano 12 świadków. Oskarżał podprokurator Szmidt, bronił adwok. Diksztajn i urzędu.
Sąd po zbadaniu sprawy i wysłuchaniu oskarżenia i obrony, wydał wyrok, którego mocą uznał oskarżonych za winnych zarzucanego im przestępstwa i skazał: na pozbawienie wszystkich praw stanu i na zamknięcie w ciężkim więzieniu: Stefana Luterka na przeciąg 12 lat, Emila Konczaka i Zygmunta Woźniakowskiego na przeciąg 10 lat każdego, a Tadeusza Rosińskiego na karę śmierci przez rostrzelanie, zaś Antoninę Zyskowską za przyjęcie do ukrycia rzeczy, o których wiedziała, że pochodzą z występku na 8 miesięcy więzienia. Prócz tego sąd skazał Woźniakowskiego i Rozińskiego na zapłacenie po 10,000 Mk. grzywny, a w razie niemożności zapłacenia przez Woźniakowskiego karę więzienia przedłużyć ma do 10 lat i sześć miesięcy.
 
Goniec Sieradzki 1929 nr 62 

— (s) Pożar. W dniu 9 marca br. wybuchł o godz. 13 m. 10 we wsi Zagórzyce gm. Zapolice w posiadłości Józefa Ochmana pożar, który powstał w skutek pęknięcia komina przy pieczeniu chleba.
Na miejsce pożaru zjechała straż ogniowa ze wsi Piaski gm. Męka, która mimo wielkich zasp śnieżnych i 4-ch klm. odległości zdążyła przybyć pierwsza do ognia.
Dzięki energicznemu zabiegowi, pożar w niedługim czasie stłumiono.
Cenną pomocą służyła również straż ogniowa ze wsi Zapolice.
Spalił się dach domu mieszkalnego, oraz mieszcząca się pod tym dachem obora.

Echo Łódzkie 1932 sierpień
Echo Sieradzkie 1932 11 sierpień

Straszne skutki lekkomyślnej zabawy
Fatalna przejażdżka gromadki dzieci.
Zduńska-Wolna, 10 sierpnia. W dniu wczorajszym, w godzinach popołudniowych we wsi Zagórówek, pod Zduńską- Wolą wydarzył się tragiczny wypadek. Jeden z wieśniaków pozostawił na drodze wóz zaprzężony w parę koni, sam zaś wszedł do sklepiku po tytoń. W międzyczasie na wóz weszło kilkoro drobnych dzieci. Wystraszyły one konie, które zaczęły ponosić. Krzyki przerażonych dzieci zaalarmowały wieśniaków. Tymczasem spłoszone konie w galopie pomknęły naprzełaj przez pola.
W pewnej chwili wóz wpadł na kupę kamieni i wywrócił się przygniatając dzieci. Troje z pośród nich a mianowicie 5-letni Stanisław Włodarek, 3-letnia Agnieszka Michalak i 7 letni Adam Zaręba odnieśli ciężkie obrażenia ciała. Wszystkich troje przewieziono do szpitala, gdzie 7-letni Zaręba niebawem zmarł. Stan Włodarka i Michalakówny jest groźny.
Rozbiegane konie zatrzymano dopiero w trzeciej wsi, odległej, o 5 kilometrów od miejsca tragicznego wypadku.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 20

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 28 września 1933 r. L. SA. II. 12/13/33.
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu łaskiego na gromady.
Po wysłuchaniu opinij rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 15 września 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy z dnia 23 marca 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
XVII. Obszar gminy wiejskiej Zapolice dzieli się na gromady:
1. Boleń-Zagórzyce, obejmującą: wieś Beleń, wieś Beleńskie Huby, wieś Zagórzyce.

§ 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Łaskiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
(—) Hauke-Nowak

Wojewoda.
_________________________________________________________________________________

Echo Łódzkie 1936 kwiecień
_________________________________________________________________________________

____________________________________________________________




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz