-->

piątek, 3 maja 2013

Kiki

Czajkowski 1783-84 r.
Kieyki, parafia swinice (świnice), dekanat uniejowski, diecezja gnieźnieńska, województwo sieradzkie, powiat szadkowski, własność: 3 części, pierwsza Dluski, druga Gnoinska, trzecia Drogonscy.

Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego 1827 r.
Kiki, województwo Kaliskie, obwód Kaliski, powiat Wartski, parafia Swinice, własność prywatna. Ilość domów 15, ludność 109, odległość od miasta obwodowego 8 1/2.

Słownik Geograficzny:  
Kiki,  wś i folw., pow. turecki, gm. Wola Swiniecka, par. Swinice; odl. 31 w. od Turku. W 1827 r. było tu 15 dm., 109 mk.; obecnie wś ma 10 dm., 103 mk.; folw. zaś 3 dm., 28 mk. Według Towarz. kredyt. ziems. folw. K. (z wsią K. i Grabiszew) rozległy mr. 482; grunta orne i ogrody mr. 235, łąk mr. 17, pastwisk mr. 157, nieużytki i place mr. 72; bud. mur. 6, drew. 5; pokłady torfu w niektórych miejscowościach. Wieś Kiki os. 24, z gruntem mr. 111; wś Grabiszew os. 13, z grun. mr. 212.

Spis 1925:
Kiki, wś i folw., pow. turecki, gm. Wola Świniecka. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne wś 14, folw. 4. Ludność ogółem: wś 88, folw. 82. Mężczyzn wś 39, folw. 36, kobiet wś 49, folw. 46. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego wś 88, folw. 77, ewangelickiego folw. 5. Podało narodowość: polską wś 88, folw. 82.

Wikipedia:
Kiki-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Wartkowice. Nazwa Kiki pochodzi od staropolskiego kik-człowiek z odciętą ręką, liczba mnoga Kiki. Wieś po raz pierwszy była wzmiankowana ok. 1354 r. W XV w. wchodziła w skład znacznej posiadłości Porajów z Piorunowa. W końcu XVIII w. stanowiła własność Rocha Boxy Radoszewskiego, a przeprowadzony inwentarz stwierdza istnienie budowli obronnej otoczonej fosą. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa sieradzkiego.

1992 r.

Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego 1826 nr 531

NRO 94254/35287 — WYDZIAŁ SKARBOWY, SEKCYA SKARBOWA.
KOMMISSYA WOJEWODZTWA MAZOWIECKIEGO.
Umieszczając poniżéy Listę dłużników kar Kontrawencyinych, z mieysca zamieszkania niewiadomych, na skutek Odezwy Kommissyi Wtwa Kaliskiego z dnia 13go Października r. z. poleca Wóytom i Burmistrzom, ażeby wyszczególnione w tymże Wykazie Osoby w Gminach swych iak nayściśley śledzili, od wyśledzonych należność przypadaiącą ściągnąwszy, do Kontrolli Skarbowéy przy Sądach Woiewództwa Kaliskiego franco odesłali, o skutku zaś właściwym Kommissarzom Obwodów donieśli.
Działo się w Warszawie dnia 4 Lutego 1826 r.
Radca Stanu, Prezes Kommissyi
w Zastępstwie KOŻUCHOWSKI. Filipeckit Sekr: Jener:
Lista dłużników kar kontrawencyinych dawniéy w Woiewództwie Kaliskiém zamieszkałych, którzy z teraźnieyszego pobytu nie są wiadomi
24. Dłużewski Tomasz, zamieszkały dawniéy w Kikach, Obwodzie Kaliskim, złł: 7. gr: 15. z Sądu Spornego Wartskiego.

Gazeta Warszawska 1830 nr 286

Po niegdy Piotrze Garszyńskim, zmarłym w dniu 2 Sierpnia 1828 r. otworzyło się postępowanie spadkowe, o którem donosząc podpisany Rejent zawiadomia: iż do przeniesienia na imię pozostałych po nim sukcessorów własności sumny 15,000 zł: Pol: w Dziale IV pod Nrem 10 na dobrach Kiki, dawney z częściów A, B, C, D, składaiących się (do których należą Hollendry i połowa Huby Gawłoszczyzna zwaney) w Powiecie Wartskim Woiewództwie Kaliskiem położonych hypotekowaney, termin sześciomiesięczny a w szczególe na dzień 7dmy Kwietnia 1831 roku, w Kancellaryi Ziemiańskiey iest wyznaczony. — Kalisz dnia 6 Października 1830 r.
Rejent Kancellaryi Zierniańskiey Woiewództwa Kaliskiego.
Franciszek Nowosielski.


Dziennik Powszechny 1832 nr 347

Ogłasza się wiadomość o otwarciu spadku po niegdy Franciszce z Garczyńskich Dryackiey, współwłaścicielce summ w dziale IV. pod Nr. 4, złp. 4,000 i pod Nrem 10 złp. 15,000, na dobrach Kiki w Powiecie Wartskim położonych, hypotekowanych, w d. 18 Listopada 1831 w Łęczycy zmarłey, z wyznaczeniem półrocznego terminu na dzień 20 Lipca 1833 r. o godzinie 9 z rana, w Kancellaryi podpisanego Reienta, celem zgłoszenia się osób prawo do spadku tego maiących, w szczególności co do summ 4,200 złp. i 15,000 zł. iak wyż na dobrach Kiki lokowanych. Kalisz d. 19 Grudnia 1832 r. Reient Kancel. Ziemiań Wdztwa Kaliskiego, Mikołay Basiński.

Dziennik Powszechny 1833 nr 68

Komornik Powiatu Wartskiego i Sieradzkiego. Zawiadamia szanowną publiczność, iż w d. 10 Maia o godzinie 10 z rana w mieście Powiatowym Warcie, przed W. Wawrzeńcem Janczewskim Reientem Powiatu tegoż, w iego kancellaryi, wypuszczone będą przez publiczną licytacyą, sądownie przezemnie zaięte dobra ziemskie Kiki z nomenklaturami Lit. A, B, C, D, z Holendrami i z połową huby, Gawłowszczyzna zwaną, ogólnie bez naymnieyszego wyłączenia, bez inwentarza gruntowego, na trzyletnie wydzierzawienie, poczynaiąc od 24 Czerwca r. b. w Powiecie Wartskim, w Obwodzie i Woiewództwie Kaliskiem położone; warunki w każdym razie u wspomnionego Reienta przeyrzeć można. Cena dzierzawna z tych dóbr wynosiła rocznie po zł. 4,026. Warta dnia 27 Lutego 1833 roku. Józef Waliszewski.

Dziennik Powszechny 1836 nr 74

Komornik Trybunału Cywilnego Województwa Kaliskiego. Zawiadamia szanowną publiczność, iż dobra ziemskie Kiki lit. A, B, C, D, z hubą Gawłoszczyzna, z holendrami Grabiszew, z wszelkiemi przyległościami, w Powiecie Wartskim, Obwodzie i Województwie Kaliskiem położone, wypuszczone będą na wydzierżawienie trzechletnie, w drodze publicznej licytacyi, poczynając od dnia 24 Czerwca 1836 r., przed Warzeńcem Janczewskim, Rejentem Powiatu Wartskiego, wmieście Warcie, w jego Kancelaryi, w dniu 22 Kwietnia (4 Maja) 1836 r., o godzinie l0tej z rana; cena dzierzawna rocznie wynosi po złp. 3,170, oprócz podatków, u którego to Rejenta warunki do wydzierżawiania tego ułożone przejrzeć można. Kalisz d. 18 Lutego (1 Marca) 1836 r. Józef Waliszewski.

Gazeta Rządowa Królestwa Polskiego 1847 nr 13

(Ν. D. 284) Rejent Kancellaryi Ziemiańskiej Gubernii Warszawskiej w Kaliszu.
Po Ignaczym Garczyńskim dnia 28 Sierpnia 1842 r. zmarłym, toczy się postępowanie spadkowe, co do współwłasności wierzytelności na dobrach Kiki z Okręgu Wartskiego zahypotekowanych, po tymże pozostałej mianowicie: rs. 400 k. 50 w Listach Zastawnych z siedmiu kuponami, z pożyczki na te dobra tytułem upłacenia wierzytelności z działu IV. Nr. 4 w depozycie Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego znajdującej się, tudzież z tego działu wykazu hypotecznego Nr. 4 b, rs. 229 k. 50, Nr. 10 rs. 2250 z procentami, Nr. 13 procentów zaległych od rs. 630 od rs. 2250 i kosztów processu rs. 19 k. 50, do ukończenia tego postępowania spadkowego w Κaliszu w Kancellaryi Ziemiańskiej termin na dzień 19 (31) Lipca r. b. się wyznacza.
Kalisz d. 31 Grud. (12 Stycznia) 1846j7 r.
Nepomucen Wojciechowski.

Dziennik Warszawski 1875 nr 117

N. D. 3268. Rejent Kancelarji Ziemiańskiej w Kaliszu.
Z powodu nastąpionej śmierci: 1
2. Majola Grabskiego właściciela dóbr Kiki, z okręgu Wartskiego, oraz wierzyciela sumy rs. 2,876 kop. 63 w dziale IV wykazu hypotecznego pod Nr. 20 na dobrach Saków z tegoż okręgu zabezpieczonej, otworzyły się spadki do regulacji których termin prekluzyjny nadzień 1 (13) Grudnia 1875 r. w kancelarji mojej w Kaliszu wyznaczony został.
Kalisz d. 26 Maja (7 Czerwca) 1875 r.
A. Paszkowski.

Gazeta Kaliska 1907 nr 244

Nagłe zgony. Zmarli nagle: we wsi Kiki, pow. tureckiego, izraelita Ajzyk Jakubowicz, lat 67.


Łowiec Polski 1911 nr 3

D. 12-go z. m. odbyło się polowanie u państwa Stefanostwa Olszowskich, w majątku Parski i na folwarkach Łyków i Kiki. W 11 strzelb zabito 41 zajęcy i 12 kuropatw. Grono myśliwych stanowili pp.: Józef Chrząszczewski, Władysław Dzierzbicki, Edward Garbolewski, Antoni i Ignacy Kosińscy, Karolina Mazurkiewiczowa, Nasiorowski (junior), Mścisław i Stefan Olszowscy i Skrzyńscy z Gostkowa. Królem polowania był p. Skrzyński (senior).

Obwieszczenia Publiczne 1918 nr 54

Obwieszczenie.
Notarjusz przy sądzie okręgowym w Kaliszu, Stanisław Bzowski, obwieszcza, że zostały otwarte postępowania spadkowe po śmierci:
4) Moszka-Wolfa Fau, wierzyciela sumy 37.500 mk. z kaucją na sumę 3.750 mk.,—zabezpieczonych w dziale IV wykazu hipot. majątku Kiki, pow. Tureckiego, pod Nr 10; współwłaściciela kaucji na sumę 13.000 rb., zabezpieczonej w dziale IV wykazu hipot. majątku Siedlewo-Karsy, pow. Łęczyckiego pod NrNr 2 i 21, — i wierzyciela sumy 2.000 rb. z % i kosztami w ilości 220 rb., zabezpieczonych w dziale IV wykazu hipot. majątku Straszówka, pow. Kaliskiego, pod Nr 30;
Termin zamknięcia tych postępowań spadkowych wyznacza się na d. 10 czerwca 1919 r., o godz. 10 rano, w kancelarji pomienionego wyżej notarjusza przy sądzie okręgowym w Kaliszu, Stanisława Bzowskiego, gdzie w oznaczonym terminie osoby w spadku interesowane stawić się powinny, pod skutkami przez prawo przewidzianemi.

Echo Tureckie 1924 nr 8

Komisje Szacunkowe do podatku majątkowego na pow. turecki.
W okręgu wymiarowym pow. tureckie­go będą czynne dwie Komisje Szacunko­we do podatku majątkowego, a mia­nowicie:
Komisja l., obejmująca obszar miasta Turka i gm.: Pęcherzew, Piętno i Skar­żyn.— W skład komisji wchodzą członkowie: (...)
Komisja II., obejmująca obszar miast: Dobry i Uniejowa, oraz gm. Biernacice, Goszczanów, Grzybki, Kościelnica, Kowale Pańskie, Lubola, Malanów, Niewiesz, Niemysłów, Ostrów-Wartski, Piekary, Skotniki, Tokary, Wichertów, Wola-Świniecka i Zelgoszcz. W skład komisji wchodzą CZŁONKOWIE:
1. Rutka Andrzej z wsi i gminy Pieka­ry 2. Moszczyński Józef z Dobry, 3. Szy­mański Bolesław z Uniejowa, 4. Boczek Ignacy z Dobry, 5. Skrzyński Ignacy z Krask gm. Zelgoszcz, 6. Golcz Marjusz z Głaniszewa gm. Grzybki, 7. Zgoda Stanis­ław z Kobylnik gm. Biernacice, 8. Mazur Michał z Grzybek, 9. Czyżo Ignacy z Ost­roska gm. Kościelnica, 10. Jóźwiak Fran­ciszek z Luboli, 11. Szafarz Wojciech z Wielenina gm. Kościelnica 12. Pawiak Jan z Goszczanowa 13. Doniak Józef z Drozdowa gm. Wola-Świniecka, 14. Adamczyk Władysław z Feliksowa gm. Malanów, 15. Zdrojewski Adam z Lipnicy gm. Niewiesz.
Zastępcy członków.
1.Bednarek Stanisław z Piekar 2. Sera­fin Piotr z Klonowa gm. Ostrów Wartski, 3. Płóciennik Jan z Malanowa 4. Olszew­ski Mikołaj z Pęgowa gm. Zelgoszcz, 5. Warych Tomasz z Orzeszkowa gm. Kościelnica 6. Napieraj Piotr z Popowa gm. Niemysłów 7. Kociurski Stanisław z Kik gm. Wola-Świniecka 8. Miniszewski Ignacy z Kozanek Podleśnych gm, Zelgoszcz 9. Szkop Sine z Dobry, Szklarek Wawrzyniec z Ziemięcina gm. Tokary, 11. Opas Mie­czysław z Chorzepinka gm. Zelgoszcz, 12 Ścibior Szczepan z Uniejowa, 13 Gaw­roński Henryk z Uniejowa, 14. Stefankiewicz Bolesław z Uniejowa, 15. Rutecki Jó­zef z Goszczanowa.
Obie powyższe Komisje Szacunkowe urzędować będą w siedzibie Urzędu Skar­bowego podatków i opłat skarbowych w Turku.

Echo Tureckie 1926 nr 36

Budowa linji telefonicznej Uniejów—Łódź.
Szerokie rozgałęzienie telefonów w po­wiecie Tureckim, szczególnie dla Uniejowa i okolicy wymaga bezpośredniego połącze­nia telefonicznego z m. Łodzią, gdyż dzi­siejsza komunikacja przez Turek—Koło jest nader utrudnioną tem bardziej, że Uniejów z okolicą, a nawet Turek tak związane są stosunkami handlowymi i władzami wojewódzkiemi z Łodzią, że przeprowadzenie bezpośredniej linji telefonicznej Uniejów— Łódź wydaje się już dziś rzeczą nieodzow­ną, a nawet palącą.
Najwięcej zainteresowani w tej sprawie miejscowi kupcy Uniejowscy oraz ziemiaństwo okoliczne z p. E. Rydygierem z Do­minikowic na czele, zwołali w dn. 25 VI r. b. do Uniejowa pierwsze zebranie abonentów telefonicznych należących do centrali pocz­towo—telefonicznej w Uniejowie, na które zaproszono również p. Inspektora Samorzą­dowego na pow. Turecki T. Glądałę i p. Naczelnika miejscowego Urzędu pocztowo- telegraficznego I. Kameckiego.
Po szczegółowem przeprowadzeniu w tej sprawie dyskusji uznano za konieczne nie­zwłoczne podjęcie starań o urządzenie telefonicznego połączenia Uniejowa z Łodzią przez Wartkowice i Łęczycę.
Ten kierunek a nie inny uznano na razie za najodpowiedniejszym z tego względu, że budowa nowej linji miała być dokonaną tylko od Uniejowa do Wartkowic czyli na przestrzeni 12 kilometrów, od Wartkowic i dalej bowiem linja już istnieje. Niezależnie od powyższego zdecydowano zarazem pro­sić odnośne władze o zezwolenie zaangażowania na koszt abonentów jednego urzędni­ka do obsługi w centrali telefonów, specjalnie poza godzinami urzędowemi t. j. od 12 do 3 pół pół. i od 6 do 9 godz. wie­czorem. Na wydatki tej obsługi a także przyjęcia na siebie części kosztów budowy linji; abonenci w liczbie 26 dobrowolnie się opodatkowali narazie w ogólnej kwocie 950 zł.
Równocześnie wydelegowano pp. T. Glądałę i I. Kameckiego do Warszawy celem przedstawienia powyższej sprawy w Dyrek­cji pocztowo Telegr. i możliwie szybkiego jej zrealizowania.
Po powrocie jednak delegatów z War­szawy i złożeniu przez nich na następnem w dn. 29 lipca r. p. zebraniu sprawozdania, wyświetliło się że Dyrekcja poczt. i Telegrafów w Warszawie pragnie poprzeć bu­dowę linji Uniejów—Łódź, lecz nie przez Wartkowice, a przez Poddębice, co właści­wie jest praktyczniejszem i dogodniejszem załatwieniem sprawy dla całego pow. Tu­reckiego i jeżeli pierwotnie nie domaga się uwzględnienia budowy linji w tym właści­wie kierunku, to jedynie z uwagi, że skie­rowanie linji na Poddębice kosztować bę­dzie znacznie drożej, gdyż budować ją trze­ba od Uniejowa do Aleksandrowa na prze­strzeni 38 kilometr.
Dyrekcja P. i T. w Warszawie przyrzekła rozpocząć budowę niezwłocznie przy zagwa­rantowaniu przez miejscowych abonentów lub Samorządy dostarczenia słupów i pok­rycia pewnych wydatków w ogólnej kwocie około 7000 zł.
Wobec tak pomyślnego wyniku przed­sięwziętych starań, zebrani jednomyślnie uchwalili zrezygnować z poprzedniego, swe­go projektu budowy linji przez Wartkowice i w całej rozciągłości poprzeć projekt D. P. i T. zbudowania takowej przez Poddębice, deklarując jednocześnie podwyższenie pier­wotnie zadeklarowanych sum do 2210 zł. a mianowicie.
1. Bank Spółdzielczy w Uniejowie 50 zł.
2. Bednarek Władysław .... 25 zł.
3. Koziński Józef 40 zł.
4. Magistrat m. Uniejowa ... 100 zł.
5. Syndykat Rolniczy 50 zł.
6. ks. Kanonik Cyranowski . . 50 zł.
7. p. Kamecki Józef 15 zł.
8. p. Lewin Aron 50 zł.
9. p. Matusiak I 30 zł.
10. p. Dr. Bojakowski 25 zł.
11. p. Inż. T. Trzaskowski z Zielenia 25 zł.
12. p. Rydygier S. z Dominikowic 150 zł.
13. p. Skrzyński I. z Krask ... 100 zł.
14. p. Kociorski S. z Kik ... 50 zł.
15. p. Orzechowski A. ze Zbylczyc 150 zł.
16. p. Poręczewski T. ze Świnic . 75 zł.
17. p. Kretkowski z Parsk ... 75 zł.
18. p. Gerlicz W. ze Stemplewa . 150 zł.
19. p. Bosak A. z Czepowa . . 300 zł.
20. p. Cichecki D. z Borku ... 100 zł.
21. Urząd gm. Kościelnica, Niewiesz, Biernacice, Wola—Świń., Skotniki, Zelgoszcz po 
100 zł.—600
2210
O pokrycie reszty brakującej sumy zwró­cono się do Sejmiku pow. w Turku, który również jak i cały powiat niemniej zainte­resowany jest w budowie tej linji.
Z zadeklarowanej sumy 1szą ratę 1041 zł. niezwłocznie z uchwałą abonentów przes­łano główn D. P. i T. w Warszawie. Do ostatecznego zrealizowania omawianej kwe­stii zebrani abonenci powołali komisje z 3 osób w skład której weszli: właściciel mająt­ku Dominikowice p. S. Rydygier, kierow­nik urzędu pocztowo telegr. p. I. Kamecki i inspektor samorządowy na pow. Turecki p. T. Glądała.
Z chwilą uruchomienia mającej być zbu­dowanej linji Uniejów—Poddębice—Łódź, władze miarodajne zapewniły również prze­sunięcie urzędu Poczt.-Telegr. w Uniejowie o jeden stopień wyżej czyli do kateg. IV lit. C., co pociągnie w konsekwencji dodanie jednej siły etatowej na koszt państwa, dla obsługi telefonów w ciągu całego dnia t. j. w tych godzinach jak to ma miejsce obecnie np. w Turku. Z tych też względów zrzeczono się angażowania siły pomocni­czej do obsługi telefonów kosztem abonentów uważając za właściwsze przekazanie tej su­my niezwłocznie na budowę nowej linji, biorąc pod uwagę jeszcze i tę okoliczność, że utrzymanie tej siły w ciągu jednego tyl­ko roku kosztowałoby rocznie do 1700 zł. Gdyby więc w najgorszym razie budowę linji ukończono wiosną 1927 r. to korzyści z takiego obrotu sprawy będą nadzwyczaj pożyteczne.
Sprawa obecnie już jest tak dobrze pos­tawiona, że pozostaje tylko do załatwienia poparcie jej finansowe przez Sejmik w Tur­ku. W dużej mierze istnienie projektowanej linji potrzebne jest także Poddębicom okolicy a nawet i m. Aleksandrów. Możliwe że miasta te skłonne były i powinny ponieść częściowo koszta wzmiankowanej budowy, pożądane więc jest, aby Komisja powołana do realizacji budowy, wyjednała od gm. Poddębice i m. Aleksandrowa pewne kwoty na doprowadzenie budowy do skutku.
Szybka i sprężysta dotychczasowa działal­ność abonentów, a zwłaszcza komisji 3-ch aby tylko nie słabła, a dalsze fundusze nie zawiodły, zasłuży sobie na wdzięczność i uznanie dzisiejszego społeczeństwa, a nawet i przyszłych pokoleń.
A Kaczyński.

Echo Tureckie 1926 nr 40

Wypadki:
Tragiczne skutki pijaństwa.
Dnia 26, września r. b. około godziny 17 Czesław Borowski, rządca majątku „Kiki" gm. Wola—Świniecka, własność p. Sta­nisława Kociurskiego, wziąwszy strzelbę bezwiedzy i zezwolenia właściciela majątku udał się na polowanie na kuropatwy.
Borowski spotkawszy się we wsi Woli-Nowej ze znajomymi upił się prawie do bezprzytomności, a wyszedłszy z tamtąd i miał zamiar udać się do majątku Kiki.
Po drodze przyłączyło się do niego kil­ku znajomych między nimi Marceli Śliwiński syn Antoniego liczący 28 lat mieszka­niec wsi Grabiszew gm. Wola—Świniecka.
Idąc w kierunku majątku Kiki zobaczyli zająca pędzącego w ich stronę. Marceli Śliwiński chciał wziąść strzelbę oCzesława Borowskiego celem zabicia biegnącego zająca, lecz Borowski zapowiedział, że bę­dzie strzelał sam.
Śliwiński puścił się biegiem naprzód, a Borowski z tyłu za nim celem zabiegnięcia drogi pędzącemu zającowi. Czesław Borow­ski, mając kurki strzelby odwiedzione, a bę­dąc pijanym, potknął się, a wtenczas strzel­ba wypaliła trafiając Śliwińskiego w prawy bok obok biodra. Z powodu tego postrzału Marceli Śliwiński zmarł w dniu następnym. Czesław Borowski oprzytomniwszy powró­cił do domu, a dręczony wyrzutami sumie­nia wydalił się z domu w niewiadomym kierunku zostawiwszy żonę i dzieci.
Posterunek policji państwowej w Chwalborzycach przeprowadza w powyższym kie­runku dochodzenia, śledząc równocześnie za Czesławem Borowskim, który ze zmartwie­nia może odebrać sobie życie.
Na miejsce wypadku przybył również ko­mendant powiatowy P. P. p. Folner, będąc służbowo w tamtejszej okolicy.

Echo Tureckie 1926 nr 47

Dwa Posiedzenia Wydziału Powiatowego w Turku.
Z dnia 9 listopada 1923 r.
Ze spraw gmin wiejskich załatwiono 4-ry: (...) Podanie właściciela fol. Kiki p. Kociurskiego i in. w sprawie utworzenia spółki drogowej Świnice—Kiki—Saków— Dzierżawy—Zawady—Wartkowice, postano­wiono załatwić przychylnie udzielając wy­datnej pomocy technicznej i finansowej przez Pow. Zw. Komunalny. (...)
Tomasz Glądała

Echo Tureckie 1926 nr 47

Zapoczątkowanie Spółek dro­gowych w powiecie Tureckim.
Na podstawie ustawy o spółkach drogo­wych z dn. 8 października 1921 r. (Dzien­nik Ustaw Nr 5 22 r.) Wydział powiatowy przystępuje do zorganizowania spółek dro­gowych narazie trzech, a mianowicie.
1) Miłkowice (przez rzekę Wartę) Popów Niemysłów—Popów—Pęczniew—Rudniki — Zadzim i Pęczniew—Lubola—Glinno celem połączenia z szosami od Niemysłowa na Poddębice, Aleksandrów do Łodzi i od Za­dzimia przez Aleksandrów do Łodzi, oraz do szosy w gm. Wierzchy, pow. Sieradz­kiego.
3) Świnice —Saków—Kiki—Dzierżawy— Zawady w kierunku szosy Wartkowice— Ozorków—Zgierz—Łódź.
W niektórych punktach już przystąpiono do robót przedwstępnych, jako to: od Mił­kowic przez Popów do Niemysłowa, po do­konaniu zdjęć technicznych całej trasy, prze­prowadzają się obecnie roboty niwelacyjne. Na drodze Świnice—Zawady dokonywane jest zdjęcie przez Wydział Drogowy w Tur­ku. Również poczyniono pewne kroki celem założenia formalnych spółek drogowych. Wsie i folwarki przyległe do drogi Świnice Zawady w kierunku Wartkowic zadeklaro­wały już znaczne świadczenia na rzecz ws­pomnianej spółki. Adjacenci projektowanej szosy uważają ją za bardzo ważną z nastę­pujących względów: najkrótsze połączenie z urzędami wojewódzkimi i ośrodkiem prze­mysłowym, jakim jest Łódź; odciążenie in­nych szos dla ładnika kierowanego od Koła Dąbia i t. d. i najkrótsze połączenie Łódź- Poznań; brak większych mostów na całej projektowanej przestrzeni i odpowiednie piaszczyste podglebie, a więc ułatwienie bu­dowy i t. p. warunki, które przemawiają za budową wspomnianej szosy.
Dnia 10 b. m. przybyli do urzędu gminy Niemysłów p. p. Starosta, inżynier drogowy i inspektor samorządu gminnego na wspól­ne posiedzenie połączonych rad gminnych gmin Niemysłów i Lubola, przy udziale zainteresowanych osób, dla zapoczątkowania spółki drogowej budującej się drogi Miłko­wice—Popów—Niemysłów. Na tem to zebraniu, obecni popierając projekt Wydziału Drogowego wysunęli żądania budowy jesz­cze innych odcinków za pomocą spółek drogowych, a mianowicie: Popów-Pęczniew Rudniki—Zadzim i Pęczniew—Lubola-Glinno. Pan Starosta przyrzekł poparcie tych projektów. Naturalnie będzie wiele zależała od ofiarności zainteresowanej ludności. W każdym razie chęci są i coś się zaczyna robić w kierunku powiększenia naszego do­robku drogowego w powiecie. T. Glądała.

Echo Tureckie 1927 nr 2

Wyrok sądowy.
Sąd Okręgowy w Kaliszu wydał wyrok skazujący Czesława Borowskiego, rządcę majątku Kiki w powiecie Tureckim, na 6 miesięcy więzienia, za manipulowanie po pijanemu nabitą fuzją, powodując zabicie gospodarza Świtalskiego.

Echo Tureckie 1927 nr 11

Stanislaw Steczek.
Bogactwo materjału archeologicznego w pow. tureckim.
Zdziwić może niejednego tytuł tego arty­kułu, co za bogactwo? gdzie się znajduje? Jakie znaczenie posiada dla Polski, dla nas? Nim odpowiem na powyższe pytania, uprzytomnijmy sobie, co nazywamy materjałem archeologicznym?
Na ziemiach naszych człowiek żył już w międzylodowcowych okresach epoki lodo­wej, początek której określamy na 30 do 35 tysięcy lat. Lodowce sięgały aż do Kar­pat, Lwowa, Połtawy, później ustępowały, cofały się ku północy ze zmianą tempera­tury. Wówczas i człowiek, z południa z cieplejszego klimatu posuwa się ku półno­cy i ślady najstarszych osad ludzkich znaj­dujemy w jaskiniach karpackich w miecho­wskich, ojcowskich i na Podolu. Ale wiadomości nasze, o ile chodzi o za­bytki piśmienne, o kulturę dawnych ludów, nie wybiegają po za 4000 lat a o Polsce nie wiele wiemy przed przyjęciem chrześci­jaństwa t. j. przed r. 966 po Chrystusie. A przecież ziemie nasze były zamieszkane przez lud, który nie znając jeszcze pisma, posiadał już dosyć wysoką kulturę, prowa­dził handel z krajami południowymi zwła­szcza w późniejszych epokach: bronzowej, żelaznej, z odległą Grecją i Rzymem.
Świadczą o tem wykopaliska, szczątki na­czyń, narzędzi, zbroje, obce pieniążki staro­żytne znajdowane w ziemi, w mogiłach, kur­hanach i grodziskach.
Te właśnie pozostałości nazywamy mater­jałem archeologicznym. Tam gdzie nie ma­my źródeł rękopiśmiennych musi badacz z tych szczątków naczyń z ruin i wykopalisk sądzić o sposobie życia dawnych mieszkań­ców, o ich wierze, o stopniu cywilizacji a nawet o ich narodowości.
Dlatego też niezmiernie cennemi, są dla nauki wszelkie zabytki z przeszłości. (...)
W majątku Kikach własności p. Kociurskiego, za Uniejowem przy drodze wyko­pano urnę w posiadaniu właściciela należą­cą do epoki naczyń łużyckich, czy w da­wnem miejscu nie znajduje się więcej nie jest mi wiadomem (nie badano).(...).

Echo Tureckie 1927 nr 13

Stanislaw Steczek.
Bogactwo materjału archeolo­gicznego w pow. tureckim.
Dokończenie.
W poprzednim artykule wymieniłem zna­ne mi stacje archeologiczne powiatu a więc:
5) Kiki, urny łużyckie, nie badano.
(...) Pomiędzy Poniatowem a Goszcza­nowem, głosi legenda, ma znajdować się podziemne przejście. (...)

Echo Tureckie 1927 nr 43

Ogłoszenia drobne,
Feliks Kaczyński z Kik, gm. Wola — Świnecka,
roczn. 1904, zagubił książeczkę wojskową, wydaną przez P K.U. Kalisz.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1928 nr 10

Ogłoszenie.
Starostwo Tureckie podaje do wiadomości, że w dniu 2 czerwca 1928 r. na zasadzie art. 222 Ustawy Wodnej zatwierdzony został statut Spółki Wodnej Kiki z siedzibą we wsi Kiki, gm. Wola Świniecka.
Spółka nosi nazwę: „Spółka Wodna Kiki".
Celem Spółki jest zdrenowanie gruntów członków Spółki według przedłożonego Starostwu projektu.
Statut Spółki uchwalony w dniu 2. VI. 1928 r. przez członków, ułożony został według wymogów okólnika Min. Rob. Publ. z 20. VII. 23 r. (Mon. Pol. Nr. 161, poz. 225).
Statut z datą 2 czerwca 1928 r. wpisano do rejestru pod poz. 25.
Starosta: (—) L. Borysławski.

Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 3

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 14 stycznia 1933 r. L. SA. II. 12/2/32.
o przyłączeniu części rozparcelowanego folwarku Kiki do sołectwa wsi Kiki, gm. Wola- Świnecka, pow. Tureckiego.
Na podstawie uchwały Wydziału Wojewódzkiego, powziętej w dniu 11 stycznia 1933 r. zarządzam zgodnie z postanowieniami art. 287 ustawy o samorządzie gminnym z 1864 r. oraz art. 108 Rozporządzenia Prezydenta Rzplitej Polskiej z dnia 19. I. 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 11, poz. 86) co następuje:
§ 1.
Przyłącza się część rozparcelowanego folwarku Kiki o obszarze 201.59 ha do sołectwa wsi Kiki, gm. Wola-Świnecka, pow. Tureckiego.
§ 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu w Turku.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
Wojewoda:
(—) Wł. Jaszczołt.


Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 18

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY ŁÓDZKIEGO
z dnia 17 sierpnia 1933 r. Nr. SA. II. 12/8/33
o podziale obszaru gmin wiejskich powiatu Tureckiego na gromady.
Po wysłuchaniu opinji rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 14 sierpnia 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy z dnia 23. III. 1933 r. o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) — postanawiam co następuje:
§ 1.
XVIII. Obszar gminy wiejskiej Wola-Świnecka dzieli się na gromady:
14. Kiki, obejmującą: wieś Kiki i parcel Kiki.
§ 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Tureckiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia go w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
Wojewoda:
w z. (—) A. Potocki
Wicewojewoda.



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz