Słownik Geograficzny:
Podgórcze, fol., pow. łęczycki, gm. Poddębice, par. Bałdrzychów, odl. od Łęczycy 28 w., ma 10 dm., 108 mk.
Spis 1925:
Podgórcze, folw., pow. łęczycki, gm. Poddębice. Budynki z przeznaczeniem mieszkalne 5. Ludność ogółem: 53. Mężczyzn 29 kobiet 24. Ludność wyznania rzymsko-katolickiego 53. Podało narodowość: polską 53.
Wikipedia:
Podgórcze-wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Poddębice. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-183, karty 366-367.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalną manifestację prawną wniesioną przez Wielmożnego Konstantego Milewskiego, Łowczego Szadkowskiego oraz dziedzica dóbr Lipki, Borki, Porczyny, Wylazłów i innych, która skierowana jest przeciwko dwóm strononom sporu granicznego i własnościowego. Z jednej strony protest dotyczy Czcigodnego Konwentu Sulejowskiego (zakonu cystersów w Sulejowie) jako dziedziców dóbr Bałdrzychów i odnosi się do sporu o grunt zwany „pod Gawronem” oraz łąki zorientowane ku posiadłościom Księdza Prepozyta, obecnie nazywane „Podgórcze”; Milewski zarzuca stronie kościelnej, że w różnych czasach dochodziło tam do bezprawnego zaorywania ziemi, oraz bezprawnego przywłaszczania gruntów należących do majątku Lipkowskiego, które to ziemie historycznie porastały zaroślami, nigdy nie były orane i nosiły wyraźne, dawne znaki graniczne (kopce), a poddani klasztorni dokonywali tam gwałtownych najazdów na dobra Lipki, Borki i Wylazłów, dopuszczając się wycinki lasów, niszczenia mienia oraz nielegalnego wypasania bydła i koni w tamtejszych borach i pastwiskach. Z drugiej strony manifestacja wymierzona jest w Wielmożnego Eustachego Suchorskiego oraz jego syna Wojciecha Suchorskiego w sprawie gruntów zwanych "Wrząca" i "Siedliska"; Milewski powołuje się na autentyczny akt rezygnacji dokonany przed Królewskimi Aktami Łęczyckimi, na mocy którego ziemie te zostały prawnie przysądzone do dóbr Lipki, i protestuje przeciwko bezprawnej uzurpacji, niszczeniu widocznych kopców narożnych wyznaczających granice Lipek oraz ponawiającym się próbom zagarnięcia łąk i gruntów Siedliska. Wyjaśnia przy tym szczegółowo historyczny status majątku, wskazując, że choć połowa gruntów Lipkowskich była przejściowo współposiadana przez Wielmożnego Kozubskiego, to jednak ani Wrząca, ani Siedliska nigdy nie należały do dóbr Businy i nie stanowiły ich części, lecz od najdawniejszych czasów wchodziły w skład podzielonych na działy dóbr Lipki, z których jeden dział Kozubski trzymał wraz z częścią przypisaną do Businy, podczas gdy drugą połowę majątku Lipki (dział należący wcześniej do Łyszczyńskiego) posiadał jako wydzieloną z działu Kozubskiego. W podsumowaniu manifestujący łowczy szadkowski zastrzega sobie prawo do przedstawienia w pilnej kopii urzędowej znacznie obszerniejszego wywodu prawnego dotyczącego wszystkich wspomnianych nadużyć oraz faktu nielegalnego oderwania gruntu Wrząca od całości dóbr Lipki, co własnoręcznym podpisem pieczętuje Konstanty Milewski.
§ 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Łęczyckiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia go w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
Wojewoda:
w z. (—) A. Potocki
Wicewojewoda.
1992 r.
1790
Źródło:
Agad, Księgi ziemskie i grodzkie sieradzkie, Libri relationum, sygn. 56-183, karty 366-367.
Dokument streścił Piotr Tameczka.
Dokument stanowi oficjalną manifestację prawną wniesioną przez Wielmożnego Konstantego Milewskiego, Łowczego Szadkowskiego oraz dziedzica dóbr Lipki, Borki, Porczyny, Wylazłów i innych, która skierowana jest przeciwko dwóm strononom sporu granicznego i własnościowego. Z jednej strony protest dotyczy Czcigodnego Konwentu Sulejowskiego (zakonu cystersów w Sulejowie) jako dziedziców dóbr Bałdrzychów i odnosi się do sporu o grunt zwany „pod Gawronem” oraz łąki zorientowane ku posiadłościom Księdza Prepozyta, obecnie nazywane „Podgórcze”; Milewski zarzuca stronie kościelnej, że w różnych czasach dochodziło tam do bezprawnego zaorywania ziemi, oraz bezprawnego przywłaszczania gruntów należących do majątku Lipkowskiego, które to ziemie historycznie porastały zaroślami, nigdy nie były orane i nosiły wyraźne, dawne znaki graniczne (kopce), a poddani klasztorni dokonywali tam gwałtownych najazdów na dobra Lipki, Borki i Wylazłów, dopuszczając się wycinki lasów, niszczenia mienia oraz nielegalnego wypasania bydła i koni w tamtejszych borach i pastwiskach. Z drugiej strony manifestacja wymierzona jest w Wielmożnego Eustachego Suchorskiego oraz jego syna Wojciecha Suchorskiego w sprawie gruntów zwanych "Wrząca" i "Siedliska"; Milewski powołuje się na autentyczny akt rezygnacji dokonany przed Królewskimi Aktami Łęczyckimi, na mocy którego ziemie te zostały prawnie przysądzone do dóbr Lipki, i protestuje przeciwko bezprawnej uzurpacji, niszczeniu widocznych kopców narożnych wyznaczających granice Lipek oraz ponawiającym się próbom zagarnięcia łąk i gruntów Siedliska. Wyjaśnia przy tym szczegółowo historyczny status majątku, wskazując, że choć połowa gruntów Lipkowskich była przejściowo współposiadana przez Wielmożnego Kozubskiego, to jednak ani Wrząca, ani Siedliska nigdy nie należały do dóbr Businy i nie stanowiły ich części, lecz od najdawniejszych czasów wchodziły w skład podzielonych na działy dóbr Lipki, z których jeden dział Kozubski trzymał wraz z częścią przypisaną do Businy, podczas gdy drugą połowę majątku Lipki (dział należący wcześniej do Łyszczyńskiego) posiadał jako wydzieloną z działu Kozubskiego. W podsumowaniu manifestujący łowczy szadkowski zastrzega sobie prawo do przedstawienia w pilnej kopii urzędowej znacznie obszerniejszego wywodu prawnego dotyczącego wszystkich wspomnianych nadużyć oraz faktu nielegalnego oderwania gruntu Wrząca od całości dóbr Lipki, co własnoręcznym podpisem pieczętuje Konstanty Milewski.
Łódzki Dziennik Urzędowy 1933 nr 18
z dnia 18 sierpnia 1933 r. Nr. SA. II. 12/9/33.
Po wysłuchaniu opinji rad gminnych i wydziału powiatowego zgodnie z uchwałą Wydziału Wojewódzkiego z dnia 14 sierpnia 1933 r. na podstawie art. 107 ustawy o częściowej zmianie ustroju samorządu terytorjalnego z dnia 23 III. 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 294) postanawiam co następuje:
§ 1.
IX. Obszar gminy wiejskiej Poddębice dzieli się na gromady:
2. Bałdrzychów, obejmującą: wieś Bałdrzychów, młyn Bałdrzychów, Bałdrzychów- poduch., wieś Madajka, kol. Pogórcze.§ 2.
Wykonanie niniejszego rozporządzenia powierza się Staroście Powiatowemu Łęczyckiemu.
§ 3.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia go w Łódzkim Dzienniku Wojewódzkim.
Wojewoda:
w z. (—) A. Potocki
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz